«Απόβαση Ειρήνης» και εξωραϊσμός της βαρβαρότητας

Του Φοίβου Νικολαΐδη

Τα τελευταία χρόνια, η συστηματική προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης από ξένα κέντρα αποφάσεων, συνεπικουρούμενη από ιδιοτελείς ντόπιους είναι απροκάλυπτη. Ο χρόνια τώρα εξωραϊσμός της εισβολής και του εποικισμού είναι μεθοδικός. Η κατοχή διυλίζεται από το μπλέντερ της πολιτικής σκοπιμότητας, των ξένων συμφερόντων, έτσι, ώστε, ο λύκος να παρουσιάζεται σαν αρνάκι!

«Πιστεύεις, φαντάζομαι, ότι η κύρια δουλειά μας είναι να εφεύρουμε νέες λέξεις. Αλλά δεν συμβαίνει καθόλου κάτι τέτοιο! Καταστρέφουμε λέξεις – εικοσάδες, εκατοντάδες κάθε μέρα. Πετσοκόβουμε τη γλώσσα ως το κόκαλο» Τζωρτζ Όργουελ, ‘1984’.

Η ωραιοποίηση λοιπόν της βαρβαρότητας επιτυγχάνεται με τη δημιουργία της απατηλής ‘Αλήθειας’. Αυτή, παρασκευάζεται από γνώμες «ειδικών», απόψεις «επαϊόντων», έρευνες «αναλυτών», «προσωπικότητες», στρατευμένους πολιτικούς, δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς και γενικά διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Έτσι, το ξεκάθαρο ψέμα μεταλλάσσεται σε νεφελώδη, θετική αντίδραση, όπου, η απέχθεια στην κατοχή αμβλύνεται, όπως φυσικά και οι αντιστάσεις, που είναι το μέγα ζητούμενο.

 

«Δεν βλέπεις ότι ο σκοπός της Νέας Ομιλίας είναι, να στενέψει τα όρια της σκέψης; Στο τέλος θα κάνουμε κυριολεκτικά αδύνατο το έγκλημα της σκέψης, γιατί δε θα υπάρχουν λέξεις για να το εκφράσει κανείς. Κάθε γενική έννοια που μπορεί ποτέ να εκφραστεί, θα καλύπτεται με μια μόνο λέξη, που το νόημά της θα είναι αυστηρά καθορισμένο και όλες οι παραπλήσιες έννοιές της θα έχουν εκλείψει και ξεχαστεί. Η Παλαιά Ομιλία θα εκτοπιστεί μια για πάντα και θα σπάσει και ο τελευταίος κρίκος με το παρελθόν» Τζωρτζ Όργουελ, ‘1984’.

Έτσι, με την πλήρη αλλοίωση, της γλώσσας: «Ο πόλεμος είναι ειρήνη, η ελευθερία είναι σκλαβιά, η άγνοια είναι δύναμη». Παραφράζοντας τα με τα δικά μας: «Η εισβολή είναι επέμβαση, η κατοχή παρουσία, το βέτο αποτελεσματική συμμετοχή, τα επεμβατικά δικαιώματα, σύστημα ασφάλειας οι έποικοι, χρήστες, οι εγκάθετοι της Άγκυρας, ρητορική μίσους και φυσικά η αντίσταση, εξτρεμισμός» και πολλά άλλα.

Είναι πραγματικά θλιβερό, ο εισβολέας και συνάμα καταπατητής αρχών και πανανθρώπινων αξιών να διαδίδει την προπαγάνδα του από ημέτερους «πατριώτες».

Αν ρωτηθεί κάποιος καλοθελητής για τα εγκλήματα που διέπραξε η Τουρκία το 1974 με τη βάρβαρη εισβολή στην Κύπρο, θα σου πει –χωρίς δισταγμό- και ίχνος αυτοσεβασμού, ότι προηγήθηκε το πραξικόπημα.

Αν του πεις για τα εγκλήματα, που διαχρονικά διέπραξαν οι Τουρκοκύπριοι εναντίον της Δημοκρατίας και σε βάρος των Ελληνοκυπρίων, θα σου πει ότι τους κάναμε κι εμείς πολλά.

Αν αναφερθείς στην Τουρκική επιθετικότητα και στις προκλητικές απειλές, θα σου ανταπαντήσει άμεσα ότι η Τουρκία απλώς μπλοφάρει!

 

Και χωρίς να τον ρωτήσεις για τα εγκλήματα των Άγγλων κατά της Κύπρου, θα σου δώσει τις κλασσικές απαντήσεις ότι, αν ήμασταν νούσιμοι (κατά τη δική του πάντα ερμηνεία), τώρα, θα ήμασταν ελεύθεροι, όπως άλλες πρώην Αγγλικές αποικίες.

Γιατί όμως, ο απελευθερωτικός Αγώνας της ΕΟΚΑ του 1955-59, να συσχετίζεται  έντεχνα με τη συνεχιζόμενη απαράδεκτη Τουρκική κατοχή, χαρακτηρίζοντας τον άκαιρο;

Τα ίδια και χειρότερα προπαγάνδιζαν στις Ινδίες για τον «άκαιρο» αντιαποικιακό αγώνα και την παθητική αντίσταση του Γκάντι. Παρόμοιες Αγγλικές ίντριγκες δυστυχώς, είχαν τα ίδια σχεδόν αποτελέσματα, όπου στο τέλος, οι Αγγλικές μυστικές υπηρεσίες δολοφόνησαν τον Γκάντι και διαμέλισαν τη χώρα (Πακιστάν, Μπάγκλαντες, Κασμίρ)!

 

Τα τελευταία χρόνια η παραπληροφόρηση και η ανθελληνική εκστρατεία είναι αχαλίνωτη, με πρόθυμους ιθαγενείς, που για δικούς τους ιδιοτελείς λόγους, αναμειγνύονται σε μη-κυβερνητικούς οργανισμούς, ομάδες πίεσης, πλατφόρμες και ταφόπλακες, της καλώς νοούμενης φιλοπατρίας.

Η απαράδεκτη αυτή μερίδα «μετριοπαθών», που ωρύεται σε κάθε επιχειρηματολογία αντίκρουσης, των συνθημάτων της, αρνείται το δικαίωμα διαφωνίας, χαρακτηρίζοντας με πρωτοφανή αναισχυντία κάθε άτομο που αντιστέκεται στην παράνομη κατοχή ως εθνικιστή και φασίστα!

Οι χθεσινοί τυμβωρύχοι των αρχαίων θησαυρών μας, λεηλατούν σήμερα τις συνειδήσεις μας, περνώντας συνθήματα και παραπληροφόρηση-μέσω των πρόθυμων υποτακτικών τους- για να αποτρέψουν κάθε αντίσταση στα γνωστά σχέδια τους, για μια λύση, η οποία, θα διαιωνίζει τη γνωστή δόλια πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» και όχι ασφαλώς, τα καλώς νοούμενα συμφέροντα Ε/Κ και Τ/Τ. 

 Φοίβος Νικολαΐδης

Από τέτοια πλύση εγκεφάλου δεν πέρασε άλλος λαός

Του Άριστου Μιχαηλίδη 

Μα, με τι υλικά τους έκαναν την πλύση εγκεφάλου κι έγιναν τόσο γελοίοι, τελικά; Είναι ανεξήγητο το φαινόμενο. Και εξωφρενικό. Να προσπαθούν βιάζοντας τη λογική να δικαιολογήσουν κάθε τι που παρουσιάζει την τουρκική πολιτική των ξεριζωμών και των γενοκτονιών όπως ακριβώς είναι και όχι όπως θα ήθελαν να είναι για να τρέφονται οι ουτοπίες τους.

Έγραφα χτες για τον Ακιντζί, που μας συμβούλευε να μάθουμε να σεβόμαστε «τα σύμβολα και τις αξίες του άλλου». Το είπε με αφορμή την ιστορία με τον δεκαεξάχρονο και την κατοχική σημαία της Λύσης. Και έκανα κάποιες αναφορές σε στοιχεία για τις καταστροφές που έγιναν στα κατεχόμενα, για να ρωτήσω ποιος δεν σέβεται «τα σύμβολα και τις αξίες του άλλου». Πετάχτηκαν οι ξεπλυμένοι να υπερασπιστούν τον Ακιντζί. 

Έγιναν καταστροφές της πολιτιστικής και της θρησκευτικής κληρονομιάς στα κατεχόμενα, παραδέχονταν (αυτό έλειψε, να καταφέρουν να το κρύψουν κι αυτό!) αλλά «κάποιοι τα έκαναν και κάποιοι από τους δικούς μας έκαναν ακριβώς τα ίδια», έλεγαν. Το «κάποιοι τα έκαναν», είναι βεβαίως το άλλοθι, που χρειάζεται η Τουρκία, όχι η πλευρά των θυμάτων. Κάποιοι φανατικοί, δηλαδή, ένας, δυο, δέκα, εκατό, πάντως, όχι το τουρκικό κράτος, όχι η ηγεσία των Τουρκοκυπρίων, είναι μόνο λίγοι κακοί, όπως έχουμε κι εμείς και όλα τα έθνη τους κακούς τους, που κάνουν καταστροφές και γενοκτονίες. Γι΄ αυτό, λέω, πρέπει να χρησιμοποιήθηκαν ιδιαίτερα υλικά για την πλύση εγκεφάλου, που τους έκαναν. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Ακούστε, όμως, γελοίοι, ποια είναι η πραγματικότητα. Μόλις κυκλοφόρησε ένα βιβλίο, προϊόν επίμονης έρευνας, του διδάκτορα ιστορίας και ερευνητή, Πέτρου Σαββίδη, με τίτλο «Η ισλαμοποίηση της κατεχόμενης Κύπρου». Μπορεί να ξεστραβώσει πολλούς αν κάτσουν να το μελετήσουν. Μάταια, βέβαια, το λέμε, δεν πρόκειται να διαβάσουν τίποτε, αυτοί τα ξέρουν καλύτερα από όλους, κάποιους τους τα φυτεύουν και σε ειδικά σεμινάρια κι αυτοί τα μεταφέρουν στους εντελώς ανόητους. Λοιπόν, η έρευνα του κ. Σαββίδη, με απόλυτα στοιχεία, αποδεικνύει ακριβώς ότι στα κατεχόμενα δεν «τα έκαναν κάποιοι» κακοί. Ούτε ο τουρκικός στρατός κατά την εισβολή. Εφαρμόστηκε συστηματικά η τουρκική πολιτική της εθνοκάθαρσης από Τούρκους και δυστυχώς και από Τουρκοκύπριους. Πρώτα εκδιώχθηκε ο πληθυσμός και στη συνέχεια η εκρίζωση ή η αλλοίωση κάθε ελληνικού και κάθε χριστιανικού στοιχείου.

«Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε με τη λεηλασία και την καταστροφή πέραν των 520 ελληνορθόδοξων εκκλησιών, παρεκκλησιών και μοναστηριών», γράφει ο Πέτρος Σαββίδης, «καθώς και όλων των ελληνοκυπριακών κοιμητηρίων. Ούτε ένα ελληνορθόδοξο νεκροταφείο δεν παρέμεινε άθικτο, χωρίς βεβήλωσηˑ δηλαδή, χωρίς τη βίαιη αφαίρεση των πέτρινων σταυρών από τους τάφους, την εξαφάνιση όλων των γυάλινων φωτογραφιών από τους σταυρούς - ενώ στις λίγες φωτογραφίες που παρέμειναν, το πρόσωπο και τα μάτια των νεκρών γδάρθηκαν και καταστράφηκαν». Ακόμα και οι φωτογραφίες! Για να εξαφανίσουν κάθε στοιχείο, που θυμίζει το ξερίζωμα του Ελληνισμού και τη βίαιη τουρκοποίηση.

Ένα βιβλίο γεμάτο στοιχεία, ημερομηνίες, γεγονότα, χάρτες (ακόμα και για τη διαδικασία και τους πολιτικούς συμβολισμούς της μετατροπής 74 εκκλησιών σε ισλαμικά τεμένη), που δεν θα έπρεπε να επιτρέπει σε κανέναν Ελληνοκύπριο να λέει «τα ίδια έκαναν και κάποιοι δικοί μας». Κι όμως, τολμούν και το λένε οι γελοίοι και μετά έχουν παράπονο που τους λέμε γελοίους. Τι άλλο είναι όταν πιστεύουν ότι είναι το ίδιο να εφαρμόζεται εναντίον μας πολιτική εθνοκάθαρσης από τον εισβολέα με το ότι κάποιοι Ελληνοκύπριοι μπορεί να γράψουν συνθήματα στους τοίχους ενός τζαμιού ή να κατεβάσουν μια κατοχική σημαία.

Διαβάστε κι αυτό, όμως, μπας και καταλάβετε τη διαφορά: Τα χρόνια που στα κατεχόμενα συντελείτο η καταστροφή, στις ελεύθερες περιοχές, το νόμιμο κράτος, κήρυσσε 17 μουσουλμανικά τεμένη ως αρχαία μνημεία και από το 1975 (ένα χρόνο μετά την εισβολή και πολύ πριν αναλάβει η τεχνική επιτροπή για την πολιτιστική κληρονομιά) μέχρι το 2009, η Κυπριακή Δημοκρατία δαπάνησε συνολικά €3.195.561 για τη συντήρηση και αποκατάστασή τους. 

Και κάθε χρόνο τα συντηρεί το Τμήμα Αρχαιοτήτων με ειδικό προϋπολογισμό. Μάλιστα, από αυτά τα 17 τεμένη, τα 11 ήταν μεσαιωνικές ή βυζαντινές εκκλησίες, που επί Οθωμανικής περιόδου μετατράπηκαν σε τζαμιά. 

Άριστος Μιχαηλίδης 
aristosm@phileleftheros.com
Facebook

**Στη φωτογραφία, ο ιερός ναός του Αγίου Θεράποντα στην Αγκαστίνα και το κοιμητήριο, τον Αύγουστο του 2016. Ούτε τα κεραμίδια δεν άφησαν! Αλλά, ο ναός έμεινε όρθιος. Για έναν απλό λόγο: Τον είχαν για στάβλο οι γύρω βοσκοί.

Εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» 20 Σεπτεμβρίου 2019

Νεο-οθωμανικός αναθεωρητισμός μέσω τηλεοπτικών ταινιών

Του Χρήστου Ιακώβου

Μία σημαντική παράμετρος της τουρκικής προπαγάνδας, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό, είναι η πολιτική και ιδεολογική εκμετάλλευση τουρκικών τηλεοπτικών ταινιών. Μία ματιά στις τουρκικές τηλεοπτικές ταινίες της τελευταίας δεκαετίας καταδεικνύει μία συντονισμένη προσπάθεια εκ μέρους του ισλαμικού κόμματος να επαναδιατυπώσει το παρελθόν του έθνους μέσω της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό βεβαίως έχει και ιδιαίτερο ελληνικό ενδιαφέρον λόγω του ότι τα τελευταία χρόνια αυξάνεται η προβολή από ελλαδικά κανάλια τουρκικών τηλεοπτικών σειρών. Εσχάτως έκαναν και την εμφάνισή τους τουρκικές τηλεοπτικές ταινίες και στην Κύπρο.

Βεβαίως, η προβολή τουρκικών τηλεοπτικών σειρών δεν παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η Τουρκία σήμερα είναι η μεγαλύτερη εξαγωγέας τηλεοπτικών σειρών στην Ευρώπη, με τεράστια έσοδα από αυτή την πτυχή της τηλεοπτικής βιομηχανίας. Ενδεικτικά αναφέρω ότι η σειρά «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής», των Γιαγμούρ και Ντουρούλ Ταϋλάν, προεβλήθη σε περισσότερες από 30 χώρες διεθνώς, οι περισσότερες εκ των οποίων στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρειο Αφρική και την Καύκασο.

Το κοινωνικο-αισθηματικό περιεχόμενο της συγκεκριμένης σειράς μπορεί να θυμίζει μοτίβα λατινο-αμερικανικής σαπουνόπερας, το ιστορικό όμως πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται, δηλαδή το απόγειο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με εξωραϊσμένο τον πολιτειακό θεσμό του Σουλτανάτου, δημιουργούν ένα μείγμα το οποίο υπηρετεί την τουρκική διπλωματία μαλακής ισχύος (soft power). Η πολιτική αυτή έχει έναν πολύ βασικό και συγκεκριμένο στόχο: να αλλάξει την εικόνα της Τουρκίας διεθνώς, και πιο ειδικά στις προαναφερθείσες περιοχές, οι οποίες αποτελούν το πεδίο δράσης του «στρατηγικού βάθους» της τουρκικής κυβέρνησης και κατ’ επέκταση να δημιουργήσει φιλικά συναισθήματα προς την Τουρκία και την τουρκική ιστορία. Το τελευταίο είναι απόλυτα αναγκαίο για την τουρκική αναθεωρητική εξωτερική πολιτική αφού η ιστορική εξέλιξη των δύο τελευταίων αιώνων, με τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα εναντίον Τούρκων, ταύτισε την εικόνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της σύγχρονης Τουρκίας και του «Τούρκου» γενικότερα, με τον «Ανατολικό Δεσποτισμό».

Η σημερινή τουρκική κυβέρνηση των ισλαμιστών αναθεωρεί τα ιστορικά όρια της τουρκικής εθνικής ταυτότητας, πηγαίνοντάς τα χρονικά πολύ πιο πίσω από τις αρχές του 20ού αιώνα, σε αντίθεση με τους κεμαλικούς, επαναφέροντας το οθωμανικό παρελθόν στο επίκεντρο της αναζήτησης του νέου εθνικού εγώ. Έτσι, ο 15ος και ο 16ος αι. κατά τους οποίους έζησε ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής, γίνονται το νέο θελκτικό ιστορικό πλαίσιο στο οποίο η νέα γενιά των Τούρκων θα πρέπει να βρει τον χαμένο της εθνικό εαυτό, τον όποιο καταπίεσε ο κεμαλισμός για οκτώ δεκαετίες, καθώς επίσης το πεδίο μέσα στο οποίο ο έξω κόσμος, δηλαδή η Δύση και κυρίως οι κοινωνίες οι οποίες έχουν μία μακρά αντιπαλότητα με τους Τούρκους, θα πρέπει να εξοικειωθούν με τον τουρκικό πολιτισμό.

Η επιλογή των δύο αυτών αιώνων δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για τους δύο πιο ένδοξους αιώνες της αυτοκρατορίας, στους οποίους η εδαφική επέκταση και η αυτοκρατορική επιρροή των Οθωμανών φθάνει στο απόγειό της και, κατά συνέπεια, η προβολή και η επαναδιεκδίκηση του οθωμανικού παρελθόντος αποκτά ιδιαίτερη σημασία για το παρόν και τους στόχους που υπηρετεί.

Εκτός από την ταινία «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» άλλη μια, χαρακτηριστική του νέου τουρκικού αναθεωρητισμού, είναι η «Φετίχ 1453» του Φαρούκ Ακσά. Μέσω αυτών των ταινιών είναι εμφανής η προσπάθεια να εξωραϊστεί εκείνο το παρελθόν το οποίο ο κεμαλισμός θεωρούσε ως παρακμή και να παρουσιαστεί λουστραρισμένο, χωρίς καμία κριτική διάθεση. Στην ουσία πρόκειται για μία επικοινωνιακή προσπάθεια επανεκπαίδευσης των Τούρκων στην έννοια του έθνους εντός της οποίας, με γνώμονα τον εκλαϊκευτικό της χαρακτήρα, διαμορφώνεται τηλεοπτικώς μία αμφίδρομη σχέση μεταξύ ιστορικής εξέλιξης και πολιτισμού.

Μέσα από τις τηλεοπτικές σειρές γίνεται εμφανής η διαδικασία κατά την οποία η επαναδιεκδίκηση του οθωμανικού παρελθόντος κατασκευάζει μοντέλα και τρόπους με τους οποίους η τουρκική ισλαμιστική διανόηση χειρίζεται την ιστορία για να δομήσει τα επιχειρήματα επί των οποίων εδράζονται οι ιδεολογικές και πολιτικές της προσεγγίσεις.

Θα έχει, όμως, ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την κινηματογραφική διπλωματία αν τα επόμενα λίγα χρόνια, το Χόλιγουντ απέδιδε σε μία υπεραπαραγωγή μία ταινία με θέμα την Αρμενική Γενοκτονία. 

Χρήστος Ιακώβου

Εφημερίδα "Ο Φιλελεύθερος"
4 Μαρτίου 2018

Facebook  

Η Προπαγάνδα υποδουλώνει τον άνθρωπο. Μύθος ή Πραγματικότητα;

Γράφει η Φωτεινή Βρύνα

Σήμερα περισσότερο από ποτέ, η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μια μεγάλη αντινομία: Ενώ η ραγδαία εξέλιξη στην τεχνολογία και η τελειοποίηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης, δημιούργησε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση του σημερινού ανθρώπου, ως προϋπόθεση ελευθερίας, η κατάχρηση όλων αυτών των μέσων πληροφόρησης, από καθοδηγούμενες τεχνικές και μεθόδους, έκανε τον άνθρωπο περισσότερο δούλο.

Ένα είναι σίγουρο, ότι η προπαγάνδα συνδέθηκε και συνδέεται με τη διάδοση πεποιθήσεων, αντιλήψεων και τρόπων διαγωγής. Στόχος τους είναι η αφαίρεση από τους πολίτες, της ικανότητας να κρίνουν ορθολογικά και να έχουν προσωπική βούληση.

Στα πολύ παλιά χρόνια, στην εποχή του Μεσαίωνα, όταν κάποιος αντιστέκονταν στην πειθώ της, του «έκοβε το κεφάλι». Το 2017, η εξουσία έρχεται και κάνει κάτι πιο ανώδυνο, που είναι όμως το ίδιο αποτελεσματικό, του αφαιρεί τη δυνατότητα να σκέφτεται, να αντιδρά και χρησιμοποιώντας, την προπαγάνδα, τον οδηγεί έντεχνα και ανώδυνα σε σίγουρη υποδούλωση.

Την χρησιμοποιεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο, έχοντας λάβει υπ’ όψιν, τις ανάγκες και τις συμπεριφορές του λαού και μάλιστα σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες που αυτός παρουσιάζει κατά ηλικία, φύλλο, κοινωνική και οικονομική κατάσταση, έχοντας λάβει υπ’ όψιν της τα συμπεράσματα της ψυχολογίας, όπως κοινωνιολογικά δεδομένα, συνήθειες, αντιλήψεις, προτιμήσεις, αξίες, παιδεία και στην αξιοποίηση κάθε πολύτιμης λεπτομέρειας, που ευνοεί την ευρεία και καταληκτική απήχηση του προπαγανδιστικού μηνύματος.

Ενδεικτικό παράδειγμα προπαγάνδας, είναι ο τρόπος που η σημερινή Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ παρουσίασε το Δεκέμβριο του 2016, το εφάπαξ επίδομα προς τους συνταξιούχους. 

Τι έκανε; Πολύ απλά το «βάπτισε» 13^η σύνταξη. Λίγες μέρες μετά όμως, ο Υπουργός Οικονομικών και ο Πρωθυπουργός, δήλωναν δημόσια ότι: «αυτή είναι μια παροχή, η οποία δόθηκε μια φορά και σε καμιά περίπτωση δεν θα γίνει μόνιμο χαρακτηριστικό της φορολογικής μεταρρύθμισης».

Απέναντι στη δολιότητα των σημερινών μηχανισμών εξανδραποδισμού του, ο άνθρωπος πρέπει να αντιπαραθέσει την κριτική του δύναμη και τη διαρκή πνευματική του εγρήγορση. Απαιτείται να υποβάλλει τη δοκιμασία της κριτικής, σε κάθε πληροφορία, σε κάθε νέα ιδέα που προβάλλεται.

Πρέπει να κατανοεί τα αίτια, τις σκοπιμότητες, τα κίνητρα και τις προϋποθέσεις που κρύβονται πίσω από κάθε λόγο και πράξη. Μόνο έτσι μπορεί να αποτρέψει το ενδεχόμενο της υποδούλωσής του.

Η εγκράτεια λοιπόν για το σύγχρονο άνθρωπο, είναι μια μορφή γενναιότητας, αν αναλογιστούμε ότι χρειάζεται μεγάλο ψυχικό σθένος για να αντισταθεί στην πληθώρα των μηνυμάτων που δέχεται καθημερινά.

Για να διατηρήσει λοιπόν την ελευθερία του, χρειάζεται να προστατεύσει αυτό στο οποίο στοχεύουν οι σύγχρονες μορφές δουλείας, τη ψυχική και πνευματική του ακεραιότητα.

Φωτεινή Βρύνα

Επικεφαλής Γραφείου Ισότητας των Φύλων ΕΝ.ΠΕ. 

Γραμματέας Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής.
Περιφερειακή Σύμβουλος Αττικής

Facebook