Συγκλονιστική συνέντευξη του Τούρκου ακαδημαϊκου και ιστορικού Τανέρ Ακσάμ

"Ζούμε τον 21ο αιώνα, η νοοτροπία μας είναι ακόμα εκείνη του 1453"

Συγκλονιστική συνέντευξη του Τούρκου ακαδημαϊκου και ιστορικού Τανέρ Ακσάμ, στην διαδικτυακή εφημερίδα Ahval: Ο έγκριτος καθηγητής γράφει: “Στην πραγματικότητα το μόνο πράγμα που έπρεπε να πει κανείς για το θέμα της Αγίας Σοφίας είναι “ανάρμοστο” και “ντροπή”. Σκέπτομαι, όμως, ότι οι συνομιλητές μου δεν διαθέτουν την πολιτιστική λεπτότητα να αντιληφθούν το νόημα αυτών των λέξεων. Γι αυτό θα μιλήσω ανοιχτά για το θέμα και με τον τρόπο που θα τον καταλάβουν.Αυτό που έγινε στην Αγία Σοφία είναι ένα ξεκάθαρο δείγμα βαρβαρότητας. Αποτελεί την διακήρυξη των Τούρκων ότι είναι απολίτιστοι και καταστροφικοί.

Γιατί; Επειδή με αυτό που έκαναν δήλωσαν σε όλο τον κόσμο ότι “όσο κι αν ζούμε στον 21ο αιώνα διατηρούμε τη νοοτροπία του κατακτητή του 1453. Εμείς ακόμα και στον 21ο αιώνα δεν έχουμε την αγωνία να προστατεύσουμε μια παγκόσμια κληρονομιά της ανθρωπότητας”.

Δεν έχουμε αποθέματα πολιτισμού για να πάμε πάρα πέρα την πολιτιστική κληρονομιά που μας κληροδότησαν.

Δεν έχουμε να προσθέσουμε ούτε ένα λιθαράκι στην παγκόσμια κληρονομιά. Εμείς δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε μια νέα πολιτισμική αξία. Μπορούμε μόνο να την κατακτήσουμε, να την χαλάσουμε, να την γκρεμίσουμε και να την καταστρέψουμε. Αυτό συνέβη με ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς , την Αγία Σοφία, που μετατρέψαμε σε τζαμί και την κατακτήσαμε ξανά όπως το 1453, αλλά στον 21ο αιώνα.Αυτό που έγινε είναι μια πολιτισμική καταστροφή.Μήπως ο Ερντογάν και ο Μπαχτσελί θα καταλάβουν τώρα τα αίτια της εξαιρετικά αρνητικής εικόνας που επικρατεί στον κόσμο έναντι των Τουρκων;

Ο Ρώσος διανοούμενος του 19ου αιώνα Nikolay Denilevski έκανε μια διάκριση μεταξύ των κοινωνιών που δημιουργούν πολιτισμό κι εκείνων που τον καταστρέφουν. Απαριθμεί με χρονολογική σειρά αυτούς που δημιούργησαν δέκα είδη πολιτισμών Αιγύπτιοι, Κινέζοι, Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι, Φοίνικες, Κελντανί, Ινδοί, Πέρσες, Έλληνες, Ρωμαίοι, Άραβες, Ευρωπαίοι και συνεχίζει: Παράλληλα με αυτούς τους θετικούς πολιτισμούς υπήρξαν παράγοντες, όπως οι Ούννοι, οι Μογγόλοι και οι Τούρκοι που έλαμψαν κατά διαστήματα και μετά έσβησαν και χάθηκαν. Όλοι αυτοί εκπλήρωσαν το καταστροφικό τους καθήκον, συνέβαλαν στο θάνατο θνησιγενών πολιτισμών και αφού διασκόρπισαν τα απομειναρια τους επιστρέφουν στην ασημαντότητα τους και χάνονται. Αυτούς μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε αρνητικούς παράγοντες της Ιστορίας¨.

Έχουν λεχθεί πάρα πολλά πράγματα σε βάρος των Τούρκων στη Δύση. Όχι μόνο οι διανοούμενοι αλλά και απλοί άνθρωποι εκφράστηκαν για την καταστροφική τάση πολιτισμών των Τούρκων.“Οι Τούρκοι ποδοπατούν σε κάθε βήμα που κάνουν στην Βαλκανική Χερσόνησο τα έργα πολιτισμού χιλιάδων χρόνων”. ” Ο Τούρκος όπου βρει δένδρο θα το κόψει”. “Οι Τούρκοι εξαφάνισαν παντού πολιτισμούς και δεν προστάτευσαν ποτέ αυτά που βρέθηκαν στην ιδιοκτησία τους “. “Δεν είναι με κανένα τρόπο πολιτισμένος λαός και δεν κατάφερε να σταθεί αντάξια στο επίπεδο πολιτισμού των εδαφών που κατέκτησε”. “Δεν καρπίζει τίποτα στο έδαφος που πάτησε το πόδι Οθωμανού”. “Ξεράθηκαν και δεν φυτρώνουν ούτε χορτάρια εκεί που πάτησαν Οθωμανοί”.

Οι Οθωμανοί δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να καίνε , να ρημάζουν, να καταστρέφουν τα μέρη που κατέκτησαν.

Σε ορισμένες πηγές μάλιστα αναφέρεται ότι η καταστροφική μανία και η αναλγησία των Τούρκων δεν στρέφεται μόνο έναντι των ξένων. Οι Τουρκοι αξιωματούχοι πνίγουν και σκοτώνουν βάρβαρα τους δικούς τους ανθρώπους όταν αισθανθούν την παραμικρή υποψία. Εάν τώρα επαναληφθούν όλα αυτά θα μπορέσει ο Ερντογάν και ο Μπαχτσελί να πουν όχι δεν είναι έτσι; Κοιτάξτε σε τι χάλια οδήγησαν τη χώρα. Καταπιέζεται, βασανίζεται και φυλακίζεται κάθε άνθρωπος που ασκεί την παραμικρή κριτική έναντι της εξουσίας. Αυτά που καταστρέφουν δεν είναι μόνο άνθρωποι. Τόσο η πολιτιστική κληρονομιά όσο και το φυσικό περιβάλλον εισπράττουν αρκούντως το μερίδιο τους. Αυτό που κάνουν είναι μια φοβερή, απεριόριστη χρήση δύναμης, η οποία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αδηφαγία της καταστροφικής μανίας του φανατισμού.Στην πραγματικότητα ο Ερντογάν και ο Μπαχτσελί εκπροσωπούν την παραδοσιακή βαρβαρότητα και τάση καταστροφής που έχει βαθιές ρίζες σε αυτό τον τόπο.Σήμερα η Μικρά Ασία είναι γεμάτη με κατεστραμμένες εκκλησίες και ιερούς τόπους που χρησιμοποιούνται είτε ως στάβλοι είτε ως αποθήκες

.Το δίδυμο Ερντογάν-Μπαχτσελί (μπορείτε να προσθέσετε και τον Περιντσέκ) είναι οι εκπρόσωποι της καταστροφικής παράδοσης που έκαψε, γκρέμισε την Μικρά Ασία και δεν περιορίστηκε μόνο στον εκτοπισμό και τον αφανισμό ανθρώπων αλλά επεκτάθηκε και στην πολιτιστική κληρονομιά.

Η τουρκική μανία καταστροφής και εξόντωσης βρίσκονται στην εξουσία ως συνασπισμός Ερντογάν-Μπαχτσελί. Για αυτό τον λόγο η αντίσταση σε αυτούς πρέπει να εκληφθεί ως αγώνας πολιτισμού για κάθε Τούρκο. Έχει ιδιαίτερη η σημασία η κράτηση στις φυλακές του Οσμάν Καβάλα, ιδρυτή του Ιδρύματος Πολιτισμού της Ανατολίας, που θέλει να να διασώσει την πολιτισμική κληρονομιά αυτού του τόπου.

Το θέμα συζήτησης είναι η δοκιμασία των Τούρκων με τον πολιτισμό.

Στο τέλος θα κερδίσει ο Πολιτισμός.”

Οι Βυζαντινοί κλείστηκαν στην Αγία Σοφία , τις τελευταίες μέρες της αυτοκρατορίας και περίμεναν να τους σώσει ο θεός. Το ίδιο κάνει τώρα και ο Ερντογάν, καταφεύγει στην Αγία Σοφία για να σωθεί. Οι φτωχοί άνθρωποι που δεν μπορούν να ταϊσουν τα παιδιά τους τι θα κάνουν ; Θα πάνε στον ναό να προσευχηθούν για να λύσουν τα προβλήματά τους που οφείλεται στην κακοδιαχείριση του σουλτάνου;

Πέρα από τους λεονταρισμούς και τα φτηνά πολιτικά τεχνάσματα καλά θα κάνει ο σουλτάνος να διαβάσει τι έλεγε ο Κικέρων που έζησε π.Χ. ” Τους ιερούς χώρους δεν τους αγγίζεις όχι μόνο με το χέρι αλλά ούτε με τη σκέψη”.

Μνήμες Κατεχομένων

Καραβάς: ένα προσκύνημα

Το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, στοχεύοντας να κρατήσει άσβεστη τη μνήμη για την κατεχόμενη γη μας, διοργάνωσε την Τρίτη 17 Δεκεμβρίου, εκδήλωση με τίτλο «Καραβάς: ένα προσκύνημα».

Η εκδήλωση, που ήταν πρωτοβουλία του Τμήματος Ραδιοφώνου, είναι η δεύτερη από σειρά εκδηλώσεων αφιερωμένων στους κατεχόμενους Δήμους και Κοινότητες, πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα διασκέψεων «Τάσσος Παπαδόπουλος» στο κτίριο του Αρχείου του ΡΙΚ, σε συνεργασία με το Δήμο Καραβά.
 
Σκοπός της εκδήλωσης ήταν να τονιστεί ότι το ΡΙΚ, ως Δημόσια Ραδιοτηλεόραση της Κύπρου, πραγματικά «δεν ξεχνά», αλλά βρίσκεται μονίμως δίπλα στους κατεχόμενους Δήμους και τις Κοινότητες στον αγώνα τους για δικαίωση και επιστροφή, τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας και την εμψύχωση ενός λαού που αγωνίζεται για αποκατάσταση των δικαίων του.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλάμβανε χαιρετισμούς από τον Αναπληρωτή Γενικό Διευθυντή του ΡΙΚ κ. Γρηγόρη Μαλιώτη, το Μητροπολίτη Κερύνειας κ. Χρυσόστομο και το Δήμαρχο Καραβά κ. Γιάννη Παπαϊωάννου. Ακολούθησε προβολή μικρής διάρκειας ντοκιμαντέρ με τίτλο «Αφιέρωμα στον Καραβά» παραγωγής ΡΙΚ. Στη συνέχεια έγινε παρουσίαση του αφιερώματος «Ο Καραβάς, τέχνες και τεχνίτες» από το Δρα Χριστόδουλο Χατζηχριστοδούλου καθώς και αναφορά από τη συγγραφέα Ελένη Παπαδημητρίου. Ακολούθως ακούστηκε το ποίημα του Χρίστου Κτωρίδη με τίτλο «Η θύμιση» που ανέγνωσε η κα Λουκία Μούγη.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης τα παιδιά της Σχολής Λεωνίδα Πιτσιλίδη, υπό τη διεύθυνση της Κίκας Πιτσιλλίδου ερμήνευσαν τον «΄Υμνο του Καραβά» σε στίχους και μουσική του Λεωνίδα Πιτσιλίδη. Η εκδήλωση συνεχίστηκε με καλλιτεχνικό αφιέρωμα από το Μουσικό σχήμα του Μάριου Χαραλαμπίδη, στο οποίο συμμετείχαν oι μουσικοί: Mάριος Χαραλαμπίδης, Χαράλαμπος Χαραλάμπους,΄Αριστος Χριστοδούλου και ΄Αλκης Αγαθοκλέους.

Στη συνέχεια η Χριστίνα Τσέλεπου ερμήνευσε το τραγούδι «΄Υστερη Βουλή» που έγραψε η ίδια και πήρε το Πρώτο βραβείο στο Διαγωνισμό Σύνθεσης Κυπριακού Τραγουδιού το 2002, που προκήρυξε το ΡΙΚ.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν Βουλευτές της Επαρχίας Κερύνειας, ο Πρόεδρος της ΄Ενωσης Δήμων και Δήμαρχος Αμμοχώστου, ο Πρόεδρος της Παγκύπριας ΄Ενωσης Προσφύγων, Δήμαρχοι, Κοινοτάρχες και εκπρόσωποι σωματείων των κατεχομένων Δήμων και Κοινοτήτων, Μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου του Καραβά και της Κερύνειας, ο Πρόεδρος και Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΡΙΚ, πρώην και νυν αξιωματούχοι του ΡΙΚ, Καραβιώτες και πολλοί φίλοι του Καραβά.

Την επιμέλεια και παρουσίαση της εκδήλωσης είχε η ΄Ελενα Χαραλάμπους, Παραγωγός Ραδιοφωνικών Προγραμμάτων του ΡΙΚ.

Χαιρετισμός Αν.Γ.Δ. ΡΙΚ Γρηγόρη Μαλιώτη

Κυρίες και κύριοι, εκ μέρους της Διεύθυνσης και του Προσωπικού του ΡΙΚ σας καλωσορίζω στην αποψινή μας εκδήλωση για τον κατεχόμενο Καραβά με την οποία συνεχίζεται μια σειρά εκδηλώσεων αφιερωμένη στους κατεχόμενους δήμους και κοινότητες μας.

Θέλω να συγχαρώ τους λειτουργούς του Τμήματος Ραδιοφώνου για τη διοργάνωση της εκδήλωσης. Η εκδήλωση μεταδίδεται απευθείας από το Πρώτο Πρόγραμμα Ραδιοφώνου, και οπτικογραφείται για μετάδοση και από την τηλεόραση. Ευχαριστώ επίσης θερμά την Ένωση Κατεχόμενων Δήμων, τον πρόεδρο και τα μέλη της, για την στήριξη της πρωτοβουλίας αυτής.

Η αποψινή εκδήλωση η οποία είναι αφιερωμένη στον Καραβά, αποτελεί τη δεύτερη από μία σειρά εκδηλώσεων αφιερωμένων στην κατεχόμενη γη μας και συγκεκριμένα στους κατεχόμενους δήμους και κοινότητες. Εκδηλώσεις όπως η αποψινή εντάσσονται στην αποστολή της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, που συμπεριλαμβάνει την προαγωγή του πολιτισμού, τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας, και την εμψύχωση ενός λαού που αγωνίζεται για αποκατάσταση των δικαίων του.

Εκδηλώσεις που συντηρούν τη μνήμη και μας καλούν να συμμετάσχουμε στον αγώνα για δικαίωση και επιστροφή στην κατεχόμενη γη, μέσα σε συνθήκες πραγματικής ελευθερίας. Το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, μέσω των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων του δεν σταμάτησε ποτέ του, χρόνια τώρα, να προβάλλει την κατεχόμενη γη μας και να στέλλει μηνύματα για αγώνα δικαίωσης και επιστροφής.

Κάθε μήνα και μία εκδήλωση - προσκύνημα στην κατεχόμενη γη και πάντα με τη συνεργασία των δήμων, που καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες στα 40 τόσα χρόνια , να κρατήσουν τις μνήμες ζωντανές μέχρι την ημέρα της επιστροφής και συμβάλλουν με πολλούς και διάφορους τρόπους στη διατήρηση της αγωνιστικότητας του λαού μας για τελική δικαίωση.

Η λήθη είναι μια επιλογή. Η μνήμη όμως, η ιστορική μνήμη είναι χρέος του καθενός μας. Χρέος μας είναι να διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού τούτες τις μνήμες, τις νοσταλγίες και τις αφηγήσεις για την κατεχόμενη γη μας γιατί αποτελούν τον φάρο και την κινητήρια δύναμη στον αγώνα της επιστροφής.

Το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου είναι πάντα στο πλάι σας και θα στηρίζει τις προσπάθειες σας. Γιατί τούτη η γη ανήκει σε όλους μας πρόσφυγες και μη πρόσφυγες. Τέλος ευχαριστώ τον Δήμο Καραβά και ιδιαίτερα τον Δήμαρχο Ιωάννη Παπαϊωάννου για τη συνεργασία και συγχαίρω τους συναδέλφους γι’ αυτή την πρωτοβουλία.Σας ευχαριστούμε όλους που μας τιμήσατε με την παρουσία σας και καλές γιορτές.

Χαιρετισμός Δημάρχου Καραβά, Γιάννη Παπαϊωάννου

«Ύμνος για σένα Καραβά εν τούτο το τραούδι, τζιαι στέλνω σου το πόμακρα μαζί με τ’ αερούδι». Με αυτόν το συγκινητικό στίχο και τη μελωδία, η αγαπητός μας Λεωνίδας Πιτσιλλίδης και τα παιδιά που το ερμήνευσαν μας έχουν ταξιδέψει στη γη του Καραβά και μας έχουν προετοιμάσει για το τι θα παρακολουθήσουμε στη συνέχεια.

Φωτοδότρα η μνήμη μας οδηγεί απόψε σ’ ένα διαφορετικό σεργιάνι αναπόλησης και θύμησης όπου το οδοιπορικό της ελπίδας και της νοσταλγίας θα αναδιπλώσει εικόνες ξεχωριστές και τα μελωδικά ακούσματα που θα ακούσουμε θα μας δώσουν το στίγμα της αισιόδοξης προοπτικής για καλύτερες μέρες. Ένα ξεχωριστό προσκύνημα στην κατεχόμενη κωμόπολη του Καραβά θα επιδιώξουμε να σας μεταφέρουμε μέσα από το πρόγραμμα της αποψινής εκδήλωσης με παρουσιάσεις από συνεργάτες του Δήμου μας.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ εκ μέρους όλων των συνεργατών μου στο Δημοτικό Συμβούλιο Καραβά στη διεύθυνση του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και στους παραγωγούς ραδιοφώνου του πρώτου προγράμματος, για την πρωτοβουλία τους να εντάξουν στα προγράμματα του ΡΙΚ αφιερώματα για τους κατεχόμενους δήμους και τις κοινότητές μας.

Θα αξιοποιήσω το χρόνο που μου δίνεται σ’ αυτή την παρέμβασή μου στην αποψινή εκδήλωση με μια περιεκτική αναφορά για την αποστολή του Δήμου μας, τις επιδιώξεις, την έγνοια μας για τη συνεχιζόμενη κατοχή της πατρίδας μας, τα οράματα και τις προσδοκίες μας για καλύτερες μέρες.

Ο Δήμος Καραβά είναι ένας από τους αρχαιότερους δήμους της Κύπρου. Ιδρύθηκε το 1884. Όλα τα Δημοτικά Συμβούλια, από την ίδρυση του Δήμου μας, ανέπτυξαν μια πλούσια δραστηριότητα και με τις ενέργειές τους, σταδιακά, έδωσαν στην κωμόπολη του Καραβά μια ξεχωριστή αίγλη σε πολλούς τομείς. Η φυσική ομορφιά του τοπίου, η προοδευτικότητα των κατοίκων ήταν τα βασικά εκείνα στοιχεία που έδωσαν ώθηση να δημιουργηθούν οι εξαίρετες εκείνες συνθήκες μιας ευημερούσας κωμόπολης με πολύ καλές προοπτικές ανάπτυξης και βελτίωσης της ποιότητας ζωής.

Η εισβολή του 1974 ανέτρεψε όλα εκείνα τα όμορφα όνειρα δημιουργίας και βρεθήκαμε διωγμένοι σ’ ένα νέο πρωτόγνωρο περιβάλλον με πρώτιστο στόχο να αναζητούμε τη δημιουργία συνθηκών που θα δίνουν λύσεις στα πάμπολλα προβλήματα που δημιούργησε η προσφυγιά. Ο Δήμος Καραβά, όπως και οι υπόλοιποι κατεχόμενοι Δήμοι βρέθηκαν εκτός των γεωγραφικών τους ορίων με μια αποστολή πολύ δύσκολη με πρώτιστο στόχο την επανασύνδεση των κατοίκων και τη δημιουργία ενός αγωνιστικού μετώπου διεκδίκησης για επιστροφή στη φυσική μας έδρα, εκεί από όπου διωχτήκαμε με πολύ πόνο και θλίψη κάτω από τις τραγικές συνθήκες του πολέμου το καλοκαίρι του 1974.

Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να οργανωθεί σε μια καλή βάση η φωνή των προσφύγων μας σε τοπικό επίπεδο σε κάθε Δήμο, σε κάθε κοινότητα, όμως σιγά-σιγά αυτές οι δυσκολίες ξεπεράστηκαν, η οργάνωση έγινε πάνω σε καλύτερη βάση και οι ενέργειες για το Εθνικό μας θέμα ενδυναμώθηκαν σε αρκετούς τομείς. Θα αναφέρω στη συνέχεια επιγραμματικά, μερικές μόνο λεπτομέρειες από τις δραστηριότητες των Καραβιωτών που γίνονται πάνω σε οργανωμένη βάση που βασικό στόχο έχουν την προβολή της ιστορίας της κωμόπολής μας και τη σύσφιγξη των δεσμών μεταξύ των κατοίκων. Βασικός στόχος όλων μας είναι μια μέρα, εύχομαι πολύ σύντομα, να αξιωθούμε να γευτούμε τη μεγάλη χαρά της ελευθερίας του τόπου μας και μαζί και του Καραβά μας.

Ο Δήμος Καραβά αναλαμβάνει ένα πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτή την αποστολή. Γίνονται πολλές ενέργειες και πρωτοβουλίες με τη συνεργασία όλων των σωματείων και φορέων του Καραβά που θα αναφερθούν στη συνέχεια. Κύριος συμπαραστάτης στο έργο του Δήμου μας είναι το Προσφυγικό Σωματείο «Ο Καραβάς», το οποίο ιδρύθηκε το 1987, με πρώτο πρόεδρό του τον Ανδρέα Χατζηπαναγή. Από την ίδρυσή του το σωματείο έχει μια αξιόλογη δράση και συνεισφορά σε πολλές δραστηριότητες, Εθνικές, πολιτιστικές, κοινωνικές και άλλες. Επιδόσεις ψηφισμάτων σε πρεσβείες, αντικατοχικές εκδηλώσεις, κοντά στις οικογένειες των αγνοουμένων μας και με πρώτιστο στόχο τη σύσφιγξη των δεσμών μεταξύ των σκορπισμένων Καραβιωτών.

Μια παραδοσιακή εκδήλωση του Καραβά που διοργανώνει από την ίδρυσή του το σωματείο μας είναι «Ο Χορός του λεμονιού». Μια εκδήλωση που διοργανώνεται και από τα σωματεία των αποδήμων μας στην Αγγλία, Αμερική και Αυστραλία. Ένα σημαντικό στοιχείο της συνεργασίας του σωματείου με το Δήμο μας είναι η από κοινού ίδρυση του Ταμείου Ευημερίας Καραβιωτών που βασικό στόχο έχει τη στήριξη δυσπραγούντων οικογενειών του Καραβά. Το 1994 επαναδραστηριοποιήθηκε το αθλητικό σωματείο της κωμόπολης Καραβά, η Αθλητική Ένωση Καραβά, το οποίο στη συνέχεια αγκαλιάστηκε από όλους τους Καραβιώτες και μετονομάστηκε σε Αθλητική Ένωση Καραβά Λάμπουσα.

Το αθλητικό μας σωματείο προβάλλει την αθλητική παράδοση της κωμόπολης μας στην Κύπρο και το εξωτερικά και ειδικά στο άθλημα της πετόσφαιρας έχει δε να παρουσιάσει σημαντικές διακρίσεις με την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2012 και δυο φορές το κύπελλο το 2010 και 2013. Σημαντική, επίσης, είναι η δράση της Σχολικής Εφορείας Καραβά για θέματα που σχετίζονται με τους νέους μας και η οποία με το νέο χρόνο προχωρά με την ίδρυση ταμείου χορηγιών για άριστους μαθητές με καταγωγή τον Καραβά, ένα αξιόλογο κληροδότημα που εξασφαλίστηκε από δωρεά του αείμνηστου Γεωργίου Τσίμο.

Αναφέρω επίσης ότι εδώ και έντεκα χρόνια λειτουργεί το Ταμείο Υποτροφιών Δήμου Καραβά με συνολικές χορηγίες ύψους 400,000 € που έχουν δοθεί από το ζεύγος Νίκου και Ελπίδας Σιακόλα. Το ταμείο έχει προσφέρει μέχρι σήμερα χορηγίες ύψους πέραν των 140,000 € σε 300 νέους περίπου με καταγωγή τον Καραβά. Η επόμενη εκδήλωση απονομής χορηγιών έχει οριστεί στις 4 Ιανουαρίου του 2014.

Το 1998 συστάθηκε με κοινή πρωτοβουλία του Δήμου Καραβά και του προσφυγικού σωματείου «Ο Καραβάς» το Πολιτιστικό Ίδρυμα Καραβιωτών, βασική επιδίωξη του οποίου είναι η προβολή και διάσωση πολιτιστικών πληροφοριών και έργων λαϊκής τέχνης, σχετικών με τον Καραβά. Το οίκημα του ιδρύματος φιλοξενεί τα προσωρινά γραφεία του Δήμου μας, καθώς και των υπολοίπων σωματείων και φορέων του Καραβά. Μια άλλη πολύ αξιόλογη πρωτοβουλία η οποία αγκαλιάστηκε από το Δήμο και το Προσφυγικό Σωματείο «Ο Καραβάς», είναι η ίδρυση του Δημοτικού Συμβουλίου Νεολαίας Δήμου Καραβά, το 2007. Μέσα από ένα δικό τους φορέα οι νέοι μας στηρίζουν το έργο του Δήμου, ενισχύοντας την αποστολή του με ποιοτικές εκδηλώσεις.

Στο ετήσιο πρόγραμμα των δραστηριοτήτων του Δήμου, σε γενικές γραμμές περιλαμβάνονται εθνικοί και θρησκευτικοί εορτασμοί, αντικατοχικές εκδηλώσεις, συνέδρια, ομιλίες, εκθέσεις και εν γένει πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις, αλλά και ειδικές εκδηλώσεις για τους νέους, για άτομα της τρίτης ηλικίας, καθώς και για τους απόδημους Καραβιώτες, οι οποίοι είναι επίσης οργανωμένοι στις χώρες όπου φιλοξενούνται. Στις ΗΠΑ υπάρχει ο Σύλλογος «Λάμπουσα» Νέας Υόρκης, στην Αυστραλία ο Σύλλογος «Λάμπουσα» Μελβούρνης και στην Αγγλία ο Σύνδεσμος Λαπήθου, Καραβά και περιχώρων Μεγάλης Βρετανίας.

Μεταξύ όλων των οργανωμένων φορέων του Καραβά υπάρχει αλληλοστήριξη και στενή συνεργασία με το Δήμο. Κοινή συνισταμένη των προσπαθειών τους είναι η προβολή της ιστορίας και του πολιτισμού που ανέπτυξε ο Καραβάς πριν από την τουρκική επιδρομή και κατοχή του, συντηρώντας έτσι τη μνήμη και ενισχύοντας την επιθυμία για επιστροφή των Καραβιωτών στις πατρογονικές τους εστίες. Παράλληλα γίνονται συντονισμένες ενέργειες διαφώτισης τόσο της εσωτερικής όσο και της διεθνούς κοινής γνώμης, έτσι ώστε να ευαισθητοποιηθούν κέντρα αποφάσεων και να συμβάλουν προς την κατεύθυνση εξεύρεσης μιας δίκαιης, λειτουργικής και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού.

Πολύπλευρη είναι επίσης η δράση του Δήμου Καραβά και σε άλλες χώρες. Συμμετέχει σε αποστολές στο εξωτερικό, Αγγλία, Ευρωπαϊκές χώρες και Αμερική, που οργανώνει η Ένωση Δήμων Κύπρου, οι εκτοπισμένοι Δήμοι ή διοργανώνει ο ίδιος, με στόχο την ενημέρωση πολιτικών και άλλων παραγόντων των χωρών αυτών, για το συνεχές διεθνές

έγκλημα της τουρκικής εισβολής-κατοχής και τις τραγικές του συνέπειες, όπως είναι ο βίαιος εκτοπισμός μας, ο εποικισμός των κατεχόμενων εδαφών και η καταστροφή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ο σφετερισμός των περιουσιών τους και η αλλοίωση των τοπωνυμίων.

Αναφορά γίνεται και για τη στήριξη που μας προσφέρουν οι αδελφοποιημένοι με το ΔΗΜΟ Καραβά, Δήμοι της Ελλάδας Λειψών, Αμύνταιο και Κυθήρων. Πρόσφατα τον περασμένο μήνα ο Δήμος Καραβά διοργάνωσε πολιτιστική συνάντηση αδελφοσύνης με το Δήμο Κυθήρων όπου κατεγράφησαν στόχοι και επιδιώξεις που σχετίζονται με την αποστολή και το έργο των δυο Δήμων.

Σημαντική επίσης είναι η πρωτοβουλία που καταβάλλει ο Δήμος μας στον τομέα των εκδόσεων με καταγραφή ιστορικών και άλλων πληροφοριών που συνδέονται με τον Καραβά, καθώς και δραστηριοτήτων του Δήμου μας. Αναφέρω την ετήσια έκδοση του Δήμου μας «Καραβιώτικα Δρώμενα», καθώς και πρόσφατες εκδόσεις μας όπως εκκλησιαστικά μνημεία του Καραβά και η τελευταία μας έκδοση η οποία θα παρουσιαστεί στη συνέχεια «Ο Καραβάς, τέχνες και τεχνίτες». Ένας τομέας δραστηριοτήτων πολύ μεγάλος που με πολύ κόπο και θυσίες προσπαθούμε να εμπλουτίσουμε και να ενισχύσουμε όσο το δυνατό περισσότερο.

Σημαντική είναι η συνεισφορά του Δήμου Καραβά στις δραστηριότητες και πρωτοβουλίες που αναπτύσσει η Επιτροπή Κατεχόμενων Δήμων, οι οποίες εντάσσονται σ’ ένα συντονισμένο πρόγραμμα διαφώτισης και προβολής των βασικών παραμέτρων που συνδέονται με μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στο εθνικό μας θέμα, καθώς και της ανάδειξης ιστορικών στοιχείων και πληροφοριών που σχετίζονται με την ιστορική και θρησκευτική παράδοση των κατεχόμενων περιοχών μας. Κλείνω με ένα ερώτημα για το οποίο θα επιχειρήσω να δώσω και μια απάντηση. Μπορούμε στο γκρίζο περιβάλλον της οικονομικής κρίσης με τις μεγάλες ανατροπές που έχουν δημιουργηθεί να δημιουργήσουμε φωτεινά και αισιόδοξα χρώματα δημιουργίας για ένα καλύτερο αύριο για τον τόπο; Η απάντηση θα μου πείτε έχει ένα μεγάλο ορίζοντα ανάλυσης και θα δυσκολευτούμε να αξιολογήσουμε όλες τις παραμέτρους για να δώσουμε μια πειστική ξεκάθαρη απάντηση.

Η δική μου εκτίμηση είναι ναι, υπάρχει ελπίδα, υπάρχει προοπτική για καλύτερες μέρες. Το πιστεύω ακράδαντα γιατί το βλέπω στους νέους μας, οι οποίοι αν και βιώνουν τα πιο μεγάλα προβλήματα από όλους μας, εξακολουθούν όμως να έχουν οράματα και να πιστεύουν ότι μπορούν να συνεισφέρουν για μια καλύτερη ανθρώπινη και ευαισθητοποιημένη κοινωνία. Μοιράζομαι μαζί σας μόνο δυο μικρά συμβολικά παραδείγματα με πρωταγωνιστές τους νέους του Καραβά. Μια ομάδα νέων του Καραβά από το Δημοτικό Συμβούλιο Νεολαίας του Δήμου μας, μόλις πρόσφατα την περασμένη βδομάδα, αφιέρωσαν πολύτιμο χρόνο για δύο συνεχόμενες μέρες και κατέγραψαν με λεπτομέρειες ό,τι έχει απομείνει από το κοιμητήριο του Αγίου Πέτρου στον Καραβά, σπασμένους τάφους, σκορπισμένους σταυρούς, ονόματα, ξεθωριασμένες φωτογραφίες και άλλο πολύτιμο υλικό. 290 συνολικά περιπτώσεις.

Μια ενέργεια που οι ίδιοι οι νέοι σκέφτηκαν ότι χρειαζόταν να γίνει δίνοντας σε εμάς τους μεγαλύτερους το μήνυμα ότι μπορούν να αναπληρώσουν τις δικές μας παραλήψεις και αδυναμίες. Αξιολόγησαν αυτή την πρωτοβουλία σαν πολύ σημαντική, που πραγματικά είναι, και τους ευχαριστώ θερμά εκ μέρους όλων για αυτή τους τη συνεισφορά. Το υλικό που έχουν συγκεντρώσει θα αξιολογηθεί και θα προγραμματίσουμε τα περαιτέρω βήματα και ενέργειες που πρέπει να γίνουν ως προτεραιότητα για το χώρο που βρίσκονται θαμμένοι οι πρόγονοί μας.

Επίσης, νέοι από το Δημοτικό Συμβούλιο του Καραβά διοργάνωσαν πριν λίγες μέρες, στις 4 Δεκεμβρίου, την τρίτη στη σειρά έκθεση τεχνών με τίτλο «Η κληρονομιά μας». Συμμετείχαν συνολικά 31 νέοι με καταγωγή τον Καραβά με πίνακες ζωγραφικής, έργα γλυπτικής, αγγειοπλαστικής, φωτογραφίες, και άλλα δημιουργήματα. Την περασμένη Πέμπτη ομάδα νέων του Καραβά που συμμετείχαν στην έκθεση, συγκεντρώθηκαν για να φτιάξουν ένα κοινό πίνακα ζωγραφικής. Με τα μάτια της ψυχής τους έδωσαν στον καμβά χρώματα αισιοδοξίας και αποτύπωσαν εικόνες και μηνύματα για την κατεχόμενη γη μας και τον Καραβά μας. Μια μικρή συμβολική χειρονομία, η οποία εκφράζει την αγάπη και την περηφάνια των νέων μας για τη γη των προγόνων τους και ό,τι τους συνδέει μ’ αυτήν.

Αισιόδοξα θα κλείσω την παρέμβασή μου. Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει πίστη, υπάρχει προοπτική για καλύτερες μέρες φτάνει να το πιστεύουμε και να συμβάλουμε όλοι με τη δική μας στάση και συμπεριφορά σ’ αυτή την πορεία διεκδίκησης και προσφοράς.

Οι φουρτουνιασμένες θάλασσες που μας περιβάλλουν αυτές τις μέρες θα γαληνέψουν και το καράβι της ελευθερίας του τόπου μας θα βρει σύντομα απάνεμο λιμάνι στα καταγάλανα νερά, στα παράλια της αρχαίας Λάμπουσας στον αξέχαστο Καραβά μας. Καλές γιορτές, υγεία, κάθε καλό, καλή δύναμη σε όλους με τη νέα χρονιά. Σας ευχαριστώ πολύ.

Τρίτη 17 Δεκεμβρίου, 2013. 19.30 Κτίριο Αρχείου

Η Σιωπηλή Σχολή

Το Ελληνικό Ίδρυμα Ιστορικών Μελετών (ΙΔ.ΙΣ.ΜΕ.) τιμώντας την 50^η επέτειο της αποφοιτήσεως της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου από την Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, υλοποίησε μαζί με Έλληνες και Τούρκους ιστορικούς το ντοκιμαντέρ «Η Σιωπηλή Σχολή» όπου παρουσιάζεται μια αναδρομή στην ιστορία της Σχολής από την ίδρυσή της το 1844 μέχρι και το κλείσιμό της το 1971. Η ερευνητική ομάδα του ΙΔΙΣΜΕ, έπειτα από πολύμηνη ιστορική έρευνα,  ταξίδεψε σε Χάλκη, Κωνσταντινούπολη, Κάλυμνο και Θεσσαλονίκη για τις ανάγκες των γυρισμάτων. Συνάντησε και πήρε συνέντευξη από πρώην μαθητές της Σχολής, καθηγητές αλλά και από τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής. Συνέντευξη παραχώρησε και ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος ο οποίος αποφοίτησε από τη Σχολή το 1961. Τη σκηνοθεσία υπογράφουν οι Ειρήνη Σαρίογλου και Μαρίνα Λεοντάρη ενώ την πρωτότυπη μουσική συνέθεσε ο Βασίλης Δημητρίου.

Η πρώτη επίσημη παρουσίαση του ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα θα πραγματοποιηθεί  τη Δευτέρα 4 Απριλίου 2011 και ώρα 19:30 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Το έργο υλοποιήθηκε σε συμπαραγωγή με την ΕΡΤ.

Στη χώρα των ανυπότακτων (Bled al Siba)

Γράφει η
Άννα Mαραγκού
Από Λευκωσία

Όχι δε θα ασχοληθώ με τον Πήτερ Παν, η δική του χώρα λέγεται η χώρα του Ποτέ –Ποτέ. Eγώ θα σας μιλήσω για μιαν άλλη χώρα – μια γεωγραφική οντότητα- που γνωρίζω αυτές τις μέρες. Περίεργο πράμα και σαγηνευτικό η ιστορία. Eδώ και λίγο καιρό επέστρεψα στα θρανία και παρακολουθώ μαθήματα για την ιστορία του Mάγκρεμπ*, δηλαδή αυτού του κομματιού της γης που αγγίζει στη μια του πλευρά τη Mεσόγειο και στην άλλη την έρημο της Σαχάρας, δηλαδή το Mαρόκο, την Aλγερία την Tυνησία, και τη Λιβύη.

Οι κακεντρεχείς της στήλης θα χαμογελάσουν και θα πουν αυτό της έλειψε, όλα τα άλλα τα ξέρει και τώρα ασχολείται και με την αντίπερα όχθη! Όχι αγαπητοί μου, απλά έχω καταθέσει τα όπλα για τις δικές μας διεκδικήσεις, και αποφάσισα να πάρω αποστάσεις ασφάλειας από τους νέους καθεδρικούς ναούς, και τα νέα τεράστια τζαμιά (ναι, έτσι πάει το πράγμα, εμείς ναό, εκείνοι τζαμί), από το λάιφ στάιλ αλά Xαντίτ και από τα καλλιμάρμαρα Δημαρχεία και Iδρύματα Πολιτισμού! Ως αν ο πολιτισμός μετριέται με τους τόνους του μπετόν και όχι με το εκτόπισμα και τη δημιουργία των ανθρώπων.

Tέλος πάντων, είπα έξοδος από τα δικά μας, τα μικρά και τα ποταπά (στο νέο μου μάθημα η έξοδος αυτή – το kharij, στάθηκε η αιτία για δημιουργία αίρεσης) και είσοδος στη μαγεία της ιστορίας, αυτής που ενώ καταγράφει σηματοδοτεί και χαράσσει δρόμους και λεωφόρους! Έμαθα πολλά σε δυο μαθήματα. έμαθα ότι οι Bέρβεροι, οι αυτόχθονες κάτοικοι του Mαγκρέμπ πριν την αραβική κατάκτηση, είναι ένας λαός υπαρκτός και σήμερα, και μάλιστα διεκδικητικός για τον πολιτισμό και την ιστορία του.

Tο σύνολο των κατοίκων του Mαγκρέμπ είναι σήμερα πρώτα Bέρβεροι και μετά Άραβες! Eίναι περήφανοι για τον πολιτισμό τους, τις πόλεις και τις μεδίνες τους, την τέχνη, την ποίηση, τη φιλοσοφία τους, και την προστατεύουν ως κόρη οφθαλμού, κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι της Πάφου και της Xώρας! Στα σχολεία έχουν καταφέρει να διδάσκουν τη Bερβερική γλώσσα, δεν την έχουν εξευτελίσει σε φαρσοκωμωδίες και διαφημιστικά σποτάκια! Σερφάροντας στο διαδίκτυο είδα ραδιοσταθμούς και τηλεοπτικά κανάλια στη Bερβερική γλώσσα, είδα ένα σύνολο ανθρώπων να υπερασπίζονται την ιστορία αλλά συνάμα και την παράδοσή τους. Έμαθα ότι οι πρώτες κοινωνίες των Bερβέρων χωρίζονται σε δύο μεγάλες ενότητες. Στην κεντρική εξουσία (δηλαδή αυτή που κατέχει το θησαυροφυλάκιο που λέγεται bled al makhzen) και στην άλλη, αυτή που αρνείται την κεντρική εξουσία και δεν πληρώνει φόρους – τη χώρα δηλαδή των ανυπόταχτων εξ’ου και ο τίτλος της στήλης. Tο bled al siba. Σας λέει κάτι αυτό;

Aντίδραση και αντίσταση λοιπόν από τα γεννοφάσκια τους οι Bέρβεροι. Προς όλες τις κατευθύνσεις που αποτελούν κίνδυνο για τον τόπο τους. Tους Pωμαίους, τους Bυζαντινούς, τους Άραβες... Kαι κατάφεραν μέσα από όλους αυτούς τους αιώνες να κρατηθούν στο χάρτη, να σηματοδοτούν ένα πολιτισμό και μια γλώσσα, που είναι ίσως άγνωστη σε μας αλλά σημαντική για την ιστορία της Mεσογείου θαλάσσης, αυτής της τεράστιας λιμνοθάλασσας μέσα στην οποία έχουμε και εμείς το δικό μας μερτικό. Δεν παραμιλώ. Στέκομαι στις αξίες της ιστορίας, στη σωστή διδαχή της, στα πορίσματα που βγαίνουν από τη μάθησή της. Eδώ εμείς τελειώνουμε το σχολείο και είναι αμφίβολο κατά πόσο οι μαθητές μας έχουν μια σφαιρική και αντικειμενική εικόνα της ιστορία του τόπου. Έχουμε καταντήσει να φοβόμαστε την ιστορία και τις αλήθειες που κρύβει... προσκολληθήκαμε -με το δίκαιό μας- προς την ελληνική και μόνο κατεύθυνσή της, καθότι και εμείς κομμάτι του ελληνισμού είμαστε, και αγνοούμε εντελώς το τι συμβαίνει γύρω μας.

Διερωτώμαι πόσοι μαθητές μας γνωρίζουν τις πέντε στήλες του Iσλάμ; Δεν θα έπρεπε; Πόσοι γνωρίζουν τη διαφορά ανάμεσα στους Σουνίτες και τους Σιίτες; Πόσοι ξέρουν τι είναι ο σουφισμός, οι μαραμπού και η μπαράκα; Kαι όμως βρίσκονται εντελώς κοντά μας, σε απόσταση αναπνοής. Δεν έπρεπε και αυτά να αποτελούν μέρος της ευρύτερης παιδείας μας κύριε Yπουργέ; Xωρίς να υποτιμούμε τη δική μας ιστορία, αν ανοίξουμε και λίγο τα μάτια μας στη γύρω περιοχή, στην ιστορία της κοντινής Συρίας, του Λιβάνου, της Aιγύπτου, του Mάγκρεμπ πόσο πιο έτοιμο θα ήταν το νησί για να δεχτεί τις κοσμογονικές αλλαγές που μας έρχονται; H Kύπρος αλλάζει! Εμείς;
Άννα Mαραγκού

*Μάγκρεμπ (Maghreb) που στα Αραβικά σημαίνει «το μέρος όπου δύει ο ήλιος, Δύση», είναι η περιοχή της Βορειοδυτικής - Βόρειας Αφρικής που περιλαμβάνει το Μαρόκο, την Αλγερία και την Τυνησία, τη Λιβύη και τη Μαυριτανία. Τη σημερινή εποχή το Μάγκρεμπ είναι η περιοχή με τουλάχιστον 155 εκ. ανθρώπους και οι ευρωπαϊκές μεσογειακές χώρες διαθέτουν 180 εκ. πολίτες, αρκετοί εξ’αυτών μετανάστες και πιστοί του Ισλάμ προερχόμενοι από τη Βόρειο Αφρική.