Friday, September 17, 2021

Αρχαιολογικό Μουσείο Άνδρου

 

Το αρχαίο αυτό αγαλματίδιο είναι η πιο μοντέρνα απεικόνιση της θεάς Αφροδίτης που έχω δει. Φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Άνδρου και είχα τη χαρά να το πρωτοαντικρίσω μόλις χθες. Θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί περίοπτο έκθεμα του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή λίγα μόλις μέτρα πιο κάτω. 

Ο χρόνος της έχει αφαιρέσει τα χαρακτηριστικά του προσώπου, όπως αφαιρεί άλλοτε αργά άλλοτε γρήγορα το «αδειανό πουκάμισο», την φενάκη μιας Ελένης από τη μνήμη. 

Η σμίλη του χρόνου είναι αμείλικτη στα πρόσωπα, όμως μας παρακινεί να κρεμάσουμε το νέο πρόσωπο του έρωτα με νέους όρκους, αρυτίδωτο από τον ωφελιμισμό και τον στυγνό υπολογισμό των σύγχρονων σχέσεων.

Χάρης Ιωσήφ

Όλος ο πλανήτης Ελλάδα!

Συμβολική φωτογραφία της Ευρώπης ιππεύοντας λαβωμένο ταύρο

Λέγεσαι Αμερική αλλά δεν λέγεσαι Αμερική, καθ ότι ο Αμέρικο Βεσπούτσι ήταν βαφτισμένος Όμηρος. Μικρόν τον φώναζαν Ομέρικο και παραποιήθηκε σε Αμέρικο.

Η συμπαθέστατη Γερμανία. Αυτοί αυτοαποκαλούνται Deutschland. Το πρώτο συνθετικό είναι το Deus δηλαδή Δίας, και το δεύτερο είναι land από την λέξη λας= πέτρα από όπου και το λατομείο. Τουτέστιν η Γερμανία είναι η χώρα του Δία.

Η φιλτάτη Αγγλία, εκείνο το British που προέρχεται από την λέξη Βρυτός δηλαδή παρθένος, ήταν η Αγγλία η χώρα με τις πολλές παρθένες. Από αυτού βγαίνει και το Αγγλικό virgin από όπου και η πολιτεία της Αμερικής Virginia προς τιμήν της Βασίλισσας που ήταν παρθένος.
Ιταλία, είναι ‘’εις άλω’’, εις την θάλασσαν, πιστεύω πως έχετε δεί πως μπαίνει η Ιταλία ορμητικά μέσα στην Μεσόγειο.

Ισπανία. Ο ι ίδιοι λένε την πατρίδα τους Espana , και σωστά την αποκαλούν έτσι αφού η χώρα λόγω των πολλών βροχών έχει πολλά δάση και ήταν αφιερωμένη στον κακόμορφο Έλληνα θεό των δασών Πάνα. Εις τον Πάνα λοιπόν.

Αίγυπτος, είναι χαρακτηρισμένη έτσι επειδή βρίσκεται υπτίως του Αιγαίου. Εκεί θα βάλουμε έναν τοποτηρητή μιάς και θα ελέγχουμε και την διώρυγα του Διός. Οι Άραβες διαβάζουν από δεξιά προς αριστερά και το SUEZ διαβάζεται ως ΖΕΥΣ.

Η Ινδία. Ο Δίας είχε έναν μονάκριβο αναγνωρισμένον γυιό που τον έλεγαν Ιν. Ο Ιν του Δία.
Λίγο πιο κεί είναι μία μεγάλη Κινεζική περιοχή που λέγεται Yunnan, δηλαδή Ιωνία.
Για πάμε και στην Ιαπωνία που εύκολα διαβάζεται ‘’η Άπω Ιωνία’’.
Ολόκληρη η Ήπειρος Ασία πήρε το όνομά της από τον αδελφό της Εκάβης Άσιο που σκότωσε στην Τροία ο Αίας ο Τελαμώνιος .

Και η Ευρώπη πήρε το όνομά της από την μεγαλομάτα Ευρώπη, κόρη του Αγήνορα και της Τηλεφάεσσας, εγγονής του Ποσειδώνα.
Ευρώπη ηταν η κόρη του Αγηνόρα, βασιλιά της Φοινίκης, Το όνομα της ίσως σημαίνει «ανοιχτομάτα» (ευρύς +ωψ) ή προέρχεται από την ακκαδική λέξη erebu(δύω).

Ήταν ένα όμορφο, νεαρό κορίτσι που μια μέρα βγήκε στην εξοχή να μαζέψει λουλούδια και εκεί συνάντησε τον Δία με την γνωστή αδυναμία στις όμορφες κοπέλες. Φυσικά, δε του πέρασε απαρατήρητη
Φιλιππίνες, Πολυνησία, Ιρλανδία ( εκ τής Ίριδος), Δανία (εκ τών Δαναών, Ποσει- Δα-ών), Γαλλία εκ τού Γαλάτη γυιού τού Ηρακλέους καί πολλά άλλα... Ακόμη καί η κατάληξις στάν εις όλα τά κράτη τής Ανατολής είν' εκ τού Ίστημι καί παραπέμπει εις αυτό πού στέκεται ως Κράτος. Ελληνικά Όλα ! κι ου χί ελληνοποιημένα εξ ελληνολάγνων. Όσον κι εάν τούς Πονάει. Τό παρεδέχθησαν άπαντες εκ τής υφηλίου. Totum grecorum est - " Τ' άπαντα είναι τών Ελλήνων" .
-Κικέρων
" Ο κόσμος είναι η διαστελλομένη Ελλάς . Η Ελλάς είναι ο συστελλόμενος κόσμος".
- Βίκτωρ Ουγκώ

Η Ελλάδα είναι μία παγκοσμιότητα γεωγραφική και ιστορική. Εμείς έχουμε την υποχρέωση να την γνωρίσουμε και να την αναγνωρίσουμε.

Δημήτριος Καρανάσιος

Ένα κοχύλι από την Αμμόχωστο

 

Ένα άρθρο μου στην εφημερίδα "Πελοπόννησος" της προηγούμενης Κυριακής.

ΕΝΑ ΚΟΧΥΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ

Βρίσκεσαι ταξιδευτής στην πρωτεύουσα μιας χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γύρω σου μιλάνε ελληνικά. Εκεί που περπατάς, στη μέση του δρόμου, βλέπεις ξαφνικά μπροστά σου ένα φυλάκιο .Για να συνεχίσεις τη διαδρομή σου πρέπει να δείξεις το διαβατήριό σου σε έναν ένστολο υπάλληλο ενός ανύπαρκτου κράτους. Καλωσήλθες στην Λευκωσία! Καλωσήλθες στην Κύπρο!

Πώς να προσδιορίσεις το συναίσθημα που γεννιέται την ώρα που βιώνεις την πρόσκρουση στο παράδοξο; Πώς να δικαιολογήσεις στον εαυτό σου το ότι παραδίδεις για παράνομο έλεγχο το νόμιμο διαβατήριό σου; Πώς να διαχειριστείς την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε έναν τόπο όπου κανέναν θεσμό δεν αποδέχεσαι και κανένας θεσμός δε σε προστατεύει; Βρίσκεσαι σε έναν τόπο άτοπο.

Προχωρώντας στην ενδοχώρα, συναντάς ένα περιβάλλον γνώριμα ελληνικό, με βλάστηση και θαλασσινό αγνάντεμα από αμφιθεατρικά χωριά. Τα τοπωνύμια εκτουρκισμένα. Τα περισσότερα σπίτια πριν από την εισβολή του ’74, οι τρούλοι των εκκλησιών, ακρωτηριασμένοι, χωρίς σταυρό. Τα νεκροταφεία των παλαιών, των προαιώνιων κατοίκων, των Ελλήνων βεβηλωμένα, με σπασμένους σταυρούς και κατεστραμμένα τα πρόσωπα των νεκρών. Τα ονόματα, όμως, είναι εκεί πάνω στις σπασμένες πλάκες, να φωνάζουν το «ε» και το «η», την Ελένη του Ευριπίδη και του Σεφέρη, την Ελένη που έζησε και πέθανε στον Άγιο Επίκτητο που τώρα τον λένε Ҫatallköy μα πάντα Άγιος Επίκτητος είναι.

Προσπαθείς να μπεις στη θέση εκείνου που για να ξαναδεί τον τόπο όπου γεννήθηκε θα πρέπει να πάρει την άδεια ενός υπαλλήλου θεσμικά μετέωρου. Για να δει το σπίτι του θα πρέπει να σταθεί απέξω εξόριστος κι από μέσα να ακούει τις τουρκικές συνομιλίες των νέων ενοίκων που απλώνουν τα ρούχα τους στην αυλή όπου έπαιζε και κοιμούνται στο παιδικό του δωμάτιο.
Παντού τουρκικά στρατόπεδα, τουρκικές σημαίες μαζί με την παρωδία της σημαίας του ψευδοκράτους, ολόιδια με την τουρκική με αντιστροφή των χρωμάτων, αγάλματα του Κεμάλ Ατατούρκ. Αυτό, όμως, που εντυπωσιάζει ακόμη περισσότερο είναι τα επιβλητικά τζαμιά. Νεόδμητα και πολλά υπό κατασκευή δεσπόζουν και στο πιο μικρό χωριό. Υπόμνηση του καίριας σημασίας συνθήματος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής :Τούρκος σημαίνει μουσουλμάνος και κυρίως το αντίστροφο: κάθε μουσουλμάνος είναι δυνητικός Τούρκος.

Ταξιδεύοντας ανατολικά, φτάνεις στην Αμμόχωστο, την πιο όμορφη και κοσμοπολίτικη πόλη, πριν την εισβολή του ’74. Ατελείωτα χιλιόμετρα απομόνωσης και αποκλεισμού της πρόσβασης με συρματόπλεγμα. Προσπαθείς να συλλάβεις φευγαλέες εικόνες από τους δρόμους και τα σπίτια, καθώς η φωτογράφιση απαγορεύεται. Η φύση έχει ανακτήσει την κυριαρχία της πάνω στο δομημένο περιβάλλον. Άγρια βλάστηση στις λεωφόρους. Πάνω στα πολυώροφα ξενοδοχεία στην άκρη του κύματος, με τα μπαλκόνια να γέρνουν μισογκρεμισμένα, μαντεύεις τα ίχνη από τα βλέμματα των τουριστών 50 χρόνια πριν, όταν θα έφταναν εξουθενωμένοι και θα τα αντίκριζαν ενθουσιασμένοι. Αυτοκίνητα όπου έχουν ριζώσει αγριόχορτα και σιωπηλές αυλές σπιτιών με ξερές φραγκοσυκιές να γέρνουν πάνω στα κάγκελα.

Η πόλη μαρμαρωμένη αναμένει τη δικαιωματική επιστροφή των κατοίκων της. Μόνο που κι εδώ, συντελείται σταδιακά άλλη μια προκλητική παραβίαση ψηφισμάτων του ΟΗΕ από την Τουρκία με το άνοιγμα ενός μέρους της .Άλλωστε, το ψευδοκράτος δεν λειτουργεί παρά σαν τουρκική αποικία.

Φεύγοντας, ακριβώς στο όριο της περίφραξης πάνω στη θάλασσα, μισό από τη μια μεριά και μισό από την άλλη του συρματοπλέγματος είναι ένα ροδαλό κοχύλι. Το παίρνεις μαζί σου. Ένα κομμάτι λογικής και δικαιοσύνης, ένα αχνάρι του τόπου και της ιστορίας του σε αυτό το μικρό κοχύλι από την Αμμόχωστο. Για να μη λησμονήσεις .
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

Ειρήνη Καλτσά

Αρχαία Ελλάδα και Χριστιανισμός

Στην προσπάθεια ορισμένων να γεφυρώσουν αρχαία Ελλάδα και χριστιανισμό εντάσσεται και η παρομοίαση της Αθηνάς και της Παναγίας. Φυσικά δεν χωρεί σύγκριση καμία μεταξύ των δύο.

Για όποιον δέχεται ως αλήθεια ότι η εβραία Μίριαμ (Μαρία) γέννησε τον Γέσουα (Ιησού) παρθένα ούσα, αυτή είναι η μητέρα, η σύζυγος του Ιωσήφ. Για εμάς που δεχόμαστε ότι η Ελληνίδα Αθηνά είναι μυθολογικό πρόσωπο και θεότητα που ενσαρκώνει συγκεκριμένα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, είναι η κόρη, σύζυγος ουδενός.

Τα χαρακτηριστικά που αποδίδονται στην Αθηνά (σοφία, πολεμική και στρατηγική σκέψη, τέχνες και επιστήμες) δεν έχουν καμία σχέση με εκείνα της παναγίας (καλή παρθένα μητέρα και σύζυγος), αν και αυθαίρετα την ονόμασαν υπέρμαχο στρατηγό μεταγενέστερα (κατά το πρότυπο της Αθηνάς Προμάχου προφανώς). Το μόνο επιφανειακά κοινό στοιχείο που βρίσκει κανείς είναι η παρθενία, καθότι η Αθηνά συμβολίζει επίσης την παρθενιά και την αγνότητα, επειδή όμως ο συμβολισμός της είναι καθαρά η διανόηση και όχι απλά η σεξουαλική παρθενιά. Είναι κάτι που δύσκολα γίνεται αντιληπτό από τους ανθρώπους που σήμερα ειδικά όλα τα βλέπουν υπό το πρίσμα της σεξουαλικότητας. Εξάλλου η φύση της είναι ανδρική και θηλυκή, όχι όμως με την έννοια του Ερμαφρόδιτου, αλλά ότι ως θήλυ δεν υπολείπεται σε τίποτα των ανδρών.

Κατά τον ελληνικό μύθο, η Αθηνά πετάχτηκε από το κεφάλι του Δία αφού αυτός είχε καταπιεί την μητέρα της την Μήτιδα (πρώτη σύζυγο του Δία) όταν έμαθε ότι είναι έγκυος γιατί του προφήτευσαν ότι η κόρη της Μήτιδος θα τον ανέτρεπε.

Η διαμάχη και ο πόλεμος που άσκησαν οι πρωτοχριστιανοί στις ελληνικές θεότητες έγινε με το πρόσχημα ότι πρόκειται για ειδωλολατρία και λατρεία θεών ψεύτικων, ενώ τα πρόσωπα της χριστιανικής πίστης παρουσιάζονται ως αληθινά, και ως εκ τούτου πρέπει όλα τα είδωλα να παραμερίζονται ως υποδεέστερα και φανταστικά και ψευδή. Εδώ θα μπορούσε κανείς να αντιτάξει, εκτός των άλλων επιχειρημάτων, ότι κανείς δεν μπορεί αποκλείσει το γεγονός ότι και οι Έλληνες θεοί ήταν κάποτε υπαρκτά πρόσωπα που θεοποιήθηκαν μεταγενέστερα κατά τα ομηρικά χρόνια όπως ισχυρίζεται ο Ευήμερος ο Μεσσήνιος.

Η προσπάθεια διασύνδεσης αρχαίας Ελλάδας και χριστιανισμού προέρχεται από όσους αγαπούν μεν την αρχαία Ελλάδα αλλά ταυτόχρονα και τον χριστιανισμό και επιθυμούν να τα συνδυάσουν αυθαίρετα. Η άλλη οπτική της προσπάθειας αυτής είναι ο εκ του πονηρού εναγκαλισμός και σφετερισμός της αρχαίας Ελλάδας από τους χριστιανούς, με το επιχείρημα της ελληνικής δήθεν προέλευσης του Ιησού και της δήθεν επιρροής της ελληνικής φιλοσοφίας και σκέψης τόσο στον Ιησού όσο και στους μετέπειτα χριστιανούς που τάχα διαμόρφωσε την χριστιανική πίστη. 

Αυτά φυσικά είναι αστεία και αβάσιμα. Είναι βέβαια αλήθεια ότι εκεί που ορισμένες αρχαιοελληνικές αντιλήψεις ήταν βολικές για το χριστιανικό δόγμα, εκείνες όντως υιοθετήθηκαν και άλλοτε χρησιμοποιήθηκαν διαστρεβλωμένα για να ενισχύσουν τα θεολογικά σοφίσματα. Και η επιχείρηση αυτή της διαμόρφωσης ελληνοχριστιανικής συνείδησης (που χρονολογείται από παλιά) και δήθεν συνέχειας των αρχαίων χρόνων και των "βυζαντινών" αποσκοπεί στην διατήρηση του χριστιανισμού πάση θυσία, αλλά συνάμα και στην αλλοτρίωση κάθε αρχαίου ελληνικού στοιχείου και στον "εκχριστιανισμό" τους, ώστε να μην υφίσταται τέτοιο χάσμα και διαμάχη μεταξύ των νεοελλήνων.


Ωστόσο το χάσμα υπάρχει, αλλά όχι αναγκαστικά και διαμάχη. Ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει, υπάρχει ελευθερία σήμερα στα θέματα αυτά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα δεχτούμε τη διαστρέβλωση της αλήθειας, ούτε και την ύπουλη και εν κρυπτώ, κεκαλυμμένη (ή και φανερή) συνέχιση του διωγμού των Ελλήνων από χριστιανούς.

Athenais Xanthou

Πρώτος πρέπει να πεθάνει ο Αντίνοος!

 

Πρώτος πρέπει να πεθάνει ο «Αντίνοος», σε αυτόν έριξε τα πρώτα φονικά του βέλη ο Οδυσσέας!!!
Σε δυο λεπτά θα καταλάβετε το εκπληκτικό νόημα του Ομηρικού Έπους... που φυσικά ποτέ δε μας δίδαξαν στο σχολείο. Άραγε αυτά γιατί δεν μας τα διδάξαν στο σχολείο;;; «...Διαβάστε το! Αρκούν 2 λεπτά, αλλά θα το σκέπτεστε για πολύ περισσότερο… 

Άραγε μας τα διδάξαν στο σχολείο;;; μάλλον όχι γιατί πρόσεχα την ώρα των αρχαίων...
Είναι πολύ σημαντικό, αυτές τις κρίσιμες μέρες που διανυουμε, να ρίξουμε μια ματιά στην βίβλο των Ελλήνων, δηλαδή στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, από το πνεύμα του Οδυσσέα.

ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις αισθήσεις μας και τις αντένες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε από την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους «μνηστήρες».
Όταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν. Παρά την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.
Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς ΑΘΗΝΑΣ, αυτής που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα.

Όταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος, ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ!!! ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα. ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.

Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ.
Η λέξη μιλά απο μόνη της.
Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.
Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ.

Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.
Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!

Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ. Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!!!
Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη! Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε.
Οι πρόγονοί μας μιλούν...

ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό.
ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!!!
Και ο Αντίνοος, ο στόχος της πρώτης φονικής βολής του Οδυσσέα. Είναι αυτός ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ να πεθάνει πρώτος.

Γι” αυτό ΕΛΛΗΝΕΣ μακριά από την προπαγάνδα των ΜΜΕ.
Τον σκοτώνει ρίχνοντας του το βέλος στον ΛΑΙΜΟ, στο ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ δηλαδή της επικοινωνίας που την χρησιμοποιεί ενάντια στην νόηση των ανθρώπων...»

(Από Αντωνης Μητκος) 

Wednesday, September 15, 2021

Το υποσυνείδητο είναι η μεγαλύτερη δύναμη στον άνθρωπο

 

Ο επιστήμονας ήθελε να αποδείξει μια θεωρία και αναζητούσε έναν εθελοντή.
Βρήκε έναν θανατοποινίτη τον οποίο περίμενε μια ηλεκτρική καρέκλα. Προσφέρθηκε να συμμετάσχει σε ένα επιστημονικό πείραμα για το οποίο θα γινόταν μια μικρή τομή στο χέρι του για να επιτρέψει στο αίμα του να ρέει αργά έως την τελευταία σταγόνα.


Του είπαν ότι πρόκειται να πεθάνει, αλλά θα ήταν ένας θάνατος χωρίς να υποφέρει, και δεν θα παρατηρούσε καν τον πόνο. Ο κρατούμενος συμφώνησε επειδή αυτός ο θάνατος ήταν καλύτερος από έναν θάνατο σε ηλεκτρική καρέκλα.


Τον έβαλαν σε φορείο και έδεσαν το σώμα του, ώστε να μην μπορεί να κινηθεί. Έκαναν μια μικρή περικοπή στον καρπό του και έβαλαν ένα μικρό κύπελλο αλουμινίου κάτω από το χέρι του. Το κόψιμο ήταν ρηχό, αλλά ήταν αρκετό για τον άνδρα να πιστέψει ότι οι φλέβες του είχαν κοπεί.
Ένας μικρός διανομέας τοποθετήθηκε κάτω από την κλίνη για να ρυθμίσει τη ροή ενός υγρού με τη μορφή σταγονιδίων.


Ο κατάδικος άκουσε τις σταγόνες και μέτρησε κάθε σταγόνα, νόμιζοντας ότι ήταν το αίμα του. Ο επιστήμονας μείωνε αργά τον αριθμό των σταγόνων με το διανομέα, έτσι ώστε ο κατάδικος να πίστευει ότι το αίμα του εξαντλείται αργά. Με την πάροδο του χρόνου, η εμφάνισή του έχασε το χρώμα της, ο παλμός του επιταχύνθηκε και άρχισε να αναπνέει βαριά.
Όταν η απόγνωση του έφτασε στο αποκορύφωμά της, ο επιστήμονας έκλεισε εντελώς τις βαλβίδες, ο κρατούμενος υπέστη καρδιακή προσβολή και πέθανε.


Ο επιστήμονας κατάφερε να αποδείξει ότι το ανθρώπινο μυαλό είναι αυστηρά γεμάτο από ό, τι είναι αποδεκτό, θετικό ή αρνητικό, επηρεάζοντας ολόκληρο το πνευματικό και οργανικό μέρος του ανθρώπου.

Αν και πιστεύουμε ότι ο νους δεν έχει όρια και δεν εξαπατά τον εαυτό του, μερικές φορές όταν δεν καταλαβαίνει κάτι, δημιουργεί κάτι άλλο που δεν υπάρχει καν.


Άρα... αξίζει να προσέχετε τι ακριβώς πιστεύετε, γιατί γίνεται πραγματικά αληθινό, επειδή το υποσυνείδητο είναι η μεγαλύτερη δύναμη στον άνθρωπο.

Πηγή: Σαν χάδι 

Tuesday, September 14, 2021

Άπαντα τα Νομικά, Αχιλλέως Κ. Αιμιλιανίδου

 


Κυκλοφόρησαν σήμερα τα δημοσιευμένα Νομικά Άπαντα του παππού μου Αχιλλέα Κ. Αιμιλιανίδη. 19 νομικές μελέτες διεθνούς δικαίου, ιστορίας του δικαίου, και κυπριακού δικαίου, που δημοσίευσε σε νομικά περιοδικά κατά τη διάρκεια πέντε δεκαετιών και παραδόξως παραμένουν επίκαιρες για θέματα όπως η νομική φύση της γενοκτονίας, οι μεικτοί γάμοι, η διαμόρφωση του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, το δίκαιο των συλλογικών συμβάσεων, και το δίκαιο του διαστήματος. Στον επίλογο μιας από τις τελευταίες του μελέτες που δημοσιεύθηκε πριν από 45 σχεδόν χρόνια συζητά για τις νομικές συνέπειες της ενδεχόμενης ανακάλυψης εξωγήινης ζωής.
Εξαιρετική η εκτεταμένη εισαγωγή του διακεκριμένου ιστορικού Πέτρου Παπαπολυβίου που αξιολογεί τη ζωή και το έργο του Αχιλλέα ως“κορυφαίος νομικός του ελληνικού κόσμου με διεθνές εκτόπισμα και ακτινοβολία, ήταν ένας από τους καλύτερους δικηγόρους της εποχής του, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στον ενωτικό αγώνα των Ελλήνων Κυπρίων και στα κοινά, έχοντας παράλληλα δημοσιεύσει αξιόλογο επιστημονικό αλλά και λογοτεχνικό έργο”.

Αγώνας για επιβίωση

 

Achilles Emilianides

Η νέα έκδοση που επιμεληθήκαμε με την Χριστίνα Ιωάννου και τον Δημήτρη Σωτηρόπουλο για την Κυπριακή Δημοκρατία μετά το 1974 κυκλοφορεί σύντομα στα βιβλιοπωλεία, με συνεργασία πληθώρας εκλεκτών συναδέλφων: Βαγγέλης Κουφουδάκης, Πέτρος Παπαπολυβίου, Σωτήρης Ριζάς, Ανδρέας Θεοφάνους, Νίκος Καραπιδάκης, Σοφία Ιορδανίδου, Ανδρέας Στεργίου, Γιώργος Αγγελετόπουλος, Αιμίλιος Σολωμού, Ανδρέας Κάρυος, Μιχάλης Κοντός, Νικόλας Ιωαννίδης, Βασίλης Πρωτοπαπάς, Μαίρη Αντωνίου, Εμμανουήλ Τάκας, Κυριάκος Κολοβός, Ιωάννα Αλεξάνδρου, Μαριλένα Νεοκλέους. Παραγγελίες στο τηλέφωνο 22662250 ή στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο info@hippasus-publishing.eu

ΖΗΝΟΒΙΑ Η Ελληνίδα βασίλισσα της Παλμύρας

 

Ποια ήταν η πανέμορφη βασίλισσα Ζηνοβία που αποκαλούσαν «Κλεοπάτρα της Συρίας» και έκανε την Παλμύρα ανεξάρτητο βασίλειο. Πολέμησε τους Ρωμαίους και ανακηρύχτηκε αυτοκράτειρα της Ανατολής
Τον 3ο μ.χ. Βασίλισσα της Συρίας ήταν η θρυλική Ζηνοβία. Η Ζηνοβία που είχε γεννηθεί στην Παλμύρα ήταν μια γυναίκα εκθαμβωτικής ομορφιάς, ευφυής και υπέρμετρα φιλόδοξη που υποστήριζε ότι ήλκε την καταγωγή της από την Κλεοπάτρα.
Είχε πνευματικές ανησυχίες, αγαπούσε το Θέατρο και την ποίηση, και επεδίωξε να κάνει την Παλμύρα όχι μόνο εμπορικό αλλά και πνευματικό κέντρο της μείζονος περιοχής.
Κατά την πενταετή βασίλεια της στην Συρία (267-272 μ.Χ. ) με ένοπλη επανάσταση-που έμεινε στην Ιστορία ως η επανάσταση της Ζηνοβίας- πέτυχε την ανεξαρτησία της Συρίας από τη Ρώμη, και κατέστησε την Παλμύρα μια από της πλουσιότερες πόλεις της Ανατολής
«τους πανταχού νικήσαντες μη φοβηθείσα» για να θυμηθούμε τον Καβάφη.
Μόνο μια Ελληνίδα - Μακεδόνισσα θα αποτολμούσε κάτι τέτοιο. Και ας μην ξεχνάμε πως το έτος 305 π.χ. με την επικράτηση του Σελεύκου του Α' του Νικάτορος, στρατηγού και επιγόνου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που υπήρξε ο πρώτος αυτοκράτορας της Συρίας και ιδρυτής της δυναστείας των Σελευκιδών, η πόλη έγινε μέρος της Ελληνιστικής αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.
Αυτά γιατί με αφορμή τις θηριωδίες των τζιχαντιστών στην Παλμύρα, τα Μ.Μ.Ε. έκαναν λόγο μόνο για Ρωμαϊκή πόλη.
Τζορτζ Κακαβάς

Περί Εθελούσιας Σκλαβιάς

 

Ο ντε λα Μποετί , είχε ένα χρόνιο προβληματισμό , σχετικά με την εθελοδουλία των ανθρώπων και αποφάσισε να κάτσει να το μελετήσει το θέμα.

Επηρεασμένος από τα τότε κινήματα πολιτικής ανυπακοής, το 1577, έγραψε το δοκίμιο «Περί Εθελούσιας Σκλαβιάς», όπου αναλύει το ερώτημα:

« γιατί οι άνθρωποι υπηρετούν τους τυράννους που τους καταδυναστεύουν» ;
καταλήγοντας σε τρεις σημαντικούς λόγους:

- Τη συνήθεια

- Τη διαφθορά και τον πολλαπλασιασμό του φόβου

- Την οργανωμένη θρησκεία

Αντί λοιπόν να σας περιγράψω τι είπε, σας παραθέτω αυτούσιες κάποιες επιλογές από τα λόγια του, αναλύοντας τους δυο πρώτους λόγους.

Ο τρίτος λόγος δεν νομίζω πως χρειάζεται ανάλυση. Ακόμα και οι πέτρες γνωρίζουν πως οι οργανωμένες θρησκείες υπηρετούν πάντα τους τυράννους, τους βασιλείς, τους κατακτητές και την κάθε λογής εξουσία.
Βέβαια, τότε, ο Ετιέν δεν ήξερε από εθνικισμό, γιατί ακόμα η έννοια του έθνους-κράτους δεν υπήρχε, υπήρχαν μόνο βασίλεια και αυτοκρατορίες.
Ενώ δεν ήξερε και από κοινωνικά δίκτυα και μέσα μαζικής εξημέρωσης. Αλλά παρ’ όλα αυτά, έχει αξία να τον διαβάσουμε και να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα.

Προς γνώση και ανυπακοή λοιπόν.

Πες τα Ετιέν:

«Τι φαυλότητα, τι ξεπεσμός, να βλέπεις ένα ατελείωτο πλήθος ανθρώπων όχι μόνο απλά να υπακούν, αλλά να οδηγούνται μόνοι τους στη δουλοπρέπεια. Όχι να κυβερνώνται, αλλά να υπόκεινται τυραννία.
Άνθρωποι χωρίς πλούτο, χωρίς καν να τους ανήκει η ζωή τους.

Υποφέρουν τη λεηλασία, την κακία, την σκληρότητα, όχι από έναν στρατό ή από μια βαρβαρική ορδή, μπροστά στην οποία θα έπρεπε να χύσουν το αίμα τους και να θυσιάσουν τις ζωές τους, αλλά από έναν άνθρωπο. Όχι από έναν Ηρακλή ή έναν Σαμψών, αλλά από έναν μικρό ανθρωπάκο.
Βάλτε σε μια πλευρά 50.000 αρματωμένους άνδρες και το ίδιο από την άλλη, και αφήστε τους να πολεμήσουν μεταξύ τους, με τη μία πλευρά να πολεμά για να διατηρήσει την ελευθερία της και την άλλη για τους την πάρει.
Ποιά πλευρά νομίζεις ότι θα υπερίσχυε; Ποιοί θα πολεμούσαν πιο γενναία; Αυτοί που ως ανταμοιβή για τα δεινά τους θα είχαν την ελευθερία τους ή αυτοί που η ανταμοιβή για τα χτυπήματα που θα δέχονταν στη μάχη θα ήταν η σκλαβιά των αντιπάλων τους;
Προφανώς, δεν υπάρχει καμία ανάγκη να πολεμήσει κανείς έναν τύραννο, γιατί οι πολίτες νικούν αυτομάτως όταν αρνούνται να τον υπηρετήσουν, όταν αρνούνται να συναινέσουν στην ίδια τη σκλαβιά τους.

Δεν είναι ανάγκη να του στερηθεί οτιδήποτε, απλά να μην του παραχωρηθεί απολύτως τίποτα.
Δεν απαιτώ από κανέναν να είναι θαρραλέος. Κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να προτιμήσει την αμφίβολη ασφάλεια της δύστυχης διαβίωσής του από την αβέβαιη ελπίδα του να ζει όπως ορίζει ο ίδιος.
Όλοι ξέρουν ότι μια σπίθα μπορεί να ανάψει μια ολόκληρη φλόγα και μια φλόγα μπορεί να δυναμώνει όσο βρίσκει ύλη προς καύση.
Αλλά ακόμη και χωρίς να σβηστεί από νερό, μια φωτιά σβήνει αν δεν έχει άλλη καύσιμη ύλη, καταναλώνει τον εαυτό της και αργοσβήνει.Το ίδιο και οι τύραννοι.
Όσο έχουν να λεηλατήσουν, τόσο περισσότερα θέλουν, τόσο περισσότερο μεγαλώνει η όρεξή τους για καταστροφή.


Όσο υποτάσσεται κανείς σε αυτόν και τον υπακούει, τόσο μεγαλώνει η ισχύς του, τόσο πιο έτοιμος είναι να καταστρέψει.
Αλλά αν κανείς δεν υποκύψει, αν χωρίς καμία βία, αρνηθούν όλοι να υπακούσουν, τότε ο τύραννος μένει γυμvός και τιποτένιος.

Αυτός που σας εξουσιάζει έχει μόνο δύο μάτια, δύο χέρια και ένα σώμα, όχι περισσότερα απ’ όσα έχει ακόμα και ο πιο φτωχός ανάμεσα στις πόλεις σας. Δεν έχει τίποτα παραπάνω από τη δύναμη που του δίνετε να σας καταστρέψει.

Ποιός του δίνει τόσα μάτια για να σας κατασκοπεύει, αν όχι εσείς οι ίδιοι; Ποιός του δίνει πόδια να σας καταπατά, αν όχι εσείς οι ίδιοι; Πώς έχει δύναμη πάνω σε σας, αν δεν του την δώσατε εσείς; Τι θα μπορούσε να σας κάνει, αν εσείς οι ίδιοι δεν συμμετείχατε στην ληστεία, τον φόνο και την προδοσία του ίδιου σας του εαυτού.

Σπέρνετε τις καλλιέργειές σας ώστε να τις καταστρέψει, επιπλώνετε τα σπίτια σας ώστε να σας τα λεηλατήσει, μεγαλώνετε τα παιδιά σας ώστε να τα εκμεταλλευτεί, να τα στείλει στο σφαγείο του πολέμου, να τα κάνει υπηρέτες της απληστίας του και εργαλεία της καταστροφής σας.
Δουλεύετε σκληρά ώστε να απολαμβάνει, αδυνατίζετε τον εαυτό σας για να δυναμώνει ο ίδιος και να σας κρατά υπό τον έλεγχό του.
Αποφασίστε να μην υπηρετείτε άλλο και με μιας είστε ελεύθεροι.

Είναι ανούσιο να διαφωνούμε για το αν η ελευθερία του ανθρώπου είναι φυσική ή όχι, εφόσον κανείς δεν σκλαβώνεται χωρίς να έχει υποστεί κάποια αδικία, και σε έναν κόσμο που κυβερνάται από τη φύση, η οποία υπόκειται στη λογική, δεν υπάρχει τίποτα τόσο αντίθετο όσο η αδικία.
Εφόσον η ελευθερία είναι η φυσική κατάσταση του ανθρώπου, δεν είναι μόνο υπό την κατοχή μας, αλλά έχουμε και την ορμή να την υπερασπιστούμε. Τα ίδια τα ζώα, αν οι άνθρωποι δεν ήταν τόσο κουφοί για να τα ακούσουν, φωνάζουν “Ζήτω η Ελευθερία!”.
Πολλά από αυτά πεθαίνουν λίγο μετά την αιχμαλωσία τους, όπως το ψάρι εκτός του νερού, έτσι και τα πλάσματα αυτά χάνουν το φως των ματιών τους και δεν έχουν καμία επιθυμία να ζήσουν χωρίς την ελευθερία τους.


Άλλα ζώα, από το πιο μεγάλο μέχρι το πιο μικρό, όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να τα αιχμαλωτίσουν φέρουν τόση μεγάλη αντίσταση, με νύχια, κέρατα, ράμφη και πόδια, προσπαθώντας να γαντζωθούν από αυτό που τους αφαιρείται.
Κατά την αιχμαλωσία τους επιδεικνύουν έντονα σημάδια συνειδητοποίησης της ατυχίας τους, κάνοντας εμφανή τον μαρασμό τους, συνεχίζοντας να ζουν θρηνώντας την χαμένη τους ελευθερία παρά απολαμβάνοντας την σκλαβιά τους.
Η Φύση απ΄ ό,τι φαίνεται, υπακούει όχι από τη θέλησή της, αλλά εξαιτίας του εξαναγκασμού της από εμάς.


Υπάρχουν τρία είδη τυράννων.

- Κάποιοι καταλαμβάνουν τη θέση τους μέσω εκλογών,

- άλλοι μέσω της δύναμης των όπλων

- και άλλοι την κληρονομούν.
Αυτός που καταλαμβάνει την θέση του μέσω εκλογών θα περίμενα να είναι πιο υποφερτός, και μάλλον θα μπορούσε να είναι, αν κολακευμένος από το μεγαλείο του δε παρασυρόταν ώστε να μένει στη θέση του επ΄άπειρον.
Ένας τέτοιος άνδρας συνήθως μεταφέρει την εξουσία που του έδωσαν οι πολίτες, στα παιδιά του, έτσι ώστε οποιαδήποτε διαφορά τον διέκρινε από έναν κληρονομικό τύραννο, σύντομα εξαφανίζεται.


Η διακυβέρνηση και στις τρείς περιπτώσεις τυράννου είναι πρακτικά η ίδια.
Αυτός που εκλέγεται, συμπεριφέρεται στον λαό σαν να είναι βόδια που πρέπει να εξημερώσει, αυτός που παίρνει την εξουσία με τη βία, συμπεριφέρεται στον λαό όπως ο θηρευτής στο θύμα, και αυτός που κληρονομεί την εξουσία συμπεριφέρεται στον λαό σαν να ήταν οι σκλάβοι του, οι φυσικοί του υπηρέτες.


Ας υποθέσουμε ότι κάποια άτομα γεννιόντουσαν χωρίς να γνωρίζουν το τι είναι σκλαβιά ή τι είναι επιθυμία για ελευθερία, παντελώς αδαείς των εννοιών αυτών. Αν τους έδινε κανείς την επιλογή, τι νομίζετε ότι θα επέλεγαν;
Οι άνθρωποι σκλαβώνονται είτε με τη βία, είτε με δολοπλοκία.

Αλλά είναι εντυπωσιακό ότι με το πού γίνονται υποκείμενα, ξεχνούν με μιας την ελευθερία τους σε τέτοιο βαθμό, ώστε είναι αδύνατο να τους ξεσηκώσεις στο να την ανακτήσουν.
Υπηρετούν τους αφέντες τους τόσο εύκολα και πρόθυμα, ώστε κάποιος μπορεί να πει ότι δεν έχασαν την ελευθερία τους, αλλά κέρδισαν τη σκλαβιά τους.
Ενώ λοιπόν είναι αληθές ότι αρχικά η σκλαβιά επέρχεται με τη βία, για όσους ακολουθήσουν, η υποταγή έρχεται πρόθυμα και χωρίς ενοχή.


Οι άνθρωποι που γεννιούνται στη σκλαβιά, που μεγαλώνουν στη σκλαβιά, είναι πειθήνιοι, ικανοποιημένοι, και ζουν τις ζωές τους, μη γνωρίζοντας άλλη κατάσταση από αυτή της υποταγής τους, θεωρώντας την κατάσταση αυτή φυσιολογική. ( ναι ναι )
Λέγεται ότι ο Μιθριδάτης εξασκούταν στο να πίνει δηλητήριο. Σαν αυτόν, μαθαίνουμε να καταπίνουμε το δηλητήριο της σκλαβιάς μέχρι να σταματήσει να μας πικρίζει πια. Παρά την προίκα του ενστίκτου της ελευθερίας που η Φύση παρέχει σε όλους τους ανθρώπους, η δύναμη που αυτή ασκεί δεν είναι αρκετή μπροστά σε αυτή της συνήθειας και του εθίμου.


Όσο καλά και αν είναι τα φυσικά χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου, αν δεν εξασκούνται, χάνουν την ισχύ τους και αφήνεται στο περιβάλλον του να καθορίσει την ταυτότητα του.
Είμαι της άποψης ότι πρέπει να λυπούμαστε αυτούς που γεννιούνται υπό καθεστώς σκλαβιάς. Πρέπει να τους απαλλάσουμε από οποιαδήποτε ενοχή, να τους συγχωρούμε, διότι δεν γνώρισαν ποτέ ούτε τον ίσκιο της ελευθερίας.
Η άγνοια τους αυτή, τους εμποδίζει να αναγνωρίσουν το κακό που τους έχει επιβληθεί μέσω της σκλαβιάς τους.

Κανείς δεν προτιμά αυτό που του είναι άγνωστο. Η επιθυμία έρχεται αφού το έχει απολαύσει. Επιθυμία που καταλήγει σε λύπη, με την ανάμνηση της πρότερης χαράς.
Είναι στη φύση του ανθρώπου να είναι ελεύθερος και να επιθυμεί να είναι, αλλά ο χαρακτήρας του είναι τέτοιος ώστε ενστικτωδώς ακολουθεί τις τάσεις της εκπαίδευσης του.
Έτσι, η εθιμοτυπία γίνεται ο πρώτος λόγος για την εθελούσια σκλαβιά.
Είναι σύνηθες για τον λαό, ο οποίος συγκεντρώνεται περισσότερο στα αστικά κέντρα, να είναι καχύποπτος απέναντι σε κάποιον που νοιάζεται για το καλό του, και εύπιστος απέναντι σε αυτόν που τον κοροϊδεύει.


Μόλις ο τύραννος μοιράσει λίγα σιτηρά, λίγο κρασί και μερικά νομίσματα, όλοι ξεδιάντροπα φωνάζουν, “Ζήτω ο βασιλιάς!”.
Οι ηλίθιοι δεν καταλαβαίνουν ότι απλά τους επιστρέφεται ένα μερίδιο του δικού τους πλούτου, και ότι ο τύραννος δεν θα μπορούσε να τους δώσει τίποτα, αν προηγουμένως δεν τον είχε πάρει από αυτούς.


Οι πολιτικοί, από την άλλη, πάντα αναλαμβάνουν μια άδικη πολιτική, αφού προηγουμένως βγάλουν έναν λόγο προς τον λαό, εξηγώντας τα οφέλη της για το κοινό καλό.
Έρχομαι σε ένα σημείο που θεωρώ πως είναι το σημαντικότερο στοιχείο της επικυριαρχίας του τυράννου. Όσοι νομίζουν ότι η προστασία του τυράννου προέρχεται από τον στρατό και την αστυνομία, κάνουν μεγάλο λάθος.


Δεν είναι οι στρατοί και τα όπλα που προστατεύουν τον τύραννο. Είναι τέσσερις ή πέντε κοντινοί του άνθρωποι. Τέσσερις ή πέντε έμπιστοι οι οποίοι έχουν συστρατευτεί μαζί του είτε από δική τους θέληση, είτε μετά από πρόσκληση του τυράννου, για να γίνουν συνεργάτες στην σκληρότητα του και σύντροφοι στις απολαύσεις του, μαστροποί στα πάθη του και συμμέτοχοι στις λεηλασίες του.


Αυτοί, λοιπόν, έχουν από κάτω τους από 100 άτομα ο καθένας, 400-500 άτομα συνολικά δηλαδή που εποφθαλμιούν τα πλούτη τους και την επιρροή τους στον τύραννο και πρόθυμα υπακούν στις εντολές του, με ελπίδα κάποια μελλοντική επιβράβευση.
Αυτά τα 400-500 άτομα έχουν από κάτω τους άλλα 400-500 άτομα ο καθένας, που συμπεριφέρονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, τους προωθούν σε δημόσια αξιώματα και τους προστατεύουν από οποιαδήποτε τιμωρία, όσο αυτοί τους ακολουθούν υπάκουα και επιτυχώς.
Μέσα σε δύο στάδια έχουμε φτάσει τις 80.000-100.000 άτομα, πρόθυμα να υπακούσουν στις εντολές του τυράννου, χωρίς ο τύραννος να έχει ασκήσει κάποια άμεση επιρροή επάνω τους ή να τους γνωρίζει καν.


Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τη συνέχεια.
Όλοι αυτοί που διαφθείρονται από την αστείρευτη φιλοδοξία τους, συγκεντρώνονται γύρω από τον τύραννο, με μόνο σκοπό να συμμετέχουν στη λεηλασία του λαού και να αποκτήσουν ισχύ μέσω των αξιωμάτων που θα τους παρέχει.
Δεν μπορώ να ξεπεράσω το αίσθημα της έκπληξης, καθώς γίνομαι μάρτυρας της κακίας τους, αλλά και του οίκτου για την τρέλα τους. Γιατί μόνο η τρέλα θα οδηγούσε κάποιον εθελοντικά να πλησιάσει έναν τύραννο, απομακρύνοντας τον εαυτό του από την ελευθερία και αγκαλιάζοντας την εθελούσια σκλαβιά.


Ο λαός, οι αγρότες, τους οποίους συνθλίβουν κάτω από τη μπότα τους και τους συμπεριφέρονται χειρότερα και από κατάδικους ή σκλάβους, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι οι αυλικοί είναι λιγότερο ελεύθεροι από τους ίδιους.
Ένας αγρότης, ένας τεχνίτης, όσο υποταγμένος και αν είναι, μετρά τα όρια της υποταγής του, ολοκληρώνοντας την υποχρέωση του προς την εξουσία και υπακούοντας στις προσταγές της.
Αλλά οι αυλικοί δεν θέτουν όρια στην υποταγή τους και κάνουν περισσότερα απ’ όσο τους προστάζουν, για να κερδίσουν την εύνοια του τυράννου.


Αυτού του είδους οι άνθρωποι δεν υπακούν απλά εντολές, αλλά πρέπει να προβλέπουν και τις επιθυμίες του τυράννου. Πρέπει να θεωρούν τις επιθυμίες του δικές τους, να αλλοιώνουν τον χαρακτήρα τους και να διαφθείρουν τη φύση τους, να προσέχουν τα λόγια του, τον τρόπο τους, τις χειρονομίες του και το βλέμμα του.
Αυτό που διαφθείρει σε τέτοιο βαθμό τη φύση αυτών των ανθρώπων είναι η επιθυμία του πλουτισμού. Λες και μπορούν να κατέχουν κάτι δικό τους, όταν ο ίδιος τους ο εαυτός ανήκει σε κάποιον άλλον.

Παρ’ όλα αυτά, συμπεριφέρονται λες και ο πλούτος τους ανήκει και ξεχνούν ότι είναι οι ίδιοι που δίνουν δύναμη στον τύραννο να στερεί τα πάντα από όλους τους άλλους.»