Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ πού μάς έσωσε από τήν εκτέλεση το 1974

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ πού μάς έσωσε από τήν εκτέλεση στις 23 Ιουλίου, 1974

Στις 28 Οκτωβρίου , ό Ελληνισμός σέ ολόκληρο τόν πλανήτη , γιορτάζει τό βροντερό ΟΧΙ πού είπε καί έκανε πράξη ό Ελληνικός λαός στόν φασίστα Μουσολίνι όταν ζήτησε τήν παράδοση τής Ελλάδας τό 1940 .

Ακριβώς τέτοια μέρα πρίν 51 χρόνια , 28 .10 .1974 , ήταν ή τελευταία μέρα απελευθέρωσης εκατοντάδων αιχμαλώτων από τίς Τουρκικές φυλακές .

Γιά εμάς τούς αιχμαλώτους αυτή ή επέτειος είναι σημαδιακή . Είναι τό τέλος μίας τραυματικής εμπειρίας στά 18 - 19 μας χρόνια οί περισσότεροι , πού ποτέ δέν θά ξεχάσουμε . Μίας τραυματικής εμπειρίας πού κουβαλούμε τόσα χρόνια καί θά πάρουμε μαζί μας όταν θά αναχωρήσουμε γιά τό αέναο ταξείδι πρός τήν αιωνιότητα .Εκεί ίσως υπάρξει καί ή λύτρωση μας .

Τό γεγονός ότι σήμερα είμαστε ζωντανοί οί αιχμάλωτοι , έχω τήν ταπεινή άποψη ότι οφείλεται σέ μία συγκυρία . Μία ΣΥΓΚΥΡΙΑ , πού τίς πρώτες κρίσιμες ώρες τής αιχμαλωσίας , ήταν ή πλέον ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ .

ΠΟΙΟΣ ήταν ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ τήν ΩΡΑ τής ΣΥΛΛΗΨΗΣ !!!

Προσωπικά συνελήφθηκα αιχμάλωτος , μέ τόν συνάδελφο μου Σάββα Παπαθεοχάρους , στις 23.7.1974 ημέρα Τρίτη , κατά τήν διάρκεια τής μονόπλευρης εκεχειρίας , σέ road bloc πού έκαναν Τούρκοι αλεξιπτωτιστές , απέναντι από τό Tivoli Luna Park , πολύ κοντά στό 11ο Τακτικό Συγκρότημα , μέσα σέ ελεγχόμενη από τήν Εθνική Φρουρά περιοχή ,
σέ δρόμο πού εφάπτετο τής περιμέτρου τού Αεροδρομίου Λευκωσίας .

Στήν φωτογραφία πού ανασύρθηκε από κάποια αρχεία , από τόν ερευνητή καί δημιουργό τής πλατφόρμας "Μαρτυρίες καί Τεκμήρια 1974" , Christou Odysseas , υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη πιθανοτητα νά εικονίζεται ό Τούρκος Λοχαγός πού μάς ΕΣΩΣΕ από τήν ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΔΥΟ φορές .

Φωταγραφίζεται μέ Καναδό Αξιωματικό τών Ηνωμένων Έθνών , ενώ δεύτερος άνδρας τών Ηνωμένων Έθνών ευρίσκεται πίσω , ακουμπισμένος στόν τοίχο τού Tivoli Luna Park .

Τήν ΠΡΩΤΗ φορά , όταν 42 άτομα τά οποία συνελήφθησαν σταδιακά στό road bloc , είμασταν στοιβαγμένοι στήν πίστα τού Luna Park καί ένας άλλος Τούρκος Αξιωματικός διέταξε καί έστησαν πολυβόλα απέναντι μας γιά νά μάς εκτελέσουν καί νά οπισθοχωρήσουν πρός τό Κιόνελι , όταν ή φρουρά τού Αεροδρομίου αποφάσισε νά αμυνθεί , βάλλοντας εναντίον τους .

Ο συγκεκριμένος Αξιωματικος , άν ειναι αυτός , αντέδρασε άμεσα καί υπήρξε εντονότατη λογομαχία μεταξύ τους . Προφανώς πρέπει νά ήταν ό Διοικητής τής μονάδας . Εν τώ μεταξύ υπήρξε καί κινητοποίηση τών ανδρών τών Ηνωμένων Έθνών καί ή φρουρά τού Αεροδρομίου σταμάτησε νά βάλλει (εκεχειρία) .

Τήν ΔΕΥΤΕΡΗ φορά , επέμβηκε καί πάλι πάρα πολύ ΔΥΝΑΜΙΚΑ καί απερίγραπτα ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ , όταν μπήκαμε στό Τουρκικό χωριό Κιόνελι , πού ευρίσκεται κοντά στό Αεροδρόμιο Λευκωσίας καί μεγάλος αριθμός ενόπλων εκινήθηκε μέ ΠΟΛΥ άγριες προθέσεις εναντίον μας. Η ΕΝΤΟΝΟΤΑΤΗ καί ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ αντίδραση του , ανάγκασε τούς ενόπλους νά εξαφανιστούν .

Εάν αυτός ό ΑΝΘΡΩΠΟΣ ζεί μακάρι νά είναι καλά , ό Θεός νά τού δίνει χρόνια καί πραγματικά θά ήθελα νά έχουμε μία ανθρώπινη συνάντηση.

Τό πόσο τυχεροί μέσα στήν ατυχία μας είμαστε , τεκμηριώνεται μέ φωτογραφίες πού κυκλοφορούν τά τελευταία χρόνια στό διαδίκτυο , όπου φαίνονται νέοι ανθρωποι πού συνελήφθησαν αιχμάλωτοι , εκτελέστηκαν καί τά οστά τούς βρέθηκαν μετά από πολλά χρόνια σέ πηγάδια ή μαζικούς τάφους καί ταυτοποιήθηκαν μέ τήν μέθοδο του DNA , ή μετά από 51 χρόνια είναι ακόμα αγνοούμενοι .

Εμείς είμαστε ζωντανοί !!!

Εύχομαι από τά βάθη τής ψυχής μου νά μήν βιώσει κανένα πλάσμα ξανά στήν Κύπρο καί σέ ολόκληρο τόν πλανήτη , τέτοιες εμπειρίες.

Η ζωή μας νά εξαρτάται από το τί θά αποφασίσει ένας αξιωματικός κάτω από απερίγραπτα δύσκολες συνθήκες καί τό δάκτυλο ενός στρατιώτη.

Άς γίνει βίωμα μας ότι σέ ένα πόλεμο τό αποτέλεσμα είναι τό ίδιο .
Η εθνικότητα , ή θρησκεία , τό χρώμα , τά ονόματα, Mehmet, Benekay, Ergin, Αλέξανδρος, Ορέστης, Νέστορας δέν παίζουν κάποιο ρόλο.

Όλοι είμαστε άνθρωποι μέ συναισθήματα, πού τούς περιμένει μία ΜΑΝΑ πρίν κάποιος πατήσει τήν σκανδάλη , μάς στερήσει τήν ζωή καί τήν ντύσει στά μαύρα .

Ας μείνει λοιπόν στήν Ιστορία αυτή ή εμπειρία καί νά είναι ή τελευταία απύθμενου πόνου καί κραυγής στήν Κύπρο μας καί άς ελπίσουμε στόν κόσμο όλο. 

Ανδρέας Ι. Μάτσας (facebook)

Έρχεται καυτό Φθινόπωρο για τους αντιδημάρχους – Πού στοχεύει ο υπουργός Εσωτερικών

 Βάσος Βασιλείου

«Θερμό» αναμένεται να είναι το φθινόπωρο σχετικά με τη μείωση του αριθμού των αντιδημάρχων, με τον υπουργό Εσωτερικών, Κωνσταντίνο Ιωάννου, να αναλαμβάνει σχετική πρωτοβουλία με επαφές με όλους τους εμπλεκόμενους. Όπως πληροφορείται ο «Φ», ο υπουργός θα βολιδοσκοπήσει τόσο την Ένωση Δήμων όσον και τα κοινοβουλευτικά κόμματα ως προς το τι σκέφτονται σχετικά με το πιο πάνω θέμα.

Πληροφορίες του «Φ» αναφέρουν, πως ο κ. Ιωάννου, θα επικεντρωθεί, ανάμεσα σε άλλα, στο αντιπαραγωγικό της συντήρησης 93 αντιδημάρχων, οι οποίοι, σε κάποιες περιπτώσεις, βρίσκονται και σε αντιπαράθεση με τους οικείους δημάρχους.

Ένα κλασικό παράδειγμα αποτελεί ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς με 13 αντιδημάρχους, κάποιοι εκ των οποίων βρίσκονται σε διαρκή αντιπαράθεση με τον δήμαρχο διαμαρτυρόμενοι για υποβάθμισή τους, ενώ τον επικρίνουν για προσλήψεις και άλλες ενέργειές του. Προβλήματα, τα οποία οδηγούν σε δυσλειτουργία, παρατηρούνται και σε άλλους δήμους, αν και σε μικρότερο βαθμό.

Πέραν της συγκεκριμένης πτυχής, ο υπουργός Εσωτερικών αναμένεται να εγείρει και θέμα κόστους λειτουργίας των δήμων για το κράτος και κατ’ επέκταση για τους φορολογούμενους πολίτες, υπό την έννοια ότι κάθε χρόνο οι φορολογούμενοι καταβάλλουν περίπου €2,5 εκατ. για τη μισθοδοσία των 93 αντιδημάρχων.

Το ερώτημα, «πόσοι αντιδήμαρχοι ενδείκνυται να υπάρχουν», η εκτίμηση που υπάρχει είναι ότι ιδανικό σενάριο θα ήταν η ύπαρξη ενός αντιδημάρχου σε κάθε δήμο. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θεωρείται αδύνατο να υιοθετηθεί, τουλάχιστον στο παρόν στάδιο.

Η ενδιάμεση προσέγγιση παραπέμπει σε αριθμό μεταξύ 35-45 αντιδημάρχους, όχι επειδή θεωρείται ότι ο αριθμός αυτός ανταποκρίνεται στις ανάγκες λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά ως «χρυσή τομή» για να αποφευχθούν έντονες αντιπαραθέσεις οι οποίες τελικά να εκτροχιάσουν την όποια προσπάθεια μείωσης του αριθμού τους.

Οι υποστηρικτές της δραστικής μείωσης του αριθμού των αντιδημάρχων επικαλούνται το παράδειγμα του Δήμου Στροβόλου, ο οποίος επειδή δεν συνενώθηκε με άλλη τοπική Αρχή, εκλέγει μόνο έναν αντιδήμαρχο παρ’ όλον ότι είναι ο δεύτερος σε μέγεθος (από πλευράς πληθυσμού) δήμος της Κύπρου. Μάλιστα, υποδεικνύουν πως το γεγονός ότι διαθέτει μόνο  έναν αντιδήμαρχο, δεν προκαλεί προβλήματα δυσλειτουργίας.

Εναλλακτικό σενάριο, το οποίο δυνατόν να τεθεί, αφορά σύνδεση του αριθμού των αντιδημάρχων με τον πληθυσμό του κάθε δήμου. Όπως μας υπεδείχθη, θα μπορούσε να εκλέγεται ένας αντιδήμαρχος σε δήμους με πληθυσμό κάτω των 20.000 κατοίκων και 2-3 αντιδημάρχοι όταν ο πληθυσμός υπερβαίνει τις 20.000. Βεβαίως, κάτι τέτοιο συνεπάγεται δραστική μείωση των αντιδημάρχων στους δήμους Πόλεως Χρυσοχούς και Λευκάρων.

Σημειώνεται ότι ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς διαθέτει 13 αντιδημάρχους. Εξάλλου, ο Δήμος Λευκάρων διαθέτει 7 αντιδημάρχους. Ο Δήμος Δυτικής Λεμεσού διαθέτει 8 αντιδημάρχους, ενώ σχετικά μεγάλο αριθμό αντιδημάρχων διαθέτουν και άλλοι δήμοι με σχετικά μικρό αριθμό κατοίκων.

Μια άλλη πτυχή την οποία αναμένεται να εγείρει ο υπουργός Εσωτερικών, αφορά τον ρόλο των αντιδημάρχων όπως αυτοί θα προκύψουν με τη νέα ρύθμιση, νοουμένου ότι θα εγκριθεί. Συγκεκριμένα, ο υπουργός Εσωτερικών φέρεται να έχει την άποψη, πως οι αντιδήμαρχοι δεν πρέπει να εκπροσωπούν συγκεκριμένο δημοτικό διαμέρισμα στο οποίο πιθανώς να δίνουν το βάρος τους, αλλά το σύνολο του δήμου.

Ο κ. Ιωάννου θεωρεί, πως ο κάθε αντιδήμαρχος πρέπει να αναλάβει κάποιον συγκεκριμένο τομέα (π.χ. καθαριότητα, πολιτισμός κ.ο.κ.), αντί να εκπροσωπεί μόνο το δημοτικό διαμέρισμα από το οποίο προέρχεται. Με τη συλλογιστική αυτή εκτιμάται ότι θα αποτραπούν ή και θα εκλείψουν αντιπαραθέσεις μεταξύ των αντιδημάρχων των διαφόρων διαμερισμάτων του ιδίου δήμου.

Για την υλοποίηση της πιο πάνω υπό εξέταση ρύθμισης θεωρείται απαραίτητη η έγκριση της Ένωσης Δήμων, υπό την έννοια ότι συνεπάγεται εκχώρηση κάποιων αρμοδιοτήτων των δημάρχων στους αντιδημάρχους.

Λαμβάνουν από €717 μέχρι €2.987 μηνιαίως, ανάλογα με τον πληθυσμό του κάθε δήμου

Όσον αφορά την ταμπακέρα, δηλαδή το κόστος μισθοδοσίας των αντιδημάρχων, με βάση τη νομοθεσία και τις τελευταίες εκλογές, οι μισθοί των 93 αντιδημάρχων κυμαίνονται μεταξύ €717 μέχρι €2.987 μηνιαίως, αναλόγως του πληθυσμού του κάθε δήμου. Σημειώνεται, πως και οι πιο πάνω αντιμισθίες είναι ήδη μειωμένες, αν ληφθεί υπόψιν πως στο αρχικό νομοσχέδιο προβλεπόταν αντιμισθία 50% της αντιμισθίας του δημάρχου για όλους τους αντιδημάρχους.

Ωστόσο, στην πορεία επικράτησε η θέση, πως θα ήταν προκλητικό ένας αντιδήμαρχος ενός δημοτικού διαμερίσματος με 50-100 ψηφοφόρους να πληρώνεται με περίπου €2.500 μηνιαίως, χωρίς να έχει ουσιαστικές αρμοδιότητες.

Αξίζει να σημειωθεί, πως με βάση το αρχικό σενάριο, οι απολαβές των αντιδημάρχων θα κυμαίνονταν στο 50% των απολαβών των δημάρχων που φτάνουν τις €65.000 τον χρόνο, με τη συνολική μισθοδοσία να ανεβαίνει σε €1,3 εκατ. Με βάση το σενάριο αυτό, οι απολαβές κάθε αντιδημάρχου θα ήταν €32.500, με το συνολικό ποσόν να εκτοξεύεται στα €3 εκατ.

Για σκοπούς ολοκληρωμένης εικόνας πρέπει να λεχθεί, ότι οι απολαβές των αντιδημάρχων είχαν χρησιμοποιηθεί σαν «κράχτης» για να δεχθούν οι επηρεαζόμενοι κοινοτάρχες να ενσωματωθούν οι κοινότητες τους στους 20 νέους δήμους.

Οι ρυθμίσεις αυτές συζητούνταν επί προηγούμενης κυβέρνησης και όταν ανέλαβε η νέα κυβέρνηση, ο υπουργός Εσωτερικών έθεσε θέμα μείωσης των αρχικών προτεινόμενων απολαβών, κάτι το οποίο τελικά πέρασε και από τη Βουλή.

Όπως πληροφορείται ο «Φ», αν ο υπουργός δεν βρει ανταπόκριση στην προσπάθεια του, θα καταθέσει σχετική εισήγηση στη Βουλή, οπόταν η ευθύνη μετατίθεται στα κόμματα.

 Θέμα και με τον αριθμό των δήμων

Πέραν του θέματος των αντιδημάρχων, ακόμη πιο «καυτό» είναι το θέμα του αριθμού των δήμων, αλλά οι συσχετισμοί (από κομματικής απόψεως) είναι τέτοιοι ώστε, πέραν του ότι είναι δύσκολο να το αγγίξει κανείς, αυτός που θα το κάνει θεωρείται δεδομένο ότι θα έχει πολιτικό κόστος.

Όπως είναι γνωστό, Βρετανοί ειδικοί οι οποίοι μελέτησαν το όλο θέμα, κατέληξαν ότι πέντε δήμοι θα ήταν αρκετοί για την Κύπρο. Στην πορεία, έγινε λόγος για δέκα και τον Νοέμβριο του 2020 ο τότε υπουργός Εσωτερικών, Νίκος Νουρής, εισηγήθηκε την αύξηση του αριθμού των δήμων σε 17. Ακολούθως, άρχισε η συζήτηση και τα παζάρια και η Βουλή συζητούσε τη δημιουργία 22 δήμων.

Τελικά, στο πλαίσιο μεταρρύθμισης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εγκρίθηκε από τη Βουλή η συγχώνευση των 30 δήμων σε 20 και αυτή είναι η κατάσταση που ισχύει σήμερα και ίσως ισχύει για αρκετά χρόνια.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ο Φιλελεύθερος, 5 Αυγούστου 2026

Γενεαλογικό Δέντρο η Διαχρονική Πορεία του ανθρώπου

 Γράφει ο Δρ. Ανδρέας ΣοφόκληςΑπό τα βάθη των αιώνων ο άνθρωπος φρόντιζε και φροντίζει, «ως κόρην οφθαλμού», τη συνέχεια των γενεών του, αφού γνώριζε και γνωρίζει ότι τα παιδιά και τα εγγόνια είναι η φυσική του συνέχεια, είναι η προέκταση της ψυχής και της καρδιάς των προγόνων.

Ο άνθρωπος έχει τις ρίζες του σε βάθος και σε πλάτος αιώνων. Ουδείς δύναται να τις παρακάμψει ή να τις αφαιρέσει. Το γεγονός της αναφοράς των ονομάτων των γονέων είναι αναφαίρετο δικαίωμα πρωτίστως των ίδιων των παιδιών και σε συνάρτηση αυτού των γονέων.

Δεν υπάρχει φυτό, δέντρο, ζώο, ψάρι, πουλί, που όταν του αφαιρεθεί ένα μέρος να είναι πλέον ακριβώς το ίδιο. Καμία δημοκρατική αρχή, ουδείς οργανισμός, ουδένας θεσμικός παράγοντας δεν έχει τη δικαιοδοσία να παίρνει αποφάσεις που να συγκρούονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως αυτά έχουν οριστεί από τον Γαλλικό Διαφωτισμό και έχουν επικυρωθεί από όλους τους άλλους οργανισμούς. Το ισχυρό αυτό δικαίωμα των παιδιών και των ανθρώπων  είναι πλήρως κατοχυρωμένο. Οι άνθρωποι ως θεσμικά όργανα εξυπηρέτησης των συνανθρώπων τους έρχονται και παρέρχονται, «Ως η άνθος του αγρού ούτος εξανθίσει»

Πέραν των πάρα πάνω εκτιμώ ότι πρέπει να παραθέσω ενδεικτικώς και κάποια διαχρονικώς αδιάσειστα στοιχεία. Υπάρχει ήρωας στην παγκόσμια ιστορία που να μην γνωρίζουμε το γενεαλογικό του δέντρο ή να μην έχει καταβληθεί προσπάθεια να καταγραφεί το γενεαλογικό του δέντρο;

Στην Παλαιά Διαθήκη στο Βιβλίο Γένεσις, ιδιαιτέρως στα Κεφάλαια 5, 10, 11 και στο Βιβλίο Α` Παραλειπόμενων, Κεφάλαια ένα μέχρι εννέα, τονίζονται οι Γενεές. Αν σκεφτούμε ότι κάποιος τότε έδινε εντολή και κόβονταν ονόματα γονέων, πώς θα έμοιαζε το γενεαλογικό δέντρο στην Παλαιά Διαθήκη; Σίγουρα ως τρυπημένο κι ελλιπές πάζλ με μηδενική αξία.

Στην Ομήρου Οδύσσεια, Τηλεμαχία,  Ραψωδία δ, «Το εν Λακεδαίμονι», γίνεται η αποκάλυψη του Τηλέμαχου, με το γενεαλογικό δέντρο να δεσπόζει μέσα από τη φήμη του πατέρα του Οδυσσέα, στη συνάντηση με τον Μενέλαο. Θα υπήρχε έστω και η ελάχιστη αξία της Οδύσσειας εάν αυτά τα πατρικά τεκμήρια απουσίαζαν;

Στη Μνηστήρων φόνος ο Γέρο-Λαέρτης αναφωνεί με άκρατο ενθουσιασμό για την υπέροχη στιγμή, όπου γιος, πατέρας, εγγονός , δηλαδή τρεις ένδοξες γενεές, μάχονται αντάμα. Αλήθεια πόσο ανιαρή θα ήταν η Οδύσσεια χωρίς αυτές τις αναδεικνυόμενες αξίες!

Στην Ιλιάδα, Ραψωδία Ζ, πραγματοποιείται η συνάντηση στο άγριο πεδίο της μάχης Διομήδη-Γλαύκου. Αυτή είναι μία εξαίρετη σκηνή προβολής της ισχύος του γενεαλογικού δέντρου. Αφού γίνεται η αναγνώριση της πατρικής φιλίας, οι δύο αντίπαλοι ανταλλάζουν όπλα και ομώνουν όρκο να μην συγκρουστούν μεταξύ τους. Αυτή η σκηνή της αλληλοεκτίμησης στηρίζεται στα ονόματα των προγόνων.

Εάν ο Αινείας δεν γνώριζε το όνομα του πατέρα του Αγχίση πώς θα τον έσωζε;  Αινειάδα δεν θα είχαμε. Είναι  ένα εξαίρετο βιβλίο διαχρονικού διδάγματος.

Πολλά είναι τα παραδείγματα και σύγχρονα. Κλείνοντας θα παραθέσω ένα σύγχρονο γεγονός. Ας ρωτήσουμε παιδιά ή/και ενήλικες από αραβικές χώρες να μας πουν το ονοματεπώνυμό τους. Με υπερηφάνεια θα αναφέρουν όλα τα ονόματα των προγόνων τους συμπεριλαμβανομένων, φυσικά και των γονέων τους. Αυτοί οι λαοί δεν χάνονται αλλά ριζώνουν και κυριαρχούν.

Η ηθική αρχή του αδιάλειπτου γενεαλογικού δέντρου δεν έχει ανάγκη ένα μικρό αριθμητικά πληθυσμό , όπως είναι συγχρόνως αναγραφόμενοι Έλληνες στην καταγωγή. Η  ηθική αυτή αρχή κατοικεί μόνιμα σε πληθυσμούς εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων ανθρώπων που την τιμούν και τη σέβονται. Οι Έλληνες τη χρειάζονται, εάν όντως στοχεύουν στη συνέχισή τους μέσω των επόμενων γενεών.

Σημείωση, ταυτότητα είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών του ανθρώπου που τον κάνει να διαφέρει ως προσωπικότητα από άλλα πρόσωπα. Αυτός είναι ο λόγος που δημιουργήθηκε το έντυπο αυτό με την ονομασία ταυτότητα, δηλαδή είναι το επίσημο δελτίο που εκδίδει η Αστυνομική Αρχή ή άλλη Δημοκρατική Υπηρεσία που αποδεικνύει ποιος άνθρωπος είναι ο κάτοχος του εντύπου αυτού, ως ξεχωριστή προσωπικότητα. Συνεπώς ουδείς Οργανισμός, κανένας θεσμός προσώπων,  καμία απόφαση δεν δύναται να την αλλοιώσει, αφού έχει τις ρίζες της από τα βάθη των αιώνων και την ψυχή της από τον Γαλλικό Διαφωτισμό, με δυσεκατομμύρια ανθρώπους να την ασπάζονται.

Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος

Πόλεμος ή Εισβολή;

Γράφει ο Δρ Ανδρέας Σοφόκλης

Συχνά πλέον ακούμε και το χειρότερο διαβάζουμε περί πολέμου του 1974. Αφαίρεσαν κάποιοι τον ατόφιο όρο Εισβολή. Ας θυμίσουμε τι σημαίνουν στην κυριολεξία αυτοί οι όροι, αφού προσφάτως ό όρος αυτός πόλεμος δόθηκε σε περίοπτη θέση. Εύχομαι να μην δόθηκε και να μην αναφέρεται εσκεμμένως αλλά από ανιστόρητο λάθος. Το οποίο, φυσικά είναι ανεπίτρεπτο, όμως, είναι σχετικώς ελαφρύτερο από το εσκεμμένο, από το εκούσιο.

Ο όρος πόλεμος προέρχεται από το ρήμα πολεμώ, που σημαίνει λαμβάνω μέρος σε πόλεμο, κάνω πόλεμο. Έχει ως ουσιαστικό το πολέμιος, που σημαίνει αυτός που χαρακτηρίζεται από την εχθρ(ικ)ότητά του.

Εξ` όσον γνωρίζω ο πόλεμος είναι όπως τον γάμο, για να γίνει κανονικός γάμος χρειάζονται δύο πρόσωπα. Για να γίνει πόλεμος χρειάζονται τουλάχιστο δύο αντίπαλα κράτη. Πρέπει, επίσης, το κράτος που πρόκειται να επιτεθεί να ενημερώσει εκ των προτέρων το άλλο κράτος που πρόκειται να δεχθεί την επίθεση. Αυτό δεν θυμάμαι να έγινε τους μαύρους εκείνους μήνες, Ιούλιο και Αύγουστο του 1974. Ούτε, φυσικά, είναι καταγεγραμμένο από έγκριτους ιστορικούς.

Είναι, ανάγκη να επισημάνω ακόμα ένα αυταπόδεικτο γεγονός στην από τουλάχιστο 9000 ετών π.Χ. μέχρι σήμερα Ιστορία ημών των Ελλήνων και δει ημών των Ελλήνων της Κύπρου, ουδέποτε προκαλέσαμε ή/και κάναμε πόλεμο, αφού για να κάνεις, ορθότερα, για να προκαλέσεις πόλεμο σημαίνει ότι διεκδικείς και απαιτείς αυτά που ανήκουν σε άλλο και επιθυμείς, ως κλέφτης του σκότους, να του τα υφαρπάξεις. Κάτι τέτοιο ποτέ δεν έγινε από τον Ελληνισμό.

Οι ατόφιοι Έλληνες πρόγονοί μας, εδώ στο νησί αυτό που ονομάζεται Κύπρος, από τα βάθη των αιώνων και το μαύρο καλοκαίρι του 1974, συχνά αγωνίζονταν με θυσίες αίματος και βασάνων είτε να ελευθερώσουν τους συμπατριώτες τους και όχι τους συμπολίτες τους, Έλληνες της Κύπρου, τα ιερά και τα όσιά τους, από βαριές σκλαβιές είτε να διατηρήσουν την ελευθερία, όπως συνέβη τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1974.

Τώρα, ας εξετάσουμε τον όρο Εισβολή. Εισβολή είναι η έφοδος σε ξένη χώρα. Είναι η αναπάντεχη εμφάνιση. Εισβάλλω σημαίνει: επιτίθεμαι, εφορμώ, χυμώ, ορμώ, όπως ακριβώς έπραξαν τα βάρβαρα ανηλεή στίφη των ατάκτων και των γενιτσάρων την 29η Μαΐου 1453 κατά της Βασιλεύουσας. Γεγονός που και ο ίδιος ο Μωάμεθ Β` ομολόγησε με την ιστορική του φράση: Τι Πόλη παραδώσαμε στους ατάκτους» , αφού είχαν το ελεύθερο να τη λεηλατούν για τρεις ημέρες. Μήπως το ίδιο δεν έγινε το 1974 στα κατακτημένα εδάφη, με όλες τις τραγικές συνέπειες;

Τώρα το ρήμα εισβάλλω τι σημαίνει; Σημαίνει εισέρχομαι ως εχθρός και με κατακτητικούς σκοπούς σε ξένη χώρα, εισέρχομαι με στρατό. Μπαίνω κάπου με ορμή, ξαφνικά. Ποιος είναι ο εισβολέας; Φυσικά αυτός που εισβάλλει εχθρικά σε ξένη χώρα, για κατακτητικούς σκοπούς. Είναι ο επιδρομέας, ο κουρσάρος. Συνεπώς έχει κάποια σχέση ο όρος πόλεμος με τη βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974;

Για τους πάρα πάνω ιστορικούς λόγους είναι καιρός να επανέλθουν οι ορθοί όροι και στον γραπτό και στον προφορικό λόγο. Εκεί και όπου υπάρχει ο όρος ή/και χρησιμοποιείται: πόλεμος αντί εισβολή πρέπει να διορθωθεί, γιατί εκατοντάδες σκοτώθηκαν, χιλιάδες Έλληνες Κύπριοι έγιναν εκτοπισμένοι πρόσφυγες και όχι όργανα αλλότριων σκοπών λεγόμενης προσφυγοποίησης, ξενιτεύτηκαν ή/και στο άλλο μέρος της Κύπρου έφτυναν αίμα για να ζήσουν και για να επιβιώσουν αυτοί και οι οικογένειές τους.

Δεν τους χαρίστηκε με επιδόματα κανένα σελίνι, το έπαιρναν στο προσφυγικό, στην παράγκα, στο τσαντίρι, συνοδεία με ιδρώτα και με αίμα. Οι βιασμένες γυναίκες δεν ήταν συνέπεια της επιθυμίας της Κυπριακής δημοκρατίας για πόλεμο αλλά ήταν η τραγική συνέπεια της επιθυμίας για ικανοποίηση επεκτατικών ορέξεων. Οι Αγνοούμενοι, «…….Αγνοουμένων Πολέμου 1974», δεν έγιναν αγνοούμενοι ως επιτιθέμενοι αλλά ως αμυνόμενοι της ωμής επιθετικότητας. Συνεπώς το: Πολέμου είναι ανιστόρητος και ψευδεπίγραφος όρος.

Δρ Ανδρέας Σοφόκλης

Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος

FAMAGUSTA ένα ταξίδι στην Αμμόχωστο του τουρισμού, της δημιουργίας, της προόδου, Γιώργος Μιχαηλίδης

 Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε εκλεκτούς αναγνώστες, σ’ ένα ξεχωριστό αναγνωστικό κοινό με απαιτήσεις

Αιγιαλούσα, Ονοματολογία Αιγιαλουσιτών, Κώδιξ Φορολογουμένων της Κύπρου, Τουρκοκρατία, 1825, Συμπεράσματα

 Του Δρ Ανδρέα Σοφόκλη

Η εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στη Γιαλούσα

Σημειώνω ότι τα ονόματα και τα επίθετα έχουν αποκρυπτογραφηθεί με τη σειρά όπως αυτά εμφανίζονται καταγεγραμμένα στην Πηγή. Η Πηγή παραθέτει την ονοματολογία, ορθώς, κατακόρυφα, τώρα την παραθέτω  με τη σειρά της πηγής αλλά οριζοντίως για λόγους οικονομίας χώρου.

Χ΄= Χατζή

Τα ονόματα έχουν μεταφερθεί όπως ακριβώς είναι γραμμένα στην Πηγή. Οι συγχωριανοί είναι καλό να αναζητήσουν το Οικογενειακό τους δέντρο και αυτό να το παραδώσουν ως κόρην οφθαλμού και τιμής στα παιδιά και στα εγγόνια τους. Είναι  ατράνταχτη τεκμηρίωση της Ελληνικής μας καταγωγής και της Ορθόδοξής μας πίστεως.

Νικόλας Λεοντίου. Σωτήρης Χ΄Γιακουμή. Γαβριήλ Χ΄Γιαννίκκου. Κυριάκος Χριστοδούλου. Μιχαήλ Αντωνίου. Γιαννής Π΄(πιθανώς Παπά) Ιωάννου. Ζαχαρίας Π΄(πιθανώς Παπά) Πέτρου. Γιαννής Νικόλα. Δημήτρης Τζαγκάρη. Παπά Θεόδωρος Κυριακού. Αντώνης Χριστοδούλου Τζολάκκη. Γιαννής Μιχαήλ. Λογίζος Μαρίας (Χήρας). Ζαχαρίας Π΄(Παπά) Δημητρίου. Γεώργιος Ζαχαρία Κωφού. Αντζιελής Μαυρομμάτη. Κουμής Πλισσή. Νεόφυτος Κυριακού. Νικόλας Χριστοδούλου Μαθητής Χ΄Ιωάννου. Γεώργιος Πέτρου. Μιχαήλ Ορφανού. Γαβριήλ Χ΄Δημητρίου. Κυριακός Μαρίας (Χήρας). Θεόδωρος Ιωάννου Π΄(Παπά) Λεοντίου. Συμεών Κυριακού. Φλουρέντζος Ττοφή. Χριστόδουλος Κακουρή. Νικόλας Αντώνη Τζαγκάρη. Γιαννής Ττοφή Τζιολάκκη. Γεώργιος Αντωνίου. Πέτρος Κουμή. Γεώργιος Κουντουρή. Λεόντιος Χ΄ Νικολή. Λάζαρος Φωκά. Κυριακός Ττοφή. Ττοφής Τζοβάνη. Δημήτριος Γεωργίου. Κυριακός  Χ΄ Χριστοφή. Μάρκος Χριστοφού Μελίνης. Γεώργιος Τζαγκάρης και Μιχαήλ Υιός του. Ζαχαρίας Χ΄ Ιωάννου. Μιχαήλ Γρηγορίου. Παναγής Σαβούκκας. Κυριακός Σαβούκκας.  Λεόντιος Παπαπέτρου. Γεώργιος Μαρίας. Κυριακός Γεωργίου. Γεώργιος Νικολάου. Χριστόδουλος Παπαϊωάννου. Κωνσταντής Πελεκάνου. Ττοουλής Ζαχαρίου. Γιαννής Κωνσταντή. Παναγής Ορφανός. Μάρκος Ιωάννου Άνιφτου. Θεοδωρής Νικόλα Μαυρομμάτη. Κουμής Γιάννη Μαυρομμάτη. Ττοουλής Αρέστη. Καρά Ιωάννης Τσαγκάρη. Χάννας Χ΄Δημητρίου. Ζαχαρούδης Χ΄Δημητρίου. Δημήτριος Χ΄Κακού. Παυλής Πετεινού. Χ΄Ιωάνης Παπαπέτρου. Τζοβάνης Νικολάου Ο Μικρός. Ζαχαρίας Πετρή. Γεώργιος Σωτήρη. Ττοουλής χ΄Ττοφή Παπαχρίστου. Γιαννής Αντωνίου. Παυλής Ττοφή Τζολάκκη. Γιαννής Πιερή. Ττοουλής Χ΄Πιερή Επιτρόπου. Παρασκευάς Χ΄Ιωάννου. Κυριακός Κωφός (Ξένος). Γεώργιος Χ΄Χριστίνας. Γεώργιος Παφίτη. Λύσανδρος Ττοφαρίδης. Χριστόδουλος Ττοφή. Ττοφής Γρηγορίου. Δημήτριος Χ΄Ιωάννου. Δημήτριος Κελλούδης. Πλυσής Κιαουρή. Κυριάκος Μαθητής Ελευθερίου Κωμοδρόμου.

Ηλίας Σάββα Κωμοδρόμου Από Κανακαριά. Χριστοφής Χ΄ Πιερή  Από Μελάναγρα. Σάββας Καγκελλάς Από Σωτήρα Λάρνακας.

Ενδεικτικά συμπεράσματα:

Μέσα από την πληθυσμιακή μελέτη των φορολογουμένων, οι οποίοι ήταν ογδόντα εννέα, συμφώνως προς την υπό μελέτη πηγή, εμφαίνεται ότι το 1825 η Αιγιαλούσα είχε κατοίκους μεταξύ των αριθμών τετρακόσιων σαράντα πέντε και επτακόσιων δώδεκα, δηλαδή πληθυσμιακώς ήταν από τις μεγαλύτερες Κοινότητες της Κύπρου. Ο υπολογισμός αυτός εξάγεται από τη μορφή της οικονομίας των Κοινοτήτων της τότε εποχής, επί Οθωμανοκρατίας, που ήταν γεωργοκτηνοτροφική. Φυσικά αυτή η μορφή οικονομίας, με κάποιες σημαντικές αλλά λίγες αλλαγές, διατηρήθηκε και στην άλλη σκληρή σκλαβιά στην αγγλοκρατία, μέχρι και την τουρκική εισβολή του 1974. Επίσης, από το γεγονός ότι ως Κοινωνίες ήταν βαθιά θρησκευόμενες.

Οι οικογένειες, στις Κοινότητες, χρειάζονταν εργατικά χέρια, για να βοηθούν στα κτήματα, λόγω του μόχθου που καθημερινώς διεξήγαγαν για επιβίωση. Ο πόθος για τη συνέχιση της φυλής, της θρησκείας, της οικογένειας (Οίκος λόγω πατέρα, γενεά λόγω μητέρας=Οικογένεια), ενίσχυαν τις γεννήσεις. Συνεπώς ο μέσος όρος παιδιών σε κάθε οικογένεια υπολογίζεται μεταξύ τριών και έξι.

Η τουρκική εισβολή, το 1974 και μετά, με τις συνέπειές της, άλλαξε άρδην πολλές αντιλήψεις και πολλές συνήθειες που συνδέονταν τόσο με τις οικογενειακές συνήθειες και με την κουλτούρα των Κοινοτήτων προηγουμένως όσο και με τη μορφή των αλλαγών στην οικονομία. Μεταξύ αυτών των αλλαγών, άμεση επίδραση, είχε το αστικό οικονομικό μοντέλο, το μοντέλο του τουρισμού, που αναπτύσσονταν πλέον με ταχύ ρυθμό αλλά και η αστική κοινωνική και οικονομική κουλτούρα των μη έως ελάχιστων παιδιών.

Ως προς την ονοματολογία, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο, τα ονοματεπώνυμα είναι γνήσια ελληνικά και ορθόδοξα. Αξίζει να αναφερθεί ότι ένας αριθμός επιθέτων υπάρχει και συνεχίζεται μέχρι σήμερα σε οικογένειες της Αιγιαλούσας. Ένας αριθμός επιθέτων προέρχονται από τα επαγγέλματα που ασκούσαν, από συνήθειες που είχαν, από την επίσκεψη και προσκύνηση στους Αγίους Τόπους (Χ`=Χατζή).

Σύμφωνα με τα ποσά που πλήρωναν, ως φορολογούμενοι, καταδεικνύεται ότι οι κάτοικοι ήταν πλούσιοι. Αυτό τεκμηριώνεται με καταφανείς λόγους: Γεωγραφική θέση και όλων όσων διέθεται, όπως γη, θάλασσα, εργατικότητα των κατοίκων.

Σημαντικό συμπέρασμα, είναι και το γεγονός της εγκατάστασης στην Αιγιαλούσα, από αυτή την εποχή, ανθρώπων και οικογενειών από άλλες Κοινότητες και περιοχές της Κύπρου.

Μέσα από τον αριθμό των ιερέων και της έναρξης επιθέτων από τα Παπά και Χ`, δηλώνεται η αγάπη και η εμπιστοσύνη των Γιαλουσιτών στον Θεό. Στα επίθετα δεν μπαίνει το τελικό ς, δηλώνοντας την οικογενειακή καταγωγή.

Το όνομα Κυριακός τονίζεται στο -κός και  όχι στο -άκος, ορθώς αφού είναι το όνομα αυτό προς τιμή του Αγίου Κυριακού-Άγιος Κυριακός και όχι Άγιος Κυριάκος που είναι λάθος.

Τα διπλά: κκ, μμ, ττ, λλ, όπως και το: τζ, είναι χαρακτηριστικά της κυπριακής διαλέκτου.

Όπως συμπεραίνεται, μέσα από την ονοματολογία αυτή, οι λόγοι που κράτησαν την πορεία μας μέσα στα δύσκολα έως και τραγικά χρόνια της σκλαβιάς, ήταν η βαθιά θρησκευτική πίστη, η αγάπη στην οικογένεια, η ισχυρή θέληση της συνέχισης των αρχών και αξιών του ελληνισμού και της ορθοδοξίας, η συνέχιση των πατρογονικών και των μητρογονικών ονομάτων. Αυτά πρέπει και επιβάλλεται να τα μεταλαμπαδεύουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας, εάν μέσα σε αυτές τις συνθήκες της ισοπέδωσης των πάντων θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σε αυτό το Νησί ως Έλληνες και ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Τα ελληνικά ονόματα έχουν βαρυσήμαντη σημασιολογία, αυτά πρέπει να δίνουμε στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας. Συνδέονται με τις προσωπικότητες ιστορικών προσώπων, Αποστόλων και Αγίων, είναι τα ονόματα των προγόνων μας. Τα επίθετα δηλώνουν οικογενειακή πορεία και ιστορία, όπως και καταγωγή.

Πηγή: Κώδιξ Φορολογουμένων της Κύπρου κατά Επαρχίες και Χωριά, 1825, Νο 21. Αρχείο Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου.

Δρ Ανδρέας Σοφόκλης

Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος

ΔΑΛΙNEWS

 

Αιγιαλούσα. Επιστολές Β322, ΣΤ58, επί Τουρκοκρατίας

 Επιστολή 58, Αιγιαλούση 2 Μαρτίου 1877

Στην επιστολή καταγράφονται γεγονότα πιθανού βιασμού είτε άδικης κατηγορίας, και καλούν του Πανοσιολογιώτατο κύριο Ιωσήφ, υπάλληλο της Ιεράς Μητροπόλεως, με σεβάσμια προσφώνηση, να αναλάβει την υπόθεση αυτού του γεγονότος για διακρίβωση της αλήθειας.

58

Αιγιαλούση 2 Μαρτίου 1877

Πανοσιολογιώτατε Κ. Ιωσήφ Υπάλληλε της Ιεράς Μητροπόλεως

Ταπεινάς προσκυνήσεως

Διά του παρόντος δηλοποιούμε ημείς οι κάτωθι υποφαινομένοι ιερείς του χωριού Αιγιαλούσης της ημετέραν πανοσιολογιότητα, ότι επειδή πληροφορήθημεν αι τινών ότι εφθάρη μία νέα από ενώ εγχώριο νέο, διά τούτο, προσκαλούμεν αυτών δια να πληροφορηθούμεν την αλήθειαν. Και ερωτώντας αυτόν ιδιαίτερον περί αυτού του συμβάντος, ο μεν νέος …. Αντώνης Ιωάννου έδωκεν την ακόλουθην απόκρισην- είπεν ότι ενώ ήμουν το πρωί εις το σπίτι των γονέων μου, οίτινες επειδή ήτο Κυριακή ήτον εις την εκκλησίαν, ήλθεν η νέα αυτή ίνα με προσκαλεί να υπάγω μετ’ αυτής, όπως της βοηθήσω ίνα λάβη το βόδι του πατρός αυτής. Πορευόμενος λοιπόν προς τον σκοπόν τούτον, ήρχισεν η νέα να με αστειεύει, τότε εγώ τη νέα απατηθείς έφθειρα αυτήν. Η δε νέα ονομαζόμενη Σοφία Γεωργίου ερωτηθείσα είπε τα ακόλουθα: Τη 6η Φεβρουαρίου ημέρα Κυριακή επειδή ο πατήρ μου είχε με διατάξει να δέσω το βόδι αυτού και δεν ηδυνάμην να το λάβω, παρεκάλεσα αυτού όπως με βοηθήσει να το λάβω. Πορευόμενος λοιποόν προς τον σκοπόν αυτόν, μου έφερε το βόδι μέχρι τον ονομαζόμενον τόπον Αξαπόλυτην. Τότε αυτού στρέψας τους οφθαλμούς αυτού γύρωθεν και μη ειδών ουδένα ώρμησε και εμού, και ενώ εγώ εφώναζον τι κάνεις, αυτός δεν έπαυσε μέχρις ου με έφθειρεν. Ταύτα μαθόντας παρά των δύο και μη ανεχόμενος τα ανόσια και βδελυρά τούτα έργα, παρακαλούμεν την ίνα αυτή ως ούσα υπάλληλος της Ι. Μ. φροντίση περί τούτου του συμβεβηκότως.

Π.π. γέρος…

Π.π.ξαδελφος

Παπα Διμίτρις Μεγάλος βεβεο τών οθεν

Παντελής Καρσεράς

Πηγή: Αρχείο Αλληλογραφίας Αρχιεπισκόπων, Φάκελος ΣΤ58

Επιστολή 322

1865-Απρ. 16

Προς τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Α΄.

Εκφράζονται φόβοι για συγκεκριμένα πρόσωπα και καλούν τον Αρχιεπίσκοπο να παρέμβει. Αναφέρουν πληροφορίες για οικονομικές δραστηριότητες και για παράνομες ενέργειες. Ζητούν παραδειγματικές τιμωρίες. Παρακαλούν να γίνουν οι δέουσες διαδικασίες διακριτικά, ώστε να μην υπάρξει εις βάρος τους εκδικητικό μένος.

Τεκμηριώνεται ο απόλυτος σεβασμός και η εμπιστοσύνη προς τον αρχιεπίσκοπο.

Επιστολή 322

1865-Απριλ. 16

Μακαριώτατε και Σεβασμιώτατε Δέσποτα

Την σεβαστήν υμων επιστολήν ελάβομεν και τα γραφόμενα ανέγνωμεν. Εν αυτή είδον να με συζητησετε περι του διδασκάλου εις τον οποίον είπα να περιμένει έως την Κυριακήν να συναχθώσιν οι χωρικοί και να γίνει ομιλία περί αυτού και αν οι χωρικοί μας δεν μείνουν σύμφωνοι να τον κρατήσωσιν η οικογένειά μας δύναται να τον βαστάζει διά χαράν σας.

Τώρα σας φανερόνωμαι περί του Ιωάννου Ζωγγράφου, ότι αυτός εξ αρχής υπήρξε ενάντιος του μακαρίτου, όστις είχεν αποβάλει από το χωριόν μας τα κρασοπωλεία και τώρα αυτός ομοί με τους φονείς εσύλησαν κρασοπωλεία και είναι πάντοτε σύμφωνοι εις τας ιδέας των φονέων και αυτός μάλιστα είναι και ενάντιος εις τα υποθέσεις σας και αν δεν παλέψεις γράψε εις τον Μελέτιον να σας ειδοποιήσει τι έπραξε και εις αυτόν.

Σας περικαλώ θερμότατα του συντρόφου του φονέως Αντωνίου Αργυρού να του ζητήσετε δια μέσου της αρχής, διότι αυτός περιερχόμενος εις το χωρίον μας φημίζεται, ότι δια του έπραξαν τίποτε εν ω είμαι βεβαιότατος ότι έχει μέρος του φόνου και διά τους άλλους, όταν έλθωμεν ημείς εις την Λευκωσία να γίνωμεν (μουραφά) τότε φέρνωμεν και τους μάρτυρας, διότι ένεκα όπου αφήσατε τους φονείς ελευθέρους ουδείς άλλος εν του χωρίου μας, ή από άλλον χωρίον αποφασίζει να γίνει προεστός.

Ως γνωρίζετε ο πατήρ μας ήταν μέγας προεστός εις τον καλών μας και σας περικαλούμεν υμείς αυτόν να ήσθε ενάντιος εις το κεντρικόν συμβούλιον, διότι ημείς δεν ζητούμεν αίμα, ούτε χρήματα, αλλά να παιδευθωσιν οι φονεις κατά του νόμου δια να φοβηθούν και οι άλλοι να υπακούσωσιν εις τας συμβουλας σας όπως και πριν. Σας περικαλούμε τα όσα σας γράφομεν να ειστε μαλακός διότι φοβούμεθα.

Την σεβαστήν υμών δεξιάν χείραν ασπαζόμεθα

με τα (…) και σέβας προς μήνυμα (…) πατρός

η μήτηρ μου και οι αδερφοί μου την σεβαστήν υμων δεξιάν χείρα ασπάζονται.

Εν Αιγιαλούση τη 16η Απριλίου 1865


Πηγή: Αρχείο Αλληλογραφίας Αρχιεπισκόπων, Φάκελος Β322 

Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος

Κόκκινα δάνεια και κίτρινες ρυθμίσεις

Του Φοίβου ΝικολαΐδηΜετά από έντονες και συνεχείς αντιδράσεις των πολιτών και εν’ όψει των βουλευτικών εκλογών του Μαΐου 2026, τα κόμματα αναγκάζονται να εξετάσουν εσπευσμένα το νομικό πλαίσιο για τις εκποιήσεις και το καθεστώς γενικά των μη εξυπηρετούμενων δανείων, κοινώς κόκκινων δανείων με τις υφιστάμενες ετεροβαρείς ‘κιτρινισμένες’ ρυθμίσεις.

Να σημειωθεί ότι εταιρείες εξαγοράς πιστώσεων που αγόρασαν κόκκινα δάνεια (μεταξύ 20% – 50% της αξίας τους), σύμφωνα με στοιχεία που υπάρχουν, εισέπραξαν μέχρι σήμερα δισεκατατομμύρια ευρώ, υπερκαλύπτοντας το ποσό που δαπάνησαν για την αγορά τους.

Ένα κόκκινο δάνειο - βαρυφορτωμένο με τόκους που προήλθε από απανωτές αναδιαρθρώσεις-, έχει διαγραφεί από την τράπεζα, η οποία και το απόσβεσε, εξοικονομώντας αρκετούς φόρους. Με την εταιρεία εξαγοράς σε λίγα μόλις χρόνια το χρέος να εκτοξεύεται στα ύψη.

Η εμπειρία μέχρι σήμερα αποδεικνύει ότι στις πλείστες των περιπτώσεων, οι εταιρείες αυτές με τα νομοτεχνικά όπλα που διαθέτουν και αγνοώντας οδηγίες και κανονισμούς της Κεντρικής Τράπεζας λειτουργούν άκαμπτα. H άρνηση διαπραγμάτευσης ή αναδιάρθρωσης χωρίς σοβαρή αιτιολογία, οδηγεί σε άσκηση υπερβολικής πίεσης, απαιτώντας ουσιαστικά την πλήρη υποταγή του δανειολήπτη, με το ‘διατάσσομε και αποφασίζομε’, παραβιάζοντας την ‘αρχή της καλής πίστης και της χρηστής διοίκησης’.

Μετά λοιπόν την κατακραυγή των πολιτών και τις τρανταχτές περιπτώσεις ξεπουλήματος περιουσιών σε εξευτελιστικές τιμές με πλειστηριασμούς εξπρές, η Βουλή και η κυβέρνηση συζητούν νέες συμπληρωματικές ρυθμίσεις. Σίγουρα όλα πρέπει να συζητηθούν και να σταθμιστούν, καθώς επηρεάζεται ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Κατά γενική ομολογία, η τροποποίηση του νόμου περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκών, του 2018, έγινε κάτω από πίεση και βεβιασμένα, δίνοντας υπερεξουσίες στην ισχυρή πλευρά των τραπεζών και εταιρειών, επιτρέποντας εκποιήσεις ακινήτων πριν την προσφυγή στο δικαστήριο!

Σημαντικό κεφάλαιο αποτελεί και το θέμα της αξίας των ακινήτων κατά τον πλειστηριασμό. Στην πρώτη εκποίηση υπάρχει επιφυλασσόμενη τιμή, που βασίζεται σε εκτίμηση ακινήτου που υπολογίζεται στο 80% της αξίας του.

Στον δεύτερο πλειστηριασμό το ακίνητο μπορεί να πωληθεί στο 50% της πραγματικής του αξίας. Μην πούμε τι γίνεται στον τρίτο πλειστηριασμό όπου μπορεί να πωληθεί σε οποιανδήποτε τιμή! Έτσι ξεπουλιούνται οι περιουσίες του κόσμου σε εξευτελιστικές τιμές. Η ‘αρχή της αναλογικότητας’ με την οποία επηρεάζεται παράτυπα το συμφέρον του δανειολήπτη πάει περίπατο, προκαλώντας του δυσανάλογη βλάβη.

Οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί δεν είναι παράνομοι, αλλά παράτυποι, γιατί προχωρούν πριν ολοκληρωθούν οι δικαστικές διαδικασίες, αφαιρώντας το θεμελιώδες δικαίωμα του δανειολήπτη στην πρόσβαση στη δικαιοσύνη.

Η ανάγκη για περισσότερη προστασία της πρώτης κατοικίας και το δικαίωμα προσφυγής στο δικαστήριο για τις εκποιήσεις, θα πρέπει να συζητηθεί και δεν επηρεάζει την οικονομία στο βαθμό που διατείνονται οι τράπεζες. Η διατήρηση επίσης ελάχιστης τιμής πώλησης  90% όχι 80% που είναι σήμερα στους πλειστηριασμούς θα πρέπει να συζητηθεί.

Ο τρόπος που γίνονται σήμερα οι ηλεκτρονικές εκποιήσεις εξπρές, δυνατό να οδηγήσει σε δόλιες πρακτικές, στην ασυδοσία και τελικά στη διαφθορά δημιουργώντας ένα πλέγμα συμφερόντων ορισμένων ομάδων που ασχολούνται με το ‘άθλημα’ αυτό. 

Ναι στην αποτελεσματικότητα του συστήματος ανάκτησης χρεών, όχι όμως στο ανεξέλεγκτο και την ασυδοσία, που δημιουργεί ζητήματα στα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα.

Η Κύπρος είναι ίσως η μοναδική χώρα, που αφαίρεσε το θεμελιώδες δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη για δίκαιη δίκη πριν τον πλειστηριασμό. Δεν μπορεί πλέον να αρνείται την ενσωμάτωση της σημαντικής οδηγίας της ΕΕ 93/13/ΕΟΚ για τα κόκκινα δάνεια. Η καθυστέρηση στην πλήρη εφαρμογή της οδηγίας οφείλεται σε δυσκολίες, αλλά και ισχυρές πιέσεις, γεγονός που οδήγησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κινήσει διαδικασία παράβασης και να συνεχίσει την παρακολούθηση της συμμόρφωσης.

Δικαίωμα ένστασης πριν την εκποίηση και έλεγχος καταχρηστικών όρων δανείων και ποσού χρέους, θα πρέπει να ισχύει με την ενίσχυση του ρόλου του Χρηματοοικονομικού Επιτρόπου, όπως επίσης και η σύσταση ειδικών δικαστηρίων για χρηματοοικονομικές υποθέσεις, όπως προνοούν οι οδηγίες της Ε.Ε.

Η πείρα που αποκτήθηκε μέχρι τώρα συνηγορεί ότι περάσαμε απότομα από τη μια ακρότητα στην άλλη, δημιουργώντας ένα δικαιολογημένο αίσθημα αδικίας και μεροληψίας. Γι’ αυτό και σήμερα υπάρχει έντονος προβληματισμός.

Η Βουλή έχει ενώπιον της πολλές, παλιές και νέες προτάσεις νόμου. Ορισμένες είναι αναγκαίες, όχι για να κάνουν το σύστημα πιο δίκαιο, αλλά τουλάχιστο πιο λογικό, ώστε να υπάρξει επιτέλους μια στοιχειώδης ισορροπία στον τομέα αυτό.

Φοίβος Νικολαΐδης

 

ΑΙΓΙΑΛΟΥΣΑ, Εκκλησίες, Εξωκλήσια, Αρχαιοελληνικά και Ομηρικά Ονόματα, Επαγγέλματα, Πληθυσμός-Κοινωνία, Διοικητικό Κέντρο

 Γράφει ο Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Αιγιαλούσα, Πανδαισία χρωμάτων την Άνοιξη. Πεδινή Κωμόπολη, με λοφίσκους, με χρυσή αμμουδιά, με εναλλαγή άγριου θαλάσσιου τοπίου με μικρούς ορμίσκους αμμουδιάς, με το δάσος της Καβάλας να στολίζει την περιοχή, το οποίο φυσικά είναι απέναντι από τη Μελάναργα.

Η Αιγιαλούσα έχει τρεις σημαντικές Εκκλησίες: Του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, της Αγίας Μαρίνας, του Αγίου Θερίσου (Αγίου Θύρσου).

Στην Αιγιαλούσα είναι καταγεγραμμένα σειρά από εξωκλήσια, όπως: Ο Άγιος Φώτιος στον Αμμόβουνο.  Η Αγία Μαρίνα Πύργου, που βρίσκεται δύο χιλιόμετρα νότια του Αγίου Θερίσου. Το Παρεκκλήσι του Αγίου Θερίσου, είναι ο Πρώτος, ο Αρχικός Ναός ο Αφιερωμένος προς τιμή του Αγίου Θερίσου, βρίσκεται στην παραλία Ανατολικά του Μεγάλου Ναού και φημίζεται για το Αγίασμά του. Παναγία Γλυκιώτισσα, είναι σπηλιά στο Ανατολικό Άκρο της Παραλίας Μέγαλος. Παναγία Γαλακτινή, που είναι σπηλιά Δυτικά του Λιμνιώνα. Αγία Θέκλα, βρίσκεται  Δυτικά του Α` Δημοτικού Σχολείου. Αγία Σολωμονή, βρίσκεται στην περιοχή Καλλάδες. Άγιος Γεώργιος βρίσκεται στην Καλαμιά.  Άγιος Ιωάννης, βρίσκεται στην Καλαμιά.  Παναγία Ζωοδόχος Πηγή, βρίσκεται Δυτικά του Δρόμου προς τη Μελάναργα. Ελπίζω να μη μου έχουν διαφύγει κάποια.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι το Κοιμητήριο αποτελεί ιερότατο σημείο για τους ανθρώπους της Αιγιαλούσης, αφού εκεί είναι θαμμένοι οι πρόγονοί μας, οι οποίοι σηματοδοτούν την ιστορική μας πορεία.

Στοιχεία που δηλώνουν την από τους Ομηρικούς Χρόνους Καταγωγή και δημιουργία της Αιγιαλούσας πριν από την Εκστρατεία των Αχαιών/Μυκηναίων/Δαναών/Ελλήνων κατά της Χώρας του Ιλίου (Έλληνες στην καταγωγή), ως Αχαιών Ακτή και την Ομηρική καταγωγή των Γιαλουσιτών και Γιαλουσίτισσων:

Οι Αχαιοί ίδρυσαν στον Μασσερκόνα, πριν την Εκστρατεία κατά της Χώρας του Ιλίου, την Αχαιών Ακτή, τα ερείπια αυτής της Πόλης μέχρι σήμερα μαρτυρούν την Ιστορική αλήθεια της ατόφιας Ελληνικότητάς μας.

Φαίνεται ότι ως Κοινότητα, με το όνομα αυτό ή/και με άλλο όνομα που δεν έχουμε στοιχεία, αρχίζει την Ιστορική της πορεία από τη Βυζαντινή Περίοδο, όταν η Γνήσια Ελληνική Βυζαντινή Αυτοκρατορία απλωνόταν και κάλυπτε τον Παγκόσμιο Ελληνισμό από τη Μαύρη Θάλασσα, Εύξεινο Πόντο, Μικρά Ασία, Θράκη, Ήπειρο, Μακεδονία, Κάτω Ιταλία Ελληνικά Νησιά περιλαμβανομένης φυσικά της Μεγαλονήσου μας της Κύπρου, της Νήσου των Αγίων και Ηρώων.

Πέραν από το πάρα πάνω Ιστορικό γεγονός, αφού οι Βυζαντινοί, όπως όλοι οι Έλληνες διαχρονικώς, ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα για την ανάπτυξη παραλιακών περιοχών με σημαντική γεωγραφική θέση, όπως είναι η παραλιακή περιοχή της Αιγιαλούσας και της ευρύτερης περιοχής, το γεγονός αυτό το μαρτυρεί και η Βυζαντινή Εκκλησία προς τιμή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.

Δυστυχώς, οι Σαρακηνοί με τις επιδρομές τους, κατά την προσφιλή τους μέθοδο, την κατέστρεψαν, οι κάτοικοι υποχρεώθηκαν να κατοικήσουν στο εσωτερικό σε πιο ασφαλή μέρη, όπου καλύπτονταν από βουνά και από απόκρημνα παράλια. Αργότερα, όταν επανήλθε η ασφάλεια με τις νίκες των Βυζαντινών, οι κάτοικοι επέστρεψαν, επανεγκαταστάθηκαν και την ανοικοδόμησαν, όπως θα πράξουν οι γενεές των Ελλήνων και Ορθοδόξων με την επιστροφή.

Ένα άλλο, ως τρίτο τεκμήριο, που μαρτυρεί την Αρχαία Καταγωγή της Αιγιαλούσας είναι η πληθώρα Αρχαιοελληνικών ονομάτων που πιθανώς να μην τα συναντάμε κατά πληθυσμιακή αναλογία σε καμία άλλη Κοινότητα, Κωμόπολη, Δήμο, Πόλη της Κύπρου ή και της Ελλάδος, ειδικά σε αυτούς τους καιρούς που και στην ονοματολογία κυριαρχεί το ξενόφερτο το χωρίς ρίζες και αρχές. Παραθέτω αριθμό ονομάτων και καλώ τους συγχωριανούς και τις συγχωριανές να ερευνήσουν το γενεαλογικό τους δέντρο, να καταγράψουν ονόματα και επίθετα, διδάσκοντάς τα στα παιδιά και στα εγγόνια τους, όπως και στα νεογέννητα παιδιά και στα εγγόνια τους  να δίνουν τα δικά μας ονόματα για τη συνέχιση της ιστορικής μας πορείας: Αρχικά το ίδιο το όνομα Αιγιαλούσα ( Η έχουσα του Αιγιαλού τα λούσα, τις φαντασμαγορικές ομορφιές του Αιγιαλού), Διονύσιος ( Διόνυσος), Μελπομένη, Λέανδρος, Ελένη, Οδυσσέας, Μενέλαος, Τηλέμαχος, Ανδρομάχη, Λυσανδρής (Λύσανδρος), Περσεφόνη, Ασημάκης, Κυβέλη, Αυγούστα (=Σεβαστή) (Αύγουστος=Σεβαστός), Νέαρχος, Γιασεμής (Άνθος Γιασεμιού), Όμηρος, Ζαχαρίας (=Ο Θεός θυμάται), Νεοπτόλεμος, Λυσιμάχη (=Λύνει μάχες), Δαίδαλος, Μισιέλλης (=Μικέλλης= Ποιος σαν τον Θεό), Ηλέκτρα, Μαυρομάτης, Παράσχος, Πασχάλης, Ορέστης, Ναυσικά, Αγησίλαος, Αριστείδης, Νικόδημος, Αυγή, Ευαγόρας, Θάλεια (Θαλλό, Θάλλω), Αριστοτέλης, Αχιλλέας, Σοφόκλης (=Σοφοκλής), Θεμιστοκλής, Μιλτιάδης, Ευριπίδης, Βρίλας, Ευανθία (=Ευ-Άνθος), Ηλίας (άλιος=>άλς=θάλασσα, αυτός που κατοικεί στη θάλασσα, αυτός που ανατέλλει στη θάλασσα και αυτός που δύει στη θάλασσα. Υιός του Ήλιου). Οφείλω να σημειώσω ότι τα πάρα πάνω ονόματα δεν είναι τα μόνα υπάρχουν περισσότερα τα οποία πρέπει να καταγραφούν. Επίσης,  κάποια από τα πάρα πάνω ονόματα δεν εμφανίζονται μόνο σε ένα πρόσωπο.

Η Αιγιαλούσα, από το 1970, ήταν το Διοικητικό Κέντρο της Χερσονήσου Καρπασίας, αυτό τεκμηριωνόταν από τα ακόλουθα στοιχεία:

Εξατάξιο Γυμνάσιο, πλήρως οργανωμένο. Δύο Δημοτικά Σχολεία. Οργανωμένη Ομάδα, η Αχαιών Ακτή. Αστυνομικός Σταθμός. Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ταχυδρομική Υπηρεσία, ιδρύθηκε το 1886. Τμήμα Δασών. Νοσοκομείο. Φαρμακείο. Μετεωρολογικό Κέντρο. Κινηματογράφος. Ιδιωτική Τράπεζα, ιδρύθηκε το 1925. Συνεργατικό Ταμιευτήριο. Εργοστάσιο Επεξεργασίας του Καπνού, με ισχυρές προοπτικές ευρύτερων δραστηριοτήτων με τεράστια κέρδη. Ξενοδοχείο, Υπεραγορά. Σταθμός Βενζίνης. Πληθώρα Ταβερνών και Καφενείων, αφού οι κάτοικοι της Αιγιαλούσας φημίζονταν για τις διασκεδάσεις, για τη φιλία, για τη φιλοξενεία, για την εξωστρέφεια. Αυτοί ήταν και οι λόγοι που πολλές άλλες οικογένειες από άλλες περιοχές της Κύπρου έρχονταν, εγκαθίσταντο και εύκολα ενσωματώνονταν στην Κωμόπολη.

Οι οικογένειες της Αιγιαλούσας ασχολούνταν με πολλά επαγγέλματα. Το γεγονός αυτό ενίσχυε τις οικονομικές δυνατότητές τους. Μέσα από την ενάσκηση των διαφόρων επαγγελμάτων καταδεικνύεται η κοινωνικοοικονομικοπνευματική τους ανοδική πορεία. Στόχος τους ήταν πάντοτε η μόρφωση των παιδιών τους, όπως και η κοινωνικοποίηση μέσα από δραστηριότητες που θα τις ζήλευαν και λεγόμενες σύγχρονες κοινωνίες, αφού είχαν δομικές αρχές την οργάνωση, την ευημερία, την ανάπτυξη.

Ενδεικτικά αλλά σημαντικά επαγγέλματα αναφέρω τα ακόλουθα:

Γεωργία, Κτηνοτροφία. Αλιεία-Ψαράδες. Βιομήχανοι Καπνού. Καθηγητές Μέσης Εκπαίδευσης. Καθηγήτρια Μουσικής. Δάσκαλοι και Δασκάλες. Γιατροί Γενικοί Παθολόγοι. Γιατροί Γυναικολόγοι. Νοσηλευτές και Νοσηλεύτριες. Γιατροί Οδοντίατροι. Φαρμακοποιοί. Τυπογράφος. Ξενοδόχος. Ταβερνιάρηδες. Καφεντζήδες. Ταξιτζήδες. Στεγνοκαθαριστές. Μηχανικοί αυτοκινητών. Οδηγοί Λεωφορείων. Κουριείς. Ξυλουργοί. Χασάπηδες. Φουρνάρηδες.

Είναι σημαντικό να σημειώσω ότι αρκετοί από τους παραγωγούς γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, φρόντιζαν οι ίδιοι να πωλούν τα προϊόντα τους όπως και ψαράδες είτε στην Αιγιαλούσα είτε στην Πόλη της Αμμοχώστου γεγονός που τους εξασφάλιζε περισσότερα κέρδη.

Η Κοινωνία της Αιγιαλούσας, λόγω των επαγγελματικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, του υψηλού βιοτικού και πνευματικού επιπέδου, ήταν δομημένη στο πλαίσιο της ισότητας ανδρών και γυναικών. Στην Αιγιαλούσα οι μαθήτριες, όχι μόνο οι μαθητές, είχαν στόχους μόρφωσης. Φυσικά προς αυτή την κατεύθυνση είχαν εμπνευστές, καθοδηγητές, συνεπίκουρους τους γονείς τους και την αναπτυγμένη μορφωτική κουλτούρα που καταδεικνύεται με τα Σχολεία, με τη Βιβλιοθήκη, με το σύνολο των δραστηριοτήτων. Με τους κόπους με τους μόχθους των Γιαλουσιτών να κτίσουν και έκτισαν μόνοι τους τα δύο Δημοτικά Σχολεία, το Εξατάξιο Γυμνάσιο. Πρότυπα για την εποχή, ως προς τις κτηριακές εγκαταστάσεις, ως προς τις υποδομές, ως προς τον γεωγραφικό τους χώρο, ως προς τις μεθοδολογίες διδασκαλίας, όπως αξιοποίηση χαρτών, διάλογος, επιχειρηματολογία, λύσεις ασκήσεων και απαντήσεις ερωτήσεων στον πίνακα. Σύγχρονες αθλητικές και μουσικές δραστηριότητες και εκδηλώσεις. Οργανωμένοι εκκλησιασμοί των μαθητών και των μαθητριών. Φυσικά οι Δάσκαλοι, οι Δασκάλες, οι Καθηγητές, η Καθηγήτρια, ήταν γνήσιοι Παιδαγωγοί με ελληνοχριστιανικές αρχές και αξίες, με συνείδηση της αποστολής τους.

Αυτή και πολλά άλλα ήταν και είναι η Κωμόπολη της Αιγιαλούσας. Δικαίως το Συμβούλιο της Αιγιαλούσης διεκδικεί την αναγνώρισή μας ως Δήμο.

Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης, Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος

 

 

 

Εβδομάδα της Νίκης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

 Γράφει ο δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Ο θρίαμβος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ως του Θεού και Κυρίαρχου επί της ζωής, επί του θανάτου, επί του σκότους, δε συνδέεται με τις προηγούμενες εβδομάδες των νηστειών.  Οι εβδομάδες αυτές μας προετοιμάζουν για το αποκορύφωμα. Η τελευταία είναι η εβδομάδα του θριάμβου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού επί των δυνάμεων του σκότους.

Αυτή η εβδομάδα αρχίζει με τον Άγιο Λάζαρο. Πεθαίνει. Ο θρήνος είναι γοερός. Τίποτα δε δηλώνει το τι θα επακολουθήσει. Το Κύριε, εάν ήσουν εδώ ο Λάζαρος δε θα πέθαινε, δηλώνει την άγνοια των γεγονότων που ακολουθούν.

Ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός θρηνεί για τον θάνατο του Λαζάρου και του κάθε ανθρώπου, δηλώνοντας την ανθρώπινή του φύση.

Ως Θεός ανασταίνει τον Λάζαρο. Το «Λάζαρε δεύρο έξω» τονίζει τη θεία φύση, τεκμηριώνει την έναρξη της Κυριαρχίας Του επί του θανάτου και κυρίως επί των δυνάμεων του σκότους.

Ουδείς που ζούσε αυτά τα γεγονότα, δεν κατανοούσε το ουσιώδες και τελεσίδικο του πολέμου που άρχισε αμέσως με την Πτώση των Πρωτοπλάστων, Αδάμ κι Εύας, στο προπατορικό αμάρτημα, με το γνωστό ως Πρωτευαγγέλιο (βιβλίο της Γενέσεως 3,15), «Και έχθραν θήσω ανά μέσον σου και ανά μέσον της γυναικός και ανά μέσον του σπέρματός σου και ανά μέσον του σπέρματος αυτής…», με την υπόσχεση του Θεού προς τους Πρωτόπλαστους Αδάμ κι Εύα πλην των Γραμματέων και των Φαρισαίων, οι οποίοι λυσσαλέα επεδίωκαν τη θανάτωση του Λαζάρου και την εξουδετέρωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Η επαλήθευση των γεγονότων από αυτούς θα σήμαινε το τέλος της δικής τους κυριαρχίας, αφού κέρδιζαν πακτωλό χρημάτων και δύναμης (στοιχεία φυσικά πρόσκαιρα και εφήμερα).

Η ανοδική βαθμιδόν Νίκη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, έρχεται αρχικά με τη φράση Του: «Αλίμονό σας Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές». Ακολουθεί η είσοδός Του στην Ιερουσαλήμ επί οναρίου (ονάριον-πουλάρι, γαϊδουράκι, σύμβολο Είρηνης, δηλαδή Είμαι ο φέρον ειρήνη στους ανθρώπους. Είμαι ο Βασιλεύς ο όχι εκ του κόσμου τούτου). Πληρώνεται (ολοκληρώνεται) το ρηθέν δηλαδή η Προφητεία ότι ο Θεός θα εισέλθει στην Αγία Πόλη πάνω σε γαϊδουράκι που δεν κάθισε άλλος (Καινή Διαθήκη: Ματθαίος 21:1-11, Μάρκος 11: 1-11, Λουκάς 19:28-44, Ιωάννης 12:12-19).

Το Ωσαννά που έψελναν οι αθώες ψυχές, κατά την είσοδό Του στην Ιερουσαλήμ, τάραξαν και πάλι ισχυρώς τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους, γι` αυτό ρώτησαν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό: «Ακούς που ψέλνουν το Ωσαννά»; Αυτός τους απαντά: «Ακούω»! (Αυτό το Ακούω μπορεί να αναλυθεί σε πολλές σελίδες που δεν είναι της στιγμής). Εννοώντας ότι εσείς δεν έχετε αυτιά αγάπης, Πίστεως για να το κατανοήσετε. Από αυτή τη στιγμή κορυφώνεται το μένος των υποκριτών.

Ο κύριος ημών Ιησούς Χριστός στο Ναό του Σολομώντος κορυφώνει την οργή του κατά των δολιοφθόρων των ψυχών των ανθρώπων, ξεσπώντας και γκρεμίζοντας τα υλικά προς πώληση (Ας το προσέχουμε κι εμείς αυτό, στον περίβολο των Εκκλησιών δεν επιτρέπονται αγοραπωλησίες αλλιώς συνεχίζουμε ως οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι).

Το: «Σε τρεις ημέρες» σήμαινε τη Δική Του Σταυρική θυσία και Ανάσταση. Τα όσα ακολουθούν με την προδοσία, με τα Πάθη, είναι όχι για θρήνο των πιστών Χριστιανών αλλά για χαρά και ευτυχία!

Τα Πάθη, η Ανάσταση, οδηγούν στο Τετέλεσται. Το Τετέλεσται, αναφέρεται και στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (19-30). Είναι η θριαμβευτική δήλωση της ολοκλήρωσης του Σχεδίου Του Θεού για τη σωτηρία των αγαπημένων του παιδιών, των ανθρώπων. Το ρήμα αυτό είναι νομικός οικονομικός όρος του ρήματος: Τελέω. Τετέλεσται σημαίνει πληρώθηκε στο ακέραιο, το χρέος εξοφλήθηκε. Αυτό το χρέος που άρχισε με το Προπατορικό αμάρτημα που δηλώθηκε στην υπόσχεση του Θεού, που εμφανίζεται στις Προφητείες, ολοκληρώνεται με το σύνολο των γεγονότων της επίγειας ζωής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, όπως εμφαίνεται ενδεικτικώς από τα ακόλουθα στοιχεία: Ησαΐας 7:14. Ζαχαρίας 9:9. Ζαχαρίας 11:12. Γένεση 22: 17,18. Γένεση 17:19. Γένεση 49: 10. Ησαΐας 9:7. Ησαΐας 7:14. Μιχαίας 5:2. Ιερεμίας 31:15. Δανιήλ 9:25. Ησαΐας 53:4. Ησαΐας 53:1. Ζαχαρίας 13: 7. Ησαΐας 53:7. Μιχαίας 5:1. Ησαΐας 50:6. Ζαχαρίας 12:10, φυσικά υπάρχουν και πολύ περισσότερα ίσως και πιο σημαντικά.

Αυτό το ρήμα, το Τετέλεσται είναι η κορύφωση της Δόξας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού επί του σκότους που άρχισε με το Προπατορικό αμάρτημα. Εκεί ακριβώς ο Θεός υποσχέθηκε στους Πρωτόπλαστους: «Θα στείλω τον Υιό Μου για να σας απαλλάξει (τους ανθρώπους). Από τον Υιό  Μου θα ενοχληθεί η φτέρνα, όμως θα συνθλίψει το κεφάλι του κακού (Παλαιά Διαθήκη, Γένεσις Κεφάλαιο 3, στίχος 15, «Αυτός σου τηρήσει κεφαλήν και συ τηρήσεις αυτού πτέρναν». Αυτό το ρήμα δηλώνει την άπειρη αγάπη του Θεού για τους ανθρώπους, που δεν είναι δυνατό να δηλωθεί με ανθρώπινα λόγια.

Η Τριήμερος Ταφή και Ανάστασή Του είναι το χρονικό διάστημα καθόδου στον Άδη για τη σωτηρία των ψυχών των κεκοιμημένων. Φυσικά η Ανάσταση είναι η Τρανή απόδειξη της Κυριαρχίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Αξίζει να δούμε το τέλος των προβεβλημένων ενόχων της Σταυρώσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ιούδας ο Ισκαριώτης, είναι γνωστό το τέλος του.

Οι ένοχοι της Σταυρώσεως, οδηγήθηκαν ως κατάδικοι στη Ρώμη από τον Αυτοκράτορα Τιβέριο.

Άννας: Τον τύλιξαν γυμνό σε δέρμα βοδιού και τον άφησαν στον καφτερό ήλιο όπου ξηραθέντος του δέρματος, λόγω της συστολής αυτού εύρε οικτρόν θάνατον.

Καϊάφας: Το καράβι που τον μετέφερε για καταδίκη στη Ρώμη βούλιαξε κοντά στην Κρήτη. Σώθηκε, όμως, ασθένησε και πέθανε. Τον έθαβαν επτά φορές αλλά η γη τον ξέβραζε, τελικά τον έθαψαν με πέτρες, με χώματα, με κατάρες. Ο τόπος της ταφής του, όπως αναφέρεται, είναι έξω από την Κνωσό και ονομάστηκε: «Μνήμη του Καϊάφα».

Πόντιος Πιλάτος: Είχε οικτρό θάνατο. Πηγές αναφέρουν διάφορες εκδοχές, όπως: Εκτελέστηκε στη Ρώμη. Τον σκότωσαν στη Ρώμη και πέταξαν το πτώμα του στον Τίβερη. Ο ποταμός μη ανεχόμενος το πτώμα του προκάλεσε πλημμύρες. Εξορίστηκε, έζησε με συμφορές και αυτοκτόνησε.

Εύχομαι Καλό κι Ευλογημένο Ορθόδοξο Πάσχα.  

Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης, Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος