Η έπαρση και η αλαζονεία

Της Κατερίνας Ραμανδανή

Αρκετοί άνθρωποι στην εποχή μας ξεχνώντας την ύπαρξη του Θεού και προσκυνώντας τον Θεό χρήμα, περιβάλλονται από μια τεράστια έπαρση κι αλαζονεία λες κι αυτοί είναι το κέντρο της γης ή το σημείο αναφοράς από όλους τους άλλους ανθρώπους. Ξεχνούν βέβαια ότι το σώμα τους είναι εύθραυστο και πήλινο δοχείο κι ο ερχομός τους στην γη περαστικός και μάταιος. Νομίζουν ότι μπορούν να κινούν τα νήματα από θέση ισχύος ή από μεγάλη αυτοπεποίθηση κι έπαρση που πηγάζει βέβαια από έναν εγωπαθή εαυτούλη και κενό άνθρωπο δίχως συνειδητοποίηση των μεγάλων αληθειών της πίστεώς μας αλλά και της ίδιας της ζωής. 

Αυτά τα άτομα έχουν συνήθως συμπαθητικά χαρακτηριστικά στην αρχή, τα οποία φυσικά αλλοιώνουν με κάθε σύγχρονο τρόπο ώστε να μην φαίνονται οι ρυτίδες τους, ή η φυσική κι ανθρώπινη φθορά των μαλλιών τους ή των διαφόρων άλλων σημείων του σώματός τους διότι δεν μπορούν να συμβιβαστούν μάλλον με αυτή την φυσική γήρανση και ψάχνουν τρόπους ίσως κι επώδυνους κάποιες φορές ώστε να σταματήσουν τον χρόνο και να νιώθουν πιο «ήσυχοι» με την εικόνα τους στον καθρέπτη. 

Άλλοι σπαταλούν ώρες ατέλειωτες στα γυμναστήρια, στις σάουνες και στους διατροφολόγους φροντίζοντας το σώμα τους αλλά ξεχνώντας την ψυχή τους. Η ψυχή περνάει σε τελευταία μοίρα θα ΄λεγαν διότι πολλοί απ΄ αυτούς την αγνοούν ή δεν πιστεύουν στην άνοδό της στα επουράνια κατά τον θάνατο του σώματός τους. 

«Ω ψυχή μου, μην παρασυρθείς κι εσύ από τις σοφιστικές σοφίες της κενότητας και του ουτοπισμού». Πολλοί λοιπόν απ΄ αυτούς καταλήγουν σε συνεδρίες με ψυχολόγους πελαγοδρομώντας και μη βρίσκοντας την άκρη του νήματος. Χάπια και ξανά ψυχοφάρμακα σε μια ζούγκλα παρέα με τους εφιάλτες τους που τους σέρνουν σε έναν φαύλο κύκλο, αυτόν της κατάθλιψης κι απόγνωσης από την ομορφιά της ζωής. Δεν έχουν ακόμη καταλάβει πως ο μοναδικός θεραπευτής της ψυχής είναι ο ειδικός ιερέας, διότι όταν η ψυχή αρρωστήσει θέλει θεραπεία από τον ειδικό, δηλαδή, τον ιερέα όπως κι όταν αρρωστήσει το σώμα μας θέλει θεραπεία από τον κατάλληλο ιατρό.

Κατά την διάρκεια της μάταιης ζωής τους αυτοί οι πλούσιοι ή νεόπλουτοι συνάνθρωποί μας ασχολούνται με τα ταξιδάκια τους, τις δουλειές τους, κυρίως τον πολύτιμο εαυτούλη τους ώστε να «μην πάθει τίποτα» και δεν καταδέχονται να ασχοληθούν με όλα εκείνα που ασχολούνται οι υπόλοιποι κοινοί θνητοί.

Έτσι ξεχνούν τον Θεό ή δεν έχουν μάλλον τον χρόνο να ασχοληθούν με την «θεία» τροφή της ψυχής τους. Αλλοτριώνονται από τα μεγαλεία, τα πάρτι, τα πολυτελή αυτοκίνητα, τα μέντιουμ, τα εξωτικά ταξίδια, την ομορφιά του σώματός τους και τις διάσημες παρέες τους. Που καιρός να σκεφτούν να προσέξουν ή να ρίξουν έστω μια ματιά στον διπλανό τους που υποφέρει ή που δεν έχει να φάει. 

Σπάνια να κάνουν και καμιά φιλανθρωπία και όταν την κάνουν είναι μόνο για το θεαθήναι. Η έπαρση κι ο εγωισμός δεν τους αφήνει να δουν με τα μάτια εκείνα της ψυχής. Η αλαζονεία τους μπορεί βέβαια να φτάσει και στο σημείο ώστε να νομίζουν ότι είναι «Καίσαρες» ή «Βοναπάρτηδες».

«Μακάριοι οι φτωχοί το πνεύματι διότι αυτοί ελεηθήσονται». 

Αμήν.

Κατερίνα Ραμανδανή

Facebook

Left-handed people are more inhibited

Lefties face a daily battle with a world designed for right-handers. Now it seems that left-handed people face a similar struggle in the mental sphere: behavioural research suggests they are prone to inhibition and anxiety.

When about to do something, left-handers tend to dither, says Lynn Wright, a behavioural psychologist at the University of Abertay Dundee, UK, who led the study. "Right-handers tend to jump in a bit."

On tests of behavioural inhibition, 46 left-handed men and women scored higher than 66 right-handers. Women, too, tended to rack up higher scores on the tests of reticence.

Wright and her colleagues uncovered these predilections by giving subjects a behavioural test that gauges both personal restraint and impulsiveness, qualities which seem to emanate from opposite hemispheres of our brains.

Compared to right-handers, lefties and women were likelier to agree with statements such as, "I worry about making mistakes" and "Criticism or scolding hurts me quite a bit". All groups responded similarly to statements such as "I often act on the spur of the moment" and "I crave excitement and new sensations", Wright's team found.

The results could be due to wiring differences in the brains of left-handers and right-handers, she says. Research suggests that handedness is a matter of degree (see "Edinburgh handedness inventory"). But in left-handers the right half of the brain is dominant, and it is this side that seems to control negative aspects of emotion. In right-handers the left brain dominates.

"It's all relative, you see," says Philip Corr, a behavioural neuroscientist at Swansea University, UK, noting that the differences in the brains of left and right-handers are usually slight.

However, he says handedness is not so much a predictor of personality as a great way to understand how emotions are handled in our brains. "Although we may have a predisposition to an inhibition, that may encourage us during adulthood or childhood to develop coping strategies," he says. "It could act as a blessing."

Wright, a lefty, agrees. "They [left-handers] like to colour-code things, they like to write lists, it's almost a way to alleviate their stress," she says, adding that she is the classic example of the things that she finds in her work - "which is frightening".
Journal reference: Personality and Individual Differences

November 2008 by Ewen Callaway
Newscientist

Δεν έρχονται όλα δεξιά στους αριστερόχειρες

Ερευνα ισχυρίζεται ότι οι «ζερβοχέρηδες» είναι κατά κανόνα πιο αγχώδεις και πιο κατεσταλμένοι από τους δεξιόχειρες

Σε έναν κόσμο σχεδιασμένο για δεξιόχειρες, οι αριστερόχειρες δίνουν καθημερινά μια ηρωική μάχη για να προσαρμοστούν και να τα βγάλουν πέρα. Και από ό,τι φαίνεται, η μάχη αυτή των αριστερόχειρων δεν αφορά αποκλειστικά καθημερινά πρακτικά προβλήματα αλλά επηρεάζει και τη βαθύτερη νοητική δομή αυτών των ανθρώπων.

Σε αυτό το δυσάρεστο συμπέρασμα καταλήγει μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Abertay Dundee (Σκωτία), η οποία φαίνεται να αποδεικνύει ότι όσοι από τη γέννησή τους χρησιμοποιούν αποκλειστικά το αριστερό μέρος του σώματός τους για να εκτελούν τις καθημερινές δραστηριότητές τους τείνουν να είναι περισσότερο αγχώδεις και κατεσταλμένοι από τους δεξιόχειρες συνανθρώπους τους.

Σύμφωνα με την επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, ψυχολόγο Λιν Ράιτ, «όταν οι αριστερόχειρες πρέπει να εκτελέσουν κάποια εργασία, συνήθως διστάζουν, κάτι που δεν παρατηρείται στους δεξιόχειρες, οι οποίοι ρίχνονται χωρίς πολλή σκέψη στην εργασία».

Υποβάλλοντας 112 εθελοντές -46 αριστερόχειρες και 66 δεξιόχειρες- σε μια σειρά από τεστ για τη διαπίστωση των συμπεριφορικών καταστολών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι 46 αριστερόχειρες παρουσίαζαν πολύ περισσότερα προβλήματα από τους 66 δεξιόχειρες. Οι γυναίκες ειδικότερα αποδείχθηκαν πολύ περισσότερο εσωστρεφείς και διστακτικές. Οταν κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήματα του τύπου «φοβάστε ότι κάνετε λάθη;» ή «σας πληγώνουν οι κριτικές;», οι αριστερόχειρες παρουσίασαν σαφώς μεγαλύτερη τάση να δίνουν θετικές απαντήσεις.

Από καιρό είναι γνωστό ότι το «κυρίαρχο» ημισφαίριο του εγκεφάλου για τους αριστερόχειρες είναι το δεξί, ενώ για τους δεξιόχειρες είναι το αριστερό ημισφαίριο. Επίσης είναι γνωστό ότι τα δύο ημισφαίρια, αν και συνεργάζονται στενά, επιτελούν διαφορετικές λειτουργίες, φαινόμενο που ονομάζεται «εγκεφαλική πλευρίωση ή πλαγίωση».

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μεγάλη συχνότητα των αρνητικών συναισθημάτων που παρατήρησαν στους αριστερόχειρες προκύπτει ακριβώς από την κυριαρχία στους αριστερόχειρες του δεξιού ημισφαιρίου, το οποίο υποθέτουν ότι παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των αρνητικών συναισθημάτων. Μολονότι αυτές οι παρατηρήσεις έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, φαίνεται πως παραβλέπουν τις εντυπωσιακές ικανότητες του ανθρώπινου εγκεφάλου να αναπληρώνει τέτοιες διαφορές στη χρήση του δεξιού και του αριστερού χεριού.

Οπότε, οι εγκεφαλικές διαφορές μεταξύ των δεξιόχειρων και των αριστερόχειρων είναι μάλλον ανεπαίσθητες και ώς ένα βαθμό εύπλαστες. Δυνατότητα που πρόθυμα την αναγνωρίζει και η υπεύθυνη της έρευνας αυτής, Λιν Ράιτ, που τυχαίνει να είναι αριστερόχειρας και η ίδια.

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗΣ
Ελευθεροτυπία 2 - 15/11/2008

Το χρήμα

Πότε το χρήμα φέρνει ευτυχία Σύμφωνα με μια τελευταία μελέτη που έγινε στον Καναδά, το χρήμα μπορεί να κάνει κάποιους να αισθάνονται ευτυχισμένοι, όταν το ξοδεύουν για άλλους ή σε κοινωφελείς σκοπούς.

Η έρευνα αποδεικνύει ότι το γνωμικό «καλύτερα να δίνεις παρά να παίρνεις», είναι επιστημονικά έγκυρο, όπως εξηγεί η Ελίζαμπεθ Νταν, Ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά.

Οι μελετητές διεξήγαγαν τρία πειράματα για να μετρήσουν πόσο ευτυχείς νιώθουν άνθρωποι, που μόλις ξόδεψαν χρήματα για τον εαυτό τους, σε αντίθεση με όσους έδωσαν ποσά σε κοινωνικούς σκοπούς. Διαπιστώθηκε ότι όσοι ανέφεραν ότι ξόδεψαν περισσότερα χρήματα για τους άλλους, ένιωθαν πιο ευτυχείς, σύμφωνα με την πρωτότυπη αυτή μελέτη.

Αν και παλαιότερες μελέτες είχαν συσχετίσει το αίσθημα ευτυχίας με την προσφορά σε φιλανθρωπίες, η παρούσα έρευνα είναι η πρώτη που αποκαλύπτει ότι η προσφορά χρημάτων σε κοινωνικούς σκοπούς είναι παράγοντας ευτυχίας.

Στο τρίτο πείραμα, φοιτητές έλαβαν είκοσι δολάρια και πήραν την εντολή να τα ξοδέψουν την ίδια ημέρ. Στους μισούς δόθηκε η εντολή να ξοδέψουν τα χρήματα αγοράζοντας πράγματα για τον εαυτό τους, ενώ οι υπόλοιποι έπρεπε να δωρίσουν πράγματα σε άλλους. Στο τέλος της ημέρας, οι φοιτητές που είχαν αξιοποιήσει τα χρήματα για να αγοράσουν πράγματα για άλλους, ένιωθαν πιο ευτυχισμένοι, σύμφωνα με την έκθεση των ερευνητών.

Συνεπώς, να μην διστάζουμε να προσφέρουμε όσα και όταν μπορούμε στους άλλους.