Sunday, July 14, 2024

Kahlil Gibran

 Από τα βάσανα γεννιούνται οι πιο δυνατές ψυχές

Τον έλεγαν «βρώμικο» επειδή το δέρμα του ήταν σκούρο και «μη έξυπνο» επειδή με δυσκολία μπορούσε να μιλήσει Αγγλικά. Τον έβαλαν σε ειδική τάξη για μετανάστες. Σύντομα θα μάθαινε τη νέα του γλώσσα.

Όταν η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Βοστόνη, έχασε μια αδερφή και τον ετεροθαλή αδερφό του από φυματίωση. Η μητέρα του θα πεθάνει από καρκίνο

Θα γράψει: "Από τα βάσανα γεννιούνται οι πιο δυνατές ψυχές, σημαδεύονται τα πιο τεράστια όντα".
Γεννήθηκε στη φτώχεια στις 6 Ιανουαρίου 1883 στον σημερινό Λίβανο.
Πίστευε στην αγάπη, πίστευε στην ειρήνη και στην κατανόηση.

Το όνομά του ήταν Kahlil Gibran και είναι περισσότερο γνωστός για το έργο του «Ο Προφήτης». Το βιβλίο, που εκδόθηκε το 1923, θα είχε πουλήσει δεκάδες εκατομμύρια αντίτυπα, καθιστώντας τον τρίτο ποιητή με τις καλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών, πίσω από τον Σαίξπηρ και τον Λαόζι.

Δημοσιεύτηκαν σε 108 γλώσσες σε όλο τον κόσμο, μερικά βήματα του "Προφήτη" παρατίθενται σε γάμους, πολιτικές ομιλίες και κηδείες, εμπνέοντας επιδραστικές προσωπικότητες όπως ο John F. Kennedy, Indira Gandhi, Elvis Presley, John Lennon και Ντέιβιντ Bowie.

Ήταν απότομος και επιτέθηκε στην υποκρισία και τη διαφθορά. Τα βιβλία του κάηκαν στη Βηρυτό και στην Αμερική δέχτηκε απειλές θανάτου.

Έγραψε: «Να είστε ενωμένοι, αλλά όχι πολύ κοντά: Γιατί οι κολώνες του ναού χωρίζονται, και η βελανιδιά και το κυπαρίσσι δεν φυτρώνουν το ένα στη σκιά του άλλου. "

Μεταφρασμένο με DeepL.com (ελεύθερη έκδοση)
Ήθελα να το μοιραστώ αυτό γιατί είναι μια ιστορία λύτρωσης σε όλα τα επίπεδα. Μερικές φορές, οι λέξεις σκοτώνουν. Την ίδια στιγμή άλλες λέξεις κάνουν τα λαμπρά μυαλά να ανθίζουν.

Φίδι και συμβολισμοί από την αρχαιότητα

Τί μπορούσαν να μας διδάξουν οι συμβολισμοί του φιδιού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα;...

Παλιά είχα αναφερθεί για το φίδι... οπότε τώρα θα το προσεγγίσω...με άλλη ματιά...
Το φίδι συμβολίζει αυτόν τον κόσμο, πώς ανελισσεται ξεκινώντας από την Γη, έρποντας επάνω της, κολυμπώντας στο νερό, και σκαρφαλώνοντας ακόμη και στα δέντρα, συνδέοντας τον πάνω με τον κάτω κόσμο..

Θεωρείται σύμβολο αναγέννησης αφού ανανεώνει την νεότητα του, κάθε φορά που αλλάζει δέρμα.

Συμβολίζει τόσο τη ζωή όσο και τον θάνατο.
Ψυχολογικά συμβολίζει τις ερπετικες δυνάμεις της ψυχής που πρέπει να αφυπνιστουν. Συμβολίζει το καθαρό πνεύμα και πολλοί επιστήμονες το ονομάζουν πνευματικό ζώο. Αλλοι πάλι επιστήμονες το θεωρούν σύμβολο σοφίας γιατί μπορεί να ταξιδέψει ανάμεσα στους δύο κόσμους με ανοιχτά μάτια γιατί δεν έχει βλέφαρα.

Η παράδοση αναφέρει ότι φυλάει το δέντρο της ζωής και της Σοφίας... αλλά σαν ερπετό είναι το αρχέτυπο ζώο που φιλάει τον τροχό της αθανασίας...

Έχει τρία μοναδικά πλεονεκτήματα, να ανασχηματίζεται, να ανασχηματίζει και να μετασχηματίζει τα αντίθετα.... ότι ακριβώς συμβαίνει και με την μητέρα Γη.
Μια διαδικασία μετασχηματισμού και ανανέωσης, ακαριαία και απρόβλεπτη.
Το παρομοιάζουν με την ροή των ζωτικών λειτουργιών του ανθρώπου, δηλαδή την σπονδυλική στήλη που ανελυσσονται δύο ενεργεικά κέντρα..

Σε όλες τις κοσμογονίες θα βρούμε μύθους όπως του Αη Γιώργη που εμφανίζονται φίδια.
Τέλος αποτελεί γέφυρα τριών κόσμων.

Α. Τον υπόγειο, τον χθόνιο , τον σκοτεινό που κυριαρχεί η άγνοια η ψεύτικη ζωή .
Β. Ο ενδιάμεσος κόσμος που συμβολίζεται με την κίνηση του φιδιού πάνω στη Γη, δηλαδή η φαινομενική ζωή στο φως της ημέρας, άρα το συνειδητό.
Γ. Ο νοητός Κόσμος, το ιπτάμενο φίδι, το πνεύμα του Ήλιου, το υπερσυνείδητο...

Το ανάγλυφο δείχνει τον Ασκληπιό και την κόρη του Υγεία... πρόκειται για εξαιρετικής τέχνης ανάγλυφο, μεγάλης αξίας του 5 ου πΧ αιώνα...

Βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο Κωνσταντινούπολης...
Αγαπημένοι μου σας είπα σήμερα ότι σας ευχαριστώ και σας γλυκοφιλώ;... αφού δεν γίνεται να το ξεχάσω ποτέ...


The most smartest photo ever

In 1927, an event brought together some of the world's greatest minds in one room. That year, 29 scientists met in Brussels for the fifth Solvay Congress. Convened by the Belgian chemist and industrialist Ernest Solvay, the topic of that year’s conference was “Electrons and photons”, topics discussed in the new theories of quantum mechanics. 

Among them were Nobel laureates and professors with prestigious university departments, including legendary names such as Marie Curie, Albert Einstein, Niels Bohr and Erwin Schrödinger. During the event, attendees gathered for what was described as the "smartest photo" of all time: a simple snapshot of one of the most emotional moments.

Photographer Benjamin Couprie captured in 1927 what is considered a historic photograph in science.
In the photograph I appear:

Nell'ultima fila, da sinistra a destra: Auguste Piccard, Émile Henriot, Paul Ehrenfest, Édouard Herzen, Théophile De Donder, Erwin Schrödinger, Jules Emile Verschaffelt, Wolfgang Pauli, Werner Heisenberg, Ralph Fowler, León Brillouin.
Centre row, left to right: Peter Debye, Martin Knudsen, William Lawrence Bragg, Henrik Anthony Kramers, Paul Dirac, Arthur Holly Compton, Louis de Broglie, Max Born, Niels Bohr.
Front row, left to right: Irving Langmuir, Max Planck, Marie Curie, Hendrik Lorentz, Albert Einstein, Paul Langevin, Charles-Eugene Guye, Charles Thomson Rees Wilson and Owen Richardson.


Φρύνη η εταίρα

 

ΦΡΥΝΗ Η ΕΤΑΙΡΑ

Στην αρχαία Ελλάδα οι θεοί απαιτούσαν απόλυτο σεβασμό από τους θνητούς.
Η απόφαση της Φρύνης να εκπροσωπηθεί ως θεά εξόργισε τους θεούς.

Για μια θνητή γυναίκα να δημιουργήσει την εικόνα μιας θεάς καθ' ομοίωσή της ήταν έγκλημα.
Οι Αθηναίοι έμαθαν ότι ήταν το μοντέλο για το άγαλμα της Αφροδίτης του Πραξιτέλη.... Κανένας θνητός δεν είχε τολμήσει ποτέ να το κάνει αυτό.

Η Φρύνη κατέληξε στα δικαστήρια της αρχαίας Αθήνας κατηγορούμενη για ιεροσυλία.
Σύμφωνα με τον θρύλο, αθωώθηκε αφού έβγαλε τα στήθη της στους ενόρκους, αν και η ιστορική ακρίβεια αυτού του επεισοδίου είναι αμφίβολη.

1868 -- FRANCESCO BARZAGHI

Η σοφία


Μονάχα στην Ελληνική γλώσσα συναντάμε, το σημαίνον (δηλ. τη λέξη) και το σημαινόμενο (δηλ. την έννοια της λέξεως). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα.
Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο cloud, και το αυτοκίνητο car, από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να είναι και έτσι.
Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτόν τον λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πεί «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γη + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.
Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποία εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.

Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι, συρρικνώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος ως συναίσθημα, σιγά σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» -ελαττώνει σαν ανθρώπους– και μας φθίνει ως και την υγεία μας. Και φυσικά όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει πώς το λέμε; Μα φυσικά «άφθονο».

Έχουμε την λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έρθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι ένα φρούτο ούτε άγουρο ούτε σαπισμένο, και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της.
Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πας όπου αγαπάς.
Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά).

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη λατινική λέξη για το άγαλμα (που άλλο από λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε σαν λέξη, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο.
Εδω παρατηρείται η τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Επισης μια άλλη σύγκριση. Ο «άνθρωπος στα Ελληνικά ετυμολογείται και ως το ον που κοιτάζει προς τα πάνω (άνω + θρώσκω). Πόσο σημαντική και συναρπαστική ετυμολογία που μπορεί να αποτελέσει βάση ατελείωτων φιλοσοφικών συζητήσεων. Αντίθετα στα Λατινικά ο άνθρωπος είναι «Homo» που ετυμολογείται από το χώμα. Το ον που κοιτάζει ψηλά στον ουρανό λοιπόν για τους Έλληνες, σκέτο χώμα για τους Λατίνους...

Τη δημοσίευση αυτή έκαναν τα αδέρφια μας από τη Μεγάλη Ελλάδα (Σικελία, Κάτω Ιταλία) που αγωνίζονται για την ανεξαρτησία και την Ένωση με τη Μητέρα Πατρίδα Ελλάδα.


Ερμής ο τρισμέγιστος... Οι 7 συμπαντικοί νόμοι..

Ερμής ο τρισμέγιστος...
1. «Το Παν είναι ο Λόγος. Το σύμπαν είναι Νοητικό». (Πρώτη Αρχή).

2. «Όπως είναι πάνω, είναι και κάτω. Όπως είναι κάτω, είναι και πάνω». (Δεύτερη Αρχή).

3. «Τίποτε δεν είναι ακίνητο, όλα δονούνται». (Τρίτη Αρχή).

4. «Όλα είναι δυαδικά, όλα έχουν δύο πόλους. Όλα είναι ένα ζεύγος αντιθέτων, τα άκρα αγγίζονται». (Τέταρτη Αρχή).

5. «Όλα ρέουν και πάλι ρέουν. Όλα έχουν περιόδους ακμής και παρακμής, ανόδου και καθόδου. Όλα κινούνται σαν εκκρεμές.Το μέτρο της κίνησης προς τα δεξιά είναι όμοιο με αυτό της κίνησης προς τα αριστερά. Ο ρυθμός είναι η εξίσωση τους». (Πέμπτη Αρχή).

6. «Κάθε αιτία έχει το αποτέλεσμα της. Κάθε αποτέλεσμα έχει μια αιτία, όλα γίνονται σύμφωνα με τον Νόμο». (Έκτη αρχή).

7. «Η γέννηση υπάρχει παντού. Όλα έχουν μια αρσενική και μια θηλυκή αρχή. Η γέννηση εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο». (Έβδομη Αρχή).

Τι σε αναγκάζει να κάνεις συνεχώς το γράμμα «Ν» της Ελληνικής γλώσσας;

Το γράμμα "Ν" στην Ελληνική γλώσσα
Κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα. Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», με ακρίβεια… και όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το γράμμα «Ν» συντονίζει τον εγκέφαλο.

Το 1996 στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JOURNAL στη Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν: «Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο και ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν» στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου – στο πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα».

Επίσης, στο Χάρβαρντ, από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, εκτός των άλλων, κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση. Και δικαιούμαι να ερωτήσω:

Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»; Ως μάχιμος εκπαιδευτικός και συγγραφέας του συγγράμματος: ΔΥΣΛΕΞΙΑ, (Αθήνα 1994, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ) νομιμοποιούμαι να ρωτήσω, αλλά και να προτείνω στο τέλος: Η Ελληνική Γλώσσα έχει πάρει πλέον μία μορφή τέτοια που δεν έχει ανάγκη από άλλες ακρότητες.

Πολλά δεν γνωρίζαμε για την γλώσσα μας, παρότι την χρησιμοποιούμε καθημερινά, και σίγουρα δεν θα γνωρίζατε αυτές εδώ τις λέξεις. Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν»στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!), αντί το εμβαδόν! Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε « το εμβαδόΝ », δηλ. εκεί διατηρείται το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν καταργήσει.

Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα;

Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκουμε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα,π.χ. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ.). Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβομε πονάει. Είναι σαν να κόβομε το δακτυλάκι μας…

Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να του πούμε ότι «η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα»! Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη: «ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει, «Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία, όπως αυτή του τελικού -Ν-, εκτός κι αν του” λειπε η οτική του ήχου». Ο Γ. Ρίτσος έγραψε επίσης: «Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει».

Δυστυχώς, όμως, διαπιστώνομε σήμερα, ότι μετά το Νι, έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (ς). Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας: «η μέθοδο», η «οδό», «η πλήρη! ένταξη» (!)…Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ και Nτο σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.

Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω την δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα: Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου. Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά. Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο. Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική.

Οι Αρχαίοι Έλληνες τα γνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μόνον εμείς, οι Έλληνες, λέμε: «Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και δεν λέμε με άλλα γράμματα (παρ΄ όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα), διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά.

Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα. Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη μετουσιώνεται σε Γλώσσα. Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του.

Δεν μπορεί να υπάρχει η μία πλευρά, χωρίς την άλλη. Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα.

Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού. Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού.

Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του ήταν αρχικά: Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό, που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού.

Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρην οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.

Πηγή: athensmagazine.gr

Sunday, July 7, 2024

Ατόφια Ελληνική Μουσική Πανδαισία!

Γράφει ο Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Ο Ελληνισμός του πόνου, της Ιστορίας, λαμβάνει τη σωστή του διάσταση, μέσα από τη μουσική κιθαριστική επιτυχία, παγκόσμιας πρωτοτυπίας, με την Κιθαριστική Ορχήστρα Κύπρου, των διακοσίων κιθαρών, στο Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας.

Είναι ένα μουσικοτραγουδιστικό κιθαριστικό υπερθέαμα που μας ταξιδεύει από τη Μικρά Ασία, με όλες της τις πόλεις, τις γειτονιές, τις κοινότητες, με την ιστορία, με την παράδοση, περνά σ` όλο το μήκος,  σ` όλο το πλάτος του Ελληνισμού.

Μας φέρνει μπροστά μας, τα πάθη, τα λάθη, τα μίση και φυσικά τις ολέθριες συνέπειες αυτών μέχρι το 1974. Από τη Μικρά Ασία μέχρι την Κύπρο του 1974. Τα τραγικά, για τον Ελληνισμό, γεγονότα του 20ου αιώνα.

Μας ξεναγεί στην Κιθαριστική μουσική του φλοίσβου, των κυμάτων, της φουρτούνας και ξαφνικά μας επαναφέρει στην πρέπουσα γαλήνη της ψυχής.

Μας οδηγεί νοερά και νοητικά στη Γιαλούσα και από εκεί στο κέντρο του Ελληνισμού, στις πνευματικές δημιουργίες των μαθητών του Απόλλωνα και στην αγκαλιά του Γαλήνιου Ορφέα.

Ευχαριστούμε όλους τους Συντελεστές αυτής της προς μίμηση υψηλής πνευματικής δημιουργίας:

Τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή Αντώνη Κοΐζα, τον Αντώνη Μυτακίδη, τον Γιώργο και τον Στέλιο Γκόλγκαρη, τον Βασίλη Λέκκα, τη Ρίτα Αντωνοπούλου, τη Γεωργία Νεοκλέους, τους μαθητές, τους σπουδαστές Πανεπιστημίων, Ωδείων, Μουσικών Σχολείων.

Ευχαριστούμε όλους τους χορηγούς που συμβάλλουν οικονομικώς σ` αυτές τις αξεπέραστες πνευματικές δημιουργίες.

Ευγνωμονούμε, επίσης, όλους τους μεγάλους δημιουργούς και συνθέτες των υψηλών σε νοήματα ουσίας τραγουδιών.

Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος