Αιγιαλούσα, Ονοματολογία Αιγιαλουσιτών, Κώδιξ Φορολογουμένων της Κύπρου, Τουρκοκρατία, 1825, Συμπεράσματα

 Του Δρ Ανδρέα Σοφόκλη

Η εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στη Γιαλούσα

Σημειώνω ότι τα ονόματα και τα επίθετα έχουν αποκρυπτογραφηθεί με τη σειρά όπως αυτά εμφανίζονται καταγεγραμμένα στην Πηγή. Η Πηγή παραθέτει την ονοματολογία, ορθώς, κατακόρυφα, τώρα την παραθέτω  με τη σειρά της πηγής αλλά οριζοντίως για λόγους οικονομίας χώρου.

Χ΄= Χατζή

Τα ονόματα έχουν μεταφερθεί όπως ακριβώς είναι γραμμένα στην Πηγή. Οι συγχωριανοί είναι καλό να αναζητήσουν το Οικογενειακό τους δέντρο και αυτό να το παραδώσουν ως κόρην οφθαλμού και τιμής στα παιδιά και στα εγγόνια τους. Είναι  ατράνταχτη τεκμηρίωση της Ελληνικής μας καταγωγής και της Ορθόδοξής μας πίστεως.

Νικόλας Λεοντίου. Σωτήρης Χ΄Γιακουμή. Γαβριήλ Χ΄Γιαννίκκου. Κυριάκος Χριστοδούλου. Μιχαήλ Αντωνίου. Γιαννής Π΄(πιθανώς Παπά) Ιωάννου. Ζαχαρίας Π΄(πιθανώς Παπά) Πέτρου. Γιαννής Νικόλα. Δημήτρης Τζαγκάρη. Παπά Θεόδωρος Κυριακού. Αντώνης Χριστοδούλου Τζολάκκη. Γιαννής Μιχαήλ. Λογίζος Μαρίας (Χήρας). Ζαχαρίας Π΄(Παπά) Δημητρίου. Γεώργιος Ζαχαρία Κωφού. Αντζιελής Μαυρομμάτη. Κουμής Πλισσή. Νεόφυτος Κυριακού. Νικόλας Χριστοδούλου Μαθητής Χ΄Ιωάννου. Γεώργιος Πέτρου. Μιχαήλ Ορφανού. Γαβριήλ Χ΄Δημητρίου. Κυριακός Μαρίας (Χήρας). Θεόδωρος Ιωάννου Π΄(Παπά) Λεοντίου. Συμεών Κυριακού. Φλουρέντζος Ττοφή. Χριστόδουλος Κακουρή. Νικόλας Αντώνη Τζαγκάρη. Γιαννής Ττοφή Τζιολάκκη. Γεώργιος Αντωνίου. Πέτρος Κουμή. Γεώργιος Κουντουρή. Λεόντιος Χ΄ Νικολή. Λάζαρος Φωκά. Κυριακός Ττοφή. Ττοφής Τζοβάνη. Δημήτριος Γεωργίου. Κυριακός  Χ΄ Χριστοφή. Μάρκος Χριστοφού Μελίνης. Γεώργιος Τζαγκάρης και Μιχαήλ Υιός του. Ζαχαρίας Χ΄ Ιωάννου. Μιχαήλ Γρηγορίου. Παναγής Σαβούκκας. Κυριακός Σαβούκκας.  Λεόντιος Παπαπέτρου. Γεώργιος Μαρίας. Κυριακός Γεωργίου. Γεώργιος Νικολάου. Χριστόδουλος Παπαϊωάννου. Κωνσταντής Πελεκάνου. Ττοουλής Ζαχαρίου. Γιαννής Κωνσταντή. Παναγής Ορφανός. Μάρκος Ιωάννου Άνιφτου. Θεοδωρής Νικόλα Μαυρομμάτη. Κουμής Γιάννη Μαυρομμάτη. Ττοουλής Αρέστη. Καρά Ιωάννης Τσαγκάρη. Χάννας Χ΄Δημητρίου. Ζαχαρούδης Χ΄Δημητρίου. Δημήτριος Χ΄Κακού. Παυλής Πετεινού. Χ΄Ιωάνης Παπαπέτρου. Τζοβάνης Νικολάου Ο Μικρός. Ζαχαρίας Πετρή. Γεώργιος Σωτήρη. Ττοουλής χ΄Ττοφή Παπαχρίστου. Γιαννής Αντωνίου. Παυλής Ττοφή Τζολάκκη. Γιαννής Πιερή. Ττοουλής Χ΄Πιερή Επιτρόπου. Παρασκευάς Χ΄Ιωάννου. Κυριακός Κωφός (Ξένος). Γεώργιος Χ΄Χριστίνας. Γεώργιος Παφίτη. Λύσανδρος Ττοφαρίδης. Χριστόδουλος Ττοφή. Ττοφής Γρηγορίου. Δημήτριος Χ΄Ιωάννου. Δημήτριος Κελλούδης. Πλυσής Κιαουρή. Κυριάκος Μαθητής Ελευθερίου Κωμοδρόμου.

Ηλίας Σάββα Κωμοδρόμου Από Κανακαριά. Χριστοφής Χ΄ Πιερή  Από Μελάναγρα. Σάββας Καγκελλάς Από Σωτήρα Λάρνακας.

Ενδεικτικά συμπεράσματα:

Μέσα από την πληθυσμιακή μελέτη των φορολογουμένων, οι οποίοι ήταν ογδόντα εννέα, συμφώνως προς την υπό μελέτη πηγή, εμφαίνεται ότι το 1825 η Αιγιαλούσα είχε κατοίκους μεταξύ των αριθμών τετρακόσιων σαράντα πέντε και επτακόσιων δώδεκα, δηλαδή πληθυσμιακώς ήταν από τις μεγαλύτερες Κοινότητες της Κύπρου. Ο υπολογισμός αυτός εξάγεται από τη μορφή της οικονομίας των Κοινοτήτων της τότε εποχής, επί Οθωμανοκρατίας, που ήταν γεωργοκτηνοτροφική. Φυσικά αυτή η μορφή οικονομίας, με κάποιες σημαντικές αλλά λίγες αλλαγές, διατηρήθηκε και στην άλλη σκληρή σκλαβιά στην αγγλοκρατία, μέχρι και την τουρκική εισβολή του 1974. Επίσης, από το γεγονός ότι ως Κοινωνίες ήταν βαθιά θρησκευόμενες.

Οι οικογένειες, στις Κοινότητες, χρειάζονταν εργατικά χέρια, για να βοηθούν στα κτήματα, λόγω του μόχθου που καθημερινώς διεξήγαγαν για επιβίωση. Ο πόθος για τη συνέχιση της φυλής, της θρησκείας, της οικογένειας (Οίκος λόγω πατέρα, γενεά λόγω μητέρας=Οικογένεια), ενίσχυαν τις γεννήσεις. Συνεπώς ο μέσος όρος παιδιών σε κάθε οικογένεια υπολογίζεται μεταξύ τριών και έξι.

Η τουρκική εισβολή, το 1974 και μετά, με τις συνέπειές της, άλλαξε άρδην πολλές αντιλήψεις και πολλές συνήθειες που συνδέονταν τόσο με τις οικογενειακές συνήθειες και με την κουλτούρα των Κοινοτήτων προηγουμένως όσο και με τη μορφή των αλλαγών στην οικονομία. Μεταξύ αυτών των αλλαγών, άμεση επίδραση, είχε το αστικό οικονομικό μοντέλο, το μοντέλο του τουρισμού, που αναπτύσσονταν πλέον με ταχύ ρυθμό αλλά και η αστική κοινωνική και οικονομική κουλτούρα των μη έως ελάχιστων παιδιών.

Ως προς την ονοματολογία, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο, τα ονοματεπώνυμα είναι γνήσια ελληνικά και ορθόδοξα. Αξίζει να αναφερθεί ότι ένας αριθμός επιθέτων υπάρχει και συνεχίζεται μέχρι σήμερα σε οικογένειες της Αιγιαλούσας. Ένας αριθμός επιθέτων προέρχονται από τα επαγγέλματα που ασκούσαν, από συνήθειες που είχαν, από την επίσκεψη και προσκύνηση στους Αγίους Τόπους (Χ`=Χατζή).

Σύμφωνα με τα ποσά που πλήρωναν, ως φορολογούμενοι, καταδεικνύεται ότι οι κάτοικοι ήταν πλούσιοι. Αυτό τεκμηριώνεται με καταφανείς λόγους: Γεωγραφική θέση και όλων όσων διέθεται, όπως γη, θάλασσα, εργατικότητα των κατοίκων.

Σημαντικό συμπέρασμα, είναι και το γεγονός της εγκατάστασης στην Αιγιαλούσα, από αυτή την εποχή, ανθρώπων και οικογενειών από άλλες Κοινότητες και περιοχές της Κύπρου.

Μέσα από τον αριθμό των ιερέων και της έναρξης επιθέτων από τα Παπά και Χ`, δηλώνεται η αγάπη και η εμπιστοσύνη των Γιαλουσιτών στον Θεό. Στα επίθετα δεν μπαίνει το τελικό ς, δηλώνοντας την οικογενειακή καταγωγή.

Το όνομα Κυριακός τονίζεται στο -κός και  όχι στο -άκος, ορθώς αφού είναι το όνομα αυτό προς τιμή του Αγίου Κυριακού-Άγιος Κυριακός και όχι Άγιος Κυριάκος που είναι λάθος.

Τα διπλά: κκ, μμ, ττ, λλ, όπως και το: τζ, είναι χαρακτηριστικά της κυπριακής διαλέκτου.

Όπως συμπεραίνεται, μέσα από την ονοματολογία αυτή, οι λόγοι που κράτησαν την πορεία μας μέσα στα δύσκολα έως και τραγικά χρόνια της σκλαβιάς, ήταν η βαθιά θρησκευτική πίστη, η αγάπη στην οικογένεια, η ισχυρή θέληση της συνέχισης των αρχών και αξιών του ελληνισμού και της ορθοδοξίας, η συνέχιση των πατρογονικών και των μητρογονικών ονομάτων. Αυτά πρέπει και επιβάλλεται να τα μεταλαμπαδεύουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας, εάν μέσα σε αυτές τις συνθήκες της ισοπέδωσης των πάντων θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σε αυτό το Νησί ως Έλληνες και ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Τα ελληνικά ονόματα έχουν βαρυσήμαντη σημασιολογία, αυτά πρέπει να δίνουμε στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας. Συνδέονται με τις προσωπικότητες ιστορικών προσώπων, Αποστόλων και Αγίων, είναι τα ονόματα των προγόνων μας. Τα επίθετα δηλώνουν οικογενειακή πορεία και ιστορία, όπως και καταγωγή.

Πηγή: Κώδιξ Φορολογουμένων της Κύπρου κατά Επαρχίες και Χωριά, 1825, Νο 21. Αρχείο Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου.

Δρ Ανδρέας Σοφόκλης

Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος

ΑΙΓΙΑΛΟΥΣΑ, Εκκλησίες, Εξωκλήσια, Αρχαιοελληνικά και Ομηρικά Ονόματα, Επαγγέλματα, Πληθυσμός-Κοινωνία, Διοικητικό Κέντρο

 Γράφει ο Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Αιγιαλούσα, Πανδαισία χρωμάτων την Άνοιξη. Πεδινή Κωμόπολη, με λοφίσκους, με χρυσή αμμουδιά, με εναλλαγή άγριου θαλάσσιου τοπίου με μικρούς ορμίσκους αμμουδιάς, με το δάσος της Καβάλας να στολίζει την περιοχή, το οποίο φυσικά είναι απέναντι από τη Μελάναργα.

Η Αιγιαλούσα έχει τρεις σημαντικές Εκκλησίες: Του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, της Αγίας Μαρίνας, του Αγίου Θερίσου (Αγίου Θύρσου).

Στην Αιγιαλούσα είναι καταγεγραμμένα σειρά από εξωκλήσια, όπως: Ο Άγιος Φώτιος στον Αμμόβουνο.  Η Αγία Μαρίνα Πύργου, που βρίσκεται δύο χιλιόμετρα νότια του Αγίου Θερίσου. Το Παρεκκλήσι του Αγίου Θερίσου, είναι ο Πρώτος, ο Αρχικός Ναός ο Αφιερωμένος προς τιμή του Αγίου Θερίσου, βρίσκεται στην παραλία Ανατολικά του Μεγάλου Ναού και φημίζεται για το Αγίασμά του. Παναγία Γλυκιώτισσα, είναι σπηλιά στο Ανατολικό Άκρο της Παραλίας Μέγαλος. Παναγία Γαλακτινή, που είναι σπηλιά Δυτικά του Λιμνιώνα. Αγία Θέκλα, βρίσκεται  Δυτικά του Α` Δημοτικού Σχολείου. Αγία Σολωμονή, βρίσκεται στην περιοχή Καλλάδες. Άγιος Γεώργιος βρίσκεται στην Καλαμιά.  Άγιος Ιωάννης, βρίσκεται στην Καλαμιά.  Παναγία Ζωοδόχος Πηγή, βρίσκεται Δυτικά του Δρόμου προς τη Μελάναργα. Ελπίζω να μη μου έχουν διαφύγει κάποια.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι το Κοιμητήριο αποτελεί ιερότατο σημείο για τους ανθρώπους της Αιγιαλούσης, αφού εκεί είναι θαμμένοι οι πρόγονοί μας, οι οποίοι σηματοδοτούν την ιστορική μας πορεία.

Στοιχεία που δηλώνουν την από τους Ομηρικούς Χρόνους Καταγωγή και δημιουργία της Αιγιαλούσας πριν από την Εκστρατεία των Αχαιών/Μυκηναίων/Δαναών/Ελλήνων κατά της Χώρας του Ιλίου (Έλληνες στην καταγωγή), ως Αχαιών Ακτή και την Ομηρική καταγωγή των Γιαλουσιτών και Γιαλουσίτισσων:

Οι Αχαιοί ίδρυσαν στον Μασσερκόνα, πριν την Εκστρατεία κατά της Χώρας του Ιλίου, την Αχαιών Ακτή, τα ερείπια αυτής της Πόλης μέχρι σήμερα μαρτυρούν την Ιστορική αλήθεια της ατόφιας Ελληνικότητάς μας.

Φαίνεται ότι ως Κοινότητα, με το όνομα αυτό ή/και με άλλο όνομα που δεν έχουμε στοιχεία, αρχίζει την Ιστορική της πορεία από τη Βυζαντινή Περίοδο, όταν η Γνήσια Ελληνική Βυζαντινή Αυτοκρατορία απλωνόταν και κάλυπτε τον Παγκόσμιο Ελληνισμό από τη Μαύρη Θάλασσα, Εύξεινο Πόντο, Μικρά Ασία, Θράκη, Ήπειρο, Μακεδονία, Κάτω Ιταλία Ελληνικά Νησιά περιλαμβανομένης φυσικά της Μεγαλονήσου μας της Κύπρου, της Νήσου των Αγίων και Ηρώων.

Πέραν από το πάρα πάνω Ιστορικό γεγονός, αφού οι Βυζαντινοί, όπως όλοι οι Έλληνες διαχρονικώς, ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα για την ανάπτυξη παραλιακών περιοχών με σημαντική γεωγραφική θέση, όπως είναι η παραλιακή περιοχή της Αιγιαλούσας και της ευρύτερης περιοχής, το γεγονός αυτό το μαρτυρεί και η Βυζαντινή Εκκλησία προς τιμή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.

Δυστυχώς, οι Σαρακηνοί με τις επιδρομές τους, κατά την προσφιλή τους μέθοδο, την κατέστρεψαν, οι κάτοικοι υποχρεώθηκαν να κατοικήσουν στο εσωτερικό σε πιο ασφαλή μέρη, όπου καλύπτονταν από βουνά και από απόκρημνα παράλια. Αργότερα, όταν επανήλθε η ασφάλεια με τις νίκες των Βυζαντινών, οι κάτοικοι επέστρεψαν, επανεγκαταστάθηκαν και την ανοικοδόμησαν, όπως θα πράξουν οι γενεές των Ελλήνων και Ορθοδόξων με την επιστροφή.

Ένα άλλο, ως τρίτο τεκμήριο, που μαρτυρεί την Αρχαία Καταγωγή της Αιγιαλούσας είναι η πληθώρα Αρχαιοελληνικών ονομάτων που πιθανώς να μην τα συναντάμε κατά πληθυσμιακή αναλογία σε καμία άλλη Κοινότητα, Κωμόπολη, Δήμο, Πόλη της Κύπρου ή και της Ελλάδος, ειδικά σε αυτούς τους καιρούς που και στην ονοματολογία κυριαρχεί το ξενόφερτο το χωρίς ρίζες και αρχές. Παραθέτω αριθμό ονομάτων και καλώ τους συγχωριανούς και τις συγχωριανές να ερευνήσουν το γενεαλογικό τους δέντρο, να καταγράψουν ονόματα και επίθετα, διδάσκοντάς τα στα παιδιά και στα εγγόνια τους, όπως και στα νεογέννητα παιδιά και στα εγγόνια τους  να δίνουν τα δικά μας ονόματα για τη συνέχιση της ιστορικής μας πορείας: Αρχικά το ίδιο το όνομα Αιγιαλούσα ( Η έχουσα του Αιγιαλού τα λούσα, τις φαντασμαγορικές ομορφιές του Αιγιαλού), Διονύσιος ( Διόνυσος), Μελπομένη, Λέανδρος, Ελένη, Οδυσσέας, Μενέλαος, Τηλέμαχος, Ανδρομάχη, Λυσανδρής (Λύσανδρος), Περσεφόνη, Ασημάκης, Κυβέλη, Αυγούστα (=Σεβαστή) (Αύγουστος=Σεβαστός), Νέαρχος, Γιασεμής (Άνθος Γιασεμιού), Όμηρος, Ζαχαρίας (=Ο Θεός θυμάται), Νεοπτόλεμος, Λυσιμάχη (=Λύνει μάχες), Δαίδαλος, Μισιέλλης (=Μικέλλης= Ποιος σαν τον Θεό), Ηλέκτρα, Μαυρομάτης, Παράσχος, Πασχάλης, Ορέστης, Ναυσικά, Αγησίλαος, Αριστείδης, Νικόδημος, Αυγή, Ευαγόρας, Θάλεια (Θαλλό, Θάλλω), Αριστοτέλης, Αχιλλέας, Σοφόκλης (=Σοφοκλής), Θεμιστοκλής, Μιλτιάδης, Ευριπίδης, Βρίλας, Ευανθία (=Ευ-Άνθος), Ηλίας (άλιος=>άλς=θάλασσα, αυτός που κατοικεί στη θάλασσα, αυτός που ανατέλλει στη θάλασσα και αυτός που δύει στη θάλασσα. Υιός του Ήλιου). Οφείλω να σημειώσω ότι τα πάρα πάνω ονόματα δεν είναι τα μόνα υπάρχουν περισσότερα τα οποία πρέπει να καταγραφούν. Επίσης,  κάποια από τα πάρα πάνω ονόματα δεν εμφανίζονται μόνο σε ένα πρόσωπο.

Η Αιγιαλούσα, από το 1970, ήταν το Διοικητικό Κέντρο της Χερσονήσου Καρπασίας, αυτό τεκμηριωνόταν από τα ακόλουθα στοιχεία:

Εξατάξιο Γυμνάσιο, πλήρως οργανωμένο. Δύο Δημοτικά Σχολεία. Οργανωμένη Ομάδα, η Αχαιών Ακτή. Αστυνομικός Σταθμός. Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ταχυδρομική Υπηρεσία, ιδρύθηκε το 1886. Τμήμα Δασών. Νοσοκομείο. Φαρμακείο. Μετεωρολογικό Κέντρο. Κινηματογράφος. Ιδιωτική Τράπεζα, ιδρύθηκε το 1925. Συνεργατικό Ταμιευτήριο. Εργοστάσιο Επεξεργασίας του Καπνού, με ισχυρές προοπτικές ευρύτερων δραστηριοτήτων με τεράστια κέρδη. Ξενοδοχείο, Υπεραγορά. Σταθμός Βενζίνης. Πληθώρα Ταβερνών και Καφενείων, αφού οι κάτοικοι της Αιγιαλούσας φημίζονταν για τις διασκεδάσεις, για τη φιλία, για τη φιλοξενεία, για την εξωστρέφεια. Αυτοί ήταν και οι λόγοι που πολλές άλλες οικογένειες από άλλες περιοχές της Κύπρου έρχονταν, εγκαθίσταντο και εύκολα ενσωματώνονταν στην Κωμόπολη.

Οι οικογένειες της Αιγιαλούσας ασχολούνταν με πολλά επαγγέλματα. Το γεγονός αυτό ενίσχυε τις οικονομικές δυνατότητές τους. Μέσα από την ενάσκηση των διαφόρων επαγγελμάτων καταδεικνύεται η κοινωνικοοικονομικοπνευματική τους ανοδική πορεία. Στόχος τους ήταν πάντοτε η μόρφωση των παιδιών τους, όπως και η κοινωνικοποίηση μέσα από δραστηριότητες που θα τις ζήλευαν και λεγόμενες σύγχρονες κοινωνίες, αφού είχαν δομικές αρχές την οργάνωση, την ευημερία, την ανάπτυξη.

Ενδεικτικά αλλά σημαντικά επαγγέλματα αναφέρω τα ακόλουθα:

Γεωργία, Κτηνοτροφία. Αλιεία-Ψαράδες. Βιομήχανοι Καπνού. Καθηγητές Μέσης Εκπαίδευσης. Καθηγήτρια Μουσικής. Δάσκαλοι και Δασκάλες. Γιατροί Γενικοί Παθολόγοι. Γιατροί Γυναικολόγοι. Νοσηλευτές και Νοσηλεύτριες. Γιατροί Οδοντίατροι. Φαρμακοποιοί. Τυπογράφος. Ξενοδόχος. Ταβερνιάρηδες. Καφεντζήδες. Ταξιτζήδες. Στεγνοκαθαριστές. Μηχανικοί αυτοκινητών. Οδηγοί Λεωφορείων. Κουριείς. Ξυλουργοί. Χασάπηδες. Φουρνάρηδες.

Είναι σημαντικό να σημειώσω ότι αρκετοί από τους παραγωγούς γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, φρόντιζαν οι ίδιοι να πωλούν τα προϊόντα τους όπως και ψαράδες είτε στην Αιγιαλούσα είτε στην Πόλη της Αμμοχώστου γεγονός που τους εξασφάλιζε περισσότερα κέρδη.

Η Κοινωνία της Αιγιαλούσας, λόγω των επαγγελματικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, του υψηλού βιοτικού και πνευματικού επιπέδου, ήταν δομημένη στο πλαίσιο της ισότητας ανδρών και γυναικών. Στην Αιγιαλούσα οι μαθήτριες, όχι μόνο οι μαθητές, είχαν στόχους μόρφωσης. Φυσικά προς αυτή την κατεύθυνση είχαν εμπνευστές, καθοδηγητές, συνεπίκουρους τους γονείς τους και την αναπτυγμένη μορφωτική κουλτούρα που καταδεικνύεται με τα Σχολεία, με τη Βιβλιοθήκη, με το σύνολο των δραστηριοτήτων. Με τους κόπους με τους μόχθους των Γιαλουσιτών να κτίσουν και έκτισαν μόνοι τους τα δύο Δημοτικά Σχολεία, το Εξατάξιο Γυμνάσιο. Πρότυπα για την εποχή, ως προς τις κτηριακές εγκαταστάσεις, ως προς τις υποδομές, ως προς τον γεωγραφικό τους χώρο, ως προς τις μεθοδολογίες διδασκαλίας, όπως αξιοποίηση χαρτών, διάλογος, επιχειρηματολογία, λύσεις ασκήσεων και απαντήσεις ερωτήσεων στον πίνακα. Σύγχρονες αθλητικές και μουσικές δραστηριότητες και εκδηλώσεις. Οργανωμένοι εκκλησιασμοί των μαθητών και των μαθητριών. Φυσικά οι Δάσκαλοι, οι Δασκάλες, οι Καθηγητές, η Καθηγήτρια, ήταν γνήσιοι Παιδαγωγοί με ελληνοχριστιανικές αρχές και αξίες, με συνείδηση της αποστολής τους.

Αυτή και πολλά άλλα ήταν και είναι η Κωμόπολη της Αιγιαλούσας. Δικαίως το Συμβούλιο της Αιγιαλούσης διεκδικεί την αναγνώρισή μας ως Δήμο.

Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης, Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος

 

 

 

Φωτογραφίες του National Geographic από την Κύπρο του 1928

57 σπάνιες φωτογραφίες του National Geographic από την Κύπρο του 1928

Μια εξαιρετικά σπάνια έκδοση, την οποία λίγοι έχουν σήμερα στην κατοχή τους και είναι δύσκολο να βρεις κάπου μαζεμένο ολόκληρο το φωτογραφικό αφιέρωμα.

Τον Ιούλιο του 1928 το διάσημο περιοδικό, ταξίδεψε στην Κύπρο για να γνωρίσει από κοντά και έπειτα να κάνει γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο, το νησί που σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία γεννήθηκε η θεά της ομορφιάς Αφροδίτη.

Με τον γενικό τίτλο «Unspoiled Cyprus» (παρθένα Κύπρος), ο φωτογράφος ταξίδεψε κυριολεκτικά σε όλη την Κύπρο, «εγκλωβίζοντας» στον φακό του τη δύσκολη καθημερινότητα, την βιοπάλη, την μετάβαση στη σύγχρονη εποχή, τα ιστορικά και τα αρχαία μνημεία και τον κόσμο, τον απλό καθημερινό κόσμο που αμήχανα και αθώα κοίταζε –ίσως για πρώτη φορά- τον φωτογραφικό φακό και υπάκουε στις οδηγίες του φωτογράφου.

Η ομάδα της CITY, έπειτα από αρκετή έρευνα για την εν λόγω έκδοση, κατάφερε να βρει στο διαδίκτυο μαζεμένο, αρκετό από το υλικό του National Geographic Magazine – Unspoiled Cyprus, από τον Ολλανδό καλλιτέχνη-φωτογράφο Jan Willemsen, εγγονό του φωτογράφου Willem Jan Willemsen, ο οποίος ήταν αυτός που πραγματοποίησε την φωτογράφιση το 1928.


57 έγχρωμες και μαυρόασπρες φωτογραφίες πλημμυρισμένες από τη Κύπρο και τους ανθρώπους της
 

Η όμορφη Ελένη από το Ριζοκάρπασο που όπως φαίνεται μάγεψε τον φωτογράφο. Τότε σε ηλικία 12 ετών
 

city.sigmalive.com