Διαφθορά: Σε σοβαρές χώρες είτε παραιτούνται είτε αυτοκτονούν. Στην Κύπρο δικαιολογούνται

Του Σάββα Ιακωβίδη

Αν ζούσαμε σε άλλη, πραγματικά γνήσια δημοκρατία, ο Ν. Αναστασιάδης θα αποτελούσε ήδη παρελθόν, επειδή και η πολιτική ακεραιότητά του αμφισβητείται από την πλειοψηφία των πολιτών. Είναι γνωστόν ότι η εξουσία φθείρει και διαφθείρει. Στην κυπριακή μπανανία, εξαιτίας και της ασύλληπτης και ατιμώρητης διαφθοράς, ξεπέρασε τα όρια του σεσηπότος. Όζει και δηλητηριάζει τον τόπο και τις ζωές των πολιτών

Την 1η Μαΐου 1993, ο τότε Πρωθυπουργός της Γαλλίας, Pierre Bérégovoy, αυτοκτόνησε. Είχε κατηγορηθεί για την κατιούσα πορεία του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος. Χειρότερα: Η σατιρική εφημερίδα «Le Canard enchaîné» αποκάλυψε ότι πήρε δάνειο ενός εκατομμυρίου φράγκων, χωρίς τόκο, από έναν βιομήχανο, για να αγοράσει διαμέρισμα στο Παρίσι.

Το 2006, ο ηγέτης των Φιλελευθέρων στη Bρετανία παραιτήθηκε όταν έγινε γνωστό ότι έδινε αγώνα απεξάρτησης από το αλκοόλ. Το 2014, η Υπουργός Πολιτισμού της Βρετανίας, Μαρία Μίλερ, υπέβαλε την παραίτησή της μετά από μία εβδομάδα επικρίσεων για τη διαχείριση των βουλευτικών της δαπανών. Το 2014, επίσης, ο τότε Πρωθυπουργός της Νότιας Κορέας παραιτήθηκε αναλαμβάνοντας την κυβερνητική ευθύνη μετά τη βύθιση πλοίου, που είχε ως τραγικό αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους εκατοντάδες επιβάτες, κυρίως νεαροί μαθητές.

Το 2019, ο Πρωθυπουργός της Φινλανδίας υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του μετά την αποτυχία να περάσει ένα πρόγραμμα κοινωνικών μεταρρυθμίσεων και μεταρρυθμίσεων στο σύστημα υγείας. Πέρσι, η Υπουργός Παιδείας της Εσθονίας υπέβαλε την παραίτησή της μετά από δημοσιεύματα ότι χρησιμοποιούσε κρατικό αυτοκίνητο και οδηγό του υπουργείου, για να μεταφέρει τα παιδιά της στο σχολείο.

Πριν από λίγες ημέρες, η ολλανδική κυβέρνηση παραιτήθηκε υπό το βάρος της λεγόμενης «υπόθεσης παροχών», η οποία αφορούσε περίπου 26.000 γονείς, που κατηγορήθηκαν λανθασμένα για απάτη με το επίδομα παιδικής φροντίδας. Τέλος, στην Ιαπωνία, παλιά, οδηγός του αυτοκρατορικού οχήματος έκανε χαρακίρι επειδή πέρασε με κόκκινο… Μια σημαντική πολιτική αρχή, που πρέπει να χαρακτηρίζει έναν ηγέτη, είναι η αξιοπιστία. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, την περ. Πέμπτη (28/1/2021), με σχεδόν θυμωμένο διάγγελμά του, απευθύνθηκε προς τους πολίτες για τη γάγγραινα της διαφθοράς. Δεν έπεισε. Εξόργισε!

Η αφορμή ήταν όσα εδώ και πολύ καιρό αποκαλύπτονται, λέγονται, διαθρυλούνται και καταγγέλλονται για το αμαρτωλό πρόγραμμα πολιτογραφήσεων ξένων, οι οποίοι έπαιρναν ευρωπαϊκά κυπριακά διαβατήρια με αντάλλαγμα την κατάθεση εκατομμυρίων. «Τικ-τικ τζιαι επέρναν (η έγκριση)», κατά τον Χάσικο. Ο Πρόεδρος παραδέχθηκε ότι το πρόγραμμα είχε νομικά και άλλα κενά, κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι γνώριζε αλλά δεν έκανε τίποτε για να τα διορθώσει και δικαιολογήθηκε ότι η κυβέρνησή του προσπάθησε να επιφέρει αλλαγές ώστε να αποτρέπει επιτηδείους να το εκμεταλλεύονται. Προφανώς δεν τα κατάφερε, αν κρίνουμε από τις αποκαλύψεις του Αλ Τζαζίρα, όπως και τις ομολογίες τριών υπουργών, των πρώην Γεωργιάδη και Χάσικου και του νυν Πετρίδη.

Αν είχαμε κοινοβουλευτικό σύστημα, ο Ν. Αναστασιάδης θα ήταν παρελθόν πριν από χρόνια. Το προεδρικό σύστημα τού επιτρέπει να συμπεριφέρεται ως ηγεμόνας και να παραγνωρίζει μιαν άλλη, θεμελιώδη πολιτική αρχή: Της ευθιξίας. Ο Πρόεδρος εστίασε στα χρυσά διαβατήρια, τα οποία εξευτέλισαν και διέσυραν την Κύπρο διεθνώς. Και μόνον αυτό το πρωτοφανές σκάνδαλο, έστω και αν δεν φέρεται να εμπλέκεται, θα έπρεπε να τον οδηγήσει να υποβάλει την παραίτησή του.

Παράδειγμα: Το 2002, ο τότε Πρωθυπουργός της Ολλανδίας, ενώ δεν έφταιγε, υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του μετά από έκθεση, διά της οποίας κατηγορείτο η χώρα ότι ολλανδικό απόσπασμα στη Σερβία δεν παρενέβη για να εμποδίσει τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα, το 1995!

Επιμελώς και πονηρά, ο Πρόεδρος απέφυγε να αναφερθεί στις απίστευτες κατηγορίες που δημοσιογράφος διατυπώνει εναντίον του σε βιβλίο, στο οποίο αναφέρεται σε «συμμορίτες» που κατέστρεψαν την Κύπρο με το κούρεμα. Ο Ν. Αναστασιάδης επέλεξε τον εύκολο στόχο, τον δημοσιογράφο Παράσχο και τους αναπόδεικτους ισχυρισμούς του για εκατομμύρια, που το δικηγορικό γραφείο του Προέδρου φέρεται να καρπώθηκε. Γιατί δεν απαντά για τα δωρεάν ταξίδια του από Σαουδάραβα φίλο του, στις Σεϋχέλλες; Γιατί δεν εξηγεί τη χρηματοδότηση του ΔΗΣΥ από την Focus;

Το δικηγορικό γραφείο που διαχειρίζονται οι θυγατέρες του συνέβαλε και αυτό στην έκδοση δεκάδων χρυσών διαβατηρίων. Απορεί κάθε πολίτης: Γιατί διατηρείται το όνομα του Προέδρου σε αυτό; Ακόμα και ο πιο καλόπιστος θα υποψιαστεί τα πιο πονηρά. Για πολλοστή φορά, ο Πρόεδρος είπε ότι αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την εποπτεία και τον έλεγχο του προγράμματος για τα χρυσά διαβατήρια. Πρόκειται για το τελευταίο πολιτικό ανέκδοτο. Ούτε ένα mea culpa. Υποτιμά βάναυσα και προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών. Ανάληψη πολιτικής ευθύνης σημαίνει ότι απολογείσαι, παραιτείσαι ή… αυτοκτονείς!

Δύο βασικά χαρακτηριστικά της πολιτικής είναι η πολιτική υπευθυνότητα και η πολιτική ακεραιότητα. Πολιτική υπευθυνότητα σημαίνει ότι ο Πρόεδρος είναι υπόλογος όχι μόνο για τις πράξεις ή παραλείψεις τού ιδίου αλλά και για εκείνες και του τελευταίου υφισταμένου του, υπουργού, υπηρεσιακού ή απλού κυβερνητικού υπαλλήλου.                       

Αν ζούσαμε σε άλλη, πραγματικά γνήσια δημοκρατία, ο Ν. Αναστασιάδης θα αποτελούσε ήδη παρελθόν επειδή και η πολιτική ακεραιότητά του αμφισβητείται από την πλειοψηφία των πολιτών. Είναι γνωστόν ότι η εξουσία φθείρει και διαφθείρει. Στην κυπριακή μπανανία, εξαιτίας και της ασύλληπτης και ατιμώρητης διαφθοράς, ξεπέρασε τα όρια του σεσηπότος. Όζει και δηλητηριάζει τον τόπο και τις ζωές των πολιτών.

Σάββας Ιακωβίδης

Facebook

Εφημερίδα Σημερινή 31.1.2021

Η διαφθορά της εξουσίας ως ανίατο διαχρονικό σύμπτωμα της κοινωνίας

Του Σάββα Ιακωβίδη

Τις τελευταίες ημέρες και για πολλοστή φορά γίνεται πολύς λόγος για τη διαφθορά στην Κύπρο. Πρόκειται για ένα διαχρονικό, ανίατο, πυώδες και δυσώδες καρκίνωμα, το οποίο έχει μολύνει ανήκεστα την εξουσία και στιγματίζει τον τόπο. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας (Transparency International) η Κύπρος βρίσκεται στην 41η θέση σε σχέση με άλλες 180 χώρες, με βαθμολογία 59 στα 100. Δηλαδή, είναι στο μέσο των διεφθαρμένων χωρών του κόσμου.

Πρόσφατα δημιουργήθηκε σάλος με πολιτικές και κομματικές αντεγκλήσεις για τα ταξίδια του Προέδρου της Δημοκρατίας με ιδιωτικά αεροσκάφη και ειδικά το οικογενειακό ταξίδι του στις Σεϋχέλλες, με αεροπλάνο πολυεκατομμυριούχου Σαουδάραβα φίλου του.

Ο Γενικός Ελεγκτής διεξήγαγε έρευνα, η οποία ναι, μεν καταγράφει ότι αυτά τα ταξίδια ήταν πιο οικονομικά για το κράτος. Όμως τίθεται ξανά μέγα ζήτημα πολιτικής ηθικής για τον Πρόεδρο.

Πρώτον, διότι ο Ν. Αναστασιάδης ισχυρίστηκε ότι «δεν αποτελεί δωρεά το γεγονός ότι μεταφέρθηκε ο ίδιος και η οικογένειά του με ιδιωτικό αεροπλάνο από και προς τις Σεϋχέλλες χωρίς χρέωση».

Δεύτερον, κατηγόρησε τον Οδ. Μιχαηλίδη για «τυπολατρική προσκόλληση στους κανόνες δημοσίων προσφορών,  ανεξαρτήτως αν τούτο είναι εφικτό ή προς όφελος ή εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος». Και ότι ο Γενικός Ελεγκτής καθ’ υπέρβασιν εξουσιών προχώρησε σε έρευνα σε βάρος του.

Τρίτον, δεν απαντάται το ερώτημα, που αιτιολογημένα θέτει η κοινή γνώμη: Με ποιο ή ποια ανταλλάγματα π.χ., ο μ. Κρις Λαζαρή, Κύπριος εκατομμυριούχος της Αγγλίας ή ο Σαουδάραβας συνέβαλαν στα ταξίδια του Ν. Αναστασιάδη; Ήδη το θέμα έχει εγγραφεί στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής, που θα συνέλθει στις 20/2/2020.

Να επισημανθεί πως, όταν ο μ. Δ. Χριστόφιας ήταν Πρόεδρος, ο τότε πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Ν. Αναστασιάδης, τον είχε κατηγορήσει επειδή στο Προεδρικό δημιούργησε ταμείο και δεχόταν εισφορές-δωρεές από επιχειρηματίες, τις οποίες αργότερα μοίραζε σε άπορες οικογένειες με «τσιεκκούθκια».

Λογικά, θα ανέμενε κανείς πως μετά και τον σάλο για τα ταξίδια του Προέδρου της Δημοκρατίας (προηγήθηκαν τα χρυσά διαβατήρια και ξένες αποκαλύψεις για εμπλοκή του Προέδρου), πέραν των κομμάτων που αντέδρασαν, οι πολίτες θα ξεχύνονταν διαμαρτυρόμενοι στους δρόμους.

Πέρσι, στον  Λίβανο, στο Ιράκ και στη Χιλή εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν (με δεκάδες νεκρούς) εναντίον φαινομένων διαφθοράς στην πολιτική και στην οικονομία. Εκτός από την Κύπρο, όπου δεν κουνιέται φύλλο!

Ο Γάλλος φιλόσοφος, συγγραφέας και νομικός, Joseph de Maistre (1753-1821), υποστήριξε: «Κάθε έθνος έχει την κυβέρνηση που του αξίζει». Αν αυτή η απόφανση αληθεύει, πού οφείλεται η ακρισία, η ολιγοφρενία, η απομώρανση και η τύφλωση των Ελλήνων της Κύπρου, ώστε να μη διακρίνουν τον ενάρετο από τον απατεώνα, τον ειλικρινή από τον τυχοδιώκτη, τον πατριώτη από τον εξωνημένο; Πού οφείλεται η ανωριμότητα των πολιτών να ψηφίζουν ξανά και ξανά πολιτικούς, ενώ γνωρίζουν ότι αυτοί είναι διεφθαρμένοι;

Την απάντηση έδωσε πριν από εφτά αιώνες ο Δάντης (1265-1321): «Νογάς, λοιπόν, πως η κακιά κυβέρνα/ είναι αφορμή που σάπισεν ο κόσμος» («Η Θεία Κωμωδία», Καθαρτήριο, μετ. Ν. Καζαντζάκη). Δεν ευθύνεται μόνον ο λαός για το σημερινό κατάντημα στον τόπο.

Η ευθύνη ανήκει κυρίως στο κομματικο-πολιτικό σύστημα. Φταίει η διαφθορά της εξουσίας και οι αήττητες πελατειακές συναλλαγές, που εξανδραποδίζουν τον πολίτη, τον κάνουν πελάτη αντί κριτικό δημοκράτη και αποσαθρώνουν τους αρμούς και τις ηθικές, αξιακές αντιστάσεις της κοινωνίας.

Η διαφθορά στην Κύπρο δεν αποτελεί ένα περιστασιακό φαινόμενο, που επιβεβαιώνεται από τη ρήση του λόρδου Άκτον, ιστορικού (1834-1902), ότι «η εξουσία έχει την τάση να διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα». Δεν αφορά, δηλαδή, μερικά άτομα διαβρωμένα, ούτε πρόκειται για τυχαίες, εποχικές ρωγμές στο κοινωνικό και πολιτικό σώμα, οι οποίες κάποια στιγμή θα κλείσουν ή, ακόμα, για μια ιάσιμη λοίμωξη.

Πρόκειται για ένα φοβερό διαχρονικό φαινόμενο, το οποίο βιώνουμε, κατακρίνουμε, αλλά… Αυτό είναι συμφυές και συναρτάται πλήρως με την άσκηση της εξουσίας. Ταυτίζεται με την πολιτική και πολιτικούς. Είναι η ψυχή, η κινητήρια δύναμη και το οξυγόνο του κομματικο-πολιτικού συστήματος.

Όταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποδεχόταν όπως εκατομμυριούχοι φίλοι του πληρώνουν ή δέχονται μειωμένο κόστος για τα ταξίδια του, προφανώς δεν είχε υπόψη του αυτό που έγραψε ο Μαρτιάλης(43-104 μ.Χ., Ισπανός ποιητής επιγραμμάτων): «Όποιος κάνει μεγάλα δώρα, περιμένει ανταπόδοση με μεγάλα δώρα». Ή όπως ο μέγας τραγικός Ευριπίδης (40-406 π.Χ.) έγραψε στη Μήδεια: «Λένε ότι τα δώρα πείθουν ακόμα και τους θεούς».

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εναβρυνόταν ότι διόρισε τους άριστους των αρίστων. Γιατί, όμως, κάποιοι από αυτούς κατέληξαν στη φυλακή; Για διαφθορά! Ισχύει και εδώ η αποτίμηση των Ρωμαίων: «Corruptio optimi pessima. – Η διαφθορά των αρίστων είναι η χειρότερη». Δυστυχώς επιβεβαιώνεται κατά τρόπο τραγικό στην περίπτωση Κυπρίων πολιτικών και, κυρίως, κυβερνώντων.

Σάββας Ιακωβίδης
Facebook

Πηγή:  Apopseis.com  

Θλιβεροί πολιτικοί, την διαφθορά εσείς την εκτρέφετε…

Του Γιώργου Καλλινίκου

Ακούσατε, ακούσατε, ακούσατε! Το Φόρουμ Ακεραιότητας κάλεσε τα κόμματα σε εκδήλωση για πάταξη της διαφθοράς. Ακούσατε, ακούσατε, ακούσατε! Οι ηγέτες των κομμάτων δήλωσαν ετοιμότητα να προωθήσουν πρόσθετα νομικά εργαλεία προκειμένου να παταχθεί η διαφθορά και η διαπλοκή. Βγείτε στους δρόμους. Κτυπάτε τις καμπάνες. Πανηγυρίστε. Έρχεται το τέλος της διαφθοράς και της διαπλοκής στη νήσο των αγρίων. Τα κόμματα θα την μετατρέψουν ξανά σε νήσο των αγίων…

Δεν φτάνει που διέλυσαν τα πάντα σε αυτό τον τόπο, δεν φτάνει που τον έφεραν επί ερειπίων, εμπαίζουν και τον κόσμο. Με τόσο άγαρμπο τρόπο. Με τέτοιο πολιτικό θράσος. Με τόση υποτίμηση της νοημοσύνης έκαστου των πολιτών. Λες και τόσα χρόνια δεν είναι τα κόμματα που εκτρέφουν την διαφθορά με τις διαφόρου μορφής διαπλοκές. Λες και τόσα χρόνια δεν είναι και τα δικά τους συμφέροντα που αγκαλιάζουν τα πλοκάμια της διαφθοράς. Λες και δεν είναι και δικά τους στελέχη ανάμεσα σε αρκετούς που βρέθηκαν στις κεντρικές φυλακές.

Δεν ήσαν τα κόμματά σας, κύριοι, που τόσα χρόνια πρωταγωνιστούσαν στην διαπλοκή με τις διαφόρου τύπου χρηματοδοτήσεις τις οποίες έπαιρναν από λογής – λογής οικονομικά και άλλα συμφέροντα; Ποιοι ενέχονται στην μεγαλοδιαπλοκή με τους μεγαλοδικηγόρους που παραμένουν «αιώνια» νομικοί σύμβουλοι σε ημικρατικούς οργανισμούς εξασφαλίζοντας τεράστια οικονομικά οφέλη; Ποιοι είναι που έκλεισαν την πόρτα στον Οδυσσέα Μιχαηλίδη πριν από την κατάρρευση του Συνεργατισμού ώστε να μην μπορεί να ελέγξει το προμελετημένο έγκλημα;

Ποιοι είναι αυτοί, κύριοι, που ενέχονται στο τεράστιο σκάνδαλο το οποίο αποκάλυψε ο Γενικός Ελεγκτής, όπου με μια απλή αλλαγή των πολεοδομικών ζωνών, ένας μεγαλοντιβέλοπερ θησαύρισε εν μια νυκτί; Βλέποντας την περιουσία του αξίας 208.000 ευρώ να εκτοξεύεται στα 173 εκατ.; Ποιοι είναι που κάνουν πλάτες στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τους μεγαλοντιβέλοπερς οι οποίοι τσιμεντώνουν κάθε σπιθαμή διαθέσιμης παραλίας. Εγκληματώντας και βιάζοντας την φύση, αφού εξουδετερώνουν φώκιες, χελώνες και κάθε άλλο ζωντανό, που κάνει το λάθος να γεννηθεί σε παραλίες αυτού του τόπου. Θεωρώντας ότι οι ζωές και η αξία τους μπορεί να επιμετρούν σε αυτό τον τόπο περισσότερο από τα σχέδια κάθε δράκου της οικοδομικής ανάπτυξης.

Ποιοι είναι αυτοί, που στιγμάτισαν κάθε έννοια ισότητας και ισονομίας, όταν στο εγκληματικό κούρεμα καταθέσεων το οποίο απέφερε οικονομική καταστροφή σε χιλιάδες ανθρώπους και οδήγησε ακόμη και σε αυτοκτονίες, επέτρεψαν σε ημέτερους να βγάλουν τα εκατομμύριά τους εκτός χώρας. Ποιοι είναι αυτοί, που κρατάνε ακόμη την λίστα των κόκκινων δανείων και την κρύβουν. Για να προστατεύσουν καρχαρίες του οικονομικού κατεστημένου, που υπό κανονικές συνθήκες θα είχαν κηρύξει πτώχευση ή θα είχαν καταλήξει στη φυλακή. Ποιοι είναι αυτοί, που τρέμουν όπως ο διάβολος το λιβάνι την αποκάλυψη της λίστας αυτής, διότι εκεί φαντάζει σε περίοπτη θέση και το δικό τους όνομα ή ημετέρων. Ποιοι από τα κόμματά σας, περιλαμβάνονται στη λίστα των προκλητικώς διαγραφέντων δανείων.

Ποιοι είναι, κύριοι κομματάρχες, εκείνοι οι οποίοι τροποποίησαν τον νόμο για να επωφεληθούν μερικοί VIPS κατάδικοι να βγουν τάχιστα από την φυλακή. Ποιοι είναι αυτοί, που ψηφίζουν νόμους για να βολεύονται ένα τσούρμο παρατρεχάμενοι ως δήθεν σύμβουλοι στο Προεδρικό, στα υπουργεία και στη Βουλή. Μόνο για το 2018 αυτά τα βολέματα κόστισαν 5 εκατ. ευρώ. Με προσλήψεις χωρίς κριτήρια. Κανονικό ρουσφέτι. Μόνο ο κ. Συλλούρης στη Βουλή διαθέτει 16 συμβούλους, που μας κοστίζουν €296.931!!! Είστε και άγαρμποι, τρομάρα σας. Όχι έναν, ούτε δύο ούτε πέντε, δεκαέξι!!! Τι είσαι, άνθρωπέ μου; Ο Τραμπ ή ο Πούτιν;

Ποιοι είναι, κύριοι κομματάρχες, εκείνοι που ψήφισαν το πόθεν έσχες της πλάκας; Εκείνο το οποίο υποβάλλετε και ελέγχετε μόνοι σας. Εκείνο που ακόμη και αν δηλώνετε ψευδή στοιχεία δεν θα έχετε την παραμικρή επίπτωση. Εκείνο το οποίο δεν δηλώνετε τα περιουσιακά στοιχεία συζύγων και τέκνων κι έτσι μπορείτε, αν θέλετε, να κρύψετε μέσω αυτών πολλά. Εκείνο το οποίο βλέπει το παρδαλό κατσίκι και πεθαίνει από τα γέλια, αφού κάποιοι λογαριασμοί είναι άδειοι…

Για να αντιληφθείτε το μέγεθος του εμπαιγμού που επιχειρείτε, διαβάστε αυτό το success story! Τα επικαιροποιημένα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας καταγράφουν εκτίναξη της διαφθοράς στην Κύπρο κατά την πενταετία 2013-2018. Το 2012 η βαθμολογία μας ήταν 1.25. Από τον δεύτερο χρόνο της διακυβέρνησης Αναστασιάδη η κατρακύλα είναι χωρίς φρένο: 2014 – 1.08, 2015 – 1,01, 2016 – 0.83, 2017 – 0.78, 2018 – 0,64. Με τέτοια φρενήρη ταχύτητα, ο «στόχος» του απόλυτου μηδέν φαντάζει εφικτός…

Γι’ αυτό μην μας προκαλείτε άλλο. Η μοναδική σας προσφορά 

σε αυτό τον τόπο θα ήταν να μπείτε σε ένα αεροπλάνο και να αυτοεξοριστείτε!
Γιώργος Καλλινίκου
Facebook

Πηγή: Εφημερίδα "Ο Φιλελεύθερος" 18 Δεκεμβρίου 2019

Έχουμε βουλευτές, έχουμε και βολευτές

Του Μιχάλη Χατζηστυλιανού 

Την περασμένη Δευτέρα πέρασε το κατώφλι της Βουλής ο κλητήρας της Ελεγκτικής Υπηρεσίας και μοίραζε φακέλους με την ένδειξη «απόρρητο» στους βουλευτές της Επιτροπής Ελέγχου. Στους φακέλους βρίσκονταν οι ονομαστικοί κατάλογοι με τους πρώην και νυν υψηλόβαθμους αξιωματούχους που δεν είχαν υποβάλει εμπρόθεσμα τις φορολογικές τους δηλώσεις, με σημείωση, μάλιστα, εάν τους είχε επιβληθεί ή όχι το προβλεπόμενο διοικητικό πρόστιμο από το αρμόδιο Τμήμα Φορολογίας. Οι ονομαστικοί αυτοί κατάλογοι έφεραν σε κάθε σελίδα τους την ένδειξη «απόρρητο» και καταγραφόταν το όνομα του βουλευτή. Όπως σε όλες τις άλλες περιπτώσεις έτσι και στην προκειμένη, υπήρξαν διαρροές. Μάθαμε, λοιπόν, ότι στους ονομαστικούς καταλόγους με τους αξιωματούχους που κατέθεσαν καθυστερημένα τις φορολογικές τους δηλώσεις περιλαμβάνονται υπουργοί, βουλευτές, ένας πρόεδρος της Βουλής, αρχηγοί κομμάτων κ.α. Μάθαμε, επίσης, ότι ένας νυν βουλευτής δεν υπέβαλε για δύο χρόνια φορολογική δήλωση. Ομοίως και ένας πρώην υπουργός. 

Πληροφορηθήκαμε, πρόσθετα, από την έρευνα της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, ότι εκτός από τους 84 αξιωματούχους που ήταν ασυνεπείς στο πρόσφατο παρελθόν με τις φορολογικές τους υποχρεώσεις, υπήρξαν και περιπτώσεις βουλευτών που νομοθέτησαν για τους εαυτούς τους, λαμβάνοντας φορολογική αμνηστία. Επιβεβαιώνοντας έτσι περίτρανα για άλλη μια φορά το γεγονός, ότι στη χώρα μας τα συμφέροντα είναι μέσα στη Βουλή και νομοθετούν. Αυτή η διαπίστωση είναι και η σοβαρότερη που αποκαλύφθηκε από τη συγκεκριμένη έρευνα του Γενικού Ελεγκτή, Οδυσσέα Μιχαηλίδη, αλλά έπεσε στα μαλακά. Δεν προβλήθηκε καν η συγκεκριμένη αποκάλυψη στα δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών σταθμών. Κουκούλωμα ή αχαπαροσύνη;

Η Ελεγκτική Υπηρεσία, λοιπόν, πέρασε από κόσκινό τους φορολογικούς φακέλους συνολικά 154 πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων. Πρόκειται για πρώην και νυν Προέδρους της Δημοκρατίας, Υπουργούς, Προέδρους της Βουλής, βουλευτές και τους αρχηγούς των κομμάτων. Η έρευνα του Γενικού Ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη επικεντρώθηκε στα έτη 2008-2015. Όπως αποκάλυψε η έρευνα, από τα 154 πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα τα εννέα εντάχθηκαν στο Σχέδιο για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων φορολογικών τους οφειλών. Πρόκειται για το Σχέδιο μέσω του οποίου διαγράφονταν οι τόκοι και οι επιβαρύνσεις ενώ οι οφειλέτες πλήρωναν τις φορολογικές τους οφειλές με δόσεις. Το συγκεκριμένο Σχέδιο ήταν αποτέλεσμα νομοθετικής ρύθμισης της Βουλής, το οποίο, μάλιστα, διήρκησε ενάμιση χρόνο, μετά από παρατάσεις που έδωσε η ίδια η Βουλή κατόπιν ψήφισης σχετικών προτάσεων νόμου βουλευτών που όπως αποκαλύφθηκε από την έρευνα του Γενικού Ελεγκτή, ορισμένοι εξ αυτών έχουν επωφεληθεί του Σχεδίου που είναι δικής τους, βεβαίως, επινόησης. Από το Σχέδιο των ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών, πέντε βουλευτές έχουν εξοφλήσει πλήρως τις οφειλές τους.

Εξίσου σοβαρά θα πρέπει να προβληματίσει και η αποκάλυψη, ότι σε δύο περιπτώσεις αξιωματούχων, το Τμήμα Φορολογίας φέρεται να τους έκανε πλάτες. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Γενικού Ελεγκτή, παρόλο δεν υπέβαλαν φορολογικές δηλώσεις για τα έτη 2008 και 2009, εντούτοις, δεν τους επιβλήθηκε το προβλεπόμενο διοικητικό πρόστιμο. Όταν ζητήθηκαν εξηγήσεις από το Τμήμα Φορολογίας, τότε, διαπίστωσαν το λάθος! «Εκ παραδρομής δεν τους επιβλήθηκε το πρόστιμο» απάντησε το Τμήμα Φορολογίας στον Οδυσσέα Μιχαηλίδη. Μάλιστα, λόγω του γεγονότος ότι έχουν παρέλθει τα έξι χρόνια, το Τμήμα Φορολογίας δεν μπορεί να τους επιβάλει το πρόστιμο. Ας μας πουν εκεί στο Τμήμα Φορολογίας σε πόσες άλλες περιπτώσεις, από το 2015 και εντεύθεν, ξέχασαν να επιβάλουν το προβλεπόμενο διοικητικό πρόστιμο και πόσες από αυτές τις περιπτώσεις αφορούν νυν και πρώην αξιωματούχους και πόσες απλούς πολίτες. Να μας ενημερώσει και ο πολιτικός προϊστάμενος του Τμήματος Φορολογίας, Χάρης Γεωργιάδης, κατά πόσο δόθηκαν οδηγίες από τον προκάτοχο του για την διενέργεια πειθαρχικής έρευνας εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων που ξέχασαν, όπως μας είπαν, να επιβάλουν το διοικητικό πρόστιμο στους υπό ανάφορα αξιωματούχους.

Αν ήταν από το χέρι μας θα δίναμε όλα τα ονόματα στη δημοσιότητα, δήλωσε στον «Φ» ο Γενικός Ελεγκτής Οδυσσέας Μιχαηλίδης. Είναι, όμως, στο χέρι των βουλευτών, των αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων και του Προέδρου της Βουλής να το πράξουν. Θα τολμήσουν, άραγε, στο όνομα της διαφάνειας και της λογοδοσίας να δώσουν στη δημοσιότητα τους ονομαστικούς καταλόγους στους οποίους περιλαμβάνονται συνάδελφοι, φίλοι, ακόμη και οι ίδιοι; Ή θα ακολουθήσουν την προσφιλή μέθοδο τους «κρύψε να περάσουμε;» Είναι τυχαίο, νομίζετε, που χιλιάδες πολίτες και δη η νεολαία μας, τους αποστρέφονται, τους λοιδορούν και τους απαξιώνουν; Καθόλου τυχαίο δεν είναι. 

Έχουμε βουλευτές που ενεργούν και νομοθετούν με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και για το καλό των πολλών και έχουμε, δυστυχώς, και βολευτές διαφόρων κομμάτων που νομοθετούν για τα καλά και τα συμφέροντα τους, για τα κόμματα τους και τους σπόνσορες τους. Μιχάλης Χατζηστυλιανού 
hadjistylianoum@phileleftheros.com Facebook

Εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος», 20 Σεπτεμβρίου, 2019

Ο περί πολλών και παχυλών συντάξεων νόμος

Του Μιχάλης Χατζηστυλιανού  

Στρεβλώσεις στο συνταξιοδοτικό μας σύστημα επιτρέπουν την καταβολή από το κρατικό ταμείο στο ίδιο πρόσωπο δυο ή και τριών συντάξεων ταυτόχρονα ή την καταβολή μισθού και σύνταξης σε εν ενεργεία αξιωματούχους. Πρόσθετα, καθιστούν σκανδαλωδώς τους βουλευτές και υπουργούς δικαιούχους κρατικής σύνταξης από την ηλικία των 60 χρονών. Με βάση, λοιπόν, την κείμενη νομοθεσία, η οποία παρεμπιπτόντως, για να αποδίδει σωστά την πραγματικότητα θα έπρεπε να τιτλοφορείται ως «ο περί των πολλών και παχυλών συντάξεων νόμος», συνολικά 129 κρατικοί αξιωματούχοι του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα στον οποίον περιλαμβάνεται η Τοπική Αυτοδιοίκηση, λαμβάνουν πέραν από τον μισθό και τα επιδόματα τους και σύνταξη από το δημόσιο. Πρόσθετα, άλλοι 62 στην πλειονότητα τους πρώην κρατικοί αξιωματούχοι που υπηρέτησαν σε διάφορες δημόσιες θέσεις —πρόκειται για το φαινόμενο της ανακύκλωσης των ίδιων προσώπων που βρίσκεται, μονίμως, σε πλήρη εξέλιξη στην πολιτική σκηνή της Κύπρου— λαμβάνουν πολλαπλές συντάξεις.

Τα στοιχεία που απέστειλε προ ημέρων στη Βουλή το Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας είναι αρκούντως αποκαλυπτικά. Συγκεκριμένα:

1. Συνολικά 129 αξιωματούχοι λαμβάνουν ταυτόχρονα με τον μισθό τους και επαγγελματική σύνταξη, καθώς ήταν υπάλληλοι του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Σημειώνεται, ότι οι 37 εξ αυτών λαμβάνουν επαγγελματική σύνταξη έστω και αν δεν έχουν συμπληρώσει το 60ο έτος της ηλικίας τους.

2. Συνολικά 62 νυν και πρώην κρατικοί αξιωματούχοι λαμβάνουν πολλαπλές συντάξεις χωρίς να διευκρινίζονται πόσες είναι αυτές. Σύμφωνα με πληροφορίες μας, υπάρχουν περιπτώσεις πρώην αξιωματούχων που λαμβάνουν μέχρι και τρεις συντάξεις από τον δημόσιο τομέα.

Στην επιστολή της προς τον Αβέρωφ Νεοφύτου, ημερομηνίας 1/2/2019, η Γενική Λογίστρια της Δημοκρατίας, Ρέα Γεωργίου, δεν καταγράφει τα ονόματα αυτών των πολυσυνταξιούχων, νυν και πρώην κρατικών αξιωματούχων ή έστω το ύψος των μηνιαίων συντάξεων που λαμβάνει ο καθένας ξεχωριστά. Η κ. Γεωργίου δεν αναφέρει στην επιστολή της ούτε το ετήσιο συνολικό κόστος που επωμίζεται η Δημοκρατία για την κάλυψη των ακαθάριστων συντάξεων των υπό αναφορά νυν και πρώην κρατικών αξιωματούχων, που σύμφωνα με εκτιμήσεις, αγγίζει τα €2 εκατ. ετησίως.

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί, πάντως, η εξοργιστική απάθεια που επιδεικνύουν επί του θέματος οι κυβερνώντες. Με την ακύρωση του περιβόητου νόμου για τους πολυσυνταξιούχους, τον Οκτώβριο του 2014, ο οποίος κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Ανώτατο Δικαστήριο, επανήλθαν οι πολλαπλές συντάξεις που λαμβάνουν νυν και πρώην αξιωματούχοι του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Ωστόσο, καμία πρωτοβουλία δεν αναλήφθηκε από πλευράς της Κυβέρνησης για την εκ νέου ρύθμιση αυτού του ζητήματος. 

Γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα: Μήπως οι κυβερνώντες δεν θεωρούν προκλητικό το γεγονός κρατικοί αξιωματούχοι να λαμβάνουν πέραν από τον παχυλό μισθό και τα επιδόματα, μια ή και δυο συντάξεις από το δημόσιο; Μήπως αυτή η Κυβέρνηση του κ. Αναστασιάδη που πρωτοστάτησε για την αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης και που σήμερα παρουσιάζεται ως προστάτης των ορφανών, των χήρων και των χαμηλοσυνταξιούχων, δεν διαπιστώνει την αδικία που συντελείται από τον νόμο κατ’ παραγγελία που ψηφίστηκε και προβλέπει τη συνταξιοδότηση των βουλευτών και των υπουργών στο 60ο έτος της ηλικίας τους;

Με στόχο, αφενός, να διορθωθούν οι παραπάνω στρεβλώσεις στο συνταξιοδοτικό μας σύστημα και αφετέρου, να τερματιστούν τα προκλητικά και πλουσιοπάροχα ωφελήματα που απολαμβάνει μια μερίδα αξιωματούχων στις πλάτες των φορολογούμενων πολιτών, ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, κατέθεσε στις 7/7/2016 στην Ολομέλεια της Βουλής δύο προτάσεις νόμου προς συζήτηση και ψήφιση. Με την πρώτη, ρυθμίζεται το ζήτημα της ταυτόχρονης καταβολής σύνταξης και μισθού σε κρατικούς αξιωματούχους, ενώ με τη δεύτερη, τερματίζεται το

προκλητικό προνόμιο που απολαμβάνουν μόνο οι βουλευτές και οι υπουργοί, οι οποίοι, δικαιούνται σύνταξη από τα 60 τους. Αυτό που απομένει, μετά και τα στοιχεία που διαβίβασε στη Βουλή το Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας είναι η άμεση προώθηση αυτών των προτάσεων νόμου για ψήφιση. Πλέον, δεν υπάρχουν δικαιολογίες για την όποια καθυστέρηση. Αναμένουμε, συνεπώς, από τον νέο πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών, Άγγελο Βότση, να περιλάβει στην ατζέντα της Επιτροπής, το συντομότερο, τη συζήτηση των εν λόγω προτάσεων νόμου. 

* Εντάξει, υπάρχουν και χειρότερα: Το Υπουργείο Εργασίας της Ελλάδος εντόπισε 52 συνταξιούχους που λάμβαναν οκτώ έως 10 συντάξεις το μήνα από το δημόσιο με την υψηλότερη σύνταξη να ανέρχεται στις €5.460 τον μήνα. 
Μιχάλης Χατζηστυλιανού   
Facebook
hadjistylianoum@phileleftheros.com
Πηγή: "Ο Φιλελεύθερος" 14 Φεβρουαρίου 2019

Η διαφθορά και οι θεατρινισμοί στη Βουλή

Του Μιχάλη Χατζηστυλιανού

Είναι απορίας άξιον γιατί σημαντικά νομοσχέδια που στόχο έχουν να πατάξουν τη διαφθορά -η οποία σύμφωνα και με τις διαπιστώσεις τόσο του Γενικού Εισαγγελέα όσο και του Γενικού Ελεγκτή είναι σε έξαρση στον τόπο μας- παραμένουν καταχωνιασμένα στα συρτάρια της Βουλής, ενώ την ίδια ώρα βουλευτές μοιράζουν βαρύγδουπες υποσχέσεις για πάταξή της.

Ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης το οποίο στόχο έχει την προστασία των πληροφοριοδοτών που καταγγέλλουν υποθέσεις διαφθοράς αραχνιάζει στα συρτάρια της Επιτροπής Νομικών της Βουλής από τον Μάιο του 2017. Σχετική πρόταση νόμου της Ειρήνης Χαραλαμπίδου εκκρεμεί στην ίδια Επιτροπή πέραν των δυο χρόνων. 

Προφανώς και δεν βιάζονται οι βουλευτές της Επιτροπής Νομικών καθώς οι προτεραιότητές τους είναι, όπως φαίνεται, άλλες, όπως η πρόταση νόμου που συζήτησαν και εισηγήθηκαν ομόφωνα την ψήφισή της, αποφυλακίζοντας έτσι πρόωρα όλους τους πρώην αξιωματούχους-κομματικά στελέχη που καταδικάστηκαν για διαφθορά. Μεταξύ των αποφυλακισθέντων και δυο πρώην συνάδελφοί τους στη Βουλή. Δεν είναι παράδοξο το γεγονός, από τη μια, οι βουλευτές να νομοθετούν για την πρόωρη αποφυλάκιση πρώην συναδέλφων τους στη Βουλή που καταδικάστηκαν για διαφθορά και, από την άλλη, να καλούνται να ψηφίσουν νομοσχέδια για πάταξη της διαφθοράς; Το ερώτημα είναι ρητορικόν...

Θα πρέπει, λοιπόν, οι βουλευτές της Επιτροπής Νομικών να μας δώσουν μια λογική εξήγηση για τους λόγους που δεν προωθείται για ψήφιση αυτό το ομολογουμένως σημαντικότατο νομοσχέδιο που παρέχει ακόμη και επαγγελματική προστασία στους υπαλλήλους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα που καταγγέλλουν πράξεις διαφθοράς.

Ειδικότερα, το νομοσχέδιο τιτλοφορείται ως ο περί της Αναφοράς Πράξεων Διαφθοράς (Συμπληρωματικά Mέτρα Προστασίας και Επιείκειας) Νόμος του 2017 και προβλέπει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

1. Πρόσωπο το οποίο, χωρίς να εμπλέκεται καθ' οιονδήποτε τρόπο σε πράξεις διαφθοράς και χωρίς να αποβλέπει σε ίδιον όφελος, παρέχει πληροφορίες που καλόπιστα και εύλογα πιστεύει ότι τείνουν να αποκαλύψουν ότι διεπράχθη ή διαπράττεται ή πρόκειται να διαπραχθεί οποιοδήποτε αδίκημα διαφθοράς προστατεύεται ως ακολούθως:

* Δεν δημοσιεύεται με οποιονδήποτε τρόπο η ταυτότητά του. Πρόσωπο που αποκαλύπτει την ταυτότητα του πληροφοριοδότη διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €5.000 ή και με τις δύο ποινές.

* Πρόσωπο που ενεργεί ως πληροφοριοδότης δεν θα θεωρείται ότι παραβίασε όρο συμφωνίας ή εθιμικό κανόνα πίστης ή εμπιστευτικότητας ή εχεμύθειας και δεν θα υπέχει ποινικής, πειθαρχικής ή αστικής ευθύνης για την αποκάλυψη.

* Σε περίπτωση που ο πληροφοριοδότης εργάζεται ως υπάλληλος στον ιδιωτικό τομέα και απολύεται ή εξαναγκάζεται σε παραίτηση από την εργασία του, θα θεωρείται ότι απολύθηκε παράνομα εκτός αν ο εργοδότης του αποδείξει ότι οι ενέργειες αυτές δεν οφείλονται ή δεν συνδέονται με την αποκάλυψη.

* Σε περίπτωση που ο πληροφοριοδότης είναι δημόσιος υπάλληλος, η μετάθεση ή απόσπαση ή μετακίνησή του ή μείωση των καθηκόντων του ή μείωση της αξιολόγησης ή υπηρεσιακής βαθμολογίας του ή μη παροχή ίσων ευκαιριών εκπαίδευσης ή επιμόρφωσης από την αρμόδια Αρχή ή με την έγκριση ή την ανοχή της θα συνιστά εκδικητικό μέτρο, εκτός αν η αρμόδια Αρχή αποδείξει ότι το μέτρο δεν οφείλεται ή δεν συνδέεται με την αποκάλυψη.

2. Στο νομοσχέδιο προβλέπονται και μέτρα επιείκειας σε περίπτωση που εμπλεκόμενοι σε υποθέσεις διαφθοράς συνεργαστούν με τις Αρχές.

Για να αντιληφθείτε αγαπητοί αναγνώστες το μεγαλείο της υποκρισίας, της παραπλάνησης και του άκρατου λαϊκισμού που κυριαρχεί εκεί στη Βουλή, παραθέτω αυτούσιες τις πρόσφατες δηλώσεις στις οποίες προέβη ο ίδιος ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Δημήτρης Συλλούρης, σε συνεδρία της Ολομέλειας της Βουλής με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς, που καθορίστηκε στις 9 Δεκεμβρίου. 

Μεταξύ άλλων δήλωσε τα εξής: «Σύμφωνα με τον τελευταίο Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς που δημοσίευσε η Διεθνής Διαφάνεια, η Κύπρος βελτίωσε σημαντικά τη θέση της. Μπορούν όμως να γίνουν ακόμα πολλά. Ως Βουλή των Αντιπροσώπων επισημαίνουμε για άλλη μια φορά την ανάγκη να ληφθούν επιπλέον μέτρα από όλους τους αρμόδιους φορείς, Πολιτεία και αξιωματούχους, για ενίσχυση του ρόλου των πολιτών και των κοινωνικών δικτύων. 

Μόνο έτσι θα αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της διαφθοράς και θα ενισχυθεί η δημοκρατία και η διαφάνεια στον τόπο μας». Κοντολογίς, ο κ. Συλλούρης ζητά επιτακτικά τη λήψη μέτρων κατά της διαφθοράς, ενώ την ίδια ώρα δεν προωθείται από τη Βουλή η ψήφιση του νομοσχεδίου για προστασία των προσώπων που καταγγέλλουν υποθέσεις διαφθοράς. Μα πόσο δούλεμα, τελικά, σε τούτο τον έρμο τόπο... 
Μιχάλης Χατζηστυλιανού 

hadjistylianoum@phileleftheros.com 
Facebook
Πηγή: "Ο Φιλελεύθερος" 3.1.2019

Τα φούμαρα διαρκείας και ο Αβέρωφ

Του Μιχάλη Χατζηστυλιανού

Τον Οκτώβριο του 2014, μετά από ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επανήλθαν οι πολλαπλές συντάξεις που λαμβάνουν βουλευτές και αξιωματούχοι του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπως και δήμαρχοι. Παρόλο που αριθμητικά δεν ξεπερνούν τους 150, εντούτοις οι συντάξεις που μοιράζονται κάθε χρόνο, πέραν από τον μισθό τους, υπερβαίνουν τα €2 εκατομμύρια. 

Μετά την ακυρωτική απόφαση, το Υπουργείο Οικονομικών και, κατ’ επέκταση, η Κυβέρνηση Αναστασιάδη δεν επανήλθαν επί του θέματος προκειμένου να διορθώσουν αυτή την απαράδεκτη από κάθε άποψη στρέβλωση στο συνταξιοδοτικό μας σύστημα, που επιτρέπει στο ίδιο πρόσωπο να λαμβάνει σύνταξη και ταυτόχρονα μισθό από το Δημόσιο. Πρόκειται για περιπτώσεις δημόσιων υπαλλήλων που αφυπηρέτησαν με σκοπό να αναλάβουν δημόσιο αξίωμα. 

Τον Ιούλιο του 2016, ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου συγκάλεσε δημοσιογραφική διάσκεψη και αφού παρουσιάστηκε λίγο-πολύ σαν τον Ρομπέν των φτωχών, ανακοίνωσε την κατάθεση δύο προτάσεων νόμου που στόχο έχουν, όπως μας εξήγησε με το γνωστό οργίλο ύφος που τον χαρακτηρίζει, να τερματίσουν τα προκλητικά και πλουσιοπάροχα ωφελήματα και υπερπρονόμια που απολαύει μια μερίδα αξιωματούχων στις πλάτες των φορολογούμενων πολιτών.

Η πρώτη πρόταση νόμου του κ. Νεοφύτου ρυθμίζει το ζήτημα της ταυτόχρονης καταβολής σύνταξης και μισθούς σε κρατικούς και αιρετούς αξιωματούχους. Συγκεκριμένα, προβλέπει ότι σε περίπτωση που συνταξιούχος του Δημοσίου αναλαμβάνει οποιοδήποτε αξίωμα, θα λαμβάνει, αφενός, την πλήρη μηνιαία σύνταξη που δικαιούται και, αφετέρου, για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία αυτού, χαμηλότερο μηνιαίο μισθό, έτσι ώστε το ποσό που τελικά θα λαμβάνει προστιθέμενο στη μηνιαία σύνταξή του να ισούται με το ποσό του μηνιαίου μισθού που κανονικά θα λάμβανε εάν δεν ήταν συνταξιούχος του Δημοσίου.

Με τη δεύτερη πρόταση νόμου, ο Αβέρωφ Νεοφύτου δήλωσε ότι θα βάλει τέλος στο προκλητικό προνόμιο-ωφέλημα που απολαύουν μόνο οι βουλευτές και οι υπουργοί, οι οποίοι δικαιούνται σύνταξη από τα 60 τους.

Οι προτάσεις νόμου του Αβέρωφ Νεοφύτου εκκρεμούν προς συζήτηση εδώ και δυο χρόνια ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής, της οποίας, τονίζεται, προεδρεύει ο ίδιος. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε στιγμή ο κ. Νεοφύτου μπορεί να περιλάβει τις εν λόγω προτάσεις νόμου στην ατζέντα τής επιτροπής για συζήτηση. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, δεν το έπραξε, γεγονός που εγείρει μεταξύ άλλων τα εξής ερωτήματα: 

1. Εφόσον, όπως διατείνεται ο κ. Νεοφύτου, δεν εκπροσωπεί το κεφάλαιο και τη μεγαλοαστική τάξη της πρωτεύουσας και όχι μόνο, τότε γιατί δεν προωθεί για ψήφιση τις δικές του προτάσεις νόμου;

2. Μήπως έπαψε ο κ. Νεοφύτου να θεωρεί προκλητικό το γεγονός ότι κρατικοί και αιρετοί αξιωματούχοι λαμβάνουν ταυτόχρονα σύνταξη και μισθό από το Δημόσιο;

3. Μήπως αυτή η σιωπή του κ. Νεοφύτου οφείλεται στις έντονες αντιδράσεις συναδέλφων του, που θα επηρεαστούν οικονομικά;

4. Μήπως, τελικά, πρόκειται για αερολογίες και φούμαρα διαρκείας του Αβέρωφ Νεοφύτου;

Μιχάλης Χατζηστυλιανού

hadjistylianoum@phileleftheros.com

Facebook

Πηγή: "Ο Φιλελεύθερος" 17 Μαΐου 2018

Έσχατα όρια διαφθοράς και διαπλοκής

Του Ξενή Χ. Ξενοφώντος

Τα τελευταία χρόνια, πάνω σε καθημερινή βάση γινόμαστε μάρτυρες σκανδάλων μικρών ή μεγάλων. Δεν προλαβαίνουμε να κατανοήσουμε τις ραδιουργίες των πρωταγωνιστών ενός σκανδάλου και να' σου ένα νέο εμφανίζεται. Οι οσμές από τους οχετούς της διαπλοκής και της διαφθοράς εξακολουθούν να αναδύονται ολοένα και εντονότερες, παρά τις κατά καιρούς διακηρύξεις της Πολιτείας ότι έχει τη βούληση και τη θέληση να καθαρίσει τους Στάβλους του Αυγεία.

Η κοινή γνώμη παρακολουθεί τα τεκταινόμενα αμήχανη. Πολλοί αναρρωτιούνται πώς είναι δυνατόν κάποιοι που κλήθηκαν να υπηρετήσουν τον τόπο από δημόσια και πολιτειακά αξιώματα να επιδίδονται σε ατελείωτο φαγοπότι. Οι ευσυνείδητοι πολίτες που τηρούν στο ακέραιο τις φορολογικές υποχρεώσεις ακούγοντας τις κραυγαλέες περιπτώσεις φοροδιαφυγής, διερωτούνται κατά πόσο ζουν σε βαθύ κράτος της Ασίας ή της Νότιας Αμερικής. Απορούν, εξίστανται και αναλογίζονται κατά πόσο υπάρχουν θεσμοί στο κυπριακό Κράτος. Και αν υπάρχουν, ποια αόρατα χέρια τους εμποδίζουν να λειτουργήσουν σωστικά.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως η διαφθορά και η διαπλοκή στην Κύπρο έχουν βαθύτατες ρίζες και επενεργούν ως Λερναία Ύδρα, την οποία εκτρέφει το σάπιο πολιτικό σύστημα εδώ και δεκαετίες. Είναι αποδεδειγμένο ότι το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την άνθηση της διαφοράς και της διαπλοκής φέρει η ανορθόδοξη λειτουργία του κομματικού συστήματος που εξέθρεψε την αναξιοκρατία, ανήγαγε το ρουσφέτι σε επιστήμη και άφησε διάτρητο το νομοθετικό πλαίσιο, ανοίγοντας τον δρόμο στους επιτήδειους κερδοσκόπους, ντόπιας ή ξένης κοπής, να λεηλατούν ανενόχλητοι το δημόσιο χρήμα. Το τραγικό της όλης υπόθεσης είναι πως όποιος τολμήσει δημόσια να ορθώσει ανάστημα ενάντια στο διεφθαρμένο καθεστώς πολυβολείται ασύστολα από τους γνωστούς - άγνωστους που θέλουν τους μηχανισμούς θωράκισης των θεσμών ανενεργούς ή αναποτελεσματικούς.

Η Δικαιοσύνη
Ο κόμπος όμως έφθασε στο χτένι. Τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες στον νευραλγικό και ευαίσθητο χώρο της Δικαιοσύνης δεν αφήνουν άλλα περιθώρια εφησυχασμού σε κανέναν. Οι πολίτες έχουν χάσει την υπομονή τους φρονώντας ότι η μπάλα βρίσκεται αποκλειστικά στο γήπεδο της Πολιτείας, η οποία οφείλει να δράσει θεραπευτικά προτού εκραγεί η λαϊκή οργή. 

Ήλθε, λοιπόν, η ώρα εκπόνησης και εφαρμογής ενός οδικού χάρτη για απαλλαγή του τόπου από τον σαρκοφάγο της διαπλοκής και της διαφθοράς που κατατρώει τα σωθικά της κυπριακής κοινωνίας. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι υγιείς κοινωνικοί φορείς και γενικότερα η κοινωνία των πολιτών έχουν χρέος να προτάξουν τη μέγιστη επιρροή τους συγκροτημένα, τεκμηριωμένα και διεκδικητικά.

Ξενής Χ. Ξενοφώντος 

Δημοσιογράφος
Facebook
Πηγή: Ο Φιλελεύθερος 28.1.2019 

Αναζητείται ένας Ηγέτης, για να συντρίψει το τέρας της κομματοκρατίας-ευνοιοκρατίας

Του Σάββα Ιακωβίδη

Χρειαζόμαστε έναν Ηγέτη! Έντιμο! Πατριώτη, ο οποίος να συντρίψει το τέρας της κομματοκρατίας, να σπάσει το απόστημα της ευνοιοκρατίας, οικογενειοκρατίας, να εξοστρακίσει την ανικανοκρατία και να ξεπαστρέψει την αριστεία των αχρήστων και τη βασιλεία των πολιτικών και οικονομικών αγυρτών

Αθάνατε, πάντα επίκαιρε, στρατηγέ Μακρυγιάννη: «Αχ, πατρίδα μου, δεν θα σ' αφήσουν ζωντανή, ότι αυτήνοι σε κυβερνούν κι άλλοι τοιούτοι, κι απ' αυτούς κρέμεσαι. Η ψυχή τους ολουνών είναι η ίδια. Δόλον θυσιάζουν διά εσένα πλήθος, κι αρετή και πατριωτισμόν τελείως. Και κιντυνεύεις. Μ' αυτά δεν θα πας ομπρός» (Απομνημονεύματα, τ. Α΄, σελ. 154). Ποιος ευθύνεται για την κατάπτωση, τη διάλυση σχεδόν των πάντων, την κατάρρευση κάθε προοπτικής, το σκοτεινό παρόν και το ερεβώδες μέλλον; Το διασάλπισε ο Δάντης πριν από οκτώ αιώνες. Δεν ευθύνεται ο λαός. Η ευθύνη ανήκει στο κομματικο-πολιτικό και κοινωνικό σύστημα και στην κακή, ανάξια και ανεπαρκή διακυβέρνηση: «Νογάς, λοιπόν, πως η κακιά κυβέρνια/ είναι αφορμή που σάπισεν ο κόσμος» (Canto XVI, στ. 103-105 - μετ. Ν. Καζαντζάκης).

Από την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι σήμερα, ο τόπος και ο Ελληνισμός δεν είδαν μέρα καλή. Μία ατελείωτη σειρά δεινών, συμφορών, τραγωδιών, αίματος και καταστροφής, με κατάληξη το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή και κατοχή. Η Τουρκιά βυσσοδομεί και αλυχτά, μαίνεται και απειλεί με πλήρη τουρκοποίηση αλλ’ η ηγεσία μας περί άλλα τυρβάζει. Το περ. καλοκαίρι αναλώθηκε στην αντιμετώπιση του αληταμπουρισμού των αναρχοσυνδικαλιστών των εκπαιδευτικών. Στη συνέχεια έχουμε τη σύγκρουση των γιατρών για το ΓεΣΥ και ευθύς αμέσως όσα διαθρυλούνται στη Δικαιοσύνη. Οι πολίτες απαξιώνουν τους σημαντικότερους θεσμούς του κράτους και αποστασιοποιούνται.

Ο Αριστοφάνης περιέγραψε πριν από 2500 και πλέον χρόνια την κατάντια: «Πονάω που βλέπω όλα να σαπίζουν σ’ αυτόν τον τόπο. Στην εξουσία πάντοτε οι φαύλοι. Κι αν φανεί κάποιος μια μέρα έντιμος, σε δέκα μέρες σκαρτεύει. Φέρνεις άλλον, βγαίνει χειρότερος» (Εκκλησιάζουσες, στ. 174-179). Αυτήν ακριβώς την αίσθηση και εντύπωση έχουν οι πολίτες. Ότι, δηλ., τα πάντα σαπίζουν, καταρρέουν, γκρεμίζονται, απαξιώνονται. Γιατί ο τόπος και οι άνθρωποι έφτασαν στο σημερινό κατάντημα; Πώς η γενιά του 1955-59 δημιούργησε εκείνο το ανεπανάληπτο έπος, ενώ η σημερινή κατρακυλά στην αδιαφορία, στον ωχαδερφισμό και στον ξενόφερτο πιθηκισμό;

Πώς καταντήσαμε τόσο παχυλά αδιάφοροι, μουδιασμένοι, απόμακροι και μικροί μπροστά στους μέγιστους κινδύνους οι οποίοι απειλούν τη βιολογική και εθνική επιβίωσή μας; Διότι, είπε ο Ευριπίδης, «από τη διεφθαρμένη εξουσία μολύνονται και οι έντιμοι πολίτες κι ακολουθούν το παράδειγμά τους». Έτσι, συμπληρώνει ο Ισοκράτης, «το ήθος όλων των πολιτών γίνεται όμοιο με το ήθος των κυβερνώντων» (Προς -τον Κύπριο- Νικοκλέα). Δεν περνά ημέρα χωρίς να αποκαλύπτεται και ένα νέο σκάνδαλο, μια νέα υπόθεση διαφθοράς, κατάχρησης εξουσίας, διαπλοκής, συναγελασμού, εξάρτησης, σίτισης σε περίεργα πρυτανεία, με εμπλοκή ανθρώπων που θεωρούνται υπεράνω πάσης υποψίας. Ή ηγητόρων, οι οποίοι είναι ταγμένοι να στηρίζουν, να εκφράζουν και να θωρακίζουν τους θεσμούς, τους οποίους εκπροσωπούν και αποδεικνύονται κατώτατοι των περιστάσεων και των κινδύνων.

Η σημερινή Κύπρος διέρχεται περίοδο βαθύτατης κοινωνικής, πολιτικής, κομματικής και ηθικής κρίσης, σήψης και παρακμής. Χωρίς να παραγνωρίζουμε την ευμάρεια των αριθμών και τη δυστυχία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχιας. Πανάρχαιες, πανίσχυρες και πανοικουμενικές ελληνικές λέξεις έχουν λεηλατηθεί και εξευτελισθεί. Αρχές και αξίες που χαλκεύθηκαν από τους ελληνικούς αιώνες πετάχτηκαν στην άβυσσο της χλεύης και της απαξίωσης. Ο λαός αγελοποιείται, εκμαυλίζεται και εκφαυλίζεται ώστε, κατά τον ποιητή (Π. Μηχανικός - Κατάθεση) «να δεχθεί/ και πάλιν/ ντόπιους ή ξένους/ ταχύτερους του ουρανίου Αγγέλου/ επιβήτορες».

Κοιτάξτε γύρω σας! Ρωτήστε τους συμπολίτες σας. Θα σας πουν ότι κάτι πρέπει να γίνει, ότι δεν πάει άλλο, ξεπεράσαμε και τον πάτο, βυθιζόμαστε, αλλά πουθενά αχτίδα και ελπίδα ανάκαμψης, εξανάστασης και ανόρθωσης. Για να γίνουν, όμως, αυτά, χρειάζεται μια επανάσταση μυαλών και θέλησης. Απαιτείται αυτογνωσία και αντίσταση στους δημοκόπους και στους καιροσκόπους, πολιτικούς, κομματικούς, οικονομικούς και άλλους. Προπάντων χρειάζεται να ανακαλύψουμε ξανά τον γνήσιο, άδολο πατριωτισμό με εκείνη την αποφασιστικότητα της αυτοθυσίας, της ανθρωπιάς, του ελληνικού φιλότιμου, της μόνης έγνοιας πρώτα για την πατρίδα, πρώτα για τη σωτηρία της.

Χρειαζόμαστε έναν Ηγέτη! Έντιμο! Πατριώτη! Με γνώση, ικανότητες, ανάστημα, αξιοπιστία, χωρίς διαπλοκές και εξαρτήσεις. Χωρίς κομματικές υστεροβουλίες και προεκλογικές ιδιοτέλειες. Αναζητείται ένας Ηγέτης, ο οποίος να συντρίψει το τέρας της κομματοκρατίας, να σπάσει το απόστημα της ευνοιοκρατίας, οικογενειοκρατίας, να εξοστρακίσει την ανικανοκρατία και να ξεπαστρέψει την αριστεία των αχρήστων και τη βασιλεία των πολιτικών και οικονομικών αγυρτών.

Χρειαζόμαστε έναν νέο Ηρακλή, να καθαρίσει τον κυπριακό στάβλο του Αυγεία, επειδή παραβρόμισε ο τόπος από τη σαπρία και τη δυσωδία. Επιτέλους, οι Έλληνες της Κύπρου καλούνται να ξυπνήσουν, να ξεσηκωθούν και να επαναστατήσουν. Δεν βαρέθηκαν να είναι δούλοι και υποτελείς στους λογής-λογής κομματικούς, πολιτικούς, οικονομικούς και άλλους αδίστακτους κομματάρχες και φεουδάρχες;

Σάββας Ιακωβίδης 

Facebook

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ 27.01.2019

Διαφθορά νυν και αεί

Του Φοίβου Νικολαΐδη

Η διαφθορά στον τόπο μας είναι καλά παγιωμένη σε όλους σχεδόν ανεξαίρετα τους τομείς της δημόσιας ζωής. Κατάντησε «εθιμικό δίκαιο», από την άποψη ότι είναι ‘αποδεκτή’ από ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας μας.

Αυτό που ανεχόμαστε και παρακολουθούμε από τους ‘κίτρινους καναπέδες’ μας είναι προϊόν υψηλής κομματικής, πελατειακής σχέσης, σε μια πολιτεία πλήρως εναρμονισμένης με το κεκτημένο του προσωπικού συμφέροντος και της ιδιοτέλειας.

Αυτό φυσικά, δεν είναι παράξενο, αφού οι κανόνες της χρηστής διοίκησης είναι λειψοί, η απαράδεκτη αναξιοκρατία ακόμη βασιλεύει, η αριστεία απουσιάζει, όπως επίσης η διαφάνεια και η ατιμωρησία.

Παρά το ότι γίναμε μέλος της Ε.Ε. η ημετεροκρατία, η κομματικοποίηση των πάντων και η έλλειψη βαθιάς δημοκρατικής συνείδησης, που υπονομεύεται από την απληστία, τη δωροδοκία και το ρουσφέτι σχεδόν κυριαρχούν. Όλα αυτά, μαζί με την έλλειψη δεοντολογίας, έχουν ως φυσικό επακόλουθο την αντιδημοκρατική συμπεριφορά, την καταρράκωση των θεσμών, την κατασπατάληση εθνικών πόρων και την εκμετάλλευση από επιτήδειους, του δημόσιου πλούτου.

Δυστυχώς, η Κύπρος έχει θεμελιωθεί επάνω στην αποικιοκρατική νοοτροπία, της ασυδοσίας, του λειψού ελέγχου της εξουσίας και του υψηλού βαθμού διαπλοκής. Στα χρόνια που πέρασαν, η κατάσταση αυτή έχει διαμορφώσει συμπεριφορές και νοοτροπίες, καταφέρνοντας, να γίνει μέρος της καθημερινότητας μας και στο τέλος, της κουλτούρας μας. Ποιος τολμούσε ως χτες, να αμφισβητήσει την παντοδυναμία ενός προέδρου, ενός υπουργού, ενός βουλευτή ενός εισαγγελέα, ενός δικαστή ή ενός δημάρχου;

Είναι μεγάλη η αυθαιρεσία που έγινε από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ώστε, να βασιλεύσει η διαφθορά, όπως την ανακαλύπτουμε σήμερα με αδικαιολόγητη έκπληξη!

Φαίνεται ότι, το εθιμικό δίκαιο της διαπλοκής εξακολουθεί ακόμη να είναι πανίσχυρο και οι απορρέουσες από αυτό αρχές, συνιστούν κριτήρια τα οποία καθορίζουν πρακτικές και πλαίσια διαδικασιών, χωρίς παραμέτρους δεοντολογίας και θεσμικούς κανόνες ηθικής. Αν αναλογιστεί κανείς ότι το ίδιο το εθνικό συμβούλιο ή το υπουργικό συμβούλιο ή ακόμη και η ίδια η Βουλή δεν έχουν κώδικα δεοντολογίας, φανταστείτε τι γίνεται σε κατώτερα επίπεδα…

Δεν ζούμε σε φυσιολογικό κράτος. Αυτό είναι πια δεδομένο και αναγνωρισμένο από τους πολλούς. Γι’ αυτό και μοιραία, πολλές πράξεις και παραλήψεις στη διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων, δεν είναι οι αρμόζουσες. Αντίθετα, είναι γεμάτες σκοπιμότητα, και ιδιοτέλεια. Στο λεξιλόγιο δε της δημόσιας ζωής απουσιάζουν τρεις σημαντικές λέξεις –Αποστολή, Ευθύνη, Λογοδοσία- που μαζί με τους ελλιπείς νόμους, χειροτερεύουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Χρόνια τώρα, φωνάζουν μερικοί για τις ελλιπέστατες δικλίδες ασφαλείας στην ομαλή απόδοση δικαιοσύνης και τα μεγάλα δικηγορικά κατεστημένα, αλλά φωνή βοώντος. Όλα αυτά που έχουν αποκαλυφθεί, ήσαν γνωστά στους πολλούς και ιδιαίτερα στο πολιτικό προσωπικό.

Η κρίση στη δικαιοσύνη με την οικογενειοκρατία και τη διαπλοκή στο δικαστικό σώμα, έφερε για μια ακόμη φορά στην επιφάνεις, την παντελή έλλειψη ηγετισμού (leadership), για ανάληψη όχι μόνο ευθύνης, αλλά και πρωτοβουλιών για εκσυγχρονισμό του κράτους. Όχι φυσικά, κάθε φορά που αποκαλύπτεται κάτι, αλλά, εκ των προτέρων και συνειδητά για μια αλλαγή προς το καλύτερο, ως όφειλαν και ως έχουν ευθύνη, πάντες οι κρατούντες.

Είναι εύκολο, να εξακολουθούμε, να βολευόμαστε, με τη διαχείριση της εξουσίας, της δικαιοσύνης, της κομματικής ζωής και να το παίζουμε ως «άλλοι» εκτός από τους εαυτούς μας, αντί, να παράγουμε πολιτική για ουσιαστικές αλλαγές και ένα ευνομούμενο κράτος.

Ποιοι άραγε από το πολιτικό προσωπικό έχουν την τόλμη και το όραμα του αύριο, για να γυρίσει μια ιστορική σελίδα και στην Κύπρο στον τομέα διακυβέρνησης του τόπου; Η τρέχουσα κατάσταση δίνει μια ευκαιρία, στην κυβέρνηση, στη βουλή και στα κόμματα, αν πραγματικά το θέλουν, το πιστεύουν και το εννοούν, να οργανώσουν ένα σύγχρονο κράτος, να πρωτοστατήσουν και να βοηθήσουν με τις απαραίτητες αλλαγές, που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος. Το έχουν εξ’ άλλου υποσχεθεί πλειστάκις προφορικώς και γραπτώς. 

Το κέλυφος της διαφθοράς και ο Φαίδωνος

Δεν ζούμε σε φυσιολογικό κράτος

Από το ’60 και μετά η διαφθορά στον τόπο μας κατέληξε να είναι σχεδόν «εθιμικό δίκαιο». Ένας άγραφος νόμος, όπου ορισμένοι επιτήδειοι προνομιούχοι μπορούσαν άνετα να εκμεταλλεύονται τη θέση τους, να κάνουν κατάχρηση εξουσίας, αναξιοκρατικά να εξασφαλίζουν αξιώματα και να πλουτίζουν παράνομα.

Οι Άγγλοι αποικιοκράτες γνώριζαν πολύ καλά ότι ο εκμαυλισμός (η προαγωγή στη διαφθορά) των μαζών λυγίζει τις αντιστάσεις των πολιτών, οι οποίοι γίνονται ευάλωτοι και αποδέχονται ευκολότερα την υποταγή. Προκειμένου να επιτύχουν τους στόχους τους, χρησιμοποίησαν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο, προεξάρχοντος του χρήματος και των αξιωμάτων. Έτσι, δημιούργησαν εφιάλτες και καταδότες, οι οποίοι για τριάντα αργύρια συνεργάστηκαν μαζί τους.

Η ΕΟΚΑ αντιστάθηκε τότε, πολεμώντας τις αποικιοκρατικές προσπάθειες, να διαφθείρουν την εθνική συνείδηση, παροτρύνοντας τον κόσμο, να προδίδει την πατρίδα του έναντι χρημάτων. Το θρυλικό έπος της ΕΟΚΑ του 1955-59 εκτός από ορόσημο στην εθνική μας πορεία, έμεινε στην ιστορία και για την ηθική του διάσταση, όπου εκτός από ηρωισμούς, διακρίθηκαν η αυταπάρνηση, ο αλτρουισμός και η αυτοθυσία.

Δυστυχώς, η Κύπρος είναι μια χώρα θεμελιωμένη επάνω στην αποικιοκρατική νοοτροπία της ασυδοσίας, της ανεξέλεγκτης εξουσίας που απομυζά τους κρατικούς πόρους, του υψηλού βαθμού διαπλοκής, της διαφθοράς και της ατιμωρησίας.

Είναι μεγάλη η αυθαιρεσία που έγινε από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ώστε, να βασιλεύσει η διαφθορά, όπως την «ανακαλύπτουμε» σήμερα με αδικαιολόγητη έκπληξη!

Στα χρόνια που πέρασαν, η διαφθορά έχει διαμορφώσει συμπεριφορές και νοοτροπίες, καταφέρνοντας, να γίνει μέρος της πραγματικότητας και στο τέλος, της κουλτούρας μας ως έθιμο! Ποιος τολμούσε ως χτες, να αμφισβητήσει την παντοδυναμία ενός προέδρου, ενός εισαγγελέα, ενός υπουργού, ενός βουλευτή ή ενός δημάρχου;

Παρά το ότι γίναμε μέλος της Ε.Ε. εντούτοις, επικρατεί ακόμη η απαράδεκτη αναξιοκρατία, η ημετεροκρατία, η κομματικοποίηση των πάντων και ή έλλειψη βαθιάς δημοκρατικής συνείδησης, που υπονομεύεται από τη δωροδοκία και το ρουσφέτι. Όλα αυτά, μαζί με την έλλειψη δεοντολογίας, έχουν ως φυσικό επακόλουθο την αντιδημοκρατική συμπεριφορά, την καταρράκωση των θεσμών και την καταδολίευση του δημόσιου πλούτου.

Αλλά και το πιο τραγικό, την καταβαράθρωση της εθνικής μας υπόθεσης, γιατί μόνο μια αντιδημοκρατική και ασύδοτη κοινωνία, μπορεί εύκολα να δεχτεί αντιδημοκρατικές λύσεις στα προβλήματα της, συμπεριλαμβανομένου εννοείται και του εθνικού θέματος.

Σ’ αυτόν τον κυκεώνα, θεία τύχη αγαθή βρέθηκαν -για πρώτη φορά- ελάχιστοι, έστω, αξιωματούχοι, του κράτους, όπως ο Γενικός Εισαγγελέας, ο Γενικός Ελεγκτής, αλλά και ο Δήμαρχος Πάφου, να κάνουν τη διαφορά. Προσπαθώντας, να στήσουν αναχώματα στον κατήφορο που μας παρασέρνει, αντί να τους χειροκροτούμε, πολλοί, τους συκοφαντούμε και τους κυνηγούμε. Λεκτικά στην αρχή, μέχρι που έγινε η έκρηξη βόμβας στο αυτοκίνητο της μητέρας, του Δημάρχου Πάφου, Φαίδωνα Φαίδωνος.

Ενώ, θα περίμενε κανείς μια αυθόρμητη καταδίκη και συμπαράσταση στο Δήμαρχο, οι Φαρισαίοι, της δημόσιας ζωής του τόπου, τον κατηγόρησαν ως λαϊκιστή μέσω των χειραγωγημένων ΜΜΕ, γιατί δήλωσε ότι είναι οι γνωστοί οι εγκληματίες στην Αστυνομία. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάλλεται κάποιος και εξασκείται το προσφιλές πολιτικό μπούλιγκ εναντίον του, για να του κλείσουν το στόμα.

Δεν ζούμε σε φυσιολογικό κράτος, γι’ αυτό και μοιραία πολλές πράξεις και παραλήψεις στη διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων, δεν είναι φυσιολογικές. Αντίθετα, είναι γεμάτες σκοπιμότητα, ιδιοτέλεια, εγωκεντρισμό και αλαζονεία. Και επειδή στο λεξιλόγιο των αρχόντων μας απουσιάζουν τρεις σημαντικές λέξεις –Αποστολή, Ευθύνη, Λογοδοσία- τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα, από όσο φαίνονται. 

Ο άξιος Δήμαρχος Πάφου, Φαίδωνας Φαίδωνος ως εκλελεγμένος άρχοντας, με περισσή γενναιοφροσύνη, θάρρος και εντιμότητα, φαίνεται ότι σπάει αυτή την αρνητική παράδοση. Με λίγες δυνάμεις, σχεδόν μόνος του, πολεμά συνειδητά, με οδηγό τις αρχές και αξίες, για να σπάσει αυτό το κέλυφος της διαφθοράς στον τόπο μας. Γι’ αυτό και αξίζει όχι μόνο της εκτίμησης μας, αλλά και της αμέριστης συμπαράστασης μας. 

Φοίβος Νικολαΐδης

 

Η διαφθορά στην αρχαία Αθήνα

Της Δήμητρας Μυριλλα 

Πώς θα σας φαινόταν αν μαθαίνατε ότι ο Φειδίας φυλακίστηκε για το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς, ο Περικλής κατηγορήθηκε για σπατάλη στην Ακρόπολη, ο Θεμιστοκλής είχε μάλλον... μακρύ χέρι, ο Αριστοτέλης στηλίτευε τον πλουτισμό κάποιων εφοριακών τη στιγμή που η άμεση φορολογία θεωρούνταν προσβλητική για τους Αθηναίους, ενώ ένας από τους πιο στενούς συνεργάτης του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν μέγας καταχραστής;

Αλλά και στο Βυζάντιο: τους τελευταίους αιώνες, τους αιώνες της μεγάλης κρίσης και της πτώσης, οι πλούσιοι γίνονταν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Οσο ειδυλλιακή εικόνα κι αν μας αρέσει να έχουμε για τους «αρχαίους ημών προγόνους», η διαφθορά είναι σύμπτωμα όλων των καιρών. Υπάρχει όμως μια βασική διαφορά τού τότε με το τώρα: «Εκείνη την εποχή, οι θεσμοί και το νομοθετικό πλαίσιο αποθάρρυναν τέτοια φαινόμενα και όταν εμφανίζονταν το πολιτειακό σύστημα τα εξόριζε κυριολεκτικά και συμβολικά», επισημαίνει στο «7» ο καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Παναγιώτης Βαλαβάνης.

Το ίδιο το πολίτευμα, λοιπόν, δεν δίστασε να ορίσει δικάσιμο για τον Περικλή, αφού τα μνημεία της Ακρόπολης συνδέθηκαν ίσως με τη μεγαλύτερη κατάχρηση της εποχής. Η χρήση των χρημάτων του ταμείου της Αθηναϊκής Συμμαχίας, αλλά και οι υποψίες ότι ο Φειδίας νόθευσε το κράμα χρυσού του αγάλματος της Αθηνάς, αμαύρωσαν, τότε, το έργο. Δεδομένου όμως ότι το πολίτευμα δεν ήταν «ελέω θεού» αλλά... «ελέω πολιτών», κινήθηκαν όλοι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της εποχής. Αν και ορίστηκε δικάσιμος, ο Περικλής δεν δικάστηκε ποτέ, διότι ξεκίνησε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος. Ωστόσο, πριν ξεκινήσει η ανέγερση του ναού της Αθηνάς Νίκης, ελεγκτές ξεσκόνισαν τη μελέτη του Καλλικράτη. Οσο για τον Φειδία, δικάστηκε και απέδειξε την αθωότητά του. Αλλά αμέσως μετά κατηγορήθηκε για αλαζονεία επειδή είχε απαθανατίσει τον εαυτό του και τον Περικλή στην ασπίδα της Αθηνάς και φυλακίστηκε!

Η πολύ οικεία σε μας διένεξη των πολιτικών που συνοψίζεται στο «ποιος έκλεψε περισσότερο από τον άλλον», διαδραματίστηκε ανάμεσα στον δημοκρατικό Θεμιστοκλή και τον συντηρητικό Αριστείδη, τον επονομαζόμενο «δίκαιο». Ο Αριστείδης, ως υπεύθυνος των δημόσιων εσόδων, κατηγόρησε τον Θεμιστοκλή για κατάχρηση. Ο δεύτερος, όμως, όχι μόνο κατάφερε να τον παύσει από τα καθήκοντά του, αλλά τον κατηγόρησε, επίσης, για ατασθαλίες. Όπως σημειώνει στο βιβλίο του «Όψεις του αρχαίου ελληνικού κόσμου» ο καθηγητής Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, Μ. Τιβέριος, όταν ο Αριστείδης επανήλθε στη θέση του, απευθυνόμενος στα πλήθη, είπε: «όταν εκτελούσα ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου, με αποδοκιμάζατε. Τώρα που έχω αφήσει τους κλέφτες να αλωνίζουν το δημόσιο χρήμα, σας φαίνομαι σπουδαίος».

Το δωράκι του Δημοσθένη
Ομως και ο Δημοσθένης το 324 π.Χ. εξορίστηκε από την Αθήνα με την κατηγορία ότι συνεργάστηκε με τον μεγαλύτερο καταχραστή της εποχής, τον Αρπαλο. Στον τελευταίο ο Μέγας Αλέξανδρος είχε αναθέσει την ευθύνη των οικονομικών της στρατιάς και αργότερα του θησαυροφυλακείου της Βαβυλώνας. Καθώς όμως ήταν άπληστος καταχραστής και φοβήθηκε την οργή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δραπέτευσε στην Αθήνα. Ο Δημοσθένης αρχικά εισηγήθηκε την απέλασή του, αλλά, έπειτα από μια γενναία... δωρεά από τον Αρπαλο, άλλαξε γνώμη...

Και ενώ εμείς ετοιμαζόμαστε να πληρώσουμε τους σκληρότερους φόρους, οι πολίτες της αρχαίας Αθήνας όχι μόνο δεν τους είχαν σε καμία υπόληψη, αλλά στην κλασική Αθήνα η άμεση φορολογία θεωρούνταν προσβλητική και τυραννική. «Η οποιαδήποτε φορολογία εργασίας και περιουσίας λογιζόταν ως ασύμμετρη προς την ιδιότητα του ελεύθερου πολίτη», αναφέρει ο Μ.Τιβέριος. Επειδή, όμως, καμία κρατική μηχανή δεν μπορεί να λειτουργήσει διαφορετικά, εξαιρέθηκαν μεν οι πολίτες, αλλά τους φόρους τούς επωμίστηκαν οι μέτοικοι (οι ξένοι που διέμεναν στην Αθήνα).

Οι μόνοι πολίτες που πλήρωναν ήταν όσοι έκαναν ατιμωτικά επαγγέλματα, όπως οι «πορνοβοσκοί», ή τυχοδιωκτικά, όπως οι θαυματοποιοί, διότι τότε θεωρούνταν τυχοδιώκτες, ενώ από το χριστιανισμό και μετά είναι... σταρ. Και κυρίως πλήρωναν οι «έχοντες και κατέχοντες» πολίτες, με τη μορφή της «εισφοράς» για τις έκτακτες λειτουργίες της πόλης, όπως κάλυψη πολεμικών αναγκών, δραματικούς και μουσικούς αγώνες κ.ά. Και επειδή, όπως είναι φυσικό, στους έχοντες καθόλου δεν άρεσε να πληρώνουν, έρχονταν σε διενέξεις μεταξύ τους προκειμένου να αποφύγουν τις εισφορές. Και κάπως έτσι η Δημοκρατία μετέφερε την... κρίση στα πλούσια στρώματα της κοινωνίας και το έκανε τόσο επιτυχημένα ώστε, όπως αναφέρει και πάλι ο Μ. Τιβέριος, ένας ολιγαρχικός Αθηναίος του 5ου αι. έλεγε ότι «ο λαός απαιτεί να παίρνει χρήματα και να τραγουδά, να τρέχει, να χορεύει, να ταξιδεύει, να έχει ο ίδιος χρήμα και οι πλούσιοι να γίνουν φτωχότεροι».

Οσο για τους εφοριακούς, το επάγγελμα απαντάει και στη Σπάρτη. Μάλιστα ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» του είναι πολύ σαφής: «Λανθασμένες είναι και οι ρυθμίσεις για τους εφόρους. Παρά το ότι είναι η σημαντικότερη εξουσία, ωστόσο προέρχονται από όλο το λαό και πολλές φορές συμβαίνει να παίρνουν το αξίωμα πολύ φτωχοί άνθρωποι, που χρηματίζονται εξαιτίας της φτώχειας τους». Και συμπληρώνει: «Ο τρόπος απονομής του αξιώματος είναι παιδαριώδης. Επρεπε να εκλέγονται από όλο το λαό και όχι όπως γίνεται τώρα. Αλλωστε, δεν είναι διακεκριμένοι πολίτες και, επειδή παίρνουν σοβαρές αποφάσεις, θα ήταν καλύτερα να κρίνουν με βάση γραπτή νομοθεσία και όχι αυθαίρετα. Ούτε όμως η ζωή τους συμβαδίζει με τους νόμους. Οι έφοροι ζουν με άνεση, ενώ οι άλλοι με σκληρούς περιορισμούς, με αποτέλεσμα να μην αντέχουν τη ζωή τους και να καταπατούν τους νόμους, για να απολαύσουν κρυφά τις σωματικές ηδονές...».

Φαίνεται πως το αρχαιότερο επάγγελμα, εκτός από αυτό που όλοι ξέρουμε, είναι και του τραπεζίτη, που δεν έχαιρε καμίας εκτίμησης από τους πολίτες της Αρχαίας Αθήνας. Και μπορείτε να υποψιαστείτε το γιατί: Οι τράπεζες και τότε σχετίζονταν με δάνεια και γι' αυτό ο Πλάτων στους «Νόμους» ζητά να απαγορευτούν τα έντοκα δάνεια. Εδώ, όμως, έρχεται το πολίτευμα το οποίο με τους νόμους θέτει εμπόδια σε κάθε σκοτεινό ανθρώπινο ένστικτο που επιζητά τον ληστρικό πλουτισμό. Οι τραπεζίτες, λοιπόν, ήταν έντιμοι και ήταν επειδή δεν είχαν άλλη επιλογή, αφού τραπεζίτες επιτρεπόταν να γίνουν μόνο οι μέτοικοι, οι οποίοι δεν είχαν δικαίωμα στην κατοχή ακίνητης περιουσίας. Έτσι, όταν δάνειζαν, δεν μπορούσαν να υποθηκεύσουν περιουσίες των πολιτών.

Ιερά με τόκο!
Ολ' αυτά, όμως, αφορούν τις ιδιωτικές τράπεζες. Διότι υπήρχαν και κρατικές και ήταν τα μεγάλα Ιερά (π.χ. Δήλος) στα οποία οι ιδιώτες κατέθεταν τα λεφτά τους χωρίς τόκο. Οταν εμφανίστηκαν οι ιδιώτες, τα Ιερά άρχισαν και εκείνα να βάζουν τόκους, αλλά κατόπιν κρατικής έγκρισης.

Πολλούς αιώνες αργότερα, οι ευκατάστατοι έγιναν απρόθυμοι στις εισφορές. «Οι έχοντες να ανοίξουν τα βαλλάντια και τα κιβώτιά τους» γράφει ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Συμεών στον τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα, Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, καταγγέλλοντας ότι οι πλούσιοι «θησαυρίζουσι» και διαπράττουν κάθε λογής αδικίες εις βάρος των φτωχών. Η αλαζονεία, δε, ήταν τόσο απροκάλυπτη, ώστε, όπως σημείωνει η καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, Τόνια Κιουσοπούλου, «αυτόπτες μάρτυρες της Αλωσης λένε ότι ακόμα και οι Τούρκοι στρατιώτες εντυπωσιάστηκαν από τους θησαυρούς που βρήκαν στα σπίτια των πλουσίων, οι οποίοι κατηγορήθηκαν ότι δεν συνεισέφεραν καθόλου στις αμυντικές δαπάνες της πόλης». Πριν από την Αλωση, η ανερχόμενη τάξη των εμπόρων, που αντικατέστηκε την παλιά αριστοκρατία, είχε τον έλεγχο της πόλης και εμπλεκόταν στα δημόσια έργα, όχι όπως άλλοτε, μόνο για λόγους κύρους και υστεροφημίας, αλλά και με άλλα κίνητρα... Ο Μανουήλ Παλαιολόγος Ιάγαρις, λίγα χρόνια πριν από την Άλωση, ανέλαβε την επισκευή των τειχών και κατηγορήθηκε ότι καταχράστηκε δημόσιο χρήμα. *

Αθήνα... όπως ΔΝΤ;
Μπορεί οικονομικές και πολιτικές αντιστοιχίες να μην υπάρχουν, αλλά η Ε.Ε. δεν είναι ο πρώτος οικονομικός συνασπισμός στην ιστορία της Ευρώπης και το ΔΝΤ δεν είναι ο πρώτος οργανισμός που παρεμβαίνει με το πρόσχημα της βοήθειας.

Η Αχαϊκή Συμπολιτεία διήρκεσε 130 χρόνια, σε αυτήν συνασπίστηκαν 44 κράτη, τα οποία θεσμοθέτησαν και νομισματική ένωση με κοινό νόμισμα. Όμως στη Δηλιακή Συμμαχία, που εξελίχθηκε σε Αθηναϊκή Ηγεμονία, προσχώρησαν 400 μέλη κάτω από μία κοινή πολιτική και κοινό νόμισμα. Ο Θουκυδίδης είχε από την αρχή αμφισβητήσει τους σκοπούς της συμμαχίας και έλεγε ότι η περσική απειλή είναι το πρόσχημα, ο πλούτος είναι η αιτία. Και έτσι έγινε... Η Αθήνα πλούτιζε από τις εισφορές και εισέβαλε βίαια σε όσους είτε αρνούνταν να συμμαχήσουν (π.χ. Κάρυστος) είτε επιθυμούσαν να φύγουν, όπως η Νάξος, η Θάσος, η Μήλος.

Και βέβαια ως πόλη-ηγεμόνας δεν έχανε την ευκαιρία να επεμβαίνει όπου της ζητούσαν βοήθεια... Όταν, η Εγεστα, πόλη της ΒΔ Σικελίας, ζήτησε από την Αθήνα να επέμβει για να λυθεί η διένεξη που είχε με τον Σελινούντα εξαιτίας μιας αμφισβητούμενης μεταξύ τους περιοχής, οι Αθηναίοι δέχτηκαν αμέσως, σκεπτόμενοι ότι είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να επέμβουν και στα πράγματα της Σικελίας. Όμως εδώ η Αθήνα έπεσε στην παγίδα που έστησε, διότι οι Εγεσταίοι παραπλάνησαν ότι έχουν χρήματα και οι Αθηναίοι επεχείρησαν την ολέθρια τελικά σικελική εκστρατεία το 415 π.Χ.

Πηγή: "Επτά της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας". tvxs

Αιδώς Αργείοι, κύριε Συλλούρη, «πόθεν αίσχος» είναι…

Του Γιώργου Καλλινίκου

Δεκαετίες ολόκληρες σε αυτό τον τόπο, οι πολιτικοί υποτιμούν τη νοημοσύνη των πολιτών. Δυστυχώς, έχει καταντήσει τόσο συχνό το φαινόμενο, που η κοινωνία το έχει συνηθίσει. Και δεν αντιδρά. Ή έστω, περιορίζει τις αντιδράσεις της σε κάποια σχόλια στο διαδίκτυο. Όταν, όμως, κάποιοι απ’ αυτούς, επιχειρούν από την κοροϊδία και τον εμπαιγμό, να εξασφαλίσουν και επιβράβευση, παραπάει το πράγμα. Τέτοιο θράσος δεν μπορεί να γίνει ανεκτό. Αυτό επιχείρησε χθες ο πρόεδρος της Βουλής με την υπόθεση του «πόθεν έσχες» της κοροϊδίας και τις δηλώσεις της πλάκας που δημοσιοποιήθηκαν.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο κ. Συλλούρης, (ο κύριος, που βρέθηκε από το πουθενά στην προεδρία της Βουλής, ελέω κομματικών παίγνιων) απαίτησε χθες να του πούμε και ευχαριστώ!!! Όχι, η στήλη δεν υπερβάλλει. Όσοι τον άκουσαν λάιβ στο Σίγμα, θα χρειάστηκαν υπογλώσσιο για να αποφύγουν τα δυσάρεστα. Ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για μια θετική ενέργεια, την οποία διαστρεβλώνουν οι δημοσιογράφοι. Ότι αντί να αντικρύσουμε θετικά την πρωτοτυπία –όπως την χαρακτήρισε- την υποβαθμίζουμε. Χάνουμε την ουσία και το δάσος, για να γράφουμε ποιος είναι πλούσιος και ποιος φτωχός, πρόσθεσε με απύθμενο θράσος.

Χθες, αντιμετωπίσαμε την υπόθεση με σαρκασμό και χιούμορ. Αφού κινδυνεύει πια η υγεία μας αν αντιμετωπίζουμε με σοβαρό τρόπο κάθε πρόκληση των πολιτικάντηδων. Πλην, όμως, τέτοιο απύθμενο θράσος δεν μας αφήνει περιθώρια. Κάνατε ένα νόμο κοροϊδία, κύριε Συλλούρη. Είστε ελεγκτές και ελεγχόμενοι σε αυτό τον διάτρητο νόμο. Και ζητάτε και τα ρέστα; Από αυτό το γεγονός και μόνο, θα έπρεπε να ντρέπεστε. Αντ’ αυτού, θέλετε να βγείτε και από πάνω.

Σαφώς και δεν μας ενδιαφέρει ποιος αξιωματούχος είναι πλούσιος και ποιος φτωχός. Σαφώς και δεν μας ενδιαφέρει το «έσχες». Μας ενδιαφέρει το «πόθεν». Και αυτό δεν φαίνεται στις δηλώσεις της κοροϊδίας που δημοσιοποιήθηκαν. Δεν θα φανούν ούτε και στις δηλώσεις που θα υποβάλετε σε τρία χρόνια. Διότι με το νόμο της υποκρισίας δεν μπορεί να ελεγχθεί η διαφοροποίηση στην περιουσία κανενός. Επειδή μπορεί να μεταφέρει περιουσιακά στοιχεία στους συγγενείς πρώτου βαθμού, τα οποία δεν δημοσιοποιούνται. Επειδή ουδείς θα ελέγξει τραπεζικούς λογαριασμούς. Επειδή ουδείς θα ελέγξει λογαριασμούς στο εξωτερικό. Ό,τι δηλώνει ο καθένας, εκείνο μένει.

Ποιο δάσος και ποια ουσία χάνεται εξαιτίας των εφημερίδων, κύριε Συλλούρη; Η μοναδική ουσία που χάνεται είναι η ανάγκη να υπάρχει αξιόπιστος έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων των οποίων δηλώνετε. Όταν τις δηλώσεις σας τις ελέγχετε εσείς οι ίδιοι, ποια αξιοπιστία υπάρχει, άνθρωπέ μου; Τι σημασία έχει αν το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάνθη ότι είναι αντισυνταγματική η δημοσιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων των συγγενών πρώτου βαθμού; Αν είχατε τα κότσια και αν δεν είχατε τίποτα να κρύψετε, θα δημοσιοποιούσατε από μόνοι σας τα στοιχεία και της συζύγου και των παιδιών σας. Τολμάτε;

Τι είδους έλεγχο μπορεί να ασκήσουν επί του περιεχομένου των δηλώσεων πέντε βουλευτές μιας δήθεν αρμόδιας επιτροπής; Τολμάτε να αλλάξετε το νόμο, ώστε να ασκείται ο έλεγχος από μια ανεξάρτητη επιτροπή; Ή από την Ελεγκτική Υπηρεσία; Ιδού η ρόδος, κύριε Συλλούρη. Πάρε τέτοια πρόταση στη Βουλή και τότε όλοι θα αντικρίσουν θετικά την «πρωτοτυπία» σας. Όσο για την ειρωνεία σας ότι θα έπρεπε οι δημοσιογράφοι να γνωρίζουν το νόμο πριν σας ασκήσουν κριτική, μάθε ότι τον γνωρίζουμε πολύ καλά. Τόσο, ώστε να μάθει και ο κόσμος, πως ο νόμος της κοροϊδίας που ψηφίσατε, δεν προβλέπει καμία ποινή για τους αξιωματούχους που παραλείπουν να υποβάλλουν δήλωση «Πόθεν Έσχες» ή που καταθέτουν ψευδή και παραπλανητικά στοιχεία. Αντιθέτως, προβλέπει ποινές φυλάκισης για όσους τολμήσουν να δημοσιοποιήσουν καταγγελίες για αθέμιτο πλουτισμό αξιωματούχων και για όσους προβαίνουν σε καταγγελίες που στο τέλος δεν τεκμηριώνονται. Αν αυτός δεν είναι ωμός εκφοβισμός τότε τι είναι, κύριε Συλλούρη;

Τη νοημοσύνη του κόσμου την υποτιμούσατε οι πολιτικοί επί δεκαετίες. Φτάνει πια. Οι πολίτες δεν στέκουν σε ό,τι τους πλασάρετε. Έπαψαν να τρώνε αμάσητο το κουτόχορτο που τους προμηθεύετε. Έμαθαν να αναζητούν την ουσία. Και, σαφώς, δεν ικανοποιούνται επειδή, απλώς, υποβάλατε δηλώσεις περιουσιακών στοιχείων. Απαιτούν να υπάρχει αξιόπιστος έλεγχος. Είχατε την ευκαιρία να προβείτε σε αληθείς δηλώσεις. Πολλοί επέλεξαν να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου. 

Και ζητάτε να σας πει κι ευχαριστώ; Το μόνο που θα έπρεπε να κάνετε ήταν να απολογηθείτε επειδή για μια ακόμη φορά υποτιμήσατε τη νοημοσύνη μας με το νόμο της κοροϊδίας. Αιδώς Αργείοι!!! 

Γιώργος Καλλινίκου

Facebook
Εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» 6.9.2017