Η Λάρνακα είναι η πιο εγκαταλελειμμένη και καθυστερημένη περιοχή της Κύπρου. Δεν υπάρχει άλλη πόλη για την οποία να εκκρεμούν τόσες πολλές ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, οι δε Λαρνακείς κτενιζόμαστε και κοιμόμαστε.
Το πολεοδομικό σχέδιο μιας χώρας είναι καθοριστικό για μια περιοχή, μια κοινότητα ή μια επαρχία, αφού μπορεί είτε να προωθήσει την ανάπτυξή της, είτε να την καθηλώσει σε υπανάπτυξη και μαρασμό. Το γεγονός ότι η Λάρνακα είναι η πιο εγκαταλελειμμένη και καθυστερημένη περιοχή της Κύπρου είναι ηλίου φαεινότερο. Δεν υπάρχει άλλη πόλη στην Κύπρο για την οποία να εκκρεμούν τόσες πολλές ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, ούτε άλλη επαρχία που να αντιμετωπίζεται όχι με αδιαφορία, αλλά θα μπορούσε κάποιος να πει ότι γίνεται προγραμματισμένη και ενορχηστρωμένη προσπάθεια να κρατείται η Λάρνακα καθηλωμένη και μακριά από κάθε μορφή ανάπτυξης. Οι δε Λαρνακείς κτενιζόμαστε και κοιμόμαστε.
Ο βιασμός της πόλης
Βλέποντας λοιπόν τους Λαρνακείς ως πολίτες σε χειμερία νάρκη, που δεν αντιδρούν σε κανένα από τους εμπαιγμούς της, η κυβέρνηση υπερβαίνει πλέον τα εσκαμμένα. Με την πρόσφατα δημοσιευμένη απόφαση του Πολεοδομικού Συμβουλίου της 27/5/2011 για το εγκριμένο Τοπικό Σχέδιο της Λάρνακας διαπράττεται ένας βιασμός της πόλης. Τα σημεία που δείχνουν τον ψυχρό πολεοδομικό βιασμό της Λάρνακας είναι τόσο φανερά που βγάζουν μάτι. Αναφέρονται μόνο τρία και σε άλλο άρθρο θα αναφερθούν και άλλα:
ΠΡΩΤΟΝ: Περιοχή Διυλιστηρίων
Εδώ και δεκαετίες μας δουλεύουν ότι θα απομακρύνουν τις πετρελαιοδεξαμενές και τον τερματικό σταθμό. Μόνο τότε θα έχει προοπτική ανάπτυξης η περιοχή και η παραλία. Με το νέο Τοπικό Σχέδιο, αυτή περιοχή που εφάπτεται του χώρου του διυλιστηρίου παραμένει βιομηχανική. Περιττό να αναφέρουμε τις ανασταλτικές συνέπειες για την ανάπτυξη της περιοχής, έστω και μετά τη μετακίνηση των εγκαταστάσεων πετρελαιοειδών. Θα χρειαστεί να καταβληθούν αποζημιώσεις σε κάθε βιομηχανία στην περιοχή, για να απομακρυνθεί και να αξιοποιηθεί καλύτερα η περιοχή με αποτέλεσμα νέες καθυστερήσεις.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Οδός Πιαλέ Πασιά
Ενώ υπήρχαν σχέδια για έργα για τα οποία εδώ και δεκαετίες ακούμε υποσχέσεις, και ευρισκόμενοι ένα βήμα προ των απαλλοτριώσεων για την έναρξη των έργων, ξαφνικά αλλάζουν τα πλάνα. Η οδός Πιαλέ Πασιά (ο παραλιακός δρόμος από το Κάστρο μέχρι και το Μακέζυ) μετατρέπεται ξαφνικά σε εμπορική ζώνη. Για ποιο λόγο αυτή η ξαφνική αλλαγή ζώνης, που θα έχει σαν αποτέλεσμα ουσιαστικά την αύξηση του κόστους των απαλλοτριώσεων στους ιδιοκτήτες των ακινήτων της περιοχής, που είναι κυρίως Τουρκοκύπριοι.
ΤΡΙΤΟΝ: Στάδιο Αμμόχωστος-Νέα Σαλαμίνα
Χαρακτηρίστηκε σαν εμπορική ζώνη τμήμα της οδού Αλεξάνδρου Ραγκαβή που είναι μπροστά από την είσοδο και τις κερκίδες του σταδίου Αμμόχωστος, ιδιοκτησία και έδρα της Νέας Σαλαμίνας. Πρόκειται για ένα δρόμο περίκλειστο και απόμερο. Που ως που εμπορικός; Ο λόγος φαίνεται να είναι απλός και πασιφανής: η αύξηση των εσόδων της Νέας Σαλαμίνας αφού ο κάτω χώρος των κερκίδων θα μετατραπεί σε εμπορικά καταστήματα. Το ΑΚΕΛ ευλόγησε τα έσοδα της Ν. Σαλαμίνας.
ΠΑΝΙΚΟΣ
Υπάρχουν και άλλα παρόμοια τρανταχτά παραδείγματα που καταδεικνύουν ότι το Πολεοδομικό Σχέδιο φτιάχτηκε με τρόπο που όχι μόνο δεν προωθεί την ανάπτυξη της πόλης, αλλά λες και στόχος είναι να οδηγήσει τη Λάρνακα με την όπισθεν. Για παράδειγμα το ότι η περιοχή μεταξύ της κοινότητας Λειβαδιών και της παραλίας είναι αγροτική!!! Θα επανέλθω όμως με άλλο άρθρο.
Κάνω μια σύγκριση με το Τοπικό Σχέδιο της Πέγειας και πανικοβάλλομαι. Στο μέλλον, η Πέγεια θα είναι σαφώς πιο αναπτυγμένη και ίσως και ενδεχόμενα και μεγαλύτερη από τη Λάρνακα, χάριν στους Πεγειάτες δημάρχους και τους άλλους τοπικούς παράγοντες και μπράβο τους, αν δεν αποφασίσουν και οι Λαρνακείς να διεκδικήσουν δυναμικά και οργανωμένα. Ας παραδειγματιστεί και ας αφυπνιστεί και ο δήμαρχος της Λάρνακας επιτέλους.
ΤουΠάμπου Γαβριήλ*
Γράφει
από τη Λάρνακα
Εφημερίδα
Αλήθεια
4.7.2011
