You start dying slowly ;

 

You start dying slowly ;

if you do not travel,

if you do not read,

If you do not listen to the sounds of life,

If you do not appreciate yourself.

You start dying slowly :

When you kill your self-esteem,

When you do not let others help you.

You start dying slowly ;

If you become a slave of your habits,

Walking everyday on the same paths…

If you do not change your routine,

If you do not wear different colours

Or you do not speak to those you don’t know.

You start dying slowly :

If you avoid to feel passion

And their turbulent emotions;

Those which make your eyes glisten

And your heart beat fast.

You start dying slowly :

If you do not risk what is safe for the uncertain

If you do not go after a dream

If you do not allow yourself

At least once in your lifetime

To run away from sensible advice

Don't let yourself die slowly

Do not forget to be happy!

~ Pablo Neruda

Chilean poet who was awarded the Nobe Prize for Literature in 1971

Αρτέμης Αντωνίου, ένας ακούραστος υπηρέτης της ποίησης!

 Του Φοίβου Νικολαΐδη

Με ανεξάντλητη δημιουργική πνοή, ο Αρτέμης Αντωνίου, ένας ξεχωριστός πνευματικός άνθρωπος, στοχαστικός με παιδεία και βάθος σκέψης, εξακολουθεί, να μας εκπλήσσει ευχάριστα. Οι δυο φροντισμένες, νέες του ποιητικές συλλογές «Μονοπάτια του χρόνου» και «Συναξάρι της Πολύπαθης Κύπρου» εμπλουτίζουν τον μακρύ κατάλογο της ποιητικής του μακράς δημιουργικής πορείας, που καταγράφεται σε 17 ποιητικές συλλογές.

Η καλλιτεχνική έφεση του Αρτέμη είναι απεριόριστη. Γι’ αυτό και όσοι τον γνωρίζουν καλά, δεν εκπλήσσονται με τις απανωτές νέες του δημιουργίες. Ο πλούσιος συναισθηματικός του κόσμος γίνεται ένα με το γεμάτο πνευματικό του σακίδιο και πορεύεται στα ανηφορικά μονοπάτια  της πνευματικής ανάτασης και δημιουργίας.

Πολυτάλαντος και χαρισματικός με αστείρευτη έμπνευση  και καλλιτεχνική έφεση, ο Αρτέμης Αντωνίου φαντάζεται, δημιουργεί και πλάθει με υπομονή πότε στον καμβά όμορφους πίνακες, πότε σκαλιστές δημιουργίες στο γυαλί ή στην πέτρα, στο ξύλο ή στο σίδερο, δίνοντας τους κίνηση, μορφή και πνοή ζωντάνιας.

Ως δημιουργικός καλλιτέχνης, που η ψυχή και το πνεύμα του ακούραστα ταξιδεύουν σε φουρτουνιασμένες θάλασσες και σε απάνεμα λιμάνια, προσπαθεί να περάσει τις σκέψεις του, μέσα από τον καλοδουλεμένο γραπτό και εμπνευσμένο ποιητικό του λόγο.

Η ποίηση, του προσφέρει το μεγάλο ταξίδι και δίνει μια αλλιώτικη γαλήνια διάσταση στη ζωή του. Το ποιητικό του οπλοστάσιο είναι πάντα γεμάτο. Συνέχεια, ανιχνεύει τις μυστικές φωνές του πλούσιου εσώτερου του κόσμου, της φύσης και της κοινωνίας και σαν σπαραγμό ψυχής βγάζει υπέροχους στίχους γεμάτους νοήματα και μηνύματα.

Με τη βαθιά κριτική του σκέψη για όσα συμβαίνουν γύρω μας, ο Αρτέμης Αντωνίου με αξιοζήλευτη γνώση, πλούσιες εμπειρίες ζωής, ικανότητα και προπάντων δύναμη ψυχής, τολμά να λέει τις δικές του αλήθειες. Να αναλύει, να συνθέτει και να πλέκει ένα ποιητικό λόγο σαν ένα πανέμορφο κέντημα γεμάτο χρώματα και περίτεχνα σχέδια!

Ο ποιητικός λόγος του Αρτέμη έχει ιδιαίτερη αξία, γιατί υποστηρίζεται από γερό πνευματικό υπόβαθρο και πλούσιο πολιτιστικό επίπεδο, που τον κάνει ξεχωριστό και ενδιαφέρον. Γράφει και συνθέτει ποιήματα με σκηνικά από τη ζωή και ήρωες, τους ανθρώπινους χαρακτήρες της καθημερινότητας. Προβληματίζεται με την σκληρή πραγματικότητα και διαλογίζεται το ιδεατό μιας καινούργιας πορείας, που δεν τη διαπραγματεύεται.

Τα ποιήματα του αναβλύζουν υπέρτερο πάθος και γοητεία, αλλά και διαπεραστικό φως εστιασμένο σε ότι απασχολεί τον άνθρωπο στην καθημερινότητα του, αλλά και στην ιστορική του διαδρομή.

 Κατέχοντας πολύ καλά την Ελληνική γλώσσα την αναδεικνύει μέσα από τα ωραία ποιήματά του, που αγγίζουν την κοινωνία, την ιστορία, την πολιτική ακόμη και την ιδεολογία. Ναι είναι ιδεολόγος με ξεκάθαρες θέσεις για τη φιλοσοφία ζωής, αλλά μακριά από φανατισμούς και ακρότητες. Με πραότητα, πολλή σεμνότητα και νηφαλιότητα το ποιητικό του νυστέρι δεν χαρίζεται κανενός.

Η καθαρή φωνή του με μεστό περιεχόμενο ως μαρτυρία των κακώς εχόντων με μεταφορές και αλληγορίες, κείμενα και ποιήματά του, όλα οδηγούν στον «άνθρωπο».

Είναι βαρύ το φορτίο της ζωής που κουβαλά ως πνευματικός άνθρωπος με αρχές και ιδανικά, κόντρα στην απογοητευτική και πολλές φορές απαράδεκτη πραγματικότητα. Έτσι, η επιτακτική και αναγκαστική διέξοδος γι’ αυτόν, γίνεται η γραφίδα της ποίησης. Ως δικλείδα ασφαλείας, τον προφυλάσσει από την ψυχοφθόρα κατάσταση των κακώς εχόντων πραγμάτων.

Η υπαρξιακή υπόμνηση στους προβληματισμούς του Αρτέμη Αντωνίου γίνεται μια δικαιολογημένη ηθική διαδικασία, καθώς αναζητά το δέον, το πρέπον, το γιατί και το διότι, για να επιτρέψει κάθε συνειδητοποιημένο βήμα πορείας στην πνευματική του αναζήτηση.

Η επιτυχία του αποτυπώνεται πάνω στην εκφραστική συμπεριφορά των λέξεων που επιλέγει προσεκτικά. Τα κρυμμένα λόγια πίσω από τις γραμμές οδηγούν στο καλά φυλαγμένο σημείο του κρυμμένου θησαυρού, της πλούσιας γνώσης, της ευρυμάθειας και των σκέψεων του.

Δηλώνει στρατευμένος στην υπηρεσία της πατρίδας και στα συμφέροντα των απλών πολιτών. Λάβαρο του ο τιμημένος αγώνας για λευτεριά και δικαιοσύνη. Βλέπει την τέχνη ως πολεμίστρα και αισθάνεται τον εαυτό μου μαχητή.

Στη νέα του ποιητική συλλογή με τίτλο «Στα Μονοπάτια του Χρόνου», τα ποιήματα του είναι αφιερωμένα στον κόσμο που του πρόσφερε την έμπνευση. Το καλαίσθητο εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής κοσμείται με φωτογραφία από το ανάγλυφο σε πέτρα, έργο του ποιητή «Σκέψεις».

Σε ελεύθερη ποίηση, που δεν ακολουθεί μέτρο ή ομοιοκαταληξία, το πρώτο ποίημα τιτλοφορείται:

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Πολιτισμός

ένας χαιρετισμός με χαμόγελο

σε πρόσωπα που συναντάμε

γνώριμα κι άγνωστα.

Πολιτισμός

τα χέρια που φυτεύουν λουλούδια

κι απλώνονται για χειραψίες συμφιλίωσης

Έτσι κάθε στιγμή

προβιβάζεται η ζωή μας

η κοινωνία γίνεται καλύτερη

βγαίνει από τον βάλτο της αδιαφορίας.

Στην αρχή με μικρά βήματα

θ’ ανεβούμε πιο ψηλά

εκεί που η θέληση της καρδιάς

μπορεί να φτάσει.

Να νιώθουμε στην πλάση

πως έχουμε προορισμό

όπως τα ηλιοτρόπια

που γυρνούν στη μεριά του ήλιου.

Είμαστε άνθρωποι θα πει

στρέφουμε το βλέμμα

προς τα καλά έργα της ειρήνης

παίρνοντας φώτιση αγάπης.

Τότε γινόμαστε σκαπανείς

καλύτερου κόσμου

με αξίες πολιτισμού.

ΑΚΑΤΟΙΚΗΤΑ ΟΝΕΙΡΑ

Τ’ ακατοίκητα όνειρα

σκόρπια μες στη ζωή μας

μοιάζουν βραχονησίδες

που δεν είδαν ποτέ λουλούδιασμα

κι όμως αν ταξιδεύαμε χωρίς αυτά

θα είχαμε άχαρη διαδρομή.

ΑΡΧΑΙΕΣ ΔΟΞΕΣ

Μην έχουμε την ψευδαίσθηση

πως οι προγονικές δόξες

μας κάνουν μεγάλους.

Αν πραγματικά καταλαβαίναμε

τη σημασία των προπατόρων

θα νιώθαμε υποχρεωμένοι

απέναντι στα έργα τους

πολύ διαφορετικά!

Θα κάναμε τα πρέποντα

για να είμαστε αντάξιοι.

ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΚΑΤΙ

Στο παρά κάτι της ζωής

σκέφτεται έχει φτάσει.

Την ποίηση διακονεί

επώνυμα πενήντα χρόνια

κι άρχισε να νιώθει

πως είναι πια καιρός

τον επίλογο να σχεδιάσει.

Έφθασε η ώρα

να κρεμάσει το δρεπάνι του!

Ο θερισμός τελείωσε…

Σε λίγο η σοδειά μπαίνει

στο κόσκινο του χρόνου

και θα φανεί αν διακόνησε

αυθεντικά την τέχνη.

 

Συναξάρι της Πολύπαθης Κύπρου

Το «Συναξάρι της Πολύπαθης Κύπρου» που συμπυκνώνει την ιστορία της Κύπρου είναι γραμμένο σε έμμετρη ποίηση και αποτελείται από 100 στίχους με ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. Στην ελληνική παράδοση, η έμμετρη ποίηση έχει βαθιές ρίζες, ξεκινώντας από την αρχαιότητα με τον Όμηρο και φτάνοντας μέχρι τη νεότερη ελληνική λογοτεχνία.

Το ποίημα αυτό του Αρτέμη Αντωνίου ως λήθης εμπόδιο όπως αναγράφει ο ίδιος, αποτελεί μια καταπληκτική, ποιητική ιστόρηση της Κύπρου ανά τους αιώνες. Είναι η επιτομή της αγάπης του ποιητή για την πατρίδα του.

 Ξεκινά με τον πρώτο στίχο:

1

Μες τους αιώνες διάβηκες μαρτυρική πορεία

Κύπρος θεά της ομορφιάς παντοτινή λατρεία.

Το τίμημα του κάλλους σου μεγάλο ήταν ζόρι

Τράβηξες μύρια βάσανα πολύπαθη μας κόρη.

Και συνεχίζει:

2

Ήρθαν και σε κατάκτησαν πολλοί λαοί με βία

πέσανε πάνω στον λαό λυσσάρικα θηρία.

Μα είχες τον ελληνισμό καμάρι στην καρδιά σου

μια μαρτυρία φανερή η μητρική λαλιά σου!

3

Γνώρισες δόξες άφθονες έγραψες ιστορία

στις τέχνες και τα γράμματα είχες λαμπρή πορεία.

Κύπρια Έπη λέγεται άφησε ο Στασίνος

άξιος σαν τον Όμηρο κι ο ποιητής εκείνος.

63

Για τρεις αιώνες μείνανε αφέντες τα θηρία

μαύρες σελίδες γράψανε μέσα στην Ιστορία.

Ο τόπος δεινοπάθησε σφαγές λεηλασίες

ήτανε μια διοίκηση όλο αυθαιρεσίες.

76

Η Αγγλική διοίκηση με την στρατηγική της

κάνει την Κύπρο σύντομα κατάκτηση δική της

Το ξέρουν η διαίρεση θα τους εξασφαλίσει

Φέρνοντας τη διχόνοια το στέμμα θα κερδίσει.

94

Έγινες ανεξάρτητη στα λόγια όμως μόνο

Φάνηκε τ’ αποτέλεσμα μέσα στον τρίτο χρόνο.

Φεύγουν οι Τουρκοκύπριοι σε θύλακες δικούς τους

πρόγραμμα διχοτόμησης σχεδίασε ο νους τους.

96

Το εβδομήντα τέσσερα είκοσι Ιουλίου

πέφτεις στα δόντια άδικα του τούρκικου θηρίου.

Με εισβολή παράνομη ερήμωσε τους τόπους

και έδιωξε τον πληθυσμό από πατρίους τόπους.

97

Κύπρος μου ένας Γολγοθάς άρχισε στην πορεία

το έγκλημα που έγινε στίγμα στην Ιστορία…

Οι άλλες εγγυήτριες Ελλάδα και Αγγλία

να πράττει ό,τι ήθελε άφησαν την Τουρκία.

98

Τα θύματα είναι πολλά πενήντα χρόνια τώρα

Ψάχνουμε γι’ αγνοούμενους μες στη μικρή μας χώρα.

Όμως κι οι Τουρκοκύπριοι ζουν τέτοιες καταστάσεις

είναι τ’ αποτελέσματα που φέρνουν οι εντάσεις.

99

Ήμουν κι εγώ αιχμάλωτος μας πήρανε Τουρκία

ο πόλεμος κατάλαβα φέρνει την αδικία.

Στις συμφορές δεν έμεινα και στα παθήματά μου

μια Κύπρος αδιαίρετη είναι πάντα μπροστά μου.

100

Οι Έλληνες βαθύρριζοι είναι σ’ αυτό τον τόπο

και πρέπει με τους σύνοικους τώρα να βρούνε τρόπο

σε μια Κύπρο ελεύθερη να ζουν με ευνομία

η κατοχή του τόπου μας είναι παρανομία. 

Αρτέμης Αντωνιου: Πάθος για την τέχνη και τον πολιτισμό.

Φοίβος Νικολαΐδης

Μάιος 2025

Περιδιάβασμα ζωής, Ανδρέας Κ. Χριστοφή (Χαρτζιώτης)

Ποιητική δημιουργία με πάθος από τον Ανδρέα Χριστοφή

Η ποίηση εν’ έμφυτη

χάρισμαν του πλασμάτου

τζιαι σαν πεθάνει τζι’ ύστερα

την κουβαλά μιτά του.

Ο Ανδρέας Χριστοφή, γνωστός και ως Χαρτζιώτης, Κύπριος ποιητής, συγγραφέας γεννήθηκε στη Χάρτζια, επαρχίας Κερύνειας τον Γενάρη του 1938. Οι γονείς του είναι ο Κυριάκος Χριστοφή και η Περσεφόνη Σοφοκλέους.

Αφού τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο του χωριού του, φοίτησε στο Γυμνάσιο Κερύνειας από όπου αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1956. Τον ίδιο χρόν προσελήφθηκε στο Δασονομείο από όπου αφυπηρέτησε το Γενάρη του 1998. Το Φεβρουάριο του 1962 παντρεύτηκε την Κυριακή Σωτήρη Παναγή από τον Άγιο Αμβρόσιο Κερύνειας.

Τον Αύγουστο του 1963 αποφοίτησε κατόπιν διετούς φοίτησης το Δασικό Κολλέγιο Προδρόμου και μετατέθηκε στη Λευκωσία, στον Κλάδο Τηλεπικοινωνιών.

Το 1966-1971 παρακολούθησε για πέντε χρόνια μια σειρά μαθημάτων στην Τεχνική Σχολή Λευκωσίας για Τηλεπικοινωνίες, νυχτερινές τάξεις και πέτυχε στις εξετάσεις του City & Guilds of London Institute και απέκτησε το Full Technological Certificate in Telecommunications & Electronics. Έχει δυο κόρες, δυο εγγονούς και μια εγγονή. Ζει προσωρινά στην Αγλαντζιά.

Το βιβλίο του «Περιδιάβασμα Ζωής» περιλαμβάνει μια συλλογή από ποιητικές του δημιουργίες. Αποτελεί μια προσωπική και φιλοσοφική αναδρομή του συγγραφέα στη ζωή του, με έντονα στοιχεία αυτοβιογραφίας και φιλοσοφικής σκέψης. Το έργο συνδυάζει την προσωπική εμπειρία με την ευρύτερη κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, προσφέροντας στον αναγνώστη μια βαθιά και συγκινητική ματιά στον κόσμο του συγγραφέα.

Η ποίησή του διαπνέεται από έντονα συναισθηματικά και πολιτικά στοιχεία, ενώ ο τρόπος γραφής του χαρακτηρίζεται από μια αμεσότητα και δυναμισμό, που αντανακλούν τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της εποχής του. Χρησιμοποιεί την Κυπριακή διάλεκτο και η γραφή του Χαρτζιώτη εκφράζει έναν συνδυασμό παραδοσιακών και σύγχρονων στοιχείων, εστιάζοντας σε ανθρώπινες αξίες όπως η ελευθερία, η πατρίδα και η αντίσταση στις αδικίες. 

 Φοίβος Νικολαΐδης

Οδυσσέας Ελύτης. Η ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη και επιδράσεις

 Γράφει ο Δρ Ανδρέας Σοφόκλης

Οφείλουμε σ΄ αυτόν τον μέγιστο ποιητή να αφιερώσουμε έστω λίγο χρόνο. Η ποίησή του είναι αριστούργημα που εκφράζει βαθιές γνώσεις ποιητικών τεχνικών γνωστών και άγνωστω ν.

Ο Οδυσσέας Ελύτης σεβόταν τη δύναμη των αριθμών. Πίστευε ότι οι αριθμοί κυριαρχούν στη ζωή των ανθρώπων και καθορίζουν τη μοίρα τους. Εάν μελετήσουμε σοβαρά τη γεωγραφική θέση του ελληνισμού, από τον Εύξεινο Πόντο περνώντας από όλα τα παράλια της Μικράς Ασίας, από τα νησιά, κυρίως Ελλάδα, μέχρι Ήπειρο συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου, διαπιστώνουμε μεγάλα γιατί της ιστορικής μας πορείας, του ηρωικού στοιχείου, του αξεπέραστου του γνήσιου όρου της λεβεντιάς.

Ας επανέλθουμε, όμως, στο κυρίως θέμα, οι αριθμοί στον Μεγάλο αυτό ποιητή, εκφράζουν την πίστη, που φτάνει μέχρι τον θρησκευτικό μυστικισμό.

Ο αριθμός επτά κυριαρχεί στον Ελύτη, αυτός ο αριθμός στους αρχαίους πολιτισμούς της Ανατολής, των Βαβυλωνίων, των Ινδών, των Ιουδαίων, των Περσών, των Αιγυπτίων, υπήρξε ιερός. Αυτή η δύναμη των αριθμών και του αριθμού επτά πέρασε και στον ελληνικό ορθολογισμό.

«Η πίστη στην ιερότητα του αριθμού επτά έχει προέλευση αστρολογική, αρχικά συνδεόταν με τη λατρεία της Θεάς Σελήνης. Από τη Σελήνη πέρασε κατόπιν στη λατρεία και των άλλων θεών: Διονύσου, Ήρας, Δήμητρας και κυρίως του Απόλλωνα.», Μελέτη Ι. Καλλιτσουνάκι: «Επταδικαί  Έρευναι.

Στις αρχαίες δοξασίες έχει, συνεπώς, τις ρίζες της η ηλιακή μεταφυσική του Ποιητή και δηλώνεται ανάλογα ως λατρεία του φωτός και ως πίστη στην ιερότητα των αριθμών.

Ο αριθμός επτά κυριαρχεί στα ποιήματα μεταξύ των ετών 1935-1940, στη Συλλογή Προσανατολισμοί (1940): επτά ποιητικές συνθέσεις, χωρισμένες σε 7 ή σε 14 ή σε 21 μέρη, πολλαπλάσια του 7: «Επτά νυχτερινά επτάστιχα», Παράθυρα προς την Πέμπτη εποχή», «Ωρίων», «Διόνυσος»,  «Οι Κλεψύδρες του αγνώστου», «Αιθρίες», «Η συναυλία των γυακίνθων».

Οι «Παραλλαγές πάνω σε μιαν αχτίδα», της Συλλογής: ήλιος ο πρώτος (1943), αποτελούνται από επτά ποιήματα όσα είναι τα χρώματα του έρωτισμού: κόκκινο, πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί, ανοιχτό γαλάζιο, βαθύ γαλάζιο, μενεξενί, χρώματα που κυριαρχούν στη γεωγραφία, στην κουλτούρα, στην ιστορική πορεία των Ελλήνων.

Σε επτά μέρη χωρίζεται το ποίημα: «Η καλωσύνη στις λυκοποριές (1946) και το πρώτο μέρος, «Η Γένεσις» από Το Άξιον Εστί (1959).  Όπως και άλλα. Την ίδια δομή έχει και το: «Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας. Το Άξιον Εστί χωρίζεται σε τρία μέρη: Γένεσις, Πάθη, Δοξαστικό, το Άσμα χωρίζεται σε δύο μέρη, που αντιστοιχούν μόνο στο δεύτερο και στο τρίτο μέρος Του Άξιον Εστί, αντίστοιχα με το Γένεσις.

Το Άσμα λειτουργεί, όπως τα δημοτικά Μοιρολόγια, συνυπάρχουν δύο σημαντικά χαρακτηριστικά, το εγκωμιαστικό και το θρηνητικό, το «ηρωικό» και το «πένθιμο». Κυριαρχούν  δύο πλαίσια, το καθ΄ ένα αναπτύσσεται σε επτά επί μέρους ενότητες. Το πρώτο αναφέρεται στην εμφάνιση των εχθρών και στον θάνατο του παλληκαριού, του Ανθυπολοχαγού της Αλβανίας-Διγενή Ακρίτα, το δεύτερο τονίζει την ήττα-φυγή των εχθρών με την Ανάσταση του Ανθυπολοχαγού-Βασίλειου Διγενή Ακρίτα στην Άνω Ιερουσαλήμ-στον Άνω Όλυμπο τον Αιώνιο, τον Αληθινό.

Ο Ελληνισμός διαχρονικώς παλεύει και μάχεται κατά των δυνάμεων του σκότους, είτε αυτές οι δυνάμεις είναι εξωτερικές, δηλαδή εχθρικές επιβουλές είτε είναι εσωτερικές δηλαδή το σαράκι της διχόνοιας που του κατατρώει τα σωθικά, δηλαδή τα νέα του βλαστάρια που αδίκως χάνονται.

Δεν ήταν μόνος του ο Ανθυπολοχαγός της Αλβανίας, σ΄ αυτή τη θυσία μαζί του, φυσικά υπήρξαν χιλιάδες άλλοι που θυσιάστηκαν στον ιερό βωμό για την ελευθερία της Ελλάδας-για την αξιοπρέπεια των Ελλήνων.

Όμως θα μπορούσαμε κατ΄ επέκταση να τον θεωρήσουμε τον μπροστάρη των νέων παιδιών που πέθαναν κατά τη διάρκεια της κατοχής, σε συμπλοκές με τους κατακτητές, από την πείνα από της κακουχίες. Ο αριθμός αυτός τρομάζει μόνο στο άκουσμα τριακοσίων χιλιάδων παιδιών.

Είναι ξεκάθαρο το γεγονός της επίδρασης του Οδυσσέα Ελύτη από τη μακραίωνη ελληνική λαϊκή παράδοση και ιστορία, όπως από σημαντικές ιστορικές περιόδους που αυτές εκφράζονται μέσα από σημαντικούς δημιουργούς του Ελληνισμού και της παγκόσμιας επίδρασής τους, όπως είναι ο Όμηρος,  ο Ρωμανός ο Μελωδός, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Ιωάννης Μακρυγιάννης.

Συνεχιστής και προφητικός είναι ο Οδυσσέας Ελύτης, αφού ο Ανθυπολοχαγός θυσιάζεται και ξαναγεννιέται, όπως ο κύκλος της φύσης,  στα διαχρονικώς ελληνικά μέρη, από τον Εύξεινο Πόντο, μέχρι την Ήπειρο, τη Μακεδονία, τη Θράκη την Κύπρο μέχρι και σήμερα.

 Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος.

1960-1974 μέχρι σήμερα, Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

 Του Δρ. Ανδρέα Σοφόκλη

Εάν,

Εάν διχόνοιες συνεχίζουμε,

Νόηση δεν αποκτούμε,

Μνήμες ξεχνούμε,

Ενότητα δεν έχουμε,

Μυαλό δε βάζουμε,

Ιστορία δε μελετούμε,

Γεωγραφία δε γνωρίζουμε,

Οικονομία δεν ισχυροποιούμε,

Παιδιά δε γεννούμε,

Χωρισμούς έχουμε,

Διπλές τετραπλές παντριές κάνουμε,

Οικογένειες διαλύουμε,

Τους νέους δε στηρίζουμε,

Ηθική δεν έχουμε,

Πατρίδα δεν αγαπούμε,

Ορθοδοξία υποτιμούμε,

Πολιτική αγνοούμε,

 

Εάν,

Στις τόκες πιστεύουμε,

Τους εις και μόνους λατρεύουμε,

Τις Ιδεολογίες υπερτιμούμε,

Το χρήμα λατρεύουμε,

Το σώμα μας με φαγητά μόνο γεμίζουμε,

Την ψυχή εγκαταλείπουμε,

 

Εάν,

Αγάπη δεν έχουμε,

Σύμπνοια περιγελούμε,

Σοβαρότητα αγνοούμε,

Έθνος εγκαταλείπουμε,

 
Τότε,

Συνέπειες έχουμε,

Χαμό θα ψάχνουμε,

Χαμό δε θα έχουμε,

Η θάλασσα έμεινε,

Ο Ουρανός φαίνεται,

 

Όμως, εμείς,

Ψάρια δε γινόμαστε,

Σε πουλιά δε μεταβαλλόμαστε.

             

              Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

              Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος