Saturday, June 25, 2022

Bahar, Γιώργος Κασκάνης

 


Πόλεις που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος

 


Οι Τούρκοι απέκτησαν επίθετα μόλις το 1934 – Τι έγινε με όσους είχαν Ελληνικά επίθετα;

 

Εκατοντάδες χρόνια πέρασαν για να αποκτήσουν επίθετα οι Τούρκοι (με την προϋπόθεση ότι θεωρούμε την Τουρκία συνέχεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας) και να εναρμονιστούν με κάτι τόσο απλό που υπήρχε στον υπόλοιπο κόσμο χρόνια πριν.

Ήταν η 21η Ιουνίου του 1934 οπότε ο Κεμάλ, θέλησε να εκσυγχρονίσει τη χώρα του και να την φέρει πιο κοντά στα δυτικά πρότυπα όταν ψηφίστηκε ο περίφημος «νόμος του Επωνύμου».

Με τον νόμο αυτόν όλοι οι Τούρκοι πρέπει να φέρουν τα επώνυμα τους, επιπλέον του ονόματος τους, και το επώνυμο έπρεπε να ακολουθεί το σωστό όνομα σε υπογραφή, ομιλία και γραφή.

Μάλιστα μετά την ψήφιση του νόμου, το τουρκικό κοινοβούλιο απένειμε στον Μουσταφά Κεμάλ το τιμητικό επώνυμο Ατατούρκ (Πατέρας των Τούρκων). Θα μπορούσε όλο αυτό να είναι μια πράξη ανάπτυξης σε μια υπανάπτυκτη χώρα και να την πάει μπροστά.

Παγίδες
Όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση ο «νόμος του Επωνύμου» έκρυβε σοβαρές παγίδες για τις άλλες εθνότητες που ζούσαν αιώνες στα εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και μετά της Τουρκίας.

Σε κάποιο άρθρο του νόμου λοιπόν αναφερόταν ότι: «τα ονόματα μπορεί να μην σχετίζονται με την στρατιωτική τάξη και την πολιτική διοίκηση, σε φυλές, ξένες εθνότητες, ούτε μπορεί να είναι προσβλητικά ή γελοίά. Η χρήση των «ιστορικών ονομάτων» χωρίς τα κατάλληλα γενεαλογικά αποδεικτικά στοιχεία, απαγορεύονταν επίσης.»

Τι σήμαινε στην πράξη αυτό; Ότι όσα επίθετα περιείχαν έστω και συνειρμό ξένων εθνοτήτων, πολιτισμών, φυλών και θρησκειών, ήταν απαγορευμένα. Για παράδειγμα εάν ένας Έλληνας Τούρκος πολίτης είχε επίθετο που τελειώνει σε «–δης», ή σε «-πούλος» ή σε «-ακης» αυτό απαγορευόταν.
Ομοίως εάν ένας αρμένιος που ζούσε στην Τουρκική επικράτεια το επίθετο του τελειώνε σε «-ιάν», αυτό απαγορευόταν. Το ίδιο ίσχυε και για τους σλάβους που ζούσαν στην Τουρκία και τα επίθετα τους τελείωναν σε «-οφ» ή σε «ιτς». Όλα αυτά ήταν απαγορευμένα.

Επίσης σε άλλο σημείο, ο νόμος ανέφερε πως «επιβάλλεται οι πολίτες να επιλέγουν μόνο Τουρκικά επίθετα». Ως αποτέλεσμα αυτού ήταν, πολλοί Έλληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί, Βόσνιοι, Εβραίοι, Άραβες, Αρμένιοι, Ασσύριοι, Γεωργιανοί και Κούρδοι αναγκάστηκαν, υποχρεώθηκαν, να υιοθετήσουν επώνυμα μιας πιο τουρκικής απόδοσης.

Μάλιστα, αναγκάστηκαν να αντικαταστήσουν για παράδειγμα την κατάληξη «-ίδης» (γιος του) με το τουρκικό «-όγλου» (Καζαντζόγλου, Μήτρογλου, Μουρατόγλου, κλπ.).

Και μην φανταστείτε ότι ο Κεμάλ σκέφτηκε κάτι το μεγαλειώδες που εφάρμοσε. Ουσιαστικά αντέγραψε αντίστοιχο νόμο του φασίστα Μπενίτο Μουσολίνι, του 1926, όταν ήταν πρωθυπουργός του Βασιλείου της Ιταλίας.

Τότε ο Μουσολίνι υποχρέωσε με νόμο τις εθνότητες που ζούσαν στην Ιταλική επικράτεια να κάνουν το επίθετο τους περισσότερο… Ιταλικό. Τι και εάν ήταν Κροάτες, Ελβετοί, Σλοβένοι.

Πηγή: In.gr 

Monday, June 20, 2022

«Όταν το Όμορφο Παρελθόν... συναντά το τραγικό παρόν» του Τάσου Δημητριάδη



Το Πολιτιστικό Κέντρο Στροβόλου φιλοξένησε μεταξύ 17-19 Ιουνίου 2022 την έκθεση φωτογραφίας, του Τάσου Δημητριάδη «Όταν το Όμορφο Παρελθόν... συναντά το τραγικό παρόν».
Φωτογραφίες του τότε και του σήμερα πενήντα σημείων της κατεχόμενης από τον Αττίλα πόλης της Αμμοχώστου.
Με πνεύμα αδάμαστο, που μαρτυρεί άδολη φιλοπατρία, λεβεντιά και ενσυναίσθηση ο δημιουργός Τάσος προσπάθησε και πέτυχε να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά της συλλογικής μνήμης...
Σεμνός και ταπεινός ο Τάσος Δημητριάδης θεωρεί χρέος, τη διαφύλαξη της πίστης και της ελπίδας για το αύριο αυτής της πόλης, προβάλλοντας όχι μόνο την ιστορία της, αλλά καταθέτοντας και την ψυχή της…

Μεταξύ άλλων, ο Τάσος δημιούργησε το Ντοκιμαντέρ «ΑΚΟΥ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΟΥ». Το Ντοκιμαντέρ χαρακτηρίστηκε πρεσβευτής του Αμμοχωστιανού πρόσφυγα, αλλά και του κάθε Κύπριου πρόσφυγα, αφού μέσα από αυτό ακούγεται η πραγματικότητα που ζει τα τελευταία 48 χρόνια. Το Ντοκιμαντέρ ταξίδευσε και διαφώτισε σε χώρες όπως η Αγγλία, Ελλάδα, αλλά και μέσο του διαδικτύου σε παγκόσμια εμβέλεια.

Ο Τάσος Δημητριάδης δημιούργησε επίσης έκθεση Φωτογραφίας για την Αμμόχωστο, σε Τρισδιάστατη έκδοση, τις οποίες δώρισε το μουσείο κατεχομένων και λαογραφίας στην Πάχνα.

Ως κινηματογραφιστής κατέγραψε, όλα τα ιστορικά γεγονότα που εξελίχθηκαν στην Κύπρο τα τελευταία 30 χρόνια. Ήταν παρόν σε όλες τις αποστολές διαπραγματεύσεων για το κυπριακό πρόβλημα. Ένεκα της δουλειάς του, το 1993 είχε την ευκαιρία να επισκεφτεί την κλειστή πόλη της Αμμοχώστου και να καταγράψει την τραγική κατάσταση που βρίσκετε η πόλη αυτή.

Από τότε ερωτεύτηκε παράφορα αυτό το διαμάντι της Μεσογείου, που βρίσκεται κάτω από την μπότα του Τούρκου κατακτητή και καταπατητή των δικαιωμάτων των ιδιοκτητών του.
Ανείπωτη χαρά για το χτες, τραύματα και πληγές που προκάλεσε στην ζωή μας ο αδίσταχτος κατακτητής. Στη φωτογραφία ο Γρηγόρης Μαλιώτης ανώτερος διευθυντής του ΡΙΚ.
Ενώ οι Τούρκοι σφετερίζονται τις ξένες περιουσίες και υλοποιούν σταδιακά τα άνομα σχέδια τους ανοίγοντας την περιοχή μπροστά στο θρυλικό ξενοδοχείο «KING GEORGE» μέχρι την πολυκατοικία «ΩΚΕΑΝΙΑ» ο Τάσος παρουσιάζει το αληθινό πρόσωπο της πόλης...
Με το προσωπικό του στυλ, τη δική του φροντίδα, αγάπη και εμπειρία παρουσιάζει με ένα συγκλονιστικό τρόπο πρόσθετα εκθέματα, που ενισχύουν το σύνολο, δένουν αρμονικά με την εποχή τους και γεννούν παράλληλες νοσταλγικές μνήμες…
Η καρδιά της πόλης σαν το παλιό ρολόι σταμάτησε το καταραμένο 1974 και από τότε περιμένει καρτερικά να ξεκινήσουν ξανά οι δείχτες του ρολογιού…
Ο Τάσος καταφέρνει μέσα από τις φωτογραφίες του, που με τόση επιμέλεια και καλαισθησία παρουσιάζει, να ενεργοποιεί το πολύτιμο και το δυσεύρετο αγωνιστικό πνεύμα σε νέους, γέρους και παιδιά.
Αυτόφωτος με αποθέματα ψυχής, καταθέτει ακόμη μια συγκλονιστική μαρτυρία από την πόλη των πόλεων με την οποία ασχολείται εδώ και χρόνια όσο λίγοι…
Αμέτρητοι οι φίλοι και οι εκτιμητές του έργου του Τάσου. Σε πρώτο πλάνο αριστερά η Κάτια Χριστοδούλου, βραβευμένη φωτογράφος του ΚΥΠΕ, η κυρία Ηλέκτρα Παναρέτου με τον σύζυγό της πρώην βουλευτή Γιώργο Περδίκη και ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Παπαδάκης.
Ο εξαίρετος δημοσιογράφος Λουκάς Χάματσος του ΡΙΚ ως παρουσιαστής της όλης εκδήλωσης, με μεστό και ουσιαστικό λόγο ήταν άψογος όπως πάντα.
Ο Δήμαρχος Στροβόλου, Ανδρέας Παπαχαραλάμπους συγχαίρει τον Τάσο Δημητριάδη για το πρωτότυπο έργό του, κατάθεση ψυχής.
Η σύλληψη της ιδέας και η οργάνωση της έκθεσης έγινε με επιμελημένη φροντίδα, γεμάτη συγκινήσεις και έντονα συναισθήματα.
Ο Δημήτρης Αλετράρης, Διευθύνων Σύμβουλος της ΟΠΑΠ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ, δείχνει ενθουσιασμένος με την έκθεση και προτείνει όπως το φωτογραφικό υλικό, γίνει βιβλίο, για να γίνει κτήμα όλων μας. Μια πραγματικά θαυμάσια εισήγηση, που ελπίζουμε να υλοποιηθεί.
Ο Κορνήλιος Κορνηλίου, Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών, με καταγωγή από την κατεχόμενη Νεάπολη Λευκωσίας, -όπως και ο Τάσος Δημητριάδης-, με ιδιαίτερες ευαισθησίες για το εθνικό μας θέμα, μιλά για την έκθεση και την Αμμόχωστο, που βρίκσεται τώρα στην επικαιρότητα με τους νέους σχεδιασμούς του Αττίλα. Θυμάται παλιά όταν πρωτοδιορίστηκε ως πρέσβης και επισκέφτηκε το Μόντε Κάρλο, όταν έκανε τη σύγκριση και διαπίστωσε πόσο υπερήχε η ομορφιά και το φυσικό τοπίο της Αμμοχώστου...
Ο Τάσος περιχαρής και δίκαια ικανοποιημένος από τη μαζική παρουσία του κόσμου όλο το τριήμερο, δέχεται τα συγχαρητήρια φίλων.
Ένας κόσμος με ζωντανές φωτογραφίες που σας κάνουν να ζείτε ξανά και ξανά ανεπανάληπτες στιγμές της πάλης του καλού και του κακού...
Η Σούλα Κυθραιώτου Ζαβού, Πρόεδρος Ιδρύματος Πολιτισμού Ορεινών Κοινοτήτων και η Αντιγόνη Παπαφιλίππου, πρόεδρος του Δ.Σ. του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου και Διευθύντρια Δημοσίων Σχέσεων ΑΝΤ1, βλέπουν με δέος τις φωτογραφίες, που παρουσιάζουν το νοσταλγικό παρελθόν και ταυτόχρονα το τραγικό παρόν.Χρόνια θλίψης, οδύνης, πίκρας γεμάτα πόνο από την κατοχή της βασιλεύουσας πόλης…
Η Αλεξία Σακαδάκη στέκεται εκστατική μπροστά σ’ αυτές τις πολύτιμες φωτογραφίες, που της δίνουν την ευκαιρία να δει νοερά έστω, ένα παρελθόν που ως νεότερη δεν έζησε, αλλά κληρονόμησε το τραγικό παρόν…
Φίλοι και γνωστοί δίνουν με χαρά το παρόν τους και τιμούν την εκδήλωση με το δικό τους τρόπο.
Μέσα από το έμπειρο μάτι του Τάσου καταγράφεται με καλλιτεχνική μαεστρία: Το απαίσιο πρόσωπο της κατοχής και η τρέλα των πολεμοκάπηλων κατακτητών…
Η Αντιγόνη Παπαφιλίππου, πρόεδρος του Δ.Σ. του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου και και Διευθύντρια Δημοσίων Σχέσεων ΑΝΤ1, με έκδηλη τη συγκίνηση στέκεται μπροστά στις φωτογραφίες και σκέφτεται το χτες, το σήμερα αλλά και το αύριο...
Η έκθεση φωτογραφίας που σίγουρα το κοινό την λάτρεψε και κράτησε τρεις ολόκληρες ημέρες με πολλούς επισκέπτες.
Καταγράφεται η ωμή βία, η καταστροφή, η τρομοκρατία, η ακατάσχετη βαρβαρότητα, η απώλεια, η ωμότητα και η εκδικητική μανία.
Η Αρετή Κληρίδου, ο Ρένος Νικολαΐδης και ο δημοτικός σύμβουλος Αγλαντζιάς Περικλής Νικολαΐδης συνομιλούν εντυπωσιασμένοι από την έκθεση.
Φανερά εντυπωσιασμένος και ικανοποιημένος ο Γρηγόρης Μαλιώτης, ανώτερος διευθυντής του ΡΙΚ.
Ο δημιουργός κοινωνεί τις εσώτερες ψυχικές και συναισθηματικές του φορτίσεις για την Αμμόχωστο και τις καταγράφει στις υπέροχες φωτογραφίες του ως συλλογική συνείδηση…
Η μαζική παρουσία ξεχωριστών ανθρώπων δημιούργησε πρόσθετη αξία στην τελετή των εγκαινίων, που λάμπρινε τη βραδιά.
Με πρωτότυπο και εντυπωσιακό τρόπο, ο Τάσος κατάφερε να ζωντανέψει ιστορικές μνήμες και να επηρεάσει τον τρόπο που βλέπουμε σήμερα το χθες…
Η έκθεση φέρει την προσωπική του φροντίδα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια και χαρακτηρίζεται από την πολυτέλεια της υψηλής αισθητικής, που εντυπωσιάζει... 
Συγκλονιστικές φωτογραφίες από το χθες και το σήμερα της αγαπημένης πόλης του Ευαγόρα, συγκινούν την Σούλα Κυθραιώτου Ζαβού, Πρόεδρο του Ιδρύματος Πολιτισμού Ορεινών Κοινοτήτων.
Φωτογραφική καταγραφή της καταστροφής, αλλά και παραλληλισμός του χθες…
Τα Βαρώσια πέρασαν ένδοξες εποχές από την δεκαετία του 1940 μέχρι και το 1974. Το ξενοδοχείο King George μαζί με τα ξενοδοχεία Florida και Constantia ήταν τα τουριστικά καταλύματα που προσέλκυαν την ελίτ των τουριστών από την Κύπρο και το εξωτερικό. Τι να σκέφτεται και πώς να αισθάνεται άραγε ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου King George, Στέλιος Μαντρίτης;
Οι εικόνες και οι αναμνήσεις είναι τόσο έντονες στη μνήμη και βαθιά χαραγμένες στην ψυχή του καθενός μας… Ο Φοίβος Νικολαΐδης με τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου King George, Στέλιο Μαντρίτη μπροστά στις φωτογραφίες του θρυλικού ξενοδοχείου του.
Τα Βαρώσια ή Βαρώσι, ήταν ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός για ντόπιους και ξένους μέχρι το 1974 όταν η λαίλαπα της Τουρικής εισβολής διέκοψε απότομα τη ζωή της πόλης.
Έργο αρκετά δύσκολο και επίπονο αλλά τόσο χρήσιμο και απαραίτητο που ξυπνά τις μνήμες και διατηρεί τις ελπίδες… και η Αλεξία Σακαδάκη πιστεύει και ελπίζει...
Η θρυλική πόλη-φάντασμα των Βαρωσίων ήταν το καλύτερο θέρετρο στην Κύπρο πριν το 1974. Μπορεί ο βάρβαρος Αττίλας να έχει για την ώρα τα κλειδιά της Αμμοχώστου, άλλοι όμως κρατούν σφιχτά την ψυχή της...