Διεθνές πρότυπο για την Παροχή Ένοπλης Ασφάλειας στα Πλοία

*του Διαμαντή Ζαφειριάδη 

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα πλοία που πλέουν σε θάλασσες που έχουν επισημανθεί ως υψηλού κινδύνου για πειρατεία, στρέφονται σε επιλογές παροχής ασφάλειας από ένοπλους φρουρούς για την προστασία τους. Πειρατικές επιθέσεις έχουν οδηγήσει στο δυσάρεστο και επώδυνο αποτέλεσμα να χαθούν αρκετές ανθρώπινες ζωές και να προκαλέσουν τραυματικές δοκιμασίες σε ομήρους. Περιστατικά του είδους έχουν κοστίσει στην παγκόσμια ναυτιλιακή βιομηχανία απώλειες δισεκατομμυρίων ευρώ, τόσο σε απώλεια φορτίου όσο και σε πληρωμές λύτρων. Αν και η χρήση του ενόπλων φρουρών ασφαλείας φαίνεται να αποθαρρύνει τους πειρατές, η παρουσία όπλων στα πλοία που διασχίζουν διεθνή ύδατα προκαλεί μια σειρά από ανησυχίες .

Ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποιήσεις (ISO) στην προσπάθεια του να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη, η ασφάλεια και η αξιοπιστία της χρήσης εταιρειών παροχής υπηρεσιών ένοπλων φρουρών ασφαλείας, έχει εκπονήσει την προδιαγραφή ISO/PAS 28007:2012 «Πλοία και θαλάσσια τεχνολογία - Κατευθυντήριες γραμμές για ιδιωτικές Ναυτιλιακές Εταιρείες Ασφαλείας που παρέχουν μέσω ιδιωτικής σύμβαση ένοπλο προσωπικό ασφαλείας στα πλοία».

Το ISO/PAS 28007 είναι το μόνο εκπονηθέν Διεθνές Πρότυπο που καλύπτει την παροχή ασφάλειας από ένοπλους φρουρούς στα πλοία. Η εξειδικευμένη καθοδήγηση που παρέχει η προδιαγραφή ISO/PAS 28007:2012 αφορά όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τις παρεχόμενες υπηρεσίες ασφαλείας από ένοπλο προσωπικό επί πλοίων.

Η προδιαγραφή εξετάζει τα στοιχεία του συστήματος διαχείρισης της ασφάλειας όπως το σχεδιασμό, τους πόρους, τη κατάρτιση και την εκπαίδευση, την επικοινωνία και την τεκμηρίωση. Περιγράφει επίσης τις λειτουργικές απαιτήσεις για την αντιμετώπιση ζητημάτων όπως τη διαχείριση ατυχημάτων, συμβάντων έκτακτης ανάγκης, την έρευνα, την υγεία και την ασφάλεια, καθώς και τα παράπονα των πελατών.

Η επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας οφείλει να καθορίσει, να εκτιμήσει, να αξιολογήσει και να τεκμηριώσει ένα Σύστημα Διαχείρισης Υπηρεσιών Ασφαλείας λαμβάνοντας υπόψη όλα τα δυνητικά ενδιαφερόμενα, με τις σχετικές υπηρεσίες, μέρη και όλους τους εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες που επηρεάζουν την πληρότητα, την επάρκεια και την αποτελεσματικότητα αυτών των υπηρεσιών από ένοπλο προσωπικό που επιβαίνει στα πλοία. Καθίσταται σαφές ότι τέτοιοι ενδεικτικοί παράγοντες περιλαμβάνουν τις εθνικές και διεθνείς νομοθετικές και κανονιστικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αφορούν την αδειοδότηση λειτουργίας, προμήθειας, μεταφοράς και χρήσης πυροβόλων όπλων, καθώς και το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο και το ναυτικό δίκαιο, το πολιτικό περιβάλλον και τις γεωπολιτικές ισορροπίες και επιπλοκές στην περιοχή δραστηριοποίησης, το φυσικό περιβάλλον της γεωγραφικής περιοχής δραστηριοποίησης, τις προσδοκίες, τις ανοχές και τις απαιτήσεις των πελατών και των λοιπών ενδιαφερομένων μερών, καθώς και όλες τις κρίσιμες εξελίξεις και τάσεις που υφίστανται στη περιοχή δραστηριοποίησης και στις παράκτιες χώρες, στη χώρα έδρα της επιχείρησης ασφαλείας και στη χώρα σημαία του πλοίου που επιβαίνει το προσωπικό ασφαλείας. 

Επιπλέον η επιχείρηση πρέπει να εκπονήσει μια τεκμηριωμένη ανάλυση επικινδυνότητας των δραστηριοτήτων και των επιπτώσεων που αυτές οι δραστηριότητες επιφέρουν. Οι απαιτήσεις των πελατών και ειδικότερα τα συμπεράσματα της δικής τους εκτίμησης κινδύνων που τους οδήγησε στη χρήση ένοπλων υπηρεσιών ασφαλείας, επίσης πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στην ανάλυση επικινδυνότητας που εκπονεί η εταιρεία παροχής υπηρεσιών ασφαλείας, η οποία πρέπει να είναι σε θέση να επιδείξει την απαιτούμενη κατανόηση των σχετικών αλληλεπιδράσεων.

Η προδιαγραφή ISO PAS 28007 μπορεί να συνδυαστεί με το διεθνές πρότυπο ISO 28000:2007 «Σύστημα Διαχείρισης Ασφάλειας στην Εφοδιαστική Αλυσίδα» και να πιστοποιηθεί από ανεξάρτητο διαπιστευμένο Φορέα Πιστοποίησης. Επομένως η υιοθέτηση και εφαρμογή του Συστήματος Διαχείρισης Ασφάλειας κατά ISO 28000:2007 με ταυτόχρονη υιοθέτηση και της εξειδικευμένης καθοδήγησης που παρέχει το ISO/PAS 28007:2012 αποτελεί ουσιαστικά μονόδρομο για τις ενδιαφερόμενες Επιχειρήσεις και Οργανισμούς, αφού ένα απλό Σύστημα Διαχείρισης Ποιότητας κατά ISO 9001:2008 σίγουρα δεν καλύπτει επαρκώς το συγκεκριμένο πεδίο δραστηριότητας. Επιπλέον η πιστοποίηση από τρίτο ανεξάρτητο και διαπιστευμένο Φορέα Πιστοποίησης προσδίδει την αναγκαία αξιοπιστία, ενισχύει την εμπιστοσύνη της αγοράς προς την πιστοποιημένη επιχείρηση και κυρίως επιτρέπει την αναγνώριση του Πιστοποιητικού Συμμόρφωσης που εκδίδεται επ’ ονόματι του πιστοποιημένου οργανισμού, οπουδήποτε στο κόσμο, προσφέροντας ένα ουσιαστικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Ο Κυπριακός Οργανισμός Τυποποίησης (CYS) ο οποίος είναι ο αρμόδιος φορέας για την υιοθέτηση και εφαρμογή των Ευρωπαϊκών και Διεθνών Προτύπων στην Κύπρο, παρακολουθεί στενά το εν λόγω θέμα και θα ενημερώνει όλους τους ενδιαφερόμενους για οποιεσδήποτε εξελίξεις.
*Λειτουργός Τυποποίησης του Κυπριακού Οργανισμού Τυποποίησης (CYS)

Διαφημιστική εκστρατεία για τα τροχαία

Τολμηρές προσεγγίσεις για αλλαγή νοοτροπίας...

 

Στη Λετονία, μια δημιουργική, τολμηρή αλλά και αρκετά αμφιλεγόμενη διαφημιστική εκστρατεία κατάφερε, σε αρκετά μεγάλο βαθμό, να πετύχει αυτό που όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να γίνει, αλλά και όλοι ξέρουν πόσο δύσκολο είναι: Να αλλάξουμε νοοτροπία. Ή, πιο ωμά ακόμα: Να αλλάξουμε μυαλά!

Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ εταιρεία Mooz!, έπεισε με τη δική της τολμηρή προσέγγιση στο θέμα των τροχαίων, την κυβέρνηση, να της αναθέσει τη συγκεκριμένη καμπάνια. Βασικός «στόχος», ήταν οι οδηγοί, κυρίως άνδρες, ηλικίας 20-35 ετών, που ανήκουν, σύμφωνα με έρευνες, στην ομάδα «άμεσου κινδύνου», με τις υπερβολικές ταχύτητες που αναπτύσσουν, την επιθετική συμπεριφορά που αναπτύσσουν στο οδήγημα, και την αλαζονεία που έχουν για τις ικανότητές τους, αφού τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία προκαλούνται με ευθύνη ανθρώπων που πίστευαν ότι είναι οι καλύτεροι οδηγοί στον κόσμο, εννοώντας με αυτό, ότι ήταν... περίπου Σουμάχερ.

Η ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ που βγήκε τελικά, και που προκάλεσε αρκετές συζητήσεις, δεν ήταν από αυτές τις «διδασκαλικού τύπου», όπου πάντα κάποιος σου κουνάει επιδεικτικά το δάχτυλο και σου λέει «μην τρέχεις». Η Mooz!, εκτός από την υπερβολική ταχύτητα, επικέντρωσε την προσοχή της και σε ένα άλλο θέμα: την σοβαρή έλλειψη οργάνων για μεταμοσχεύσεις. Και τι έκανε, λοιπόν; Αντί κάποιου ενημερωτικού εντύπου, δημιουργήθηκε ένα Πιστοποιητικό Δωρεάς Οργάνων το οποίο λάμβαναν οι οδηγοί κατευθείαν από την αστυνομία.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, όσοι υπερέβαιναν το όριο ταχύτητας (και κανονικά θα έπρεπε να λάβουν κλήση), αναγκάζονταν από την αστυνομία να υπογράψουν το πιστοποιητικό με το οποίο δήλωναν διατεθειμένοι να γίνουν δωρητές οργάνων! Το αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός των θυμάτων από τροχαία, μέσα σε έναν χρόνο, να μειωθεί κατά 29%, και ταυτόχρονα να σημειωθεί και σημαντική αύξηση, κατά 39% στην, έστω και δι' αυτού του τρόπου, δωρεά οργάνων. Μπορεί, λοιπόν, οι οδηγοί να μην θυμόνταν ένα οποιοδήποτε διαφημιστικό, όμως δεν θα μπορούσαν να ξεχάσουν ποτέ την ημέρα που, άθελά τους, έγιναν δωρητές οργάνων...

Το Συμβόλαιο
Η ΗΜΕΡΑ εκείνη, είναι όταν, έπειτα από κάποια σοβαρή παράβασή τους, υποχρεούνται να υπογράψουν το παρακάτω Πιστοποιητικό Δωρητή Οργάνων:

«Υπάρχουν άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρίσκονται στη θέση μου, και εάν βρίσκονταν, δεν θα έπαιζαν ποτέ με τη ζωή τους.

Εγώ ο/η , ____ _________________, εφόσον έχω την τάση να υπερβαίνω το όριο ταχύτητας στο δρόμο και/ή να οδηγώ επιθετικά, με το παρόν δηλώνω ότι η ζωή μου δεν είναι πρώτης προτεραιότητας για μένα και ευχαρίστως θα την αποχωριζόμουν. Έχοντας σώας τας φρένας, κατανοώ ότι αργά ή γρήγορα θα εμπλακώ σε ατύχημα και αφού αυτό συμβεί, αφήνω την καρδιά μου, τα νεφρά μου και όποια άλλα όργανα του σώματός μου δεν καταστραφούν από το ατύχημα, σε εκείνους που τα χρειάζονται πραγματικά.

Επίσης, ζητώ εκ των προτέρων να με συγχωρέσουν οι άνθρωποι και τα αγαπημένα πρόσωπα εκείνων για τους οποίους θα είμαι εγώ υπεύθυνος για το θάνατο ή την αναπηρία τους, εξαιτίας ατυχήματος
__, _______, 200_
Υπογραφή΄

Οδήγηση στ' αριστερά

Τάνια Μπάιρα

Γράφει από την Αν. Μακεδονία

Δείτε το ιστολόγιό της : 'Αρωμα Γυναίκας

Γιατί οι Άγγλοι οδηγούν στην αριστερά πλευράς; Kαι εμείς δεξιάς;

Αν σας έλεγα, οτι, το γεγονός ότι οδηγούμε στη δεξιά πλευρά, οφείλεται στον Ναπολέοντα θα το πιστεύατε;

Μετά τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας και τις... ραλλιστικές ικανότητες των Ινδών οδηγών που μάθαμε σε προηγούμενη ανάρτηση, αν δεν γνωρίζατε, εγώ πάντως, απέδιδα το γεγονός της... οδήγησης στα αριστερά στην αναποδιά των Αγγλων και στο γεγονός ότι θέλουν να ξεχωρίζουν απο τον υπόλοιπο κόσμο. Ας μάθουμε γιατί οι Αγγλοι οδηγούν στην αριστερά πλευρά, αλλά και μείς στα δεξιά!!

Για τον περισσότερο κόσμο, μας φαίνεται ότι οι Άγγλοι είναι ανάποδοι, και για αυτό οδηγούν στα αριστερά. Κι όμως, κάνουμε λάθος, μιας κι αυτή η τακτική, το να βρισκόμαστε στην αριστερή πλευρά του δρόμου κρατάει από τα πολύ παλιά χρόνια.

Μέχρι το 1700 οι άνθρωποι περπατούσαν στην αριστερά πλευρά του δρόμου. Αυτό αιτιολογείται από το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι δεξιόχειρες κι έτσι το καλό χέρι, που θα κράταγε το ξίφος σε περίπτωσης που χρειαζόταν, θα έπρεπε να είναι ανάμεσα στον αμυνόμενο και το επιτιθέμενο. Επίσημη οδηγία, στις μετακινήσεις οι άνθρωποι να βρίσκονται στο αριστερό μέρος του δρόμου δόθηκε από τον πάπα στα 1300. Τίποτα δεν άλλαξε μέχρι το 1773, όταν η αύξηση της κυκλοφορίας των αλόγων αλλά και των αμαξών, οδήγησε την αγγλική κυβέρνηση να βγάλει οδηγία, η οποία επέμενε στην κυκλοφορία στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Η οδηγία αυτή έγινε νόμος το 1835.

Όλα αυτά εξηγούν το γιατί στην Αγγλία και στις αποικίες της οδηγούν στα αριστερά. Ακούγεται και φαίνεται λογικό. Τότε γιατί στις υπόλοιπες χώρες τα οχήματα κινούνται στη δεξιά πλευρά του δρόμου; Το μόνο σίγουρο είναι ότι οφείλεται στους Γάλλους.

Κατά μία εκδοχή η αλλαγή αυτή έγινε από το Ναπολέοντα. Συγκεκριμένα, όταν τα κάρα άρχισαν να διαδίδονται, ο οδηγός του κάρου δεν καθόταν πάνω στο όχημα, αλλά στο τελευταίο άλογο και μάλιστα στην αριστερή πλευρά. Για να χρησιμοποιούν το καμτσίκι με το δεξί. Από τη θέση αυτή, ο οδηγός μπορούσε μεν να ελέγξει την πορεία όλων των αλόγων, δε μπορούσε όμως να ελέγξει το πόσο κοντά ήταν στα άλλα κάρα. Έτσι, το θέμα ήταν αρκετά σοβαρό, τόσο που ανάγκασε το Ναπολέοντα να κάνει την κίνηση στα δεξιά υποχρεωτική.

  countries with right-hand traffic  -  Χώρες που οδηγούν δεξιά

  countries with left-hand traffic    -  Χώρες που οδηγούν αριστερά

Why do the English drive on the "wrong" side of the road?

Well it's one of those trivia questions that can really nag at you until you find an answer, I did some research and discovered the following:

In days of old logic dictated that when people passed each other on the road they should be in the best possible position to use their sword to protect themselves. As most people are right handed they therefore keep to their left. This practice was formalised in a Papal Edict by Pope Benefice around 1300AD who told all his pilgrims to keep to the left.

Nothing much changed until 1773 when an increase in horse traffic forced the UK Government to introduce the General Highways Act of 1773 which contained a keep left recommendation. This became a law as part of the Highways Bill in 1835.

Reasons to travel on the right are less clear but the generally accepted version of history is as follows: The French, being Catholics, followed Pope Boneface's edict but in the build up to the French Revolution in 1790 the French Aristocracy drove their carriages at great speed on the left hand side of the road, forcing the peasantry over to the right side for their own safety. Come the Revolution, instincts of self preservation resulted in the remains of the Aristocracy joining the peasants on the right hand side of the road. The first official record of this was a keep right rule introduced in Paris in 1794.

OK, that explains the UK and France but what about the rest of the world? Britain's imperial expansion (all of the pink bits on old maps) spread the keep left rule far and wide. This included India, Australasia and much of Africa (Although many African countries changed to the right later when they became independent).

France also had quite an empire after the revolutionary wars and the keep right rule spread through much of modern day Europe and to colonies such as Egypt. The connection with the USA is thought to be General Lafayette who recommended a keep right rule as part of the help that he gave the Americans in the build up to the war of Independence. The first reference to keep right in USA law is in a rule covering the Lancaster to Philadelphia turnpike in 1792.

But what about Japan ? well in the 1850's Gunboat diplomacy forced the Japanese to open their ports to the British and Sir Rutherford Alcock, who was Queen Victoria's man in the Japanese court persuaded them to adopt the keep left rule.

History and origin

About a quarter of the world drives on the left, and the countries that do are mostly old British colonies. This strange quirk perplexes the rest of the world; but there is a perfectly good reason.

In the past, almost everybody travelled on the left side of the road because that was the most sensible option for feudal, violent societies. Since most people are right-handed, swordsmen preferred to keep to the left in order to have their right arm nearer to an opponent and their scabbard further from him. Moreover, it reduced the chance of the scabbard (worn on the left) hitting other people. 

Furthermore, a right-handed person finds it easier to mount a horse from the left side of the horse, and it would be very difficult to do otherwise if wearing a sword (which would be worn on the left). It is safer to mount and dismount towards the side of the road, rather than in the middle of traffic, so if one mounts on the left, then the horse should be ridden on the left side of the road. 

In the late 1700s, however, teamsters in France and the United States began hauling farm products in big wagons pulled by several pairs of horses. These wagons had no driver's seat; instead the driver sat on the left rear horse, so he could keep his right arm free to lash the team. Since he was sitting on the left, he naturally wanted everybody to pass on the left so he could look down and make sure he kept clear of the oncoming wagon’s wheels. Therefore he kept to the right side of the road.

In addition, the French Revolution of 1789 gave a huge impetus to right-hand travel in Europe. The fact is, before the Revolution, the aristocracy travelled on the left of the road, forcing the peasantry over to the right, but after the storming of the Bastille and the subsequent events, aristocrats preferred to keep a low profile and joined the peasants on the right. An official keep-right rule was introduced in Paris in 1794, more or less parallel to Denmark, where driving on the right had been made compulsory in 1793.

Later, Napoleon's conquests spread the new rightism to the Low Countries (Belgium, the Netherlands and Luxembourg), Switzerland, Germany, Poland, Russia and many parts of Spain and Italy. The states that had resisted Napoleon kept left – Britain, the Austro-Hungarian Empire and Portugal. This European division, between the left- and right-hand nations would remain fixed for more than 100 years, until after the First World War.

Tania Mpaira

Writes from Macedonia, Greece

View her website :
'Αρωμα Γυναίκας

Eύγε Yπουργέ!

Γράφει η

Άννα Mαραγκού

Από Λευκωσία

Ίσως η πιο σημαντική και θαρραλέα απόφαση για το μέλλον της πρωτεύουσας που ελπίζω να είναι αμετάκλητη! H μεταστέγαση των Yπουργείων στο χώρο της Kρατικής έκθεσης. Aπόφαση ουσιαστική που εξυπηρετεί τη Λευκωσία αλλά και τις άλλες πόλεις του νησιού. Aπόφαση σταθμός, που θα αποσυμφορήσει τούτη τη φτωχή πρωτεύουσα από το καυσαέριο και το κυκλοφοριακό χάος. Tέτοιες αποφάσεις να βλέπουμε για να χαιρόμαστε ότι ορισμένοι Yπουργοί χρησιμοποιούν τη φαιά ουσία που τους έδωσε ο ύψιστος και προγραμματίζουν μακροπρόθεσμα, όχι μόνο για το μικροκομματικό τους συμφέρον, αλλά για το σύνολο του ταλαιπωρημένου λαού.

Mεταστέγαση λοιπόν των δημοσίων υπαλλήλων σε μια περιοχή που προσφέρεται, έχει άπλετο χώρο στάθμευσης, βρίσκεται εκτός, και συγκεντρώνει όλες τις υπηρεσίες. Συνάμα, ένας κεντρικός σταθμός λεωφορείων, που θα εξυπηρετεί τους πάντες, επιτέλους μια αρχή με λογική βάση και συνοχή.

Eλπίζω ότι το παράδειγμα θα μελετήσει διεξοδικά και ο Δήμος της πρωτεύουσας που οδεύει ολοταχώς στην ανέγερση ενός νέου Δημοτικού Mεγάρου στο κέντρο της εντός των τειχών Λευκωσίας, στην καρδιά του ιστορικού του κέντρου. Ένα μέγαρο που αντί να αποσυμφορεί την πόλη από το καυσαέριο θα φέρνει –και μάλιστα σε αδιέξοδο προς το παρών- όλη την κυκλοφορία στον ιστορικό πυρήνα της πόλης. Aπόφαση ετσιθελική που χρονολογείται εδώ και αρκετά χρόνια και δε λαμβάνει υπ’ όψη την απόλυτη ανάγκη της πόλης να πεζοδρομοποιηθεί τάχιστα για να γίνει ο κατ’εξοχήν πολιτισμικός χώρος που προσφέρει και προσφέρεται στη γνώση της ιστορίας.

Πόσες και πόσες μελέτες έχουν γίνει στο παρελθόν και προφανώς θα γίνουν και στο μέλλον για να εμπεδώσουν οι κρατούντες ότι το μέλλον τούτης της πόλης δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από πολιτιστικό. Πολιτιστικό που αντανακλά την ιστορία και την παράδοση, τόσο για μας όσο και τους ξένους που μας επισκέπτονται. Nα δούμε μια πόλη καθαρή, με πεζόδρομους και φυτεμένους σκιερούς χώρους για τα μακρόσυρτα καλοκαίρια μας, μια πόλη φιλική προς τον άνθρωπο, όμορφη, χωρίς ψεύτικα στολίδια, λαϊκές γειτονιές και ξενόφερτο λάιφ στάιλ.

Θέλουμε να φωτίσουμε την ιστορία μας, να την ζωντανέψουμε για εκείνους που δεν την ξέρουν, θέλουμε μέσα από τον περίπατο να αντιληφθούμε ότι περπατάμε επάνω σε αχνάρια άλλων! Δεν είμαστε το Nτουπάι, πατούμε σε τούτη τη γη και την ποτίζουμε με τον ιδρώτα και το αίμα μας εδώ και χιλιετίες. Δεν αναιρούμε την ιστορία μας με κτίσματα αλλοπρόσαλλα προς το περιβάλλον και την ιδιοσυγκρασία μας, με κτίσματα που προορίζονται για να κολακέψουν τη δημαρχία του δείνα και του τάδε...

H εντός των τειχών πόλη της Λευκωσίας περνά δύσκολες ώρες, και αυτό που ΔEN χρειάζεται είναι επιπλέον φόρτος κυκλοφορίας. H εντός των τειχών πόλη θέλει αναδιοργάνωση, θέλει πυρήνες πολιτισμού, θέλει τμήματα του πανεπιστημίου μας, για να αποκτήσει οντότητα ειλικρίνειας και ζωντάνιας. Δεν σηκώνει ψεύτικα σκηνικά και τουριστικά γκέτο, θέλει φοιτητές που στην κίνησή τους δημιουργούν «κοινότητες» με ανάγκες αληθινές, με προσβάσεις ανθρώπινες. Γιατί δε βλέπουν αυτές τις άμεσες ανάγκες της πόλης οι εκλελεγμένοι μας Δημοτικοί Σύμβουλοι; Γιατί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το δείνα και το τάδε αναπτυξιακό έργο και οι οικονομικές επιπτώσεις της απουσίας του; Γιατί δε βγάζουν απανταχούσες για την παντελή εγκατάλειψη της πρωτεύουσας, για το γεγονός ότι ολισθαίνει όλο και περισσότερο στη λήθη και στην απραξία;

Tους εκλέξαμε- σωστά ή λανθασμένα- για να ανταποκρίνονται στις φωνές απόγνωσης που βγαίνουν από την πόλη, φωνές που δε φέρουν διακριτικά φυλής και έθνους, φωνές ανθρώπινες για κατάντια, υποτίμηση, ψευτιά, αισχροκέρδεια...

Άννα Μαραγκού

Τα Βρετανικά ταξί

ΤΑ ΚΟΜΨΑ μαύρα ταξί χαρακτηρίζουν τους δρόμους του Λονδίνου όσο και το οδήγημα στην αριστερή πλευρά. Ο τουρίστας που επισκέπεται για πρώτη φορά τη βρετανική πρωτεύουσα, ανακαλύπτει σύντομα και άλλα γνωρίσματά τους, όπως το εξαιρετικά υψηλό κόστος τους και η εντυπωσιακή ικανότητα των οδηγών τους να γνωρίζουν περίπου όλους τους δρόμους και τα στενάκια το Λονδίνου, χωρίς να συμβουλεύονται χάρτες ή GPS (ικανότητα η οποία δεν οφείλεται σε υπεράνθρωπες ικανότητες μνήμης, αλλά σε πολύμηνο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, στο τέλος του οποίου δίνουν ιδιαίτερα απαιτητικές εξετάσεις). Εδώ και κάποιους μήνες ωστόσο, το ΤΧ4, όπως ονομάζεται το μοντέλο, αντιμετωπίζει ανταγωνισμό.

Η αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz έχει κατασκευάσει ένα μαύρο μίνι βαν, πιο φιλικό προς το περιβάλλον, που φιλοδοξεί να αντικαταστήσει το παραδοσιακό όχημα. Με έξι θέσεις, αντί για πέντε που έχει το ΤΧ4, το Vito Taxi έχει την ίδια τιμή (35.000 στερλίνες), ηλεκτρικές συρόμενες πόρτες και καίει λιγότερα καύσιμα.

Μέχρι πρόσφατα, η Manganese Bronze, η εταιρεία που κατασκευάζει το ΤΧ4, είχε το ουσιαστικό μονοπώλιο στα μαύρα ταξί του Λονδίνου λόγω των πολύ αυστηρών προδιαγραφών που έχει θέσει η αρμόδια Αρχή, όπως η χαρακτηριστική δυνατότητα που είχε μέχρι πρόσφατα μόνο το ΤΧ4 να κάνει επιτόπια στροφή με ιδιαίτερη ευελιξία, κάτι που μπορεί να κάνει και το νέο όχημα.

Η Manganese Bronze πάντως δεν το βάζει κάτω. Εχει ανακοινώσει ότι θα αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό με την εισαγωγή περιβαλλοντικών μοντέλων -ήδη υπάρχουν σχέδια για ηλεκτρικό ταξί. Οι προσπάθειες μείωσης του κόστους έχουν εξάλλου ήδη οδηγήσει την εταιρεία να κατασκευάζει το όχημα-σύμβολο του Λονδίνου στην Κίνα.