Ναυτικός Κατάλογος, που περιέχει τα ονόματα του πληρώματος δύο τριήρεων

 

Τέλη 5ου π.Χ. αιώνα.  Επιγραφικό Μουσείο.

Στη στήλη αυτή μπορεί κανείς να διακρίνει πολλές από τις ειδικότητες καθώς και τον τόπο καταγωγής των ανθρώπων που επάνδρωναν μία τριήρη. Διαπιστώνεται πως οι κωπηλάτες προέρχονται από τις τάξεις των θητών, των δούλων αλλά και κάποιοι από αυτούς είναι μέτοικοι. Αυτό καταδεικνύει και την πληθυσμιακή σύνθεση του Πειραιά. Ο Κατάλογος είναι τιμητικός και βρέθηκε στην Ακρόπολη, στο Ερέχθειο.

athinodromio. gr
Κωνσταντίνος Ουρανός

The stolen Ancient Greek masterpiece from the sculptor Lysippos

Ancient Greek Art

The stolen Ancient Greek masterpiece from the sculptor Lysippos: The horse sculptures come from the island of Chios ( the fifth largest of the Greek islands), since four horses and a quadriga (a type of chariot that was also used in the Ancient Olympic Games) was mentioned in the Parastaseis syntomoi chronikai, more commonly called “brief Historical Notes”text dated from the 8th o 9th century.

The horses stayed there until 1204, when they were looted by Venetian forces as part of the sack of the capital of the Byzantine Empire in the Fourth Crusade. Interestingly, the collars on the horses necks that you can see in the photos below were added about this time to cover the areas that their necks and heads had been removed to allow then to be transported from Constantinople to Venice.

Soon after the Fourth Crusade, Doge Enrico Dandolo (Doge meaning a civil officer or lay judge in Venice or Genoa) sent the horses to Venice, where they were installed on the terrace of the façade of St. Mark’s Basilica in 1254.

In 1797, Napoleon had the horses forcibly removed from the basilica and carried off to Paris, where they were used in the design of the Arc de Triomphe du Carrousel together with a quadriga.

In 1815 the horses were returned to Venice by Captain Dumaresq, who had fought at the Battle of Waterloo and along with the allied forces in Paris.

He was selected, by the Emperor of Austria, to take the horses down from the Arc de Triomphe and return them to their original place at St Mark’s in Venice. For doing an excellent job bringing the horses back to Venice, the Emperor gave him a gold snuff box with his initials in diamonds on the lid.

Until the early 1980s, the horses remained untouched over St. Marks. But with growing air pollution that would make the statues deteriorate quicker, they were removed and brought in side St. Marks and can still be seen inside t

Από πού προήλθαν τα «ματάκια»;

Έτσι ήταν τα μάτια της θεάς!

Από πού προήλθαν τα «ματάκια»;

Τα φυλακτά πού είναι τόσο διαδεδομένα στην λεκάνη της Μεσογείου και είναι γνωστά ως «ματάκια» έχουν και αυτά την Ελληνική καταγωγή τους.

Όταν στην Ελλάδα επιβλήθηκε η νέα θρησκεία του χριστιανισμού, τα αγάλματα των θεών θεωρήθηκαν σατανικά. Με απίστευτη μανία ο χριστιανικός όχλος κατεδάφιζε τους ναούς των Ελλήνων θεών και κατέστρεφε τα αγάλματά τους. Με αποτέλεσμα τα μαρμάρινα αγάλματα να μετατρέπονται σε ασβέστη...

Ένα καμίνι με χιλιάδες τμήματα από σπασμένα αγάλματα ανακαλύφθηκε στην περιοχή Καλοίνδια της Χαλκιδικής- Μακεδονία, ενώ τα χάλκινα τα έλιωναν για να γίνουν όπως λέει ο ποιητής Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς, δεκάρες και κατσαρόλες.

Τα συνεργεία ανακύκλωσης των Χριστιανών έπαιρναν τα χάλκινα αγάλματα και πρώτα αφαιρούσαν τα μάτια των θεών, τα οποία, αφού θεωρούσαν πως έχουν μαγικές ιδιότητες, τα φύλαγαν.

Τα μάτια αυτά αργότερα τα έφεραν πάνω τους σαν φυλαχτά. Επειδή όμως με τον καιρό δημιουργήθηκε έλλειψη, τότε αποφάσισαν να τα κατασκευάζουν σε μικρές βιοτεχνίες...

Έτσι τα γαλάζια μάτια των θεών συνεχίζουν να μας κοιτάζουν...

Τα Ανθεστήρια στην αρχαία Ελλάδα

 
Τα Ανθεστήρια ήταν μεγάλη αρχαία ελληνική, ετήσια εορτή,προς τιμήν του Θεού Διονύσου. Η οποία τελούνταν στην Αττική και σε πολλές Ιωνικές πόλεις.Τα Ανθεστήρια φέρονται επίσης με την γενικότερη ονομασία <Διονύσια> Ο εορτασμός τους στην Αρχαία Αθήνα τελούνταν την 11η ως και την 13η του μηνός Ανθεστηριώνος (τέλη Φεβρουαρίου- αρχές Μαρτίου).

Η πρώτη μέρα των Ανθεστηρίων ονομαζόταν πιθοίγια.Ονομάστηκε έτσι από το γεγονός ότι την ημέρα αυτή ανοίγονταν και δοκιμάζονταν για πρώτη φορά οι πίθοι με τον οίνο της χρονιάς.
Η δεύτερη μέρα λεγόταν χόες, από το ομώνυμο οινοδοχείο και η τρίτη μέρα των Ανθεστηρίων ονομάζονταν χύτροι,επειδή την ημέρα προσφέρονταν αγγεία με άνθη, μαγειρεμένα λαχανικά και πανσπερμία σιτηρών. Επίσης, την τρίτη και τελευταία ημέρα εορτάζονταν τα Υδροφόρια προς τιμήν όσων χάθηκαν στον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα.

Στην Αρχαία Αθήνα όποτε γινόταν η εορτή, οι Αθηναίοι δοκίμαζαν το νέο κρασί μέσα σε ατμόσφαιρα γενικής χαράς.

Οι Θεοί των Ελλήνων ήταν συνδεδεμένοι άρρηκτα με τον πολιτισμό

Οι Θεοί των Ελλήνων
Οι Θεοί των Ελλήνων ήταν συνδεδεμένοι άρρηκτα με τον πολιτισμό και τη γνώση στην κλασική αρχαιότητα και μετά. Ακόμη κι αν δεν ξεκίνησε έτσι η λατρεία των θεών, στην πορεία οι θεοί έγιναν συνάρτηση της φιλοσοφίας και της γνώσης και αντιπροσώπευαν την πρόοδο. Όσοι εχθροί κι αν πέρασαν από την Ελλάδα, οι ναοί και οι σχολές εξακολουθούσαν να λειτουργούν μέχρι που ήρθε ο χειρότερος εχθρός του ελληνικού πολιτισμού. Με την αναγκαστική επιβολή του χριστιανισμού εκδιώχθηκαν οι θεοί των Ελλήνων και μαζί τους και η γνώση και η πρόοδος. Ένα σκοτάδι ήλθε για πολλούς αιώνες στο κόσμο. 

Η χριστιανική πλέον ρωμαϊκή αυτοκρατορία, με διάταγμα του Ιουστινιανού, του μεγάλου εχθρού των Ελλήνων, το έτος 529 επέβαλε το κλείσιμο όλων το σχολών, μεταξύ αυτών και της Ακαδημίας, της σχολής του Πλάτωνα. Ο φιλόσοφος Δαμάσκιος που ήταν ο τελευταίος διευθυντής της σχολής το 532 αναγκάστηκε τελικά να εγκαταλείψει την Αθήνα και η σχολή έκλεισε οριστικά μετά από 919 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας. Ο χριστιανισμός θριάμβευσε ολοκληρωτικά επί του «παγανισμού» και μαζί με αυτόν θριάμβευσε και η άγνοια και η οπισθοδρόμηση της ανθρωπότητας καθώς δεν καταστράφηκε μόνο η τότε υφιστάμενη γνώση, αλλά σταμάτησε και η αναζήτηση νέας γνώσης και η καλλιέργεια των επιστημών.

Μετά από αιώνες σκότους το φως της γνώσης που καλλιεργούσαν οι Έλληνες άρχισε και πάλι να ανάβει στην Ευρώπη και οι επιστήμες άρχισαν να ανθίζουν με βάση ό,τι σώθηκε από την αρχαία ελληνική κληρονομιά. Σήμερα η λέξη Ακαδημία είναι σε όλες τις χώρες συνώνυμο της παιδείας και της γνώσης. Μαζί με το νέο αυτό ξεκίνημα επέστρεψαν και οι θεοί των Ελλήνων, γιατί οι θεοί αυτοί είναι η προσωποποίηση του ελληνικού πολιτισμού και όχι μια «ειδωλολατρία» όπως είπαν κάποιοι ανόητοι. Και η προστάτιδα των Αθηνών, η Αθηνά δεσπόζει στην σύγχρονη Ακαδημία των Αθηνών, ως θεά της σοφίας και της γνώσης. Μαζί της και οι άλλοι ελληνικοί θεοί κοσμούν το νεοκλασικό κτήριο που αποτελεί ένα στολίδι. 

Μια όαση ελληνικού πολιτισμού σε έναν κόσμο που δυστυχώς το σκοτάδι της θρησκείας που τον κατέστρεψε είναι ακόμη παρόν, αλλά όχι τόσο ισχυρό πια. Βλέποντας αυτό το κόσμημα μόνο μια θολή εικόνα αποκομίζει κανείς για τη μεγαλοπρέπεια και τη λάμψη που είχε κάποτε ο αρχαίος κόσμος με τα απαράμιλλου κάλλους και αρχιτεκτονικής καλλιτεχνικής αισθητικής έργα, όπως ο Παρθενώνας και οι άλλοι ναοί που έγιναν ερείπια και τα γλυπτά τους καταστράφηκαν και εκλάπησαν από βαρβάρους κάθε λογής. Παρόλα ταύτα, ακόμη και ακρωτηριασμένα παραμένουν πανίσχυρα και ακτινοβολούν αποτελώντας μια αιώνια πηγή έμπνευσης.

Το κεντρικό αέτωμα της Ακαδημίας των Αθηνών όπου ως θέμα έχει την γέννηση της θεάς Αθηνάς στον ποταμό Τρίτωνα. Ξεχωρίζουν στο κέντρο η Αθηνά που μόλις έχει γεννηθεί πάνοπλη από το κεφάλι του καθήμενου Δία. Στα αριστερά του Δία ο Ήφαιστος που κατά το μύθο χτύπησε το κεφάλι του Δία για να γεννηθεί έτσι η Αθηνά. Στα αριστερά όπως βλέπουμε την εικόνα παρίστανται οι θεοί Απόλλων, Άρτεμις, Νίκη. Από τη δεξιά η Ήρα, η Αφροδίτη, ο Έρως και ο Άρης. Το κτήριο της Ακαδημίας των Αθηνών ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1859 με γενναία δωρεά του Σίμωνα Σίνα. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το έτος 1885. Τα σχέδια των γλυπτών είναι του Aυστριακού ζωγράφου Karl Rahl ενώ τα περισσότερα γλυπτά είναι δημιουργίες του Έλληνα γλύπτη Λεωνίδα Δρόση. Αρχιτέκτονες του κτηρίου ήταν οι Θεόφιλους Χάνσεν (Δανός) και Έρνστ Τσίλερ (Γερμανός).

"Οι Έλληνες έστησαν τον άνθρωπο στα πόδια του!"

 «…Για χιλιάδες χρόνια παλαιότεροι πολιτισμοί, όπως αυτοί των Περσών, των Ασσυρίων, των Βαβυλώνιων, έβλεπαν τον άνθρωπο ως ένα απεχθές ον που σέρνονταν μπροστά σε θεότητες και δυνάστες.

Οι ‘Έλληνες όμως, πήραν τον άνθρωπο και τον έστησαν στα πόδια του.
Τον δίδαξαν να είναι υπερήφανος…
Ο κόσμος είναι γεμάτος θαύματα, έλεγε ο Σοφοκλής,
αλλά τίποτα δεν είναι πιο θαυμάσιο από τον άνθρωπο.

Οι Έλληνες έπεισαν τον άνθρωπο, όπως ο Περικλής το τοποθέτησε, ότι ήταν δικαιωματικά ο κάτοχος και ο κύριος του εαυτού του και δημιούργησαν νόμους για να περιφρουρήσουν
τις προσωπικές του ελευθερίες.

Οι αρχαίοι Έλληνες ενθάρρυναν την περιέργεια που είχε ο άνθρωπος για τον εαυτόν του και για τον κόσμο που τον περιτριγύριζε, διακηρύττονταν μαζί με τον Σωκράτη ότι μια ζωή χωρίς έρευνα δεν αξίζει τον κόπο να την ζούμε.

Οι ‘Έλληνες πίστευαν στην τελειότητα σε όλα τα πράγματα, γιʼ αυτό μας κληροδότησαν την ομορφιά, που φτάνει από τον Παρθενώνα και τα ελληνικά αγάλματα, τις τραγωδίες του Αισχύλου, του Ευριπίδη και του Σοφοκλή, την ποίηση του Ησίοδου και του Ομήρου, μέχρι τα ζωγραφισμένα αγγεία ενός απλού νοικοκυριού.

Χωρίς τους ‘Έλληνες μπορεί ποτέ να μην είχαμε αντιληφθεί τι είναι αυτοδιοίκηση.
Αλλά, πολύ περισσότερο ακόμα και από την γλώσσα μας, τους νόμους μας, τη λογική μας, τα πρότυπά μας της αλήθειας και της ομορφιάς, χρωστάμε σε αυτούς την βαθιά αίσθηση για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

Από τους ‘Έλληνες μάθαμε να φιλοδοξούμε χωρίς περιορισμούς, να είμαστε, όπως είπε ο Αριστοτέλης, αθάνατοι μέχρι εκεί που μας είναι δυνατό…».
(The New York Times,).

Ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα στην Πελοπόννησο

 

Ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα είναι το πρώτο ελληνικό μνημείο που συμπεριελήφθη στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO

Η πλούσια ιστορία της Ελλάδας έχει ως αποτέλεσμα να μπορούμε να απολαμβάνουν δεκάδες μνημεία και αξιοθέατα από άκρη σε άκρη στη χώρα. Κάποια περισσότερο και άλλα λιγότερο γνωστά, το καθένα έχει τη δική του ιστορία να διηγηθεί. Ορισμένα έχουν και ένα επιπλέον ενδιαφέρον το οποίο ενδεχομένως να αγνοούμε ή να μην έχει τύχει να ακούσουμε ποτέ. Ο «Παρθενώνας της Πελοποννήσου» είναι ένα από αυτά. Τον αποκαλούν έτσι γιατί όπως μπορείς να δεις έχει ομοιότητες σε πολλά σημεία και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Όλα ξεκινούν από την κατασκευή του και τους ανθρώπους που βρέθηκαν πίσω από αυτήν.

Ο «Παρθενώνας της Πελοποννήσου» και γιατί τον αποκαλούν έτσι

Ο «Παρθενώνας της Πελοποννήσου» είναι στην πραγματικότητα ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα. Είναι ένα μνημείο του 5ου αιώνα π.Χ. ο οποίος αφιερώθηκε από τους Φιγαλείς στον Απόλλωνα. Ο λόγος είναι ότι ο θεός Απόλλωνας τους βοήθησε να ξεπεράσουν μια επιδημία πανώλης. Ο «Παρθενώνας της Πελοποννήσου» βρίσκεται στο κέντρο της Πελοποννήσου και σε υψόμετρο 1.130 μέτρων. Έχει κατασκευαστεί στην ουσία και όχι τυχαία πάνω σε ένα βουνό ανάμεσα στην Ηλεία, την Αρκαδία και τη Μεσσηνία σε απόσταση περίπου 15 χιλιομέτρων από τη γνωστή Ανδρίτσαινα.

Γιατί όμως τον αποκαλούν «Παρθενώνα της Πελοποννήσου»; Ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα θεωρείται έργο του Ικτίνου ο οποίος ήταν ο αρχιτέκτονας του Παρθενώνα. Κοιτώντας τον μπορεί κανείς να δει ομοιότητες στο ύφος της κατασκευής. Επιπλέον, στη ζωφόρο του ναού αναπαριστάται η μάχη μεταξύ Λαπιθών και Κενταύρων. Πρόκειται για μία αναπαράσταση η οποία εμφανίζεται επίσης και στις μετόπες του Παρθενώνα.

Εκτός από το βασικό κτίσμα, πολλοί αρχαιολόγοι έχουν αναφέρει ότι θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως στα θεμέλιά του υπάρχει αρχαιότερος ναός ο οποίος είχε κατασκευαστεί περί τον αιώνα π.Χ. Ο ναός όπως σώζεται σήμερα αποτελεί ένα από τα πλέον εντυπωσιακά και επιβλητικά έργα του Ικτίνου το οποίο συγκεντρώνει στην ιδιαίτερη του δομή όλη την αρχιτεκτονική γνώση του ελληνικού πολιτισμού.

Αυτό που ελάχιστοι γνωρίζουν είναι ότι ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα είναι το πρώτο ελληνικό μνημείο που συμπεριελήφθη στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Ήταν το έτος 1986 όταν προστέθηκε στον κατάλογο συνοδεία του ακόλουθου σχολιασμού: «Ο διάσημος ναός αφιερωμένος στο θεό του ήλιου και της ίασης των ασθενειών κτίστηκε γύρω στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. στα υψίπεδα των Αρκαδικών βουνών. Ο ναός με το αρχαιότερο κορινθιακό κιονόκρανο που έχει βρεθεί μέχρι τώρα συνδυάζει το αρχαϊκό ύφος και το δωρικό ρυθμό με ορισμένα καινοτόμα αρχιτεκτονικά στοιχεία.»

Εκπαιδευτική απόδραση στην Ηλεία

Για να πας σε αυτό το μνημείο που διηγείται την ιστορία της Ελλάδας θα ακολουθήσεις μια όμορφη διαδρομή. Πηγαίνεις από το παραλιακό χωριό Θολό, μέσω Νέας Φιγάλειας Ηλείας και κατά μήκος του ποταμού Νέδα. Μην χάσεις και μια εκδρομή στους περίφημους καταρράκτες της περιοχής. Τα χρώματα και οι ήχοι της φύσης θα σου μείνουν αξέχαστοι.

Η επίσκεψη στο ναό του Επικούριου Απόλλωνα είναι απλώς η αφορμή για μια εκδρομή στην περιοχή. Ολόκληρη η Πελοπόννησος εξάλλου αποτελεί ένα υπαίθριο μουσείο που σε ξεναγεί με τον δικό του τρόπο στην ιστορία της Ελλάδας.