Wednesday, June 12, 2024

Ο πνευματικός άνθρωπος

Πνευματικός είναι ο άνθρωπος που δεν εξαρτάται από το παρελθόν, τα δόγματα, τις κουλτούρες.

Η ζωή του δεν αποφασίζεται από τους άλλους αλλά από τη δική του συνείδηση.

Ουσιαστικό άρωμα της ζωής του είναι η ελευθερία! Είναι ένας άνθρωπος που ζει ελεύθερα, επιτρέποντας σε όλους να ζουν ελεύθερα.

Δεν ακολουθεί το πλήθος στις λεωφόρους και δεν φοβάται να είναι μόνος. Αντίθετα απολαμβάνει τις στιγμές μοναχικότητας σαν πολύτιμο θησαυρό.

Ο Πνευματικός άνθρωπος είναι μια δημιουργική δράση όχι ενάντια στο παλιό αλλά υπέρ του Αιώνια Νέου.

Σκοπός του είναι η σύλληψη των αρχετύπων του Ωραίου, του Καλού και του Αγαθού και η εξωτερίκευση τους στο χωροχρόνο.

Η πνευματικότητα του, ανήκει σε όλες και σε καμία θρησκεία.

Δεν είναι σύστημα πεποιθήσεων αλλά ένας τρόπος ζωής γεμάτος συνειδητότητα, συμπάθεια, φιλικότητα, αγάπη προς όλα τα πλάσματα της Δημιουργίας έμψυχα και άψυχα χωρίς όρους και διάκριση.

Ο πνευματικός άνθρωπος δεν είναι ποτέ σοβαροφανής γιατί η σοβαροφάνεια είναι αρρώστια κι απονέκρωση...

Ο Πνευματικός άνθρωπος είναι πηγή ακτινοβολίας για εκείνους που τον περιβάλλουν, γιατί είναι συνδεδεμένος με την Κοσμική ενέργεια και συνεπώς δεν εμπλέκεται στις καθημερινές συγκρούσεις για εξασφάλιση της πεπερασμένης ανθρώπινης ενέργειας μέσω των θεάτρων ελέγχου.

Η εσωτερική του Ενότητα, προϊόν της υπέρβασης των αντιθέσεων, του χαρίζει την πεποίθηση ότι ούτε ο θάνατος μπορεί να σταθεί εμπόδιο στη φωτεινή του πορεία.

Η Λύτρωση δεν είναι γι’ αυτόν η άρνηση των εγκοσμίων.

Απάρνηση δε σημαίνει να λέμε αντίο στον κόσμο αλλά να αλλάξουμε τη στάση της ταύτισης - προσκόλλησης.

Ο Πνευματικός άνθρωπος δεν είναι ένα όνειρο, δεν είναι μια ουτοπία. Είναι η πραγμάτωση του ανθρώπινου δυναμικού. Είναι ο δρόμος του Αφυπνισμένου Ανθρώπου, η μόνη ελπίδα για την αναγέννηση του πολιτισμού μας.

Οι Θεοί των Ελλήνων ήταν συνδεδεμένοι άρρηκτα με τον πολιτισμό και τη γνώση στην κλασική αρχαιότητα και μετά

 
Οι Θεοί των Ελλήνων ήταν συνδεδεμένοι άρρηκτα με τον πολιτισμό και τη γνώση στην κλασική αρχαιότητα και μετά. Ακόμη κι αν δεν ξεκίνησε έτσι η λατρεία των θεών, στην πορεία οι θεοί έγιναν συνάρτηση της φιλοσοφίας και της γνώσης και αντιπροσώπευαν την πρόοδο. Όσοι εχθροί κι αν πέρασαν από την Ελλάδα, οι ναοί και οι σχολές εξακολουθούσαν να λειτουργούν μέχρι που ήρθε ο χειρότερος εχθρός του ελληνικού πολιτισμού. Με την αναγκαστική επιβολή του χριστιανισμού εκδιώχθηκαν οι θεοί των Ελλήνων και μαζί τους και η γνώση και η πρόοδος. Ένα σκοτάδι ήλθε για πολλούς αιώνες στο κόσμο.

Η χριστιανική πλέον ρωμαϊκή αυτοκρατορία, με διάταγμα του Ιουστινιανού, του μεγάλου εχθρού των Ελλήνων, το έτος 529 επέβαλε το κλείσιμο όλων το σχολών, μεταξύ αυτών και της Ακαδημίας, της σχολής του Πλάτωνα. Ο φιλόσοφος Δαμάσκιος που ήταν ο τελευταίος διευθυντής της σχολής το 532 αναγκάστηκε τελικά να εγκαταλείψει την Αθήνα και η σχολή έκλεισε οριστικά μετά από 919 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας. Ο χριστιανισμός θριάμβευσε ολοκληρωτικά επί του «παγανισμού» και μαζί με αυτόν θριάμβευσε και η άγνοια και η οπισθοδρόμηση της ανθρωπότητας καθώς δεν καταστράφηκε μόνο η τότε υφιστάμενη γνώση, αλλά σταμάτησε και η αναζήτηση νέας γνώσης και η καλλιέργεια των επιστημών.

Μετά από αιώνες σκότους το φως της γνώσης που καλλιεργούσαν οι Έλληνες άρχισε και πάλι να ανάβει στην Ευρώπη και οι επιστήμες άρχισαν να ανθίζουν με βάση ό,τι σώθηκε από την αρχαία ελληνική κληρονομιά. Σήμερα η λέξη Ακαδημία είναι σε όλες τις χώρες συνώνυμο της παιδείας και της γνώσης. Μαζί με το νέο αυτό ξεκίνημα επέστρεψαν και οι θεοί των Ελλήνων, γιατί οι θεοί αυτοί είναι η προσωποποίηση του ελληνικού πολιτισμού και όχι μια «ειδωλολατρία» όπως είπαν κάποιοι ανόητοι. Και η προστάτιδα των Αθηνών, η Αθηνά δεσπόζει στην σύγχρονη Ακαδημία των Αθηνών, ως θεά της σοφίας και της γνώσης.

Μαζί της και οι άλλοι ελληνικοί θεοί κοσμούν το νεοκλασικό κτήριο που αποτελεί ένα στολίδι. Μια όαση ελληνικού πολιτισμού σε έναν κόσμο που δυστυχώς το σκοτάδι της θρησκείας που τον κατέστρεψε είναι ακόμη παρόν, αλλά όχι τόσο ισχυρό πια. Βλέποντας αυτό το κόσμημα μόνο μια θολή εικόνα αποκομίζει κανείς για τη μεγαλοπρέπεια και τη λάμψη που είχε κάποτε ο αρχαίος κόσμος με τα απαράμιλλου κάλλους και αρχιτεκτονικής καλλιτεχνικής αισθητικής έργα, όπως ο Παρθενώνας και οι άλλοι ναοί που έγιναν ερείπια και τα γλυπτά τους καταστράφηκαν και εκλάπησαν από βαρβάρους κάθε λογής. Παρόλα ταύτα, ακόμη και ακρωτηριασμένα παραμένουν πανίσχυρα και ακτινοβολούν αποτελώντας μια αιώνια πηγή έμπνευσης.

Το κεντρικό αέτωμα της Ακαδημίας των Αθηνών όπου ως θέμα έχει την γέννηση της θεάς Αθηνάς στον ποταμό Τρίτωνα. Ξεχωρίζουν στο κέντρο η Αθηνά που μόλις έχει γεννηθεί πάνοπλη από το κεφάλι του καθήμενου Δία. Στα αριστερά του Δία ο Ήφαιστος που κατά το μύθο χτύπησε το κεφάλι του Δία για να γεννηθεί έτσι η Αθηνά. Στα αριστερά όπως βλέπουμε την εικόνα παρίστανται οι θεοί Απόλλων, Άρτεμις, Νίκη. Από τη δεξιά η Ήρα, η Αφροδίτη, ο Έρως και ο Άρης. Το κτήριο της Ακαδημίας των Αθηνών ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1859 με γενναία δωρεά του Σίμωνα Σίνα.

Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το έτος 1885. Τα σχέδια των γλυπτών είναι του Aυστριακού ζωγράφου Karl Rahl ενώ τα περισσότερα γλυπτά είναι δημιουργίες του Έλληνα γλύπτη Λεωνίδα Δρόση. Αρχιτέκτονες του κτηρίου ήταν οι Θεόφιλους Χάνσεν (Δανός) και Έρνστ Τσίλερ (Γερμανός).

Το ιερόν Άθως ή Άλσος της θεάς Αρτέμιδος των Αρχαίων Ελλήνων και η μετατροπή του…

Από το βιβλίο «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΙ»Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από το βιβλίο «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΙ» του Στρατηγού και συγγραφέως Γεράσιμου Καλογεράκη, εκδόσεις Δίον.

Το Άγιο Όρος βέβαια όλοι τον γνωρίζουν. Και πώς να μην το γνωρίζουν αφού έχει την μορφή που έχει, εδώ και χίλια σχεδόν χρόνια. Πόσοι όμως γνωρίζουν τι υπήρχε εκεί πριν την επιβολή της νέας θρησκείας; Πόσοι γνωρίζουν πότε και κυρίως με ποιόν τρόπο έγινε η αλλαγή στο Ιερό άλσος των Μουσών της Αρτέμιδος;

Όπως όλοι ξέρουμε, δεν επιτρέπεται η είσοδος στις γυναίκες. Πόσοι γνωρίζουν ότι στην Ελληνική Αρχαιότητα συνέβαινε το αντίθετο και απαγορευόταν να πατήσει εκεί αρσενικό πόδι; Ο Διογένης ζήτησε, όταν πεθάνει να τον θάψουν μπρούμυτα, γιατί (είπε) σε λίγο θα έρθουν τα πάνω κάτω… Αυτό έγινε και με τον Άθω (όπως και με όλη την Ελλάδα). Ήρθαν τα πάνω κάτω. Προσοχή! Ότι ακολουθεί δεν είναι γνώμες και απόψεις. Είναι Ιστορία. Αυτή που δεν διδάσκεται στα σχολεία.

Το ιερόν Άθως των αρχαίων Ελλήνων και σημερινό Άγιο Όρος των χριστιανών, ήταν το ιερό άλσος της θεάς Άρτεμης, πριν επικαθήσει σε αυτό η βαρβαρότητα των μαυροφορεμένων μοναχών. Υπήρχαν ναοί και ιερά πάνω στα ερείπια των οποίων είναι χτισμένα τα χριστιανικά μοναστήρια, σε εφαρμογή του Θεοδοσιανού και Ιουστινιάνειου κώδικα.

Τα Ελληνικά ιερά της Άρτεμης υπηρετούσαν οι ιέρειες των Μουσών που ήταν αφιερωμένες στη θεά και απαγορευόταν κάθε προσέγγιση των ανδρών.

Στο άκρο της χερσονήσου του Άθωνα δέσποζε των γιγαντιαίων διαστάσεων άγαλμα του Δία και αυτό δέχθηκε τις ευγενικές εκδηλώσεις της νέας θρησκείας η οποία το έκανε κομμάτια και το εξαφάνισε.

Ονομάστηκε ιερό από τη συχνή παρουσία των Ελλήνων θεών, λόγω των έντονων ενεργειακών φαινομένων που παρουσιάζει, που ούτε καν φαντάζονται οι αδαείς καλόγεροι. Πάνω και γύρω από τον Άθωνα υπήρχαν πανάρχαιες Ελληνικές πόλεις που ήκμαζαν μέχρι τον +6ο αιώνα οπότε γνώρισαν την καταστροφική μανία των μαυροφορεμένων απεσταλμένων του θεού και σωριάστηκαν μαζί με τα ιερά και τους ναούς σε σωρούς ερειπίων. Οι κάτοικοι Έλληνες ή σφαγιάστηκαν ή διώχθηκαν ή εξανδραποδίστηκαν.

Πόλεις ήταν η Ουρανούπολη, Σάνη, Δίον και Ολόφυξον, Θύσσος, Χαραδρία, Κλωνές, Απολλωνία και Ακρώθωοι. Το +321 ο μισέλληνας και βάρβαρος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας της Ρώμης και σημερινός χριστιανός άγιος, έδωσε εντολή να γκρεμιστούν τα ιερά και να σφαγούν οι ιέρειες των Ιερών της θεάς Άρτεμης όπως και έγινε.

Οι ιέρειες προσπάθησαν να διασώσουν ότι μπορούσαν από τα ιερά κειμήλιά τους στα σπήλαια του βουνού, πριν νοιώσουν το μεγαλείο της χριστιανικής θηριωδίας, όπως αυτή εκφράζεται από τους άγιους καλόγερους που έβαψαν τα χέρια τους με αίμα.

Για 500 και πλέον χρόνια οι Έλληνες αντιστεκόταν και οι μοναχοί δεν τολμούσαν να βεβηλώσουν την ιερότητα του χώρου χτίζοντας μοναστήρια. Όταν βεβαιώθηκαν ότι οι Έλληνες εκχριστιανίστηκαν, τότε άρχισε και η  οικοδόμηση μοναστηριών.

Από Άλσος της Άρτεμης και Άλσος των Μουσών, μετονομάστηκε σε Άγιον Όρος από τον Κωνσταντίνο Θ’ τον Μονομάχο (1042-1054) και περιβόλι της Παναγίας.

Στη μονή της Μεγίστης Λαύρας υπάρχει μια αγιογραφία κάποιου αηθέστατου καλόγερου. Παριστάνει την Παναγία να πιάνει από το μανίκι την Ελληνίδα Άρτεμη και να τη διώχνει από τα ιερά και το σπίτι της που υπεξαίρεσαν με τη βία οι χριστιανοί μοναχοί.

Η θεά Άρτεμης ήταν σύμβολο της αγνότητας και της αιώνιας παρθενίας, της άσπιλης και αμόλυντης παρθένας, η οποία ουδέποτε γνώρισε τον έρωτα, την ανδρική κλίνη και ουδέποτε γέννησε. Από βρέφος είχε ζητήσει από τον πατέρα της Δία την αιώνια παρθενία και ούτε υπέκυψε στα βέλη του θεού Έρωτα όταν αισθάνθηκε το ερωτικό σκίρτημα για τον εκπάγλου καλλονής Ενδυμιώνα.

Αξίζει να δούμε πώς οι καλόγεροι με τα δικά τους λεγόμενα έφεραν την Παναγία από την Παλαιστίνη και ονόμασαν το Άγιον Όρος κήπο και περιβόλι της Παναγίας. Τα σχόλια και η ανεύρεση της αλήθειας αφήνεται στον αναγνώστη να την ερευνήσει.

«Ο ευαγγελιστής Ιωάννης και η Παναγία μετά την ανάσταση του Χριστού πήγαν στην Κύπρο να επισκεφθούν τον Λάζαρο. Τους έπιασε θαλασσοταραχή έχασαν τον προσανατολισμό τους και βρέθηκαν στο λιμένα του Κλήμεντα, του ορμίσκου της μονής Ιβήρων, στο Άγιο Όρος». (Φ. Γιαγκίοζης: Άθως).

Έχασαν  τον δρόμο για 1700 έως 1800 χιλιόμετρα. Τί έτρωγαν τόσες μέρες; Αν κατέβηκαν σε κάποιο νησί του Αιγαίου να πάρουν τρόφιμα και νερό δεν ρώτησαν πού βρίσκονται; Εδώ δε θέλει γιατί, ζητά να πιστέψεις χωρίς να ρωτάς. Γιατί δε γύρισαν πίσω; Τέλος «… φθάνοντας στον Κλήμεντα της μονής Ιβήρων, η Παναγία μαγεύτηκε από τη γαλήνη και την ομορφιά της περιοχής και ζήτησε από το Χριστό να της το κάνει δώρο». Ο Χριστός  για  μα την ευχαριστήσει της είπε με φωνή εξ ουρανού «Ας είναι ο τόπος αυτός δικό σου κτήμα και περιβόλι και παράδεισος, ακόμη δε και λιμάνι σωτήριο αυτών που θέλουν να σωθούν». (Φ. Γιαγκιόζης: Άθως). Τί ήθελε η Παναγία την εποχή αυτή στο άλσος Μουσών της Άρτεμης;

Για ευκολότερη αναγνώριση ονομάστηκε «περιβόλι της Παναγίας» ή «Κήπος του παραδείσου» («Άθως» -Φ. Γιαγκιόζης και «Κώδικας» Λαυρεωτικής Βιβλιοθήκης).

Υπάρχει και δεύτερη αφήγηση παράξενη και απίστευτη όπως η πρώτη. Οι καλόγεροι έφεραν την Παναγία στο Άγιο Όρος να διδάξει χριστιανισμό –που εκείνη την εποχή δεν υπήρχε- και με την ευκαιρία, βάζουν τα αγάλματα των Ελλήνων θεών να μιλάνε και να  τρέμουν από την παρουσία της Παναγίας.

«Η Παναγία πήγε στο Άγιο Όρος για να διδάξει χριστιανισμό στους ειδωλολάτρες Έλληνες. Όταν έφθασε στο Όρος έγινε σύγχυση και φασαρία μεγάλη από τα είδωλα που υπήρχαν (γιατί άραγε πρέπει να το πιστέψουμε;) και ακουγόταν κραυγή «Άνδρες του Απόλλωνα να πάτε όλοι στο λιμανάκι του Κλήμεντα και να συναντήσετε τη μητέρα του μεγάλου θεού Μαριάν. Τα είδωλα έτρεμαν και μίλαγαν» (μέχρι τώρα μιλούσαν τα φίδια, τα περιστέρια, τα γαϊδούρια, τώρα προστέθηκαν και τα μαρμάρινα αγάλματα). Τότε όλοι οι Έλληνες των πόλεων του Άθωνος πήγαν να υποδεχθούν την Θεοτόκο η οποία τους εξήγησε στα Ελληνικά (!!!) τον υπερφυσικό ερχομό του Χριστού.

Κάποιες παρατηρήσεις είναι υποχρεωτικές. Τότε ο χώρος ανήκε στην Άρτεμη. Πώς αγκυροβόλησε και υπεξαίρεσε το Όρος από τις ιέρειες των Μουσών; Γιατί περίμεναν περίπου 800 χρόνια για να χτίσουν μοναστήρια, αφού είχε γίνει τόσο νωρίς περιβόλι της Παναγίας; Αφού πίστεψαν οι Έλληνες γιατί τους έσφαζαν οι καλόγεροι 350 χρόνια αργότερα για να πιστέψουν;

ΠΗΓΗ: «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΙ», του Στρατηγού και συγγραφέως  Γεράσιμου Καλογεράκη, εκδόσεις Δίον. 

Tuesday, June 11, 2024

Αναστάσης Μωσαϊκός, νέες διακρίσεις στο τένις

Ακάθεκτος ο Αναστάσης Μωσαϊκός προχωρεί από επιτυχία σε επιτυχία στο τένιςΣυγχαρητήρια στον αθλητή μας Αναστάση Μωσαϊκό για την κατάκτηση του Παγκύπριου πρωταθλήματος Field Club στην κατηγορία Boys Singles U14! Great match champion 🏆🏆🏆👏🎾👍

Ο Αναστάσης Μωσαϊκός είναι το κλασσικό παράδειγμα συγκροτημένου παιδιού, που με την καθοδήγηση και φροντίδα των γονιών του, συνεχίζει με επιτυχία μια παράδοση στο τένις, που ξεκίνησε ο παππούς του Τάσος, συνέχισε ο πατέρας του Κωνστναντίνος και λαμπρύνει τώρα η τρίτη γενιά με τον Αναστάση, επιβεβαιώνοντας τη γνωστή παροιμία «Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει»!Σκληρή δουλειά, κανονικές προπονήσεις και νέες εμπειρίες ενισχύουν το οπλοστάσιο του Αναστάση Μωσαϊκού στο άθλημα του τένις, ο οποίος ακάθεκτος με περισσή μετριοπάθεια και σεμνότητα, διακρίνεται συνέχεια στους αγώνες που παίρνει μέρος.

Χίλια μπράβο στον Αναστάση Μωσαϊκό
στον πατέρα του Κωνσταντίνο και στον παππού του Τάσο.

Κώνσταντίνος Καβάφης

Αξιολογήσεις άλλων κάποτε για τον Κ. Καβάφη...
Με αφορμή την επέτειο γέννησης και θανάτου του Καβάφη, «προσέτρεξαν στην τέχνη της ποιήσεως που κάπως ξέρει από φάρμακα».

Για τα φαρμάκια όμως που τον πότισαν δεν μίλησε κανείς. Γιατί κανένας ποιητής δεν δέχτηκε τόση λάσπη, τόση χλεύη και τόση κακία, όση εκείνος. Ενδεικτικά αναφέρω: Ο Γ. Θεοτοκάς στο «Ελεύθερο πνεύμα» έγραφε ότι ένας οποιοσδήποτε Γιαγκούλας των ελληνικών ορέων τον ενδιέφερε περισσότερο από τον Αλεξανδρινό και πως «σε μια δικογραφία διαζυγίου υπάρχει πολύ περισσότερη ψυχή απ' ό,τι σε ολόκληρη την ποιητική του παραγωγή».

Ο Ψυχάρης τον είχε αποκαλέσει Καραγκιόζη της δημοτικής. Ο Κατσίμπαλης σε επιστολή του στον Σεφέρη ειρωνεύεται ακόμη και το βράχνιασμα της φωνής του, επειδή τα τελευταία χρόνια έπασχε από καρκίνο του λάρυγγα. Ο Κορδάτος τον χαρακτήρισε απόστημα της λογοτεχνίας που πρέπει να αποκοπεί. Όταν αδυνατούσαν να τον κρίνουν για την ποίησή του κατέφευγαν στην ομοφυλοφιλία του. Αθηναϊκή εφημερίδα τον είχε εικονίσει σε σκίτσο ως «Φτερού».

Ο Παλαμάς υποστήριζε πως τα ποιήματά του «ομοιάζουν με ρεπορτάζ από τους αιώνες και όχι από τα καλύτερα». Δεν δίστασε μάλιστα να κάνει λόγο και για «ανορθόδοξη ερωτική θεματογραφία». Άλλοι αυλοκόλακες της παλαμικής μούσας διατυμπάνιζαν πως τα ιστορικά του ποιήματα είναι «αποκομμένα ολότελα από τη σύγχρονη πραγματικότητα, δεν φαίνονταν παρά αυτοσκοποί, ένα σίγουρο καταφύγιο για τον ποιητή που ζητούσε να ταξιδέψει τη διαστροφή του μέσα στους αιώνες».

Όσο κριτικοί και εκδοτικοί οίκοι προσκυνούσαν τον πατριάρχη των Γραμμάτων, εκείνος μοίραζε τα μονόφυλλα ποιήματά του στους λιγοστούς φίλους που διάβαιναν το κατώφλι του, ενώ τους ανεπιθύμητους επισκέπτες τους κέρναγε ουίσκι δεύτερης ποιότητας που με τη γνωστή του ειρωνεία αποκαλούσε «Ουίσκι Παλαμά».

Από τους ελάχιστους που τον υπερασπίστηκαν σ’ αυτό το αιωνίως μικρόψυχο κρατίδιο των Αθηνών ευθύς εξ’ αρχής ήταν ο Γ. Ξενόπουλος. ο Μαλακάσης και ο Λαπαθιώτης. Περιμένοντας τους βαρβάρους, σαν έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος, ο Καβάφης απαντούσε γαλήνιος. «Είμαι ο ποιητής των επόμενων γενεών».

Εκεί λοιπόν στη σκοτεινή κάμαρα με τα κεριά και τα υψωμένα τείχη δικαιούται ανεπαισθήτως να μονολογεί:

«Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα».

Χρυσα Κακατσακη

Όλα τα ζώα εκτός από ένα... που λέγεται άνθρωπος, αυτό παραμένει κτήνος...

 Όλα τα έμβια όντα εξελίσσονται νοητικά και συναισθηματικά, στην καλύτερη εκδοχή τους

Ο Αυστραλός ψαράς Arnold Pointer έσωσε ένα μωρό θηλυκό λευκό καρχαρία από βέβαιο θάνατο πριν από δύο χρόνια, απελευθερώνοντάς τον από ένα δίχτυ. Από τότε μέχρι σήμερα, ο καρχαρίας που μεγάλωσε και έγινε θηριώδης, με το που ο Arnold βγει στα ανοιχτά, τον ακολουθεί παντού.

Ο Άρνολντ αναφέρει : «Με το που σταματήσω το σκάφος, κολυμπά πάνω μου, γυρίζει την πλάτη της, και με αφήνει να γρατσουνίσω το στομάχι και το λαιμό της, και ακριβώς όπως μια γάτα, περιστρέφεται και κουνάει την ουρά της, αυτή κουνάει τα πτερύγια της. Είναι συγκλονιστικό».

Όλα τα ζώα εκτός από ένα... που λέγεται άνθρωπος, αυτό παραμένει κτήνος...

Από πού προήλθαν τα «ματάκια»;

Έτσι ήταν τα μάτια της θεάς!

Από πού προήλθαν τα «ματάκια»;

Τα φυλακτά πού είναι τόσο διαδεδομένα στην λεκάνη της Μεσογείου και είναι γνωστά ως «ματάκια» έχουν και αυτά την Ελληνική καταγωγή τους.

Όταν στην Ελλάδα επιβλήθηκε η νέα θρησκεία του χριστιανισμού, τα αγάλματα των θεών θεωρήθηκαν σατανικά. Με απίστευτη μανία ο χριστιανικός όχλος κατεδάφιζε τους ναούς των Ελλήνων θεών και κατέστρεφε τα αγάλματά τους. Με αποτέλεσμα τα μαρμάρινα αγάλματα να μετατρέπονται σε ασβέστη...

Ένα καμίνι με χιλιάδες τμήματα από σπασμένα αγάλματα ανακαλύφθηκε στην περιοχή Καλοίνδια της Χαλκιδικής- Μακεδονία, ενώ τα χάλκινα τα έλιωναν για να γίνουν όπως λέει ο ποιητής Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς, δεκάρες και κατσαρόλες.

Τα συνεργεία ανακύκλωσης των Χριστιανών έπαιρναν τα χάλκινα αγάλματα και πρώτα αφαιρούσαν τα μάτια των θεών, τα οποία, αφού θεωρούσαν πως έχουν μαγικές ιδιότητες, τα φύλαγαν.

Τα μάτια αυτά αργότερα τα έφεραν πάνω τους σαν φυλαχτά. Επειδή όμως με τον καιρό δημιουργήθηκε έλλειψη, τότε αποφάσισαν να τα κατασκευάζουν σε μικρές βιοτεχνίες...

Έτσι τα γαλάζια μάτια των θεών συνεχίζουν να μας κοιτάζουν...

Tuesday, June 4, 2024

Η διαπάλη για το δίκαιο κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας

4η Διάλεξη εις μνήμην Κωστάκη Αιμιλιανίδη

Τhe struggle for law during the period of British Rule

Πέμπτη 06.06.24 / 19.00-20.00

Σκοπός της διάλεξης είναι να αναλύσει πτυχές της διαπάλης για το δίκαιο και τη δικαιοσύνη κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας. Εξετάζονται ζητήματα όπως το ιδιόμορφο διεθνές καθεστώς της Κύπρου την πρώτη περίοδο της Αγγλοκρατίας, το συνταγματικό καθεστώς της Κύπρου, η διαπάλη μεταξύ του οθωμανικού και του αγγλικού δικαίου, το ειδικό δίκαιο των μουσουλμανικών και χριστιανικών κοινοτήτων της νήσου και το ερώτημα πόσο «αγγλικό» ήταν τελικά το δίκαιο που εισήχθη στην ύστερη περίοδο της Αγγλοκρατίας. Θα συζητηθούν επίσης ορισμένες από τις πλέον εμβληματικές υποθέσεις τις περιόδου.

Ομιλητής: Δρ Αχιλλεύς Κ. Αιμιλιανίδης
Δικηγόρος, Καθηγητής και Κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, Πρόεδρος Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών

Γλώσσα: Ελληνικά

Κρατήσεις απαραίτητες: +357 22661475

Email: info@leventismuseum.org.cy