Monday, September 16, 2019

Πουλάει η ειρήνη; Πουλάει

Της Τώνιας Σταυρινού
Είτε μιλάμε για μπλουζάκια είτε για πολιτικές καριέρες, η ειρήνη μπορεί να πουλήσει τα πάντα, προσφέροντας ένα ασφαλές καταφύγιο στον κάθε γυρολόγο που διακινεί πολιτικά παραισθησιογόνα. Η πλατφόρμα «Απόφαση Ειρήνης» η οποία δημιουργήθηκε για να προωθήσει τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας –απίστευτο πώς η ειρήνη συνδέεται πάντα με τη συγκεκριμένη μορφή λύσης, αλλά δεν συσχετίζεται ποτέ με την παρουσία του κατοχικού στρατού!– είναι μία από τις πολλές ομάδες πίεσης για επίλυση του Κυπριακού που απευθύνονται στην ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη.

Από το Βιετνάμ μέχρι το Αφγανιστάν, η σύγχρονη ιστορία είναι γεμάτη με πρωτοβουλίες υπέρ της ειρήνης, οι οποίες όμως απευθύνονταν κατά κανόνα σε αυτόν που την εμπόδιζε ή την απειλούσε. Στον εισβολέα, στον κατακτητή, στην κυβέρνηση που δίνει το πρόσταγμα για να κινηθεί ένας στρατός εναντίον ενός άλλου κράτους. Εδώ, σε αυτή την κουτσουλιά γης, διεκδικούμε την πατέντα για ένα ιστορικό παράδοξο. Ζητάμε ειρήνη από τον… κατακτημένο. Λέμε στους Εβραίους ότι πρέπει επιτέλους να πάρουν «απόφαση ειρήνης» γιατί οι Ναζί δεν αστειεύονται.

Η νέα πλατφόρμα μάλιστα έχει εμπλουτίσει τις διαχρονικές νουθεσίες προς το εσωτερικό μέτωπο, με το εκσυγχρονισμένο και προωθημένο «δικαιούται κι η Τουρκία κάτι τις από τις θάλασσές μας, δεν είναι και παράλογη». Το επόμενο που θα μας ζητηθεί ενδεχομένως είναι να απολογηθούμε στην Τουρκία για την εισβολή, αφού την αναγκάσαμε να μπει σε τόσα έξοδα και τόσες φασαρίες για να πάρει αυτά που «εδικαιούτο».

Παρά τις διακηρυγμένες ειρηνιστικές τους προθέσεις, οι «σταυροφόροι» της Διζωνικής δημιουργούν τις προϋποθέσεις ενός βαθύτατα διχαστικού και εκβιαστικού διλήμματος: αν δεν πηδήξετε στη βάρκα της δικής μας λύσης, δεν πείθετε ότι επιδιώκετε την ειρήνη. Αλλά τι; Γιατί δεν συνεχίζουν ποτέ τον συλλογισμό τους και αφήνουν να αιωρείται ένα εναλλακτικό σενάριο τρόμου; Ποιους εξυπηρετεί αυτό το εκβιαστικό δίλημμα αν όχι τον κακομούτσουνο που φώναζε πριν δύο μήνες «θα σας κάνουμε ό,τι σας κάναμε το 1974»;

Την περασμένη βδομάδα ήρθε στο γραφείο ένα email από μία Κύπρια του εξωτερικού, η οποία θα συμμετάσχει σε ένα διεθνές συνέδριο για την ειρήνη που διοργανώνεται στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην νεκρή ζώνη, για να μη θεωρηθεί καμία από τις δύο πλευρές πιο υπεύθυνη από την άλλη. Μετά από μια έντονη συζήτηση μαζί της –η οποία πυροδοτήθηκε από την αναφορά της σε Βορρά και Νότο– κατέληξε να μου γράφει ότι «είναι σημαντικό να αποδεχθούμε αυτό που δεν μπορούμε να αλλάξουμε –ακόμη και αν δεν μας αρέσει– και να επιλέξουμε την εσωτερική μας ειρήνη ώστε σιγά-σιγά να έρθουμε σε ειρήνη με τον κόσμο γύρω μας». Αυτό που δεν μπορούμε να αλλάξουμε και πρέπει να αποδεχθούμε για χάρη της inner piece μας –που θα έλεγε και η Ινώ Αναστασιάδη– είναι φυσικά η κατοχή.

Η επίκληση της ειρήνης δεν αποτελεί από μόνη της πειστήριο πολιτικού αναστήματος. Ακόμη και οι Miss Universe από καταβολής των καλλιστείων θέλουν την ειρήνη.Το θέμα είναι ότι ορισμένοι την θέλουν ανώδυνη κι ανέξοδη. 



Όπως και τον Τσε Γκεβάρα «τους» τον προτιμούν τυπωμένο σε μπλουζάκι να τους κοιτάει από την ασφαλή απόσταση του χρόνου, χωρίς να τους ζητάει να κάνουν δύσκολες επιλογές.
Τώνια Σταυρινού
Εφημερίδα "Ο Φιλελεύθερος", 7 Σεπτεμβρίου 2019
Facebook

Roma Gallery in Athens


Διάρκεια έκθεσης: 

19 Σεπτεμβρίου – 19 Οκτωβρίου 2019 

Ωράριο: 

Κυριακή, Δευτέρα Κλειστά 

Τετάρτη, Σάββατο 10:00 – 16:00 

Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 1:00 – 20:00 

Roma Gallery, Ρώμα 5, 10673, Αθήνα — at Roma Gallery.

𝐑𝐨𝐦𝐚 𝐆𝐚𝐥𝐥𝐞𝐫𝐲 is pleased and honoured to open the new season with one of Greece's outstanding visual artists, Dimitris Alithinos, with works from the period 2000-2010.
Dimitris Alithinos is one of the artists who continue, from the 1970s to this day, to shape the dialogue of their work with the history of contemporary Greek art. A ceaselessly productive pioneer, he is steadily focused on the social concerns of our time and on researching the visual language and the questions that arise on a global level.
In 1981, alongside his purely visual work, Dimitris Alithinos started his Concealments, an ongoing international project-offering to the future which warns about environmental destruction and human extinction. To this day there are 214 Concealments hidden around the planet, from the North to the South Pole and from East to West. A little later, in 1985, in reaction to the invasion of globalisation, he created the series of Standing Up for the Cultures of the World and Offerings, giving priority to the preservation of cultural polyphony.
He has had many solo and group exhibitions in Greece and abroad, and has represented our country in various biennials among which the Venice Biennale in 1997.
In 2013 the National Museum of Contemporary Art (EMST) hosted a major retrospective of his works, and he was awarded by the Association of Greek Art Critics, AICA Hellas, for the contribution of his oeuvre to the history of contemporary Greek art.


Katerina Koskina writes in the exhibition catalogue:
"Roma Gallery exhibition features works from 2000- 2010 which combine many elements from Concealments since the main material in all of them is earth, which gives them colour and meaning and links them directly to the soil, fertility and sowing; that is, to the processes of genesis and reproduction, cultivation and creation. These works pose similar questions, and although they do not engage in direct dialogue with real space and the cultures of other people they do reference them, pointing out shared concepts, urging reflection, forewarning, making propositions and providing indirect answers".

Duration of the exhibition:
19 September - 19 October 2019

Opening hours:
Sunday, Monday Closed
Wednesday, Saturday 10:00 – 16:00
Tuesday, Thursday, Friday 10:00 – 20:00

Roma Gallery 5 Roma St., 10673 Athens

Tuesday, September 10, 2019

Ποια κακή μοίρα

Του Αρτέμη Αντωνίου

 ΠΟΙΑ ΚΑΚΗ ΜΟΙΡΑ

Μότο της συναυλίας
Είσαι Έλληνας
Αυτό που ήσουν κάποτε
θα γίνεις ξανά

Δευτέρα 24 Ιουλίου 2019
στο καλλιμάρμαρο
Παναθηναϊκό Στάδιο
λαοσύναξη σαν την άμμο της θάλασσας
τιμούσε το Μίκη Θεοδωράκη.
Ήμουν παρών κι άκουσα ν' αφιερώνει
ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
στον τέως πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια
που θα κήδευε την επαύριο η Κύπρος
στίχους του Μάνου Ελευθερίου
"Ποιος την ζωή μου, ποιος την κυνηγά
να την ξεμοναχιάσει μες στη νύχτα;"

47 μέρες μετά
σαν κεραυνός εν αιθρία
η είδηση πως χάσαμε
τον αγαπητό τραγουδιστή Μαχαιρίτσα!
Αχ, κακή μοίρα ενεδρεύει
ν' αρπάξει αιφνίδια την ζωή μας
όταν εμείς σχεδιάζουμε
για παρακάτω χρόνια.
Ίσως τούτο να σκεπτόταν
γλυκοτραγουδώντας κείνη τη νύχτα
" Ποιος την ζωή μου, ποιος την κυνηγά;
.............................................................
Που πήγε αυτός που ξέρει να μιλά
που ξέρει πιο πολύ και να πιστεύει;"
 
Ο Αρτέμης Αντωνίου με το γιό του Χρύσανθο Αντωνίου
σε καλλιτεχνική εκδήλωση στο Παρίσι

Έργα του Αρτέμη Αντωνίου

Χαλάσματα κι ελπίδες, ποιήματα, 1974

Μηνύματα, ποιήματα, 1987

Μικρό τετράδιο, ποιήματα, 1990

Αφή τοπίων, ποιήματα, 1992

Μέρες αιχμαλωσίας – Μαρτυρία, 1996

Νησίδες Μνήμης, ποιήματα, 1999

Φεγγίτες, Βραχεία ποιήματα, 2005

Αρμοί γεγονότων, (ποιητική σύνθεση), 2008

Δια χειρών και λόγου ποιήματα, 2012

Ποραμάς, Ποιήματα στο Κυπριακό ιδίωμα, 2014

Monday, August 19, 2019

Αστυνομία σκέψης στην τουρκοκρατούμενη Κύπρο

Του δημοσιογράφου Αλέκου Μιχαηλίδη 
Όλο αυτό που ξέσπασε τις τελευταίες μέρες με τον Γιώργο Μερκή του ΑΠΟΕΛ, την ελληνική σημαία και το σχόλιό του για τους δολοφόνους του Ισαάκ και του Σολωμού, δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι ένστικτο μιας κοινωνίας που θέλει να προστατέψει τους συνανθρώπους της Τουρκοκύπριους ή που συνδέει (βλακωδώς) τη σημαία με τη χούντα και την ΕΟΚΑ Β’. Δεν είναι καν μια σπασμωδική αντίδραση από τις άγριες φυλές του διαδικτύου, που δεν αντέχουν την «πολεμική ρητορική» και που τρέχουν στα λιβάδια της ειρήνης με λουλούδια στο στόμα.

Όλο αυτό είναι μια καλά χωνεμένη εμφυλιοπολεμική και σκάρτη ρητορική. Μια φασίζουσα αφήγηση που ξεκινά από τους κρατούντες «opinion leaders» μιας συγκεκριμένης πολιτικής άποψης και τελειώνει στις μάζες αυτών που αντιδρούν α λα καρτ και ως κατά συρροή δολοφόνοι χαρακτήρων αφουγκράζονται τις προσταγές των αφεντών. Επί της ουσίας, αν και η ίδια μάζα ανθρώπων (;) αυτοβαφτίζεται ως η προοδευτική μερίδα της κοινωνίας, είναι η πιο μοχθηρή, σκοταδιστική, μεσαιωνική και ρατσιστική μερίδα μιας χώρας στην οποία τα πράγματα θα έπρεπε να είναι πιο ξεκάθαρα.

Όλο αυτό είναι μια καλά δουλεμένη εκστρατεία ενοχοποίησης των Ελληνοκυπρίων που δεν επικεντρώνεται πια μόνο στη «λύση» του Κυπριακού, μα διαχέεται σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής. Εξελίσσεται και γιγαντώνεται μια επικίνδυνη γκεμπελίστικη προσέγγιση των πραγμάτων, με σαφή σκοπό, όχι να προστατευτούν οι ευάλωτες ομάδες, μα να «δολοφονηθεί» βασανιστικά η ελεύθερη σκέψη.

ας μην γίνεται κατανοητό από πολλούς εκφραστές της προσέγγισης. Επί παραδείγματι, η ελληνική σημαία (του Γλέζου και του Λαμπράκη) βαφτίζεται «ξένη» και «εοκαβητατζίδικων καταβολών». Όποιος διερωτηθεί γιατί δεν τιμωρούνται οι δολοφόνοι του Ισαάκ και του Σολωμού είναι ναζί και εμμέσως θέλει να σκοτώσει όλους τους Τουρκοκύπριους. Παράλληλα, όποιος φωνάξει το ενστικτώδες σύνθημα της εποχής μετά το 1974 «έξω οι Τούρκοι από την Κύπρο» δολοφονούσε Τουρκοκύπριους στην Κοφίνου. Δεν θεωρείται δε «το ίδιο» αν φωνάζει κανείς έξω από την πρεσβεία των ΗΠΑ –«φονιάδες των λαών Αμερικάνοι».

Εν πάση περιπτώσει, όλο αυτό το σκηνικό παραλογισμού οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο έρεβος του εκφασισμού της κοινωνίας. Η αστυνομία σκέψης –αν και μη νομιμοποιημένη– βρίσκει πρόθυμους εθελοντές σε ΜΚΟ, πρεσβείες, κόμματα, ομάδες πολιτών και «ανώνυμους» του διαδικτύου. Σ’ αυτό το οργουελιανό σκηνικό δεν χωράνε όλες οι απόψεις. Οι εξουσιαστές ή οι γκεμπελίσκοι της ουδέτερης ζώνης δεν ανέχονται σύμπασα τη διαφορετικότητα. Δεν ανέχονται ότι σε τούτο το αποτυχημένο παραμύθι της κυπριακής τραγωδίας, είναι άνθρωποι που δεν αντέχουν την αδικία, το έγκλημα, τη σκλαβιά. Οι ίδιοι, που καμαρώνουν για τον φτιαχτό προοδευτισμό τους, θα ύψωναν τη σημαία της ειρήνης και θα μας έβαζαν στην γκιλοτίνα. Με προτίμηση, αντί στον Βολταίρο («Διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»), στη «Δίκη» του Κάφκα: «Ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει τη δική του άποψη, αρκεί να συμφωνεί με τη δική μου». Μας κοιτάζει ο χάρος και του τρέχουνε τα σάλια…

Αλέκος Μιχαηλίδης
alekos@phileleftheros.com
Facebook

Πηγή: Εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» 19 Αυγούστου 2019 

Ιός του Δυτικού Νείλου

Του Γιώργου Γιωργαλλά
Τα τελευταία κρούσματα λοίμωξης από τον Ιό του Δυτικού Νείλου (ΙΔΝ) τα οποία καταγράφηκαν στην Κύπρο υποδηλούν ότι ο ιός έχει εγκατασταθεί και στη χώρα μας. Γι αυτό είναι πιθανή και αναμενόμενη η επανεμφάνιση περιστατικών κατά την περίοδο αυτή καθώς και σε περιόδους εκκόλαψης κουνουπιών.

Ο (ΙΔΝ) είναι ιός που μεταδίδεται από τα κοινά κουνούπια (culex) και ανακαλύφθηκε το 1927 στην υποπεριφέρεια της Ουγκάντα του Δυτικού Νείλου. Οι πρώτες σοβαρές εστίες του ιού σημειώθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1990 στην Αλγερία και τη Ρουμανία. Συνήθως ο ιός μεταδίδεται στους ανθρώπους από το δάγκωμα μολυσμένου κουνουπιού κυρίως κατά την καλοκαιρινή περίοδο το οποίο τράφηκε προηγουμένως με το αίμα μολυσμένων πουλιών ή άλλων θηλαστικών. Τα κουνούπια αυτά ενεργοποιούνται τη νύχτα, και οι περισσότερες περιπτώσεις μόλυνσης συμβαίνουν κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων (4 από τα 5 άτομα) που έχουν μολυνθεί με τον ιό του Δυτικού Νείλου δεν θα παρουσιάσει συμπτώματα. Περίπου το 20% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από τον ιό θα παρουσιάσουν συμπτώματα παρόμοια με τη γρίπη, όπως πυρετό, κεφαλαλγία, ναυτία, μυϊκούς πόνους και διογκωμένους λεμφαδένες. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν δύσκαμπτο λαιμό, εξάνθημα, υπνηλία ή αποπροσανατολισμό.

Δεν υπάρχουν εμβόλια για την πρόληψη ή φάρμακα για τη θεραπεία του (ΙΔΝ) σε ανθρώπους. Ευτυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν μολυνθεί δεν αισθάνονται άρρωστοι. Ο ιός δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο ή από ζώο σε άνθρωπο μέσω περιστασιακής επαφής.

Ο (ΙΔΝ) παρουσιάζει μια σύνθετη επιδημιολογία γι αυτό, οι περιοχές κυκλοφορίας του κατά την περίοδο αυτή δεν μπορούν να προβλεφθούν με ασφάλεια. Ως εκ τούτου, τονίζεται η ανάγκη να τηρούνται τα ατομικά μέτρα προστασίας από τα κουνούπια σε όλη τη χώρα και καθ΄ όλη την περίοδο κυκλοφορίας των κουνουπιών. Πάρτε ιατρική συμβουλή στην περίπτωση που παρουσιάσετε συμπτώματα του ιού.

Μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο του (ΙΔΝ) χρησιμοποιώντας απωθητικά εντόμων και φορώντας μακρυμάνικα πουκάμισα και μακριά παντελόνια για να αποτρέψετε τα τσιμπήματα των κουνουπιών.

Επίσης μπορείτε να πάρετε κάποια μέτρα στο σπίτι σας όπως:

v Ελαχιστοποιείστε τα στάσιμα νερά στο σπίτι σας και μία φορά την εβδομάδα, αδειάστε, αναποδογυρίστε, καλύψτε ή πετάξτε τα δοχεία που συγκρατούν νερό ή άλλα αντικείμενα όπως ελαστικά, κάδους, πιθάρια, γλάστρες, πιατάκια για γλάστρες, παιχνίδια, πισίνες, ή δοχεία απορριμμάτων. Τα κουνούπια γεννούν τα αυγά τους μέσα στο νερό.

v Καλύψετε τα δοχεία αποθήκευσης νερού (κουβάδες, δεξαμενές, βαρέλια κ.λπ.) με κατάλληλα καλύμματα που να εφαρμόζουν σωστά έτσι ώστε τα κουνούπια να μην μπορούν να γεννήσουν τα αυγά τους. Για δοχεία χωρίς καπάκια, χρησιμοποιήστε συρμάτινο πλέγμα με άνοιγμα μικρότερο από ένα κουνούπι.

v Χρησιμοποιήστε εγκεκριμένα προνυμφοκτόνα για ψεκασμό μεγάλων δοχείων νερού το οποίο δεν χρησιμοποιείτε για κατανάλωση και τα οποία δεν μπορούν να καλυφθούν.

v Εάν έχετε σηπτική δεξαμενή ή το αποχετευτικό σας σύστημα παρουσιάζει ανοίγματα, επιδιορθώστε τις ρωγμές ή τα κενά του και καλύψτε τυχόν ανοικτούς αγωγούς ή σωλήνες υδραυλικών εγκαταστάσεων χρησιμοποιώντας συρμάτινο πλέγμα.

v Χρησιμοποιήστε ένα εντομοκτόνο σε μορφή σπρέι για να σκοτώσετε τα κουνούπια στις περιοχές όπου εκκολάπτονται. Τα κουνούπια συναντώνται σε σκοτεινούς και υγρούς χώρους, όπως κάτω από νεροχύτες, σε ντουλάπια, κάτω από έπιπλα ή στο δωμάτιο πλυντηρίων.

v Τοποθετείστε συρμάτινο πλέγμα προστασίας από έντομα σε εξωτερικές πόρτες και παράθυρα και χρησιμοποιείστε ηλεκτρικές συσκευές για απώθηση κουνουπιών.

v Χρησιμοποιείτε τις συσκευές κλιματισμού όπου είναι δυνατόν.
Τέλος η επιδημιολογική επιτήρηση της νόσου, η έγκαιρη εφαρμογή κατάλληλων ολοκληρωμένων προγραμμάτων καταπολέμησης κουνουπιών από τις υγειονομικές υπηρεσίες και η λήψη μέτρων ατομικής προστασίας από τα κουνούπια αποτελούν διεθνώς τα σημαντικότερα μέτρα για την πρόληψη της νόσου.
Γιώργος Γιωργαλλάς
τ. Διευθυντής Υγειονομικών Υπηρεσιών
Σύμβουλος Διαχείρισης & Ασφάλειας Τροφίμων 

Νοθεία Τροφίμων και η Ανάγκη Δημιουργίας Ανεξάρτητης Αρχής Ασφάλειας Τροφίμων στην Κύπρο

Του Γιώργου Γιωργαλλά
Οι συνεχείς κρίσεις σε θέματα ασφάλειας τροφίμων (διοξίνες, ασθένεια τρελών αγελάδων, μελαμίνη σε παιδικά γάλατα, ορυκτέλαιο, βότκα με μεθανόλη, νοθευμένο ελαιόλαδο, αλογίσιο κρέας σε βοδινά μπιφτέκια κ.λπ.) με πιο πρόσφατη το Fipronil σε αυγά στην Ολλανδία, έχουν κλονίσει την εμπιστοσύνη του κοινού στην ικανότητα της βιομηχανίας τροφίμων και των δημοσίων αρχών να εξασφαλίσουν την ασφάλεια των τροφίμων. 

Το πανευρωπαϊκό σκάνδαλο με την αλλαγή της σήμανσης και την αντικατάσταση του βοδινού κρέατος με κρέας αλόγου εστίασε στην προσοχή των καταναλωτών, των ρυθμιστικών αρχών , και των ανακριτών. Για το θέμα της νοθείας και της απάτης στα τρόφιμα, τόσο οι ρυθμιστικές αρχές όσο και οι ανακριτές δηλώνουν ότι, αυτό είναι μόνο ένα δείγμα του τι έχει συμβεί, καθώς η οικονομική κρίση εξακολουθεί να υφίσταται.

Σε όλο τον κόσμο, και σε κάθε χώρα ξεχωριστά, η νοθεία στα τρόφιμα παρουσιάζεται σαν μια επιδημία. Σχεδόν κάθε συστατικό που έχει ελάχιστη οικονομική αξία είναι δυνητικά ευάλωτο στην απάτη. Σε ένα πρόσφατο συνέδριο αναφέρθηκε πως πολλά επεξεργασμένα τρόφιμα που περιέχουν συστατικά όπως ζάχαρη, βανίλια, πιπέρι, μέλι, ελαιόλαδο ή προϊόντα κακάο καθώς και άλλα, είναι ευάλωτα σε νοθεία.

Ο σύνδεσμος υπεραγορών τροφίμων στην Αμερική, υπολογίζει πως τα νοθευμένα τρόφιμα έχουν ένα κόστος της τάξης των 10-15 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο και πως το πρόβλημα θα εξαπλωθεί ακόμη περισσότερο. Η Αρχή Προτύπων και Ασφάλειας Τροφίμων του Ηνωμένου Βασιλείου υπολογίζει πως το 10% των τροφίμων που αγοράζονται από τα ράφια δυνατόν να είναι νοθευμένα παρόλο που στις περισσότερες περιπτώσεις η νοθεία των τροφίμων δεν ενέχει κάποιο κίνδυνο για την υγεία των καταναλωτών εφόσον το κίνητρο δεν έχει σκοπό να προκαλέσει βλάβη.

Η αύξηση των τιμών μπορεί επίσης να αφήσει την προμήθεια τροφίμων ευάλωτη στη νοθεία, δεδομένου ότι μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στη δομή της αλυσίδας εφοδιασμού. Η διασφάλιση της ασφάλειας των τροφίμων απαιτεί τον εντοπισμό και περιορισμό των δυνητικών κινδύνων κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσανατολίζεται να θεσμοθετήσει αυστηρότερες κυρώσεις. Συγκεκριμένα θα θεσμοθετηθούν αυστηρότατα πρόστιμα για θέματα νοθείας των τροφίμων ώστε με τον τρόπο αυτό οι κυρώσεις να είναι μεγαλύτερες από τα όποια οφέλη της εκάστοτε παράβασης και έτσι η νοθεία των τροφίμων σαν πρακτική να αποφεύγεται από τις επιχειρήσεις.

Η οικονομική κρίση, η έλλειψη οικονομικών πόρων και οι περιορισμοί που έχουν επιβληθεί στις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές έχουν αδυνατίσει το σύστημα ελέγχου για την ασφάλεια των τροφίμων. Τέτοιου είδους περιορισμοί σε οποιοδήποτε τμήμα της διατροφικής αλυσίδας δυνατόν να μας αφήσει ευάλωτους σε επιμολύνσεις ή νοθείες στα τρόφιμα.

Οι υπηρεσίες ελέγχου της ασφάλειας των τροφίμων θα πρέπει να ενδυναμωθούν σε ικανοποιητικό βαθμό και οι πρόσφατες περικοπές που έχουν γίνει θα πρέπει να τύχουν αναθεώρησης. Είναι λανθασμένη τακτική να γίνονται περικοπές και συρρίκνωση του συστήματος επίσημων ελέγχων στα τρόφιμα. Επίσης είναι τεράστιο το κόστος για τη βιομηχανία τροφίμων και γενικά για την οικονομία η ανάκληση ενός προϊόντος καθώς και οι συνέπειες από τη δημοσιότητα που δίνεται, πολλές φορές αχρείαστη, μάλιστα σε μια εποχή που το κράτος προσπαθεί να ενδυναμώσει τη βιομηχανία και να τονώσει την οικονομία. (εξαιρουμένων φυσικά των περιπτώσεων που ένα τρόφιμο είναι επιβλαβές για την υγεία και ο καταναλωτής θα πρέπει να είναι ενήμερος)

Η ευθύνη για την ασφάλεια των τροφίμων διαμοιράζεται μεταξύ όλων των φορέων που εμπλέκονται στην παραγωγή και εμπορία των τροφίμων. Για να διασφαλιστεί ότι η υγεία και τα συμφέροντα των καταναλωτών προστατεύονται επαρκώς, είναι απαραίτητη η συνεργασία πολλών φορέων και προσώπων τόσο μεταξύ των αρχών ελέγχου όσο και της βιομηχανίας. Οι καταναλωτές επίσης έχουν να διαδραματίσουν τον δικό τους ρόλο τόσο στην επιλογή μιας υγιεινής διατροφής όσο και στην διαδικασία παρασκευής των τροφίμων για την προστασία της υγείας τους όσο και της οικογένειας τους.

Το θέμα μιας εθνικής στρατηγικής για τον έλεγχο της ασφάλειας των τροφίμων έχει κερδίσει εξέχουσα θέση τα τελευταία χρόνια σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Έχει γίνει συνείδηση ότι ένας αποτελεσματικός έλεγχος των τροφίμων σε εθνικό επίπεδο μπορεί να υπονομευθεί από την ύπαρξη μιας κατακερματισμένης νομοθεσίας, πολλαπλές αρμοδιότητες, ασυνέπειες στην εφαρμογή και αδυναμίες στην παρακολούθηση και τον έλεγχο. Ένα τέτοιο φαινόμενο δυστυχώς παρατηρείται και στην Κύπρο όπου οι ισχύουσες διευθετήσεις θεωρούμε πως δεν λειτουργούν ικανοποιητικά καθότι υπάρχει έλλειψη καθοδήγησης και ολοκληρωμένης στρατηγικής.

Γι αυτό πιστεύουμε πως ωρίμασε ο χρόνος για τη δημιουργία μιας ευέλικτης και ανεξάρτητης αρχής ασφάλειας τροφίμων, η σημασία της οποίας είναι κάτι παραπάνω από πασιφανής. 

Η Αρχή θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη από επιχειρηματικά και πολιτικά συμφέροντα, θα πρέπει να επιδέχεται αυστηρό δημόσιο έλεγχο, και να διαθέτει επιστημονική εγκυρότητα.

Γιώργος Γιωργαλλάς
τ. Προϊστάμενος Υγειονομικών Υπηρεσιών
Σύμβουλος Διαχείρισης & Ασφάλειας Τροφίμων

Η νέα νομοθεσία της Ε.Ε. για τη σήμανση των Αλλεργιογόνων Τροφίμων

Του Γιώργου Γιωργαλλά
Από στατιστικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Αλλεργίας και Κλινικής Ανοσολογίας (EAACI) 17 εκατομμύρια Ευρωπαίων υποφέρουν από αλλεργίες που προκαλούνται από τρόφιμα. Επίσης μια μελέτη του Κέντρου Προστασίας και Ελέγχου Ασθενειών (CDC) έδειξε πως οι αλλεργίες από τρόφιμα έχουν αυξηθεί μεταξύ των παιδιών περίπου κατά 50% μεταξύ του 1997-2011. Έτσι αυτό είναι ένα θέμα που δεν θα πρέπει να αγνοηθεί.

Στην Κύπρο, έρευνα που διενήργησε ο Σύνδεσμος Υγειονομικών Επιθεωρητών το 2008 κατέδειξε ότι το 2% του πληθυσμού υποφέρει από κάποια τροφική αλλεργία.

Με βάση στοιχεία από το Γενικό Χημείο του Κράτους, επί συνόλου 303 δειγμάτων που λήφθηκαν από τις Υγειονομικές Υπηρεσίες και εξετάστηκαν το 2013, σε 31 δείγματα από αυτά ανιχνεύτηκε αλλεργιογόνος ουσία, ποσοστό 10.23% χωρίς σε αυτά να δηλώνεται η ύπαρξη αλλεργιογόνων ουσιών. Την πρώτη θέση στα δείγματα κατέχουν οι πρωτεΐνες γάλακτος και ακολουθούν το καρύδι, η μουστάρδα, το αυγό, το σησάμι, το φυστίκι, το ψάρι, τα καρκινοειδή, το αμύγδαλο και η σόγια.

Αν κάποιος παρατηρήσει προσεκτικά τα στατιστικά στοιχεία που παρατίθενται στο Σύστημα Έγκαιρης Ενημέρωσης για τα Τρόφιμα (RASFF) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα διαπιστώσει πως οι προειδοποιήσεις (alerts) που εκδόθηκαν το 2014 σε σύγκριση με εκείνες του 2009 δεν εμφανίζουν σημαντική βελτίωση αντιθέτως παρατηρείται αύξηση.

Σύμφωνα με τα πιο πάνω στοιχεία του RASFF για το 2014 προκύπτει ότι το 45% των προειδοποιήσεων αφορούσαν 2 κατηγορίες τροφίμων ήτοι, δημητριακά και είδη αρτοποιίας καθώς και ψάρια και είδη ψαριών. Για όλες τις περιπτώσεις δεν υπήρχε δήλωση στη σήμανση τους για ύπαρξη αλλεργιογόνων ουσιών.

Οι προειδοποιήσεις (alerts) για ύπαρξη αλλεργιογόνων ουσιών σε ένα τρόφιμο εκδίδονται όταν τα τρόφιμα αυτά αποσύρονται ή ανακαλούνται από την αγορά και όταν υπάρχει κίνδυνος για τους καταναλωτές , επειδή δεν υπάρχει κατάλληλη σήμανση για τα αλλεργιογόνα , ή είναι ελλιπής ή όταν υπάρχουν κάποιοι άλλοι κίνδυνοι.

Τα στοιχεία αυτά ίσως να εκπλήσσουν λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη την νομοθετική πίεση που έχει εφαρμοσθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου απαιτείται από το 2005 η υποχρεωτική σήμανση για 12 συγκεκριμένα αλλεργιογόνα τρόφιμα. Ο κατάλογος αυτός έχει τώρα επεκταθεί στα 14, όπως αυτά καθορίζονται στον νέο Κοινοτικό Κανονισμό με Αρ. 1169/2011 που αφορά την παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές και προβλέπεται στο σύντομο μέλλον να επεκταθεί ακόμα περισσότερο.

Τα 14 αλλεργιογόνα τρόφιμα που καθορίζει ο κανονισμός είναι: δημητριακά που περιέχουν γλουτένη, καρκινοειδή, αυγά, ψάρια, αραχίδες, σόγια, γάλα, ξηροί καρποί με κέλυφος, σέλινο, σινάπι, σπόροι σησαμιού, διοξείδιο του θείου, λούπινο, μαλάκια.

Ο νέος κανονισμός που τέθηκε σε εφαρμογή στις 13 Δεκεμβρίου 2014, θεσπίζει αυστηρότερα μέτρα για την υποχρέωση των υπευθύνων επιχειρήσεων τροφίμων να δηλώνουν τις αλλεργιογόνες ουσίες στη σήμανση των τροφίμων καθώς και την μορφή που πρέπει να έχει αυτή η δήλωση στη συσκευασία τους.

Οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίμων πρέπει να αναφέρουν στη σήμανση των τροφίμων, τις ουσίες ή τα προϊόντα που προκαλούν αλλεργίες ή δυσανεξίες . Συγκεκριμένα στον κατάλογο των συστατικών ενός τροφίμου θα πρέπει να αναγράφονται με σαφή αναφορά της ονομασίας της ουσίας ή του προϊόντος που περιλαμβάνεται στο παράρτημα του κανονισμού. Αυτά πρέπει να τονίζονται με διαφορετικό είδος χαρακτήρων από εκείνους του υπόλοιπου καταλόγου των συστατικών, για παράδειγμα μέσω της γραμματοσειράς, της μορφής ή του χρώματος του φόντου. Μπορεί δηλαδή τα αλλεργιογόνα που βρίσκονται στον κατάλογο να εκτυπωθούν με έντονους χαρακτήρες ώστε να ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα.

Για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας, ο κανονισμός επεκτείνει τις ισχύουσες απαιτήσεις στην επισήμανση των αλλεργιογόνων για την κάλυψη και μη προσυσκευασμένων προϊόντων, (χύμα τρόφιμα). Για τα τρόφιμα που προσφέρονται μη προσυσκευασμένα για πώληση στον τελικό καταναλωτή ή σε μονάδες ομαδικής εστίασης, ξενοδοχεία, εστιατόρια κ.λπ. ή για τα τρόφιμα που συσκευάζονται στον τόπο πώλησης, εφόσον το ζητήσει ο αγοραστής, ή προσυσκευάζονται για άμεση πώληση.

Ο νέος Κανονισμός δίνει το δικαίωμα στα Κράτη Μέλη να θεσπίζουν εθνικά μέτρα σχετικά με τον τρόπο και την μορφή παρουσίασης των ενδείξεων για τα χύμα τρόφιμα που πρέπει να παρέχονται σε υποχρεωτική βάση. Οι Υγειονομικές Υπηρεσίες έχουν ήδη ετοιμάσει προσχέδιο κανονισμών και βρίσκονται σε διαβούλευση με τις επηρεαζόμενες επιχειρήσεις και άλλους εμπλεκόμενους φορείς για τον τρόπο ενημέρωσης των καταναλωτών από τις μονάδες μαζικής εστίασης, (ξενοδοχεία, εστιατόρια κ.λπ.)

Οι αρμόδιες αρχές σε όλη την Ευρώπη έχουν πάρει πολύ στα σοβαρά αυτό το θέμα και έχουν εντάξει στους ελέγχους τους, τα προγράμματα διαχείρισης αλλεργιογόνων ουσιών, που εφαρμόζονται από τους υπεύθυνους επιχειρήσεων τροφίμων. Επιπλέον διεθνή πρότυπα όπως το BRC, IFS, FSSC 22000,έχουν περιλάβει αυστηρότερες υποχρεωτικές ρήτρες που απαιτούν από τους παρασκευαστές τροφίμων να διενεργούν αξιολόγηση κινδύνου και να λαμβάνουν υπόψη την προέλευση και την πηγή των αλλεργιογόνων, και να υιοθετούν κατάλληλα προληπτικά μέτρα ελέγχου. Σκοπός αυτών των αυστηρότερων μέτρων είναι η μείωση των δεικτών που σχετίζονται με τα αλλεργιογόνα για τα οποία χρειάζεται να γίνει απόσυρση ή ανάκληση από την αγορά.

Η εφαρμογή από τη βιομηχανία τροφίμων και γενικά από τους υπεύθυνους επιχειρήσεων τροφίμων ενός προληπτικού συστήματος ελέγχου όπως το σύστημα HACCP είναι το κλειδί για τον έλεγχο και την διαχείριση των αλλεργιογόνων.

Έτσι θα πρέπει να εφαρμοστούν συστήματα τέτοια που να διασφαλίζουν την ακεραιότητα και τη συμμόρφωση με τις προδιαγραφές σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού.

Γιώργος Γιωργαλλάς
τ. Διευθυντής Υγειονομικών Υπηρεσιών
Σύμβουλος Διαχείρισης & Ασφάλειας Τροφίμων 

Friday, July 19, 2019

Ευνοούμενοι και διαπλεκόμενοι δικηγόροι

Του Μιχάλη Χατζηστυλιανού
Είναι πραγματικά εξοργιστική και απαράδεκτη η ανοχή που επιδεικνύεται από τους εκάστοτε κυβερνώντες, αλλά και από τη Βουλή στην παράτυπη και παράνομη από κάθε άποψη μονοπωλιακή κατάσταση που δημιουργήθηκε εδώ και δεκαετίες σε ένα μεγάλο αριθμό ημικρατικών οργανισμών, όπου συγκεκριμένα μεγάλα δικηγορικά γραφεία επιλέγονται ως νομικοί σύμβουλοι χωρίς την προκήρυξη δημόσιου διαγωνισμού. Παραβιάζοντας έτσι τις αρχές της διαφάνειας, της ίσης μεταχείρισης, της προστασίας του ανταγωνισμού και της μη διάκρισης οικονομικών φορέων. 

Παρά τις σαφείς οδηγίες του Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας και των υποδείξεων του Γενικού Ελεγκτή της Δημοκρατίας, Οδυσσέα Μιχαηλίδη, εντούτοις το απαράδεκτο αυτό φαινόμενο της εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων δικηγόρων και δικηγορικών γραφείων συνεχίζεται. Αυτές οι απευθείας αναθέσεις, που καμία σχέση δεν έχουν με τη χρηστή διοίκηση, με τη διαφάνεια και την ισονομία, γίνονται, πλέον, με τόσο ανεξέλεγκτο και προκλητικό τρόπο –αυτά είναι τα αποτελέσματα της ατιμωρησίας– που πρόσφατα προκάλεσε και την έντονη αντίδραση του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, ο οποίος απαίτησε ίση μεταχείριση και αντιμετώπιση προς όλα τα μέλη του.

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί η ανοχή που επιδεικνύει επί του θέματος η Κυβέρνηση και κατ’ επέκταση οι Υπουργοί της που προΐστανται των ημικρατικών οργανισμών. Και αυτό διότι δεν αντιδρούν στην προφανή μονοπωλιακή κατάσταση που δημιουργήθηκε στον τομέα της παροχής νομικών υπηρεσιών παρόλο που αποβαίνει καταφανώς σε βάρος του Δημοσίου, καθώς δεν υπάρχει ανταγωνισμός. 

Εξίσου θλιβερό και το γεγονός ότι δεν ζητήθηκε η παρέμβαση του Γενικού Εισαγγελέα είτε από τους Κυβερνώντες είτε από τη Βουλή για να διαπιστωθεί κατά πόσο δικαιολογείται η διενέργεια ποινικής έρευνας εναντίον διοικητικών συμβουλίων ημικρατικών οργανισμών που, παρά τις προειδοποιήσεις, παρέκαμψαν για άλλη μια φορά τη διαδικασία των δημόσιων προσφορών για την επιλογή του νομικού τους συμβούλου. Αντίθετα και σε αυτή την περίπτωση ισχύει το «εις ώτα μη ακουόντων».

Διά του λόγου το αληθές: Μόλις τέσσερα δικηγορικά γραφεία προσφέρουν νομικές υπηρεσίες σε συνολικά 21 ημικρατικούς οργανισμούς. Υπάρχουν, μάλιστα, περιπτώσεις ημικρατικών οργανισμών που παραμένουν οι ίδιοι νομικοί σύμβουλοι από το 1957 ή από το 1969, όπως είναι η περίπτωση του ΚΟΑ, του ΡΙΚ κ.ο.κ.

Με σκοπό να μπει τέλος στη διαπλοκή που είναι βαθιά ριζωμένη μεταξύ δικηγορικών γραφείων και ημικρατικών οργανισμών, ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ, Γιώργος Λουκαΐδης, κατέθεσαν ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής, τον περασμένο Νοέμβριο, πρόταση νόμου για νομοθετική ρύθμιση του θέματος. Τι προβλέπει; Εν ολίγοις, τα αυτόνοητα που ισχύουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Δηλαδή:

1. Την προκήρυξη δημόσιων διαγωνισμών από πλευράς ημικρατικών οργανισμών για την επιλογή των νομικών τους συμβούλων.

2. Η σύμβαση υπηρεσιών που θα συνάπτεται με τα δικηγορικά γραφεία να μην υπερβαίνει σε διάρκεια τα πέντε έτη.

Δυστυχώς, η διαπλοκή συνεχίζεται, διότι οκτώ μήνες μετά δεν έχει ακόμη περιληφθεί στην ατζέντα της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής για συζήτηση αυτή η πολύ σημαντική, τουλάχιστον κατ’ εμένα, πρόταση νόμου, που σύμφωνα με τους εισηγητές της σκοπό έχει «να ρυθμιστούν οι διαδικασίες σύναψης συμβάσεων από τα νομικά πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου για την παροχή νομικών υπηρεσιών με απώτερο στόχο να τερματιστεί το φαινόμενο της ύπαρξης τέτοιων συμβάσεων με τον ίδιο νομικό οίκο για δεκαετίες».
Δυστυχώς κι αυτή η πρόταση νόμου που επηρεάζει μεγάλα συμφέροντα, όπως και η άλλη πρόταση νόμου του Αβέρωφ Νεοφύτου, που τερματίζει το φαινόμενο των πολυσυνταξιούχων του Δημοσίου, παραμένουν καταχωνιασμένες στα συρτάρια της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής και θα παραμείνουν εκεί να αραχνιάζουν μέχρι νεωτέρας… Ας πούμε ώς στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. 
Μιχάλης Χατζηστυλιανού 
Facebook
hadjistylianoum@phileleftheros.com
Πηγή: Ο Φιλελεύθερος 18.7.2019


Η πορεία προς την πολιτική ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Toυ Ανδρέα Ιωσήφ 
Η Συνθήκη του Μάαστριχτ αποτέλεσε το μεγάλο βήμα για να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση πιο μπροστά. Η πολιτική ενοποίηση έφθασε ακόμα πιο κοντά, ωστόσο ακόμα δεν κατέστη εφικτή. Επιτεύχθηκε η οικονομική ενοποίηση των κρατών – μελών, ένα μεγάλο επίτευγμα το οποίο θωράκισε τις χώρες – μέλη και τις προστάτεψε από κινδύνους που παρουσιάστηκαν. Η οικονομική κρίση βρήκε μια συμπαγή Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα κατάφερε να την ξεπεράσει. 

 Στις Βρυξέλλες αφήνοντας πίσω τους πλέον την οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων, σκέφτονται ήδη την επόμενη μέρα, την ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ευημερία των λαών της Ένωσης. Οι χώρες της Ευρώπης εάν ήταν διαμελισμένες, θα ήταν ταυτόχρονα και αδύναμες. Θα ήταν πιο ευάλωτες και οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης για αυτές θα ήταν πολύ μεγαλύτερες. Θα αναγκάζονταν να έπαιρναν δικά τους μέτρα για να αντεπεξέλθουν, μέτρα τα οποία ενδεχομένως δεν θα μπορούσαν να τις βοηθήσουν να έχουν αποτελεσματικότητα και κατ’ επέκταση βιωσιμότητα. 

Η οικονομική πολιτική των κρατών – μελών απόκτησε κοινοτική διάσταση και πλέον όλα τα οικονομικά δεδομένα και κριτήρια καθορίζονται σε ενιαία βάση από τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ η οποία οδήγησε στην δημιουργία της Ευρωζώνης έφερε μια ισορροπημένη οικονομική πολιτική για όλα τα κράτη – μέλη πετυχαίνοντας μεταξύ άλλων μια ομαλή και ισχυρή τραπεζική διαχείριση. Υπάρχει έλεγχος στο δημόσιο χρέος των κρατών - μελών, καθορίζεται πλαίσιο για τη νομισματική πολιτική η οποία ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην Φραγκφούρτη και γενικώς οι αποφάσεις που αφορούν τα διάφορα θέματα οικονομίας των κρατών – μελών λαμβάνονται συλλογικά και στη βάση των καλώς νοουμένων συμφερόντων της Ένωσης. 

Το ενιαίο νόμισμα που προέβλεπε η Συνθήκη του Μάαστριχτ είναι πια γεγονός για τις περισσότερες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κυκλοφορία του Ευρώ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέσω της νομισματικής πολιτικής της Ένωσης διασφαλίζονται τα οικονομικά συμφέροντα όλων των κρατών – μελών. Βλέπουμε μικρές χώρες όπως η Κύπρος και η Μάλτα να συμμετέχουν ισότιμα στην Ευρωζώνη και να αποτελούν μέρος ενός μεγάλου οικονομικού συστήματος το οποίο καθορίζει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η υιοθέτηση του Ευρώ κυρίως από μικρές χώρες, τις βοήθησε να αντεπεξέλθουν της οικονομικής κρίσης ή τουλάχιστον να μπορέσουν να διαχειριστούν τις συνέπειες της όσο το δυνατόν καλύτερα. 

Οι κανόνες για παράδειγμα που υπάρχουν όσον αφορά την εποπτεία και διαχείριση του χρηματοπιστωτικού τομέα διασφαλίζουν την βιωσιμότητα όλων των τραπεζικών ιδρυμάτων σε όλη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Μάαστριχτ δια μέσου των χρόνων φαίνεται ότι πέτυχε πολύ σημαντικά αποτελέσματα. Η Συνθήκη που υπογράφηκε το 1992, άφησε ανεξίτηλα το στίγμα της στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήταν η συμφωνία που θεμελίωσε την Ένωση και την έκανε ένα ισχυρό παίκτη στην παγκόσμια σκακιέρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα τουλάχιστον στους τομείς της οικονομίας και του εμπορίου μπορεί και ανταγωνίζεται επί ίσοις όροις τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Αποτελεί πυλώνα σταθερότητας, ανάπτυξης και οικονομικής ευημερίας για τους λαούς της. 

Τα αποτελέσματα από αυτή την πορεία μόνο ως θετικά μπορούν να αποτιμηθούν. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ ήταν ίσως το μεγαλύτερο λιθαράκι στο οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ ίσως να αποτελεί τον οδηγό για να επιτευχθεί τελικά και η πολιτική ενοποίηση της Ένωσης. Από τη στιγμή που σε οικονομικό επίπεδο με τεχνοκρατικά ζητήματα, τα οποία ενδεχομένως να είναι και πιο δύσκολα, έχουν επιτευχθεί τόσα πολλά γιατί να μην μπορέσουν οι χώρες – μέλη να ξεπεράσουν και τις πολιτικές δυσκολίες και να πετύχουν στο τέλος της ημέρας μια Συνθήκη η οποία θα φέρει και την πολιτική ενοποίηση. 

Το Μάαστριχτ μπορεί να αποτελέσει τον οδοδείκτη προς αυτή την κατεύθυνση. Χρειάζεται πολιτική βούληση και θα έρθουν ακόμα καλύτερες μέρες για την Ευρώπη. 
Οι προκλήσεις είναι εκεί. Για το καλό των πολιτών των χωρών – μελών της.

Ανδρέας Ιωσήφ
Δημοσιογράφος  

Saturday, June 29, 2019

Όταν το εναλλακτικό γίνεται κατεστημένο

Της δημοσιογράφου Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
Η ιστορία λέει πως δύο νεαροί στο Σαν Φρανσίσκο που δεν είχαν να πληρώσουν το νοίκι τους αποφάσισαν να νοικιάσουν το σαλόνι του διαμερίσματός τους, προσφέροντας φουσκωτά κρεβάτια στους ένοικους, που έψαχναν διαμονή –κυρίως φτηνή– αλλά δεν έβρισκαν λόγω ενός συνεδρίου που γινόταν στην πόλη. Αφού το εγχείρημα πέτυχε και έμειναν όλοι ευχαριστημένοι, αποφάσισαν να το επαναλάβουν. 

Και κομπιουτεράκηδες καθώς ήταν, δημιούργησαν μία πλατφόρμα καλώντας κι άλλους να θέσουν τα καταλύματά τους προς ενοικίαση. Μια δεκαετία μετά, οι δύο νεαροί που το 2007 δεν είχαν να πληρώσουν το νοίκι, έγιναν δισεκατομμυριούχοι, ενώ ένας τρόπος ταξιδιών και διαμονής αναδείχτηκε. 

Σήμερα, το σύστημα Airbnb, ναι μεν έχει δώσει άλλες δυνατότητες στον τουρισμό, αλλά παράλληλα έχει καταστεί τεράστιο πρόβλημα για πολλούς τόπους που προσπαθούν πλέον να ελέγξουν την κατάσταση η οποία έχει ξεφύγει. Δέκα ευρωπαϊκές πόλεις –Άμστερνταμ, Βαρκελώνη, Βερολίνο, Μπορντό, Βρυξέλλες, Κρακοβία, Μόναχο, Παρίσι, Βαλένθια, Βιέννη– ζητούν παρέμβαση της ΕΕ. 


Κύριο επιχείρημα είναι πως οι ντόπιοι δεν μπορούν πλέον να εξασφαλίσουν στέγη, αφού οι ιδιοκτήτες προτιμούν να τα ενοικιάζουν μέσω της Airbnb ή άλλων παρόμοιων πλατφόρμων, εξασφαλίζοντας περισσότερα εισοδήματα τα οποία σε αρκετές χώρες (όπως και στην Κύπρο) είναι αφορολόγητα. Ως εκ τούτου, και οι τιμές των ενοικίων αυξάνονται, ενώ ταυτόχρονα η δομή των γειτονιών αλλάζει, αφού δεν ζουν πια μόνιμοι κάτοικοι αλλά περαστικοί ταξιδιώτες. 

Ο αναπληρωτής δήμαρχος του Παρισιού δήλωσε ότι η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε στα τέσσερα κεντρικά διαμερίσματα του Παρισιού, το ένα τέταρτο όλων των ακινήτων δεν είναι πλέον στέγες κατοίκων, αλλά σπίτια που ενοικιάζονται σε τουρίστες.

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν εις Παρισίους, το θέμα στην Κύπρο αντιμετωπίζεται «ως ένας νέος δυνατός κλάδος στην τουριστική βιομηχανία», όπως είπε χαρακτηριστικά βουλευτής στα πλαίσια συζήτησης του θέματος στη Βουλή. Οπόταν ναι μεν να δημιουργηθεί μητρώο και να πληρώνουν φόρους αλλά μη μου τους κύκλους τάραττε. 

Το ΑΚΕΛ μάλιστα δεν θέλει να τεθούν αυστηρά κριτήρια αδειοδότησης, τα οποία θα δημιουργήσουν προβλήματα στα καταλύματα. Κι ας δημιουργηθούν για όλους τους υπόλοιπους. 

Και το θέμα είναι πως πια δεν μιλάμε για τον κάθε νεαρό που δεν μπορεί να πληρώσει το νοίκι του αλλά για μεγαλοεπενδύτες, ντόπιους και ξένους, που αγοράσουν ολόκληρες πολυκατοικίες στα κέντρα των πόλεων και τις μετατρέπουν σε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα Airbnb, Homeaway και λοιπά. Αυτούς στηρίζουν οι βουλευτές κι όχι τον εναλλακτικό τουρισμό. 
Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Πηγή: 
Εφημερίδα "Ο Φιλελεύθερος" 
23 Ιουνίου 2019

Friday, June 28, 2019

Παγωτά Ηράκλη: Δροσερές γλυκές γεύσεις από μια πικρή εποχή

Ο άθλοι του Ηράκλη!
Η µακροβιότερη παγωτοποιία στην Κύπρο, τα γνωστά παραδοσιακά παγωτά Ηράκλη, στην οδό Λήδρας, στη Λευκωσία, γιορτάζουν φέτος τα 80 χρόνια λειτουργίας τους.

Συνήθως, αναφερόμαστε στις περασμένες εποχές με νοσταλγία και με εξιδανίκευση. Η ιστορία του Ηράκλη Δημητρίου δεν εξαιρείται από αυτό τον κανόνα, έχει όμως την ιδιαιτερότητα και το ενδιαφέρον της. Είναι η εποχή όπου το παγωτό ήταν είδος πολυτελείας και πραγματική απόλαυση για μικρούς και μεγάλους! Μια εποχή πολύ δύσκολη, όπου οι απλοί άνθρωποι, της καθημερινής βιοπάλης πάλευαν κυριολεκτικά για την επιβίωση τους, αναζητώντας την ελπίδα.

Η ιστορία ξεκίνησε το 1939 όταν ο νεαρός Ηράκλης Δημητρίου δημιούργησε ένα μικρό παραδοσιακό καφενεδάκι στην οδό Λήδρας. Με το πέρασμα του χρόνου, δημιουργήθηκε μια επιτυχημένη βιοτεχνία παραγωγής και διάθεσης παγωτού.

Αν για τον μυθικό ήρωα Ηρακλή έχουν καταγραφεί δώδεκα άθλοι-κατορθώματα, ο ήρωας της ζωής και της καθημερινής βιοπάλης Ηράκλης, έχει καταγράψει πολλούς και μεγάλους αγώνες μέχρι να καταξιωθεί ως ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας. Η λέξη Ηρακλής, ετυμολογικά, σημαίνει το κλέος της Ήρας, δηλαδή, η δόξα της Ήρας ή δοξασμένη ψυχή. Ως έφηβος ο Ηρακλής στο δίλημμα ποιο δρόμο –μεταξύ κακίας και αρετής- να ακολουθήσει στη ζωή, επέλεξε το δρόμο της αρετής, ένα δύσκολο ανηφορικό γεμάτο περιπέτειες και αγώνες.

Ο Ηράκλης γεννήθηκε στην Καλλέπεια της Πάφου, το 1912. Σε μικρή ηλικία ακόμη είχε ήδη αποκρυσταλλώσει μέσα του το δρόμο, που θα ακολουθούσε σε όλη του τη ζωή. Παιδί πολυμελούς και φτωχής οικογένειας με οκτώ παιδιά, ο Ηράκλης ήταν ο μεγαλύτερος από τα αγόρια και ένιωθε ευθύνη για τους υπόλοιπους. Ανήλικος μόλις 15 χρόνων αποχωρίζεται την οικογένεια, τους φίλους και το χωριό του, για να βρει την τύχη του στην πρωτεύουσα.

Φεύγει κυριολεκτικά με τα ρούχα που φορούσε, χωρίς κομπόδεμα με μια βαλίτσα όμως γεμάτη όνειρα για το μέλλον. Ακούραστος και εργατικός όπως ήταν, ρίχθηκε αμέσως στη βιοπάλη. Αφού δούλεψε στο Γαλακτοκοµείο της Ζηνοβίας στην οδό Ονασαγόρου για λίγα χρόνια και εξοικειώθηκε με το περιβάλλον, αποφάσισε να κάνει τη δική του δουλειά. Άνοιξε ένα μικρό καφενεδάκι στην καρδιά της παλιάς Λευκωσίας. Ήταν μόλις 18 χρόνων. Έφτιαχνε καφέδες κι εξυπηρετούσε πολλά καταστήματα της περιοχής. Αργότερα, το ’37-’38 μεταφέρθηκε στο σημείο που βρίσκεται μέχρι σήμερα το κατάστημα.

Δούλεψε σκληρά και έντιμα δημιουργώντας σταθερή πελατεία. Ανήσυχος και προοδευτικός όπως ήταν, εμπλούτιζε τα προϊόντα του καφενείου του με μπανάνες που έφερνε από την Πάφο, αναψυκτικά, αφρόζες, αλλά και γλυκά που έφτιαχνε η γυναίκα του. Σε κάποια στιγμή θέλησε, να προσφέρει στους πελάτες του και παγωτό. Η απόφαση του αυτή υπήρξε καταλύτης στην παραπέρα επαγγελματική του πορεία.

Αφού συνεργάστηκε για λίγο καιρό με προμηθευτή, αποφάσισε μετά, να φτιάξει ο ίδιος παγωτό. Συμβουλεύτηκε φίλο του ζαχαροπλάστη και πειραματίστηκε ο ίδιος, φτιάχνοντας την τελική συνταγή, που κατέκτησε όλη την Κύπρο. Η συνταγή είναι η ίδια, εδώ και 80 χρόνια: φρέσκο γάλα, φρέσκο αυγό, ζάχαρη, καλαμποκάλευρο και άρωμα βανίλιας. Αυτή είναι η βάση του παγωτού γάλακτος. Ανάλογα με τη γεύση που θες, να φτιάξεις, προσθέτεις σοκολάτα ή κακάο ή φυστίκι κ.λπ. Ο Ηράκλης ξεκίνησε µε 5 γεύσεις παγωτού: βανίλια, σοκολάτα, φιστίκι, φράουλα και λεµόνι. Σήµερα, προσφέρεται σε 35 γεύσεις!

Ας μην νομιστεί, ότι το εγχείρημα ήταν καμιά εύκολη υπόθεση. Το πώς παρασκευαζόταν το παγωτό τότε, δεν έχει καμιά σχέση με το σήμερα, εκτός από τα υλικά. Τότε, η τέχνη του παγωτού ήταν μια αληθινή μυσταγωγία, μέσω μιας διαδικασίας που σε τίποτα δεν θυμίζει τη σημερινή παραγωγή παγωτού. Ανακάτευαν φρέσκο γάλα με αγνά υλικά σε παγωτομηχανή της εποχής. Έβραζαν την κρέμα με τα υλικά, στους 95 βαθμούς. Όπως ήταν ζεστό το μίγμα, το έβαζαν σε άλλο δοχείο και γύρω-γύρω έβαζαν πάγο και το γύριζαν χειρονακτικά, μέχρι να παγώσει. Όταν πάγωνε, το πήγαιναν σε ψυκτικό θάλαμο (μόνο ένας υπήρχε την τότε εποχή) και το έβαζαν μέσα μέχρι να παγώσει και να το πάρουν την επόμενη μέρα.

Πιστός συμπαραστάτης σε όλη του τη ζωή η γυναίκα του Ευαγγελία, που καταγόταν από τη Σμύρνη κι έφυγε με την μητέρα της στη Μικρασιατική καταστροφή. Στάθηκαν μαζί ακλόνητοι και δεμένοι δημιουργώντας μια επιτυχημένη οικογενειακή επιχείρηση, μοναδική για την εποχή. Η Ευαγγελία διηύθυνε την παραγωγή του παγωτού. Ήταν η γυναίκα σύντροφος, συμπαραστάτης και σύζυγος που τον βοήθησε να επιτύχει στα όνειρα του.

Τα «Παγωτά Ηράκλη», στην οδό Λήδρας 110, από το 1939, για χρόνια, υπήρξαν η αγαπημένη συνήθεια των Λευκωσιατών! Σε κάθε βόλτα στο Μακρύδρομο όπως αποκαλείτο η οδός Λήδρας-, η χαρακτηριστική πινακίδα «Παγωτά Ηράκλης» προσέλκυε τους περαστικούς.

Σταδιακά, ο όγκος της δουλειάς αυξήθηκε τόσο πολύ, που έκλεισε το καφενείο και επικεντρώθηκε µόνο στα παγωτά. Μέσα σε μερικά χρόνια, το μικρό καφενείο εξελίχθηκε σε lifestyle κατάστημα παγωτού. Υπήρξε εποχή στη δεκαετία του ’60, που η ουρά µε τα αυτοκίνητα, για να αγοράσουν παγωτό του Ηράκλη, έφτανε µέχρι την Πλατεία Ελευθερίας! Με τον καιρό η επιχείρηση επεκτάθηκε και στις υπόλοιπες πόλεις της Κύπρου με καταστήματα σε Λεμεσό, Λάρνακα, Πάφο και Αμμόχωστο.

Η ιστορία του κυπριακού παγωτού είναι συνυφασμένη με τον Ηράκλη. Ήταν η πρώτη παγωταρία, της Λευκωσίας και της Κύπρου. Τα Παγωτά «Ηράκλης» αποτελούν σήμα κατατεθέν της οδού Λήδρας, εδώ και 80 χρόνια. Πέρασαν διάφορες φάσεις της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου, από τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ, μέχρι και την τουρκική εισβολή, που έβαλαν την επιχείρηση, αλλά και τον ίδιο τον δημιουργό τους σε μεγάλες περιπέτειες.

Βέβαια, εκτός από τις δυσκολίες αυτές, απέκτησαν πιστούς και διαχρονικούς πελάτες, στο βάθος των δεκαετιών, καθώς διατηρούν την συνταγή του «πρωτομάστορα» αναλλοίωτη, μέχρι και σήμερα.


Σήμερα, η παρασκευή του παγωτού γίνεται με σύγχρονα μέσα σε μοντέρνο εργοστάσιο που βρίσκεται στη βιομηχανική περιοχή της Έγκωμης και διατίθεται σε όλες σχεδόν τις πόλεις, της ελεύθερης Κύπρου. 
Για χρόνια, ο κόκος, όπως φώναζαν τον παπαγάλο του Ηράκλη ήταν κι αυτός σήμα κατατεθέν, η μασκότα του μαγαζιού, που έπαιζε το δικό του ρόλου στην προσέλκυση πελατών. Περιμένοντας το παγωτό τους, οι πελάτες σχεδόν όλοι αντάλλασσαν μια λέξη με τον παπαγάλο, ο οποίος με τον καιρό κοινωνικοποιήθηκε αναλόγως!

Επί Αγγλοκρατίας, ο παπαγάλος εκνεύριζε τους «φιλόζωους» αποικιοκράτες γιατί όποιος πλησίαζε το μαγαζί, φώναζε δυνατά και καθαρά την απαγορευμένη τότε λέξη «ΕΟΚΑ»! Φανταστείτε τους πελάτες που ερχόντουσαν για παγωτό και ο παπαγάλος να τους βομβαρδίζει με την λέξη «ΕΟΚΑ»! Οι Άγγλοι με κάθε επισημότητα προειδοποίησαν τον ιδιοκτήτη Ηράκλη ότι, αν δεν αποσύρει τον ενοχλητικό παπαγάλο, τότε, θα τον «συλλάβουν» και θα τον θανατώσουν! Προκειμένου να αποφύγει τη θανάτωση του, ο Ηράκλης έκρυψε τον «ιστορικό» πια παπαγάλο μέχρι το τέλος, του Αγώνα, όπου τον ξαναπαρουσίασε στο κοινό.

Σήμερα, οι φιλοζωικές οργανώσει δεν επιτρέπουν την έκθεση του παπαγάλου μπροστά στο μαγαζί, όπου ίσως, να δέχεται «μπούλιγκ» από τους περαστικούς και τους πελάτες. Έτσι, το κλουβί του βρίσκεται στα ενδότερα του καταστήματος.

Την εποχή του απελευθερωτικού αγώνα του ‘55-’59, ο Ηράκλης με κάθε μυστικότητα και εχεμύθεια φιλοξενούσε αγωνιστές της ΕΟΚΑ «κάτω από τη μύτη» των Βρετανών αποικιοκρατών, στο πατάρι του μαγαζιού του, χωρίς να τους παίρνει είδηση κανένας.

Αν και οι Άγγλοι είχαν τους πληροφοριοδότες του, εντούτοις, δεν κατάφεραν να τον ενοχοποιήσουν ποτέ. Ύστερα όμως από μια έκρηξη βόμβας στην περιοχή όπου σύχναζαν Άγγλοι αξιωματικοί, συνέλαβαν τον Ηράκλη, υποψιαζόμενοι ότι γνώριζε τους δράστες. Για να τον εκβιάσουν, του έκλεισαν το κατάστημα για έξι μήνες.


Από την δράσιν της Αποικιοκρατίας. Δι’ εκδικητικούς λόγους την 23ην Μαΐου 1956 
προβαίνει δια των οργάνων της εις το κλείσιμον του Καταστήματος, γράφει πάνω δεξιά
 στην πιο πάνω ιστορική φωτογραφία.

Η βάρβαρη Τουρκική εισβολή έπληξε και τον Ηράκλη όπως και πολλούς άλλους. Μόνο όταν πέρασε αρκετός καιρός και ηρέμησαν τα πράγματα άρχισε πάλι, να αναγεννάται η επιχείρηση του Ηράκλη. 

Σήμερα, η παράδοση συνεχίζεται με τον γαμπρό Κώστα Βρόντη, τη γυναίκα του Αντωνία και τους τρεις γιους τους. Συνολικά, απασχολούνται 20-25 άτομα την καλοκαιρινή περίοδο και 8-10 άτομα τον χειμώνα.
Με το πέρασμα των χρόνων, τα ηνία της επιχείρησης ανέλαβε ο γαμβρός Κώστας Βρόντης. Άνθρωπος εργατικός, δραστήριος, έντιμος και οξυδερκής νιώθει μεγάλη ευθύνη σε αυτούς, από τους οποίους παρέλαβε την επιχείρηση. Όλη η οικογένεια συλλογικά επιδιώκει, να συνεχίσει την ιστορία που ξεκίνησε ο Ηράκλης με τη γυναίκα του Ευαγγελία. Γι’ αυτό και δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό, για να πάει ακόμη πιο ψηλά η επιχείρηση. Διατηρούν πιστούς πελάτες που έρχονται εδώ 50 και 60 χρόνια.

Άξιος συνεχιστής της παράδοσης και της επιχείρησης, όταν η Λήδρας έγινε πεζόδροµος, ο Κώστας Βρόντης, έκανε επεκτάσεις και τώρα δεν είναι μόνο ένα κατάστημα παγωτού, αλλά και καφετέρια, εστιατόριο, παιχνιδούπολη, λούνα-παρκ, κάνοντας έτσι το κατάστημα πόλο έλξης για όλες τις ηλικίες. 

Ο Κώστας Βρόντης μιλά με μεγάλο σεβασμό για τα πεθερικά του και την επιχείρηση που συνεχίζει, να διαχειρίζεται. Γι’ αυτόν, το θέμα δεν είναι, να έχεις απλώς μια επιχείρηση, αλλά, να παρακολουθείς τις εξελίξεις των καιρών και να προσαρμόζεσαι στις σύγχρονες απαιτήσεις του καταναλωτικού κοινού. Διαφορετικά, αν μένεις προσκολλημένος σε ό,τι έμαθες, όσο καλό και αν είναι σήμερα, δεν σημαίνει ότι θα έχει την ίδια αξία και αύριο.

Σήμερα, η οικογενειακή παράδοση συνεχίζεται με τη νέα γενιά. Ο Κώστας Βρόντης με τη δεμένη οικογένεια του, δεν σταματάνε να αναζητούν την εξέλιξη και την ανάπτυξη, συνεχίζοντας με αμείωτη δημιουργικότητα, να προσφέρουν παγωτό φτιαγμένο με τέχνη και αγάπη. Δεν πρόδωσαν ποτέ την παράδοσή τους, δεν έμειναν πίσω από τις εξελίξεις και τις απαιτήσεις των καιρών, δεν έκαναν ποτέ έκπτωση στην ποιότητά τους…


Πορτραίτο του Ηράκλη Δημητρίου, σε δεσπόζουσα θέση στο κατάστημα της Λήδρας. 
Ο Ηράκλης Βρόντης (αριστερά με τον πατέρα του Κώστα Βρόντη, δεξιά) ως τρίτη γενιά ακολουθεί την παράδοση του παππού παγωτοποιού με απόλυτη προσήλωση στην ποιότητα και στις παραδοσιακές συνταγές του 1939.


Ο γνωστός σκιτσογράφος Γιώργος Μιτίδης στα παγωτά Ηράκλη.


Από αριστερά: Κώστας Βρόντης, Δημητράκης Σεργίδης, Φοίβος Νικολαΐδης, Ηράκλης Βρόντης και Γιώργος Μιτίδης, όλοι από τα βόρεια προάστια της κατεχόμενης σήμερα Λευκωσίας.


«Παγωτά Ηράκλη» 
Συνεχίζουν με το ίδιο πάθος και την ίδια ένταση για 80 χρόνια, 
να προσφέρουν δροσιά, χαρά και ευχαρίστηση στους αμέτρητους πελάτες και φίλους τους.

Thursday, June 20, 2019

Μυθόρημα, Άντη Ροδίτη

Άντης Ροδίτης, Μυθόρημα


Το ΜΥΘΟρΗΜΑ αποτελείται από τρία μέρη, με 9 κεφάλαια στο κάθε μέρος. Όλα άσχετα μεταξύ τους κι όλα απόλυτα συνδεδεμένα ως το τέλος. Το ΜΥΘΟρΗΜΑ δεν έχει να πει μια «ιστορία» όπως τα εκατομμύρια ιστοριών που έχουν ήδη ειπωθεί και τα εκατομμύρια που (θα προλάβουν;) να ειπωθούν. Έχει να πει τη μια και μόνη ιστορία, τη μόνη αληθινή: Ο νεκρότοπος «φεγγάρι» δεν τοποθετήθηκε για πλάκα σε λιτανεία γύρω από τη Γη.
Μέρος Α: Η Καταδίκη. Μέρος Β: Η Δίκη και Μέρος Γ: Η Ενοχή.
ΑΡ.


Ίσως νά ’ταν ακριβώς την ίδια ημέρα, που σ’ έναν από τους δρόμους κοντά στην πλατεία Τροόδους, περπάταγαν ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Αντώνιος Πηγάς (ο Αντώνης) και ο 34 ετών τότε υπουργός Εσωτερικών και Αμύνης, Πόλυς, για τους φίλους του, γνωστός ανά το παγκύπριον ως «ο Γιωρκάτζης», δολοφονηθείς αργότερα υπό «αγνώστων» ως αποτυχών συνεργάτης συνωμοτών κατά της ζωής του μεγάλου μας ηγέτη και Αρχιεπισκόπου, ινδάλματος της αριστεράς και της αγγλόφιλης πλουτοκρατίας.

Πίσω τους ακριβώς έρχονταν τέσσερις-πέντε Εγγλέζοι σε κατάσταση συνήθους μέθης και φωνασκίας, λαϊκά τους έθιμα και παραδόσεις, από τότε που θυμούνται.

– Τι θα γίνει με τούτους; ερώτησε τον Υπουργό του ο ανθυπολοχαγός.

– Σύρ’ τους καμιάν, είπεν ο Υπουργός, παλαιότερα γνωστός και ως ο «Χουντίνι» της ΕΟΚΑ.

Δυο σφαίρες έπεσαν χωρίς χρονοτριβή στην άσφαλτο μπροστά στα πόδια της αποικιοκρατίας, που εξίσου αστραπιαία ξεμέθυσε και διεσκορπίσθη στους γύρω δρόμους, χαντάκια και πευκόφυτες πλαγιές.

Είπαμε, 1964. Όταν η έξαψη ήταν στα ύψη και απροσμέτρητη η αυτοπεποίθηση των εξοπλισμένων δούλων.

Πλην, όμως, είτε ο ηγέτης ήταν αλλού ξημερωμένος κι ανοραμάτιστος, απλώς συνεχιστής μιας παράδοσης απόλυτης εξουσίας πάνω στον λαό, που έφτιαξαν οι παλιοί κατακτητές-αφέντες ώστε να κυβερνούν πιο εύκολα τους υποταγμένους τους μέσω των θρησκευτικών τους ηγετών, είτε γνώριζε στην εντέλεια τα πάντα: ότι δηλαδή όχι μόνο άλλοι κρατούσαν τα ηνία μα κι ότι μόνο ο λαός νομίζει πως τα ηνία αλλάζουν χέρια με πεντέξι φόνους. Όποιο από τα δύο κι αν συνέβαινε, η κατάληξη θα ήταν η ίδια. Έτσι ή αλλιώς το παιχνίδι ήταν χαμένο. Κανένας λαός δεν σώζεται με αστραπές αλήθειας. 

Ποιος δέχεται τόσο εύκολα την αλήθεια της σκλαβιάς του; Χίλιοι απατεώνες θα βρεθούν να του πουν το ψέμα στο μέτρο που το ψάχνει, κι ο λαός επιλέγει απ’ όλους τον πιο καπάτσο ψεύτη, για να τον ταΐζει και να τον δοξάζει. Κι ο ψεύτης κάνει ό,τι μπορεί να κρατά τον λαό στην τύφλα του, σ’ όση γίνεται καλοπέραση και για δικό του όφελος, όσο η τύχη ή Θεός όλους μαζί τούς σώζει.

Είναι μεγάλη ιστορία ν’ αλλάξουν του κόσμου τα ηνία χέρια. Δεν είναι δουλειά αυτή μιας μοναχικής επανάστασης από μέσα φαγωμένης, μιας μέρας πράξεις κι αποφάσεις με την προδοσία, μάλιστα, να κυκλοφορεί παντού ελεύθερα μασκαρεμένη. Χρειάζονται μυαλά, πίστη κι ανθρωπιά μιας ικανής διάρκειας, μακρά και σκληρή αγάπη στην πατρίδα. Τέτοια προσόντα ήταν λίγοι οι δικοί μας που τα είχαν, κι έμειναν τελικά νεκροί, πεσόντες στον αγώνα, σκέτες μνήμες, σημάδια μετά την κατάρρευση, μη χαθεί για πάντα ο δρόμος. 

Ο σπόρος τους, πράξεις μοναδικής αυτοθυσίας, δεν μπορούσε να πιάσει σε χέρσα, φτωχά, αιώνες άνυδρα χωράφια. Υπάρχει, όμως, πάντα ο έρως, άφθαρτος κι ανηλικίωτος. Λαγοκοιμάται σφριγηλός εκεί που βρίσκεται, σηκώνεται καμιά φορά, τεντώνεται να ξεμουδιάσει, μπορεί να βγάλει και καμιάν άναρθρη κραυγή, σαν τάχα θεριό της ζούγκλας, να επιβεβαιώσει στον εαυτό του και σε μας ότι είναι ακόμα εδώ, κι όχι για να τον ακούσουν τ’ αληθινά θηρία. Ύστερα πάει ξανά για ύπνο. Περιμένει. Περιμένει να τον φωνάξουν πάλι. Ξέρει την αξία του και δεν ανησυχεί. Όσο κι αν είναι της γης ο χρόνος ορισμένος, σ’ Εκείνον αρκεί, ακόμα και για να τον κάνει άπειρο.

Απόσπασμα Μέρους Α΄ Η Καταδίκη, Κεφ. 5, “1964”


Ἄντης Ροδίτης ἔγραψε διηγήματα, νουβέλες καὶ μυθιστορήματα, ἄρθρα πολιτικῆς, μελέτες λογοτεχνίας καὶ χρονογραφήματα. Ἔγραψε ἐπίσης τὸ χρονικὸ Την Ἑλλάδα θέλομεν καὶ ἄς τρώγωμεν πέτρες, Ἑστία 2006, καὶ τὸ χρονικὸ-έρευνα Κουράγιο Πηνελόπη, Ἁρμὸς 2013. Τὸ βιβλίο του Τὰ Γράμματα στὴ Μητέρα τοῦ Κώστα Μόντη, Ἁρμος 2015, προσφέρει τὸ «κλειδί» λογοτεχνικῆς καὶ πολιτικῆς ἑρμηνείας τοῦ ὁμώνυμου ἔργου τοῦ Μόντη, ἑνὸς ἀπὸ τοὺς πιὸ σημαντικούς ποιητές τοῦ νεότερου ἑλληνισμοῦ. Τὸ βιβλίο του Οἱ Σκαλαπούνταροι τῆς Στέλλας, Ἁρμος 2016, ἑρμηνεύει μέσα ἀπὸ τὸ ὁμώνυμο 400 περίπου στίχων ποίημα τῆς Στέλλας Βοσκαρίδου, ξεχωριστῆς ποιήτριας τῆς νέας γενιᾶς, την ἀνθρώπινη δοκιμασία καὶ εἰδικὰ ἐκείνη τῆς Κύπρου, μέσα ἀπὸ τὴ θεωρία τοῦ παγκοσμίως ἀναγνωρισμένου πολιτισμικοῦ ἀνθρωπολόγου Ρενὲ Ζιράρ. Ὁ Ἄντης Ροδίτης ἔγραψε ἐπίσης ποιήματα καὶ θεατρικὰ έργα. Βραβεύτηκε μὲ τὸ κρατικὸ βραβεῖο νέου λογοτέχνη τὸ 1972 (Τέσσερα διηγήματα), μὲ τὸ βραβεῖο ποίησης ἀπὸ τὴν Ἐθνική Ἑταιρία Ἑλλήνων Λογοτεχνῶν Κύπρου γιὰ τὴ συλλογὴ Ἄς περιμένω, μὲ ἀθλοθέτη την Πρεσβεῖα τῆς Ἑλλάδος, καὶ μὲ τὸ κρατικὸ βραβεῖο μυθιστορήματος (Δέκα χιλιάδες μέλισσες, Ἁρμὸς 2010).     

Η πορεία προς την πολιτική ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Toυ δημοσιογράφου Ανδρέα Ιωσήφ  
Η Συνθήκη του Μάαστριχτ αποτέλεσε το μεγάλο βήμα για να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση πιο μπροστά. Η πολιτική ενοποίηση έφθασε ακόμα πιο κοντά, ωστόσο ακόμα δεν κατέστη εφικτή. Επιτεύχθηκε η οικονομική ενοποίηση των κρατών – μελών, ένα μεγάλο επίτευγμα το οποίο θωράκισε τις χώρες – μέλη και τις προστάτεψε από κινδύνους που παρουσιάστηκαν. Η οικονομική κρίση βρήκε μια συμπαγή Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα κατάφερε να την ξεπεράσει. 

 Στις Βρυξέλλες αφήνοντας πίσω τους πλέον την οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων, σκέφτονται ήδη την επόμενη μέρα, την ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ευημερία των λαών της Ένωσης. Οι χώρες της Ευρώπης εάν ήταν διαμελισμένες, θα ήταν ταυτόχρονα και αδύναμες. Θα ήταν πιο ευάλωτες και οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης για αυτές θα ήταν πολύ μεγαλύτερες. Θα αναγκάζονταν να έπαιρναν δικά τους μέτρα για να αντεπεξέλθουν, μέτρα τα οποία ενδεχομένως δεν θα μπορούσαν να τις βοηθήσουν να έχουν αποτελεσματικότητα και κατ’ επέκταση βιωσιμότητα. 

Η οικονομική πολιτική των κρατών – μελών απόκτησε κοινοτική διάσταση και πλέον όλα τα οικονομικά δεδομένα και κριτήρια καθορίζονται σε ενιαία βάση από τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ η οποία οδήγησε στην δημιουργία της Ευρωζώνης έφερε μια ισορροπημένη οικονομική πολιτική για όλα τα κράτη – μέλη πετυχαίνοντας μεταξύ άλλων μια ομαλή και ισχυρή τραπεζική διαχείριση. Υπάρχει έλεγχος στο δημόσιο χρέος των κρατών - μελών, καθορίζεται πλαίσιο για τη νομισματική πολιτική η οποία ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην Φραγκφούρτη και γενικώς οι αποφάσεις που αφορούν τα διάφορα θέματα οικονομίας των κρατών – μελών λαμβάνονται συλλογικά και στη βάση των καλώς νοουμένων συμφερόντων της Ένωσης.

Το ενιαίο νόμισμα που προέβλεπε η Συνθήκη του Μάαστριχτ είναι πια γεγονός για τις περισσότερες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κυκλοφορία του Ευρώ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέσω της νομισματικής πολιτικής της Ένωσης διασφαλίζονται τα οικονομικά συμφέροντα όλων των κρατών – μελών. Βλέπουμε μικρές χώρες όπως η Κύπρος και η Μάλτα να συμμετέχουν ισότιμα στην Ευρωζώνη και να αποτελούν μέρος ενός μεγάλου οικονομικού συστήματος το οποίο καθορίζει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η υιοθέτηση του Ευρώ κυρίως από μικρές χώρες, τις βοήθησε να αντεπεξέλθουν της οικονομικής κρίσης ή τουλάχιστον να μπορέσουν να διαχειριστούν τις συνέπειες της όσο το δυνατόν καλύτερα. 

Οι κανόνες για παράδειγμα που υπάρχουν όσον αφορά την εποπτεία και διαχείριση του χρηματοπιστωτικού τομέα διασφαλίζουν την βιωσιμότητα όλων των τραπεζικών ιδρυμάτων σε όλη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Μάαστριχτ δια μέσου των χρόνων φαίνεται ότι πέτυχε πολύ σημαντικά αποτελέσματα. Η Συνθήκη που υπογράφηκε το 1992, άφησε ανεξίτηλα το στίγμα της στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήταν η συμφωνία που θεμελίωσε την Ένωση και την έκανε ένα ισχυρό παίκτη στην παγκόσμια σκακιέρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα τουλάχιστον στους τομείς της οικονομίας και του εμπορίου μπορεί και ανταγωνίζεται επί ίσοις όροις τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Αποτελεί πυλώνα σταθερότητας, ανάπτυξης και οικονομικής ευημερίας για τους λαούς της. Τα αποτελέσματα από αυτή την πορεία μόνο ως θετικά μπορούν να αποτιμηθούν. 

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ ήταν ίσως το μεγαλύτερο λιθαράκι στο οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ ίσως να αποτελεί τον οδηγό για να επιτευχθεί τελικά και η πολιτική ενοποίηση της Ένωσης. Από τη στιγμή που σε οικονομικό επίπεδο με τεχνοκρατικά ζητήματα, τα οποία ενδεχομένως να είναι και πιο δύσκολα, έχουν επιτευχθεί τόσα πολλά γιατί να μην μπορέσουν οι χώρες – μέλη να ξεπεράσουν και τις πολιτικές δυσκολίες και να πετύχουν στο τέλος της ημέρας μια Συνθήκη η οποία θα φέρει και την πολιτική ενοποίηση. 

Το Μάαστριχτ μπορεί να αποτελέσει τον οδοδείκτη προς αυτή την κατεύθυνση. Χρειάζεται πολιτική βούληση και θα έρθουν ακόμα καλύτερες μέρες για την Ευρώπη. 
Οι προκλήσεις είναι εκεί. Για το καλό των πολιτών των χωρών – μελών της.
Ανδρέας Ιωσήφ
Δημοσιογράφος





Thursday, June 13, 2019

Η ομπρέλα της μαντάμ Σουσού και οι απιστίες του Ερντογάν

Γράφει ο Δρ Γιάννος Χαραλαμπίδης 
Το ενεργειακό και γεωπολιτικό σκηνικό στην περιοχή μας είναι... made in USA, με την Τουρκία να εξελίσσεται στον άτακτο και προβληματικό εταίρο, που αναγκάζει την Ουάσιγκτον να ενισχύει ακόμη περισσότερο τον ρόλο του Ισραήλ και να βλέπει με θετικό μάτι μια νέα περίοδο σχέσεων με την Κυπριακή Δημοκρατία εφόσον το επιδιώξει και η ίδια. Εφόσον δηλαδή το κομματικό σύστημα απαλλαγεί από σύνδρομα του παρελθόντος είτε άρνησης είτε υποταγής και εφόσον εκμεταλλευθεί η Λευκωσία τα ρήγματα στις σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας προτού καλυφθούν. 

Ο λαός μας λέει ότι στη βράση κολλά το σίδερο. Η μετάφραση που δίνεται σε επίπεδο διεθνών σχέσεων και στρατηγικής είναι η εξής: Σύγκλιση συμφερόντων και εφαρμογή της αρχής ο εχθρός του εχθρού είναι φίλος με οικοδόμηση εναλλακτικής στρατηγικής επιλογής σε βάθος χρόνου όπως είναι ο άξονας Ελλάδας -Κύπρου - Ισραήλ και ο EastMed. Ή ακόμη και η κατασκευή τερματικού στην Κύπρο με τις ευλογίες των ΗΠΑ.

Ο διπλός στόχος
Τονίζονται τα ανωτέρω διότι κατά την τελευταία συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Βοηθό Υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάθιου Πάλμερ έγινε λόγος για τον ρόλο τον οποίο οι Αμερικανοί θέλουν να έχει η Κύπρος στην ανατολική Μεσόγειο λόγω των υδρογονανθράκων. Βεβαίως, θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Η Κύπρος δεν μπορεί να ανταγωνιστεί μόνη την Τουρκία, ούτε να καλύψει τις ανάγκες των ΗΠΑ με τον τρόπο που μέχρι πρότινος έπραττε η Άγκυρα. Όμως από την άλλη, δεν πρέπει να είμαστε κοντόφθαλμοι. Είναι αξίωμα των διεθνών σχέσεων ότι ο αδύνατος μπορεί να επιβιώσει και να γίνει ισχυρότερος μόνο μέσα από συμμαχίες. 

Συνεπώς, την Κύπρο θα πρέπει να τη δούμε στρατηγικά και κυρίως στο πλαίσιο της συμμαχίας με το Ισραήλ. Στο πλαίσιο της συμμαχίας με το Ισραήλ, την Ελλάδα και την ΕΕ, οι συντελεστές ισχύος ενός μικρού κράτους και δη της Κύπρου αλλάζουν προς το θετικότερο, εφόσον υπάρχει στρατηγική η οποία να επιβάλλει στη συγκεκριμένη περίπτωση δυο στόχους: Ο ένας είναι η διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας στη ζωή και ο άλλος είναι η ασφαλής εκμετάλλευση του φυσικού αερίου.

Τουρκικές διευκρινίσεις
Οι δυο αυτοί στόχοι σχετίζονται με τη λύση και τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Και επί τούτου εξηγούμαι: Την περασμένη Κυριακή είχαμε δημοσιεύσει τμήματα του τουρκικού εγγράφου επί τη βάσει του οποίου ενημερώθηκαν στην Άγκυρα οι πρέσβεις των κρατών-μελών της ΕΕ. Σημειώνουμε σχετικά ότι η Τουρκία διευκρίνισε τα εξής: 

1. Θα επανακαθοριστούν οι ΑΟΖ μετά τη λύση. Συνεπώς, εάν εξευρεθεί λύση ομοσπονδιακή και εκτός του πλαισίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, η ΑΟΖ που έχουμε σήμερα θα αλλάξει. Και προφανώς θα ανοίξουν οι Ασκοί του Αιόλου. Ή θα υποκύψουμε ως το αδύναμο μέρος ή από τώρα θα επιδιώξουμε τη δημιουργία γεωπολιτικών τετελεσμένων τα οποία δύσκολα θα ανατραπούν στη συνέχεια. Τι σημαίνει τετελεσμένα; Σημαίνει το δέσιμο των δικών μας οικονομικών και ενεργειακών συμφερόντων, καθώς και αυτών της ασφάλειας με εκείνα των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της ΕΕ στη βάση κοινών πολιτικών και στρατηγικών επιλογών που θα αντέχουν σε βάθος χρόνου. 

2. Θα συνεχίσει τις ενέργειές της εντός των περιοχών όπου η ίδια θεωρεί ότι βρίσκεται η υφαλοκρηπίδα της και εκεί όπου βρίσκεται η λεγόμενη υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ των Τουρκοκυπρίων τους οποίους, όπως ισχυρίζεται, έχει χρέος να υπερασπίζεται. Ταυτοχρόνως, τονίζει ότι δεν θα γίνει δεκτή καμιά μονομερής απόφαση των Ελληνοκυπρίων επί του θέματος των υδρογονανθράκων και ότι οι αποφάσεις θα πρέπει να λαμβάνονται από κοινού μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Και τώρα και στο μέλλον. Δηλαδή αυτό θα συμβαίνει και μετά τη λύση, αφού βασικός νέος όρος για την επανέναρξη των συνομιλιών είναι όπως οι Τουρκοκύπριοι έχουν μια μορφή βέτο στη λήψη των αποφάσεων για την ενέργεια. Και μέσω αυτών η Τουρκία.

Το δίλημμα

Υπό αυτές τις συνθήκες είναι πρόδηλο ότι δεν υπάρχει αλλαγή πολιτικής της Άγκυρας και ότι θέλει τις συνομιλίες για να διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία, να επανακαθορίσει τις ΑΟΖ, καθώς και να έχει βέτο στις ενεργειακές και άλλες αποφάσεις του νέου πολιτειακού συστήματος, που θα προκύψει από τη λύση ως συνέχεια του λεγόμενου κεκτημένου όπως αυτό έχει καταγραφεί προ του και κατά το Κραν Μοντανά. Το δίλημμα λοιπόν δεν είναι εάν θα πάμε ή όχι σε μια ομοσπονδιακή λύση που θα διαλύει την Κυπριακή Δημοκρατία, θα επανακαθορίζει τις ΑΟΖ και θα παραχωρεί βέτο στην Άγκυρα στις λήψεις των ενεργειακών αποφάσεων αλλά, κατά πόσο θα οικοδομηθεί μια στρατηγική η οποία: 

1. Θα επιτρέπει την ασφαλή εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, η οποία συνδέεται με την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ΑΟΖ της. Διότι χωρίς την Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα υπάρχει η υφιστάμενη ΑΟΖ ειδικώς, λόγω του ομοσπονδιακού χαρακτήρα της λύσης. 

2. Θα επιτρέπει την ενίσχυση των υφιστάμενων συμμαχιών και τη γεωπολιτική αναβάθμιση της Κύπρου μέσα από αυτές, καθώς και τη δημιουργία αποτρεπτικών έναντι των τουρκικών απειλών πολιτικών και νέων καλύτερων συνθηκών διαπραγμάτευσης στο Κυπριακό, χωρίς την επιβολή τουρκικών όρων. Αυτά θα προκύψουν υπό την προϋπόθεση ότι θα εκμεταλλευθούμε τη συγκυρία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και θα τη μετατρέψουμε σε εναλλακτική πολιτική, που θα εξυπηρετεί κοινά οικονομικά, στρατιωτικά και ενεργειακά συμφέροντα.

Τι λένε οι ΗΠΑ
Ας δούμε τώρα τι διαβίβασε το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και μάλιστα λίαν προσφάτως προς τη Λευκωσία:

Πρώτο, ευνοεί την άρση του εμπάργκο όπλων που θα ισχύσει σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, διότι, όπως λέγεται, η εξέλιξη αυτή συνάδει με τον ρόλο της Κύπρου στην περιοχή, αφού εκτός των τουρκικών απειλών ενδέχεται να προκύψουν και άλλες λόγω των ενεργειακών ζητημάτων.

Δεύτερο, η απομάκρυνση της Ειρηνευτικής Δύναμης από την Κύπρο δεν αφορά μόνο εμάς, αλλά είναι γενικότερη πολιτική της Ουάσιγκτον. Όμως, ως αποτέλεσμα και των πρόσφατων προκλήσεων στη νεκρή ζώνη στην περιοχή της Δένειας, το Αμερικανικό ΥπΕξ κατανοεί τη σημασία της παραμονής Κυανοκράνων στην Κύπρο.

Τρίτο, την ανησυχία των Αμερικανών για τις συμμαχικές απιστίες του Ερντογάν με τη Μόσχα, τον αρνητικό ρόλο της Τουρκίας γενικότερα, και ειδικότερα στα θέματα της κυπριακής ΑΟΖ. Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν και σέβονται τα κυριαρχικά και τα ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και θα προχωρήσουν σε διπλωματικά διαβήματα προς την Άγκυρα για να γίνει σεβαστή η νομιμότητα, παρά το γεγονός ότι είναι προβληματικές οι σχέσεις τους με την Ουάσιγκτον. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η επιρροή τους επί της Άγκυρας έχει μειωθεί σε βαθμό που να είναι η κατάσταση ανεξέλεγκτη. Οι Αμερικανοί οτιδήποτε άλλο θέλουν εκτός από ένταση. Θεωρούν δε, ότι η τουρκική στάση δεν βοηθά τον τρόπο με τον οποίο οι ίδιοι θα ήθελαν να προχωρήσουν τα ενεργειακά ζητήματα.

Τέταρτο, θα συνεχίσουν οι ΗΠΑ την πρακτική του 3 συν 1. Δηλαδή της συμμετοχής τους στην τριμερή Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, την οποία θεωρούν ως σημαντική συνεργασία σε όλα τα επίπεδα και δη στα ενεργειακά.

Οι ζημιές της επανασυγκόλλησης
Εκ των πραγμάτων η Κύπρος βρίσκεται σε ένα κομβικό ιστορικό σημείο ως προς τη λήψη αποφάσεων. Μια γενικότερη στροφή προς τις ΗΠΑ, με την απαιτούμενη προσοχή και αξιοπρέπεια, χωρίς δηλαδή υποτακτικές κινήσεις και πολιτικές, που δεν θα γίνουν σεβαστές από τους Αμερικανούς, η Κυβέρνηση και τα κόμματα θα πρέπει να προχωρήσουν σε μια αναθεώρηση των μέχρι σήμερα πολιτικών τους με τους Αμερικανούς, όπως συνέβη και με τους Ισραηλινούς. Ούτε ο αρνητισμός ούτε τα σύνδρομα του παρελθόντος και τα ΝΑΤΟ, CIA, Προδοσία βοηθούν, αλλά ούτε και οι τεμενάδες στον ηγεμόνα. Εκείνο που ρεαλιστικά μπορεί να εφαρμοστεί είναι η σύγκλιση και το δέσιμο συμφερόντων. 

Εάν δεν εκμεταλλευθούμε τη συγκυρία για την οικοδόμηση στρατηγικής βάθους θα κινδυνέψουμε να πληρώσουμε μια πιθανή επανασυγκόλληση των σχέσεων Τούρκων και Αμερικανών, που θα δημιουργήσει τις συνθήκες για ένα νέο σκηνικό made in USA, επί τη βάσει του οποίου θα αλλάζουν και οι ΑΟΖ και θα παραδίδεται η Κύπρος στον έλεγχο της Άγκυρας. Αληθές είναι ότι δεν μας προβληματίζει μόνο η τουρκική πολιτική της οποίας η επιθετικότητα καλπάζει, αλλά και η δική μας ηγεσία. 

Εδώ είχαμε αποχή της τάξης του 60% σχεδόν στις ευρωεκλογές και μάλλον, για άλλη μια φορά, τίποτε δεν θέλουν να καταλάβουν τα κομματικά κατεστημένα διότι, αυτό που τους ενδιαφέρει δεν είναι το ποσοστό της συμμετοχής στις κάλπες, αλλά τα κομματικά τους ποσοστά. Δεν δείχνουν ότι κατανοούν ή δεν θέλουν να κατανοούν τι συμβαίνει με τους πολίτες, με τις εξελίξεις στην περιοχή μας, καθώς και ότι θα πρέπει να πάρουν σοβαρές αποφάσεις με εναλλακτικά σχέδια Β και Γ. Γράφονται αυτά υπό την έννοια οι ηγεσίες μας να μπορούν να λάβουν αποφάσεις. Ενδεχομένως, να μην μπορούν. 

Θυμίζουν, πάντως, την ιστορία της μαντάμ Σουσού, η οποία περπατούσε κουνιστή και λυγιστή με τη μύτη ψηλά και ενώ τα παιδιά της γειτονίας της έφτυναν και την κοροϊδεύαν, εκείνη άνοιγε ομπρέλα προσποιούμενη ότι ουδέν σημαντικό συνέβαινε παρά μόνο ότι ψιχάλιζε...
Γιάννος Χαραλαμπίδης
Δρ Διεθνών Σχέσεων
Πηγή: SigmaLife 9.06 2019