Αιγιαλούσα. Επιστολές Β322, ΣΤ58, επί Τουρκοκρατίας

 Επιστολή 58, Αιγιαλούση 2 Μαρτίου 1877

Στην επιστολή καταγράφονται γεγονότα πιθανού βιασμού είτε άδικης κατηγορίας, και καλούν του Πανοσιολογιώτατο κύριο Ιωσήφ, υπάλληλο της Ιεράς Μητροπόλεως, με σεβάσμια προσφώνηση, να αναλάβει την υπόθεση αυτού του γεγονότος για διακρίβωση της αλήθειας.

58

Αιγιαλούση 2 Μαρτίου 1877

Πανοσιολογιώτατε Κ. Ιωσήφ Υπάλληλε της Ιεράς Μητροπόλεως

Ταπεινάς προσκυνήσεως

Διά του παρόντος δηλοποιούμε ημείς οι κάτωθι υποφαινομένοι ιερείς του χωριού Αιγιαλούσης της ημετέραν πανοσιολογιότητα, ότι επειδή πληροφορήθημεν αι τινών ότι εφθάρη μία νέα από ενώ εγχώριο νέο, διά τούτο, προσκαλούμεν αυτών δια να πληροφορηθούμεν την αλήθειαν. Και ερωτώντας αυτόν ιδιαίτερον περί αυτού του συμβάντος, ο μεν νέος …. Αντώνης Ιωάννου έδωκεν την ακόλουθην απόκρισην- είπεν ότι ενώ ήμουν το πρωί εις το σπίτι των γονέων μου, οίτινες επειδή ήτο Κυριακή ήτον εις την εκκλησίαν, ήλθεν η νέα αυτή ίνα με προσκαλεί να υπάγω μετ’ αυτής, όπως της βοηθήσω ίνα λάβη το βόδι του πατρός αυτής. Πορευόμενος λοιπόν προς τον σκοπόν τούτον, ήρχισεν η νέα να με αστειεύει, τότε εγώ τη νέα απατηθείς έφθειρα αυτήν. Η δε νέα ονομαζόμενη Σοφία Γεωργίου ερωτηθείσα είπε τα ακόλουθα: Τη 6η Φεβρουαρίου ημέρα Κυριακή επειδή ο πατήρ μου είχε με διατάξει να δέσω το βόδι αυτού και δεν ηδυνάμην να το λάβω, παρεκάλεσα αυτού όπως με βοηθήσει να το λάβω. Πορευόμενος λοιποόν προς τον σκοπόν αυτόν, μου έφερε το βόδι μέχρι τον ονομαζόμενον τόπον Αξαπόλυτην. Τότε αυτού στρέψας τους οφθαλμούς αυτού γύρωθεν και μη ειδών ουδένα ώρμησε και εμού, και ενώ εγώ εφώναζον τι κάνεις, αυτός δεν έπαυσε μέχρις ου με έφθειρεν. Ταύτα μαθόντας παρά των δύο και μη ανεχόμενος τα ανόσια και βδελυρά τούτα έργα, παρακαλούμεν την ίνα αυτή ως ούσα υπάλληλος της Ι. Μ. φροντίση περί τούτου του συμβεβηκότως.

Π.π. γέρος…

Π.π.ξαδελφος

Παπα Διμίτρις Μεγάλος βεβεο τών οθεν

Παντελής Καρσεράς

Πηγή: Αρχείο Αλληλογραφίας Αρχιεπισκόπων, Φάκελος ΣΤ58

Επιστολή 322

1865-Απρ. 16

Προς τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Α΄.

Εκφράζονται φόβοι για συγκεκριμένα πρόσωπα και καλούν τον Αρχιεπίσκοπο να παρέμβει. Αναφέρουν πληροφορίες για οικονομικές δραστηριότητες και για παράνομες ενέργειες. Ζητούν παραδειγματικές τιμωρίες. Παρακαλούν να γίνουν οι δέουσες διαδικασίες διακριτικά, ώστε να μην υπάρξει εις βάρος τους εκδικητικό μένος.

Τεκμηριώνεται ο απόλυτος σεβασμός και η εμπιστοσύνη προς τον αρχιεπίσκοπο.

Επιστολή 322

1865-Απριλ. 16

Μακαριώτατε και Σεβασμιώτατε Δέσποτα

Την σεβαστήν υμων επιστολήν ελάβομεν και τα γραφόμενα ανέγνωμεν. Εν αυτή είδον να με συζητησετε περι του διδασκάλου εις τον οποίον είπα να περιμένει έως την Κυριακήν να συναχθώσιν οι χωρικοί και να γίνει ομιλία περί αυτού και αν οι χωρικοί μας δεν μείνουν σύμφωνοι να τον κρατήσωσιν η οικογένειά μας δύναται να τον βαστάζει διά χαράν σας.

Τώρα σας φανερόνωμαι περί του Ιωάννου Ζωγγράφου, ότι αυτός εξ αρχής υπήρξε ενάντιος του μακαρίτου, όστις είχεν αποβάλει από το χωριόν μας τα κρασοπωλεία και τώρα αυτός ομοί με τους φονείς εσύλησαν κρασοπωλεία και είναι πάντοτε σύμφωνοι εις τας ιδέας των φονέων και αυτός μάλιστα είναι και ενάντιος εις τα υποθέσεις σας και αν δεν παλέψεις γράψε εις τον Μελέτιον να σας ειδοποιήσει τι έπραξε και εις αυτόν.

Σας περικαλώ θερμότατα του συντρόφου του φονέως Αντωνίου Αργυρού να του ζητήσετε δια μέσου της αρχής, διότι αυτός περιερχόμενος εις το χωρίον μας φημίζεται, ότι δια του έπραξαν τίποτε εν ω είμαι βεβαιότατος ότι έχει μέρος του φόνου και διά τους άλλους, όταν έλθωμεν ημείς εις την Λευκωσία να γίνωμεν (μουραφά) τότε φέρνωμεν και τους μάρτυρας, διότι ένεκα όπου αφήσατε τους φονείς ελευθέρους ουδείς άλλος εν του χωρίου μας, ή από άλλον χωρίον αποφασίζει να γίνει προεστός.

Ως γνωρίζετε ο πατήρ μας ήταν μέγας προεστός εις τον καλών μας και σας περικαλούμεν υμείς αυτόν να ήσθε ενάντιος εις το κεντρικόν συμβούλιον, διότι ημείς δεν ζητούμεν αίμα, ούτε χρήματα, αλλά να παιδευθωσιν οι φονεις κατά του νόμου δια να φοβηθούν και οι άλλοι να υπακούσωσιν εις τας συμβουλας σας όπως και πριν. Σας περικαλούμε τα όσα σας γράφομεν να ειστε μαλακός διότι φοβούμεθα.

Την σεβαστήν υμών δεξιάν χείραν ασπαζόμεθα

με τα (…) και σέβας προς μήνυμα (…) πατρός

η μήτηρ μου και οι αδερφοί μου την σεβαστήν υμων δεξιάν χείρα ασπάζονται.

Εν Αιγιαλούση τη 16η Απριλίου 1865


Πηγή: Αρχείο Αλληλογραφίας Αρχιεπισκόπων, Φάκελος Β322 

Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος

Κόκκινα δάνεια και κίτρινες ρυθμίσεις

Του Φοίβου ΝικολαΐδηΜετά από έντονες και συνεχείς αντιδράσεις των πολιτών και εν’ όψει των βουλευτικών εκλογών του Μαΐου 2026, τα κόμματα αναγκάζονται να εξετάσουν εσπευσμένα το νομικό πλαίσιο για τις εκποιήσεις και το καθεστώς γενικά των μη εξυπηρετούμενων δανείων, κοινώς κόκκινων δανείων με τις υφιστάμενες ετεροβαρείς ‘κιτρινισμένες’ ρυθμίσεις.

Να σημειωθεί ότι εταιρείες εξαγοράς πιστώσεων που αγόρασαν κόκκινα δάνεια (μεταξύ 20% – 50% της αξίας τους), σύμφωνα με στοιχεία που υπάρχουν, εισέπραξαν μέχρι σήμερα δισεκατατομμύρια ευρώ, υπερκαλύπτοντας το ποσό που δαπάνησαν για την αγορά τους.

Ένα κόκκινο δάνειο - βαρυφορτωμένο με τόκους που προήλθε από απανωτές αναδιαρθρώσεις-, έχει διαγραφεί από την τράπεζα, η οποία και το απόσβεσε, εξοικονομώντας αρκετούς φόρους. Με την εταιρεία εξαγοράς σε λίγα μόλις χρόνια το χρέος να εκτοξεύεται στα ύψη.

Η εμπειρία μέχρι σήμερα αποδεικνύει ότι στις πλείστες των περιπτώσεων, οι εταιρείες αυτές με τα νομοτεχνικά όπλα που διαθέτουν και αγνοώντας οδηγίες και κανονισμούς της Κεντρικής Τράπεζας λειτουργούν άκαμπτα. H άρνηση διαπραγμάτευσης ή αναδιάρθρωσης χωρίς σοβαρή αιτιολογία, οδηγεί σε άσκηση υπερβολικής πίεσης, απαιτώντας ουσιαστικά την πλήρη υποταγή του δανειολήπτη, με το ‘διατάσσομε και αποφασίζομε’, παραβιάζοντας την ‘αρχή της καλής πίστης και της χρηστής διοίκησης’.

Μετά λοιπόν την κατακραυγή των πολιτών και τις τρανταχτές περιπτώσεις ξεπουλήματος περιουσιών σε εξευτελιστικές τιμές με πλειστηριασμούς εξπρές, η Βουλή και η κυβέρνηση συζητούν νέες συμπληρωματικές ρυθμίσεις. Σίγουρα όλα πρέπει να συζητηθούν και να σταθμιστούν, καθώς επηρεάζεται ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Κατά γενική ομολογία, η τροποποίηση του νόμου περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκών, του 2018, έγινε κάτω από πίεση και βεβιασμένα, δίνοντας υπερεξουσίες στην ισχυρή πλευρά των τραπεζών και εταιρειών, επιτρέποντας εκποιήσεις ακινήτων πριν την προσφυγή στο δικαστήριο!

Σημαντικό κεφάλαιο αποτελεί και το θέμα της αξίας των ακινήτων κατά τον πλειστηριασμό. Στην πρώτη εκποίηση υπάρχει επιφυλασσόμενη τιμή, που βασίζεται σε εκτίμηση ακινήτου που υπολογίζεται στο 80% της αξίας του.

Στον δεύτερο πλειστηριασμό το ακίνητο μπορεί να πωληθεί στο 50% της πραγματικής του αξίας. Μην πούμε τι γίνεται στον τρίτο πλειστηριασμό όπου μπορεί να πωληθεί σε οποιανδήποτε τιμή! Έτσι ξεπουλιούνται οι περιουσίες του κόσμου σε εξευτελιστικές τιμές. Η ‘αρχή της αναλογικότητας’ με την οποία επηρεάζεται παράτυπα το συμφέρον του δανειολήπτη πάει περίπατο, προκαλώντας του δυσανάλογη βλάβη.

Οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί δεν είναι παράνομοι, αλλά παράτυποι, γιατί προχωρούν πριν ολοκληρωθούν οι δικαστικές διαδικασίες, αφαιρώντας το θεμελιώδες δικαίωμα του δανειολήπτη στην πρόσβαση στη δικαιοσύνη.

Η ανάγκη για περισσότερη προστασία της πρώτης κατοικίας και το δικαίωμα προσφυγής στο δικαστήριο για τις εκποιήσεις, θα πρέπει να συζητηθεί και δεν επηρεάζει την οικονομία στο βαθμό που διατείνονται οι τράπεζες. Η διατήρηση επίσης ελάχιστης τιμής πώλησης  90% όχι 80% που είναι σήμερα στους πλειστηριασμούς θα πρέπει να συζητηθεί.

Ο τρόπος που γίνονται σήμερα οι ηλεκτρονικές εκποιήσεις εξπρές, δυνατό να οδηγήσει σε δόλιες πρακτικές, στην ασυδοσία και τελικά στη διαφθορά δημιουργώντας ένα πλέγμα συμφερόντων ορισμένων ομάδων που ασχολούνται με το ‘άθλημα’ αυτό. 

Ναι στην αποτελεσματικότητα του συστήματος ανάκτησης χρεών, όχι όμως στο ανεξέλεγκτο και την ασυδοσία, που δημιουργεί ζητήματα στα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα.

Η Κύπρος είναι ίσως η μοναδική χώρα, που αφαίρεσε το θεμελιώδες δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη για δίκαιη δίκη πριν τον πλειστηριασμό. Δεν μπορεί πλέον να αρνείται την ενσωμάτωση της σημαντικής οδηγίας της ΕΕ 93/13/ΕΟΚ για τα κόκκινα δάνεια. Η καθυστέρηση στην πλήρη εφαρμογή της οδηγίας οφείλεται σε δυσκολίες, αλλά και ισχυρές πιέσεις, γεγονός που οδήγησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κινήσει διαδικασία παράβασης και να συνεχίσει την παρακολούθηση της συμμόρφωσης.

Δικαίωμα ένστασης πριν την εκποίηση και έλεγχος καταχρηστικών όρων δανείων και ποσού χρέους, θα πρέπει να ισχύει με την ενίσχυση του ρόλου του Χρηματοοικονομικού Επιτρόπου, όπως επίσης και η σύσταση ειδικών δικαστηρίων για χρηματοοικονομικές υποθέσεις, όπως προνοούν οι οδηγίες της Ε.Ε.

Η πείρα που αποκτήθηκε μέχρι τώρα συνηγορεί ότι περάσαμε απότομα από τη μια ακρότητα στην άλλη, δημιουργώντας ένα δικαιολογημένο αίσθημα αδικίας και μεροληψίας. Γι’ αυτό και σήμερα υπάρχει έντονος προβληματισμός.

Η Βουλή έχει ενώπιον της πολλές, παλιές και νέες προτάσεις νόμου. Ορισμένες είναι αναγκαίες, όχι για να κάνουν το σύστημα πιο δίκαιο, αλλά τουλάχιστο πιο λογικό, ώστε να υπάρξει επιτέλους μια στοιχειώδης ισορροπία στον τομέα αυτό.

Φοίβος Νικολαΐδης

 

ΑΙΓΙΑΛΟΥΣΑ, Εκκλησίες, Εξωκλήσια, Αρχαιοελληνικά και Ομηρικά Ονόματα, Επαγγέλματα, Πληθυσμός-Κοινωνία, Διοικητικό Κέντρο

 Γράφει ο Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Αιγιαλούσα, Πανδαισία χρωμάτων την Άνοιξη. Πεδινή Κωμόπολη, με λοφίσκους, με χρυσή αμμουδιά, με εναλλαγή άγριου θαλάσσιου τοπίου με μικρούς ορμίσκους αμμουδιάς, με το δάσος της Καβάλας να στολίζει την περιοχή, το οποίο φυσικά είναι απέναντι από τη Μελάναργα.

Η Αιγιαλούσα έχει τρεις σημαντικές Εκκλησίες: Του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, της Αγίας Μαρίνας, του Αγίου Θερίσου (Αγίου Θύρσου).

Στην Αιγιαλούσα είναι καταγεγραμμένα σειρά από εξωκλήσια, όπως: Ο Άγιος Φώτιος στον Αμμόβουνο.  Η Αγία Μαρίνα Πύργου, που βρίσκεται δύο χιλιόμετρα νότια του Αγίου Θερίσου. Το Παρεκκλήσι του Αγίου Θερίσου, είναι ο Πρώτος, ο Αρχικός Ναός ο Αφιερωμένος προς τιμή του Αγίου Θερίσου, βρίσκεται στην παραλία Ανατολικά του Μεγάλου Ναού και φημίζεται για το Αγίασμά του. Παναγία Γλυκιώτισσα, είναι σπηλιά στο Ανατολικό Άκρο της Παραλίας Μέγαλος. Παναγία Γαλακτινή, που είναι σπηλιά Δυτικά του Λιμνιώνα. Αγία Θέκλα, βρίσκεται  Δυτικά του Α` Δημοτικού Σχολείου. Αγία Σολωμονή, βρίσκεται στην περιοχή Καλλάδες. Άγιος Γεώργιος βρίσκεται στην Καλαμιά.  Άγιος Ιωάννης, βρίσκεται στην Καλαμιά.  Παναγία Ζωοδόχος Πηγή, βρίσκεται Δυτικά του Δρόμου προς τη Μελάναργα. Ελπίζω να μη μου έχουν διαφύγει κάποια.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι το Κοιμητήριο αποτελεί ιερότατο σημείο για τους ανθρώπους της Αιγιαλούσης, αφού εκεί είναι θαμμένοι οι πρόγονοί μας, οι οποίοι σηματοδοτούν την ιστορική μας πορεία.

Στοιχεία που δηλώνουν την από τους Ομηρικούς Χρόνους Καταγωγή και δημιουργία της Αιγιαλούσας πριν από την Εκστρατεία των Αχαιών/Μυκηναίων/Δαναών/Ελλήνων κατά της Χώρας του Ιλίου (Έλληνες στην καταγωγή), ως Αχαιών Ακτή και την Ομηρική καταγωγή των Γιαλουσιτών και Γιαλουσίτισσων:

Οι Αχαιοί ίδρυσαν στον Μασσερκόνα, πριν την Εκστρατεία κατά της Χώρας του Ιλίου, την Αχαιών Ακτή, τα ερείπια αυτής της Πόλης μέχρι σήμερα μαρτυρούν την Ιστορική αλήθεια της ατόφιας Ελληνικότητάς μας.

Φαίνεται ότι ως Κοινότητα, με το όνομα αυτό ή/και με άλλο όνομα που δεν έχουμε στοιχεία, αρχίζει την Ιστορική της πορεία από τη Βυζαντινή Περίοδο, όταν η Γνήσια Ελληνική Βυζαντινή Αυτοκρατορία απλωνόταν και κάλυπτε τον Παγκόσμιο Ελληνισμό από τη Μαύρη Θάλασσα, Εύξεινο Πόντο, Μικρά Ασία, Θράκη, Ήπειρο, Μακεδονία, Κάτω Ιταλία Ελληνικά Νησιά περιλαμβανομένης φυσικά της Μεγαλονήσου μας της Κύπρου, της Νήσου των Αγίων και Ηρώων.

Πέραν από το πάρα πάνω Ιστορικό γεγονός, αφού οι Βυζαντινοί, όπως όλοι οι Έλληνες διαχρονικώς, ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα για την ανάπτυξη παραλιακών περιοχών με σημαντική γεωγραφική θέση, όπως είναι η παραλιακή περιοχή της Αιγιαλούσας και της ευρύτερης περιοχής, το γεγονός αυτό το μαρτυρεί και η Βυζαντινή Εκκλησία προς τιμή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.

Δυστυχώς, οι Σαρακηνοί με τις επιδρομές τους, κατά την προσφιλή τους μέθοδο, την κατέστρεψαν, οι κάτοικοι υποχρεώθηκαν να κατοικήσουν στο εσωτερικό σε πιο ασφαλή μέρη, όπου καλύπτονταν από βουνά και από απόκρημνα παράλια. Αργότερα, όταν επανήλθε η ασφάλεια με τις νίκες των Βυζαντινών, οι κάτοικοι επέστρεψαν, επανεγκαταστάθηκαν και την ανοικοδόμησαν, όπως θα πράξουν οι γενεές των Ελλήνων και Ορθοδόξων με την επιστροφή.

Ένα άλλο, ως τρίτο τεκμήριο, που μαρτυρεί την Αρχαία Καταγωγή της Αιγιαλούσας είναι η πληθώρα Αρχαιοελληνικών ονομάτων που πιθανώς να μην τα συναντάμε κατά πληθυσμιακή αναλογία σε καμία άλλη Κοινότητα, Κωμόπολη, Δήμο, Πόλη της Κύπρου ή και της Ελλάδος, ειδικά σε αυτούς τους καιρούς που και στην ονοματολογία κυριαρχεί το ξενόφερτο το χωρίς ρίζες και αρχές. Παραθέτω αριθμό ονομάτων και καλώ τους συγχωριανούς και τις συγχωριανές να ερευνήσουν το γενεαλογικό τους δέντρο, να καταγράψουν ονόματα και επίθετα, διδάσκοντάς τα στα παιδιά και στα εγγόνια τους, όπως και στα νεογέννητα παιδιά και στα εγγόνια τους  να δίνουν τα δικά μας ονόματα για τη συνέχιση της ιστορικής μας πορείας: Αρχικά το ίδιο το όνομα Αιγιαλούσα ( Η έχουσα του Αιγιαλού τα λούσα, τις φαντασμαγορικές ομορφιές του Αιγιαλού), Διονύσιος ( Διόνυσος), Μελπομένη, Λέανδρος, Ελένη, Οδυσσέας, Μενέλαος, Τηλέμαχος, Ανδρομάχη, Λυσανδρής (Λύσανδρος), Περσεφόνη, Ασημάκης, Κυβέλη, Αυγούστα (=Σεβαστή) (Αύγουστος=Σεβαστός), Νέαρχος, Γιασεμής (Άνθος Γιασεμιού), Όμηρος, Ζαχαρίας (=Ο Θεός θυμάται), Νεοπτόλεμος, Λυσιμάχη (=Λύνει μάχες), Δαίδαλος, Μισιέλλης (=Μικέλλης= Ποιος σαν τον Θεό), Ηλέκτρα, Μαυρομάτης, Παράσχος, Πασχάλης, Ορέστης, Ναυσικά, Αγησίλαος, Αριστείδης, Νικόδημος, Αυγή, Ευαγόρας, Θάλεια (Θαλλό, Θάλλω), Αριστοτέλης, Αχιλλέας, Σοφόκλης (=Σοφοκλής), Θεμιστοκλής, Μιλτιάδης, Ευριπίδης, Βρίλας, Ευανθία (=Ευ-Άνθος), Ηλίας (άλιος=>άλς=θάλασσα, αυτός που κατοικεί στη θάλασσα, αυτός που ανατέλλει στη θάλασσα και αυτός που δύει στη θάλασσα. Υιός του Ήλιου). Οφείλω να σημειώσω ότι τα πάρα πάνω ονόματα δεν είναι τα μόνα υπάρχουν περισσότερα τα οποία πρέπει να καταγραφούν. Επίσης,  κάποια από τα πάρα πάνω ονόματα δεν εμφανίζονται μόνο σε ένα πρόσωπο.

Η Αιγιαλούσα, από το 1970, ήταν το Διοικητικό Κέντρο της Χερσονήσου Καρπασίας, αυτό τεκμηριωνόταν από τα ακόλουθα στοιχεία:

Εξατάξιο Γυμνάσιο, πλήρως οργανωμένο. Δύο Δημοτικά Σχολεία. Οργανωμένη Ομάδα, η Αχαιών Ακτή. Αστυνομικός Σταθμός. Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ταχυδρομική Υπηρεσία, ιδρύθηκε το 1886. Τμήμα Δασών. Νοσοκομείο. Φαρμακείο. Μετεωρολογικό Κέντρο. Κινηματογράφος. Ιδιωτική Τράπεζα, ιδρύθηκε το 1925. Συνεργατικό Ταμιευτήριο. Εργοστάσιο Επεξεργασίας του Καπνού, με ισχυρές προοπτικές ευρύτερων δραστηριοτήτων με τεράστια κέρδη. Ξενοδοχείο, Υπεραγορά. Σταθμός Βενζίνης. Πληθώρα Ταβερνών και Καφενείων, αφού οι κάτοικοι της Αιγιαλούσας φημίζονταν για τις διασκεδάσεις, για τη φιλία, για τη φιλοξενεία, για την εξωστρέφεια. Αυτοί ήταν και οι λόγοι που πολλές άλλες οικογένειες από άλλες περιοχές της Κύπρου έρχονταν, εγκαθίσταντο και εύκολα ενσωματώνονταν στην Κωμόπολη.

Οι οικογένειες της Αιγιαλούσας ασχολούνταν με πολλά επαγγέλματα. Το γεγονός αυτό ενίσχυε τις οικονομικές δυνατότητές τους. Μέσα από την ενάσκηση των διαφόρων επαγγελμάτων καταδεικνύεται η κοινωνικοοικονομικοπνευματική τους ανοδική πορεία. Στόχος τους ήταν πάντοτε η μόρφωση των παιδιών τους, όπως και η κοινωνικοποίηση μέσα από δραστηριότητες που θα τις ζήλευαν και λεγόμενες σύγχρονες κοινωνίες, αφού είχαν δομικές αρχές την οργάνωση, την ευημερία, την ανάπτυξη.

Ενδεικτικά αλλά σημαντικά επαγγέλματα αναφέρω τα ακόλουθα:

Γεωργία, Κτηνοτροφία. Αλιεία-Ψαράδες. Βιομήχανοι Καπνού. Καθηγητές Μέσης Εκπαίδευσης. Καθηγήτρια Μουσικής. Δάσκαλοι και Δασκάλες. Γιατροί Γενικοί Παθολόγοι. Γιατροί Γυναικολόγοι. Νοσηλευτές και Νοσηλεύτριες. Γιατροί Οδοντίατροι. Φαρμακοποιοί. Τυπογράφος. Ξενοδόχος. Ταβερνιάρηδες. Καφεντζήδες. Ταξιτζήδες. Στεγνοκαθαριστές. Μηχανικοί αυτοκινητών. Οδηγοί Λεωφορείων. Κουριείς. Ξυλουργοί. Χασάπηδες. Φουρνάρηδες.

Είναι σημαντικό να σημειώσω ότι αρκετοί από τους παραγωγούς γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, φρόντιζαν οι ίδιοι να πωλούν τα προϊόντα τους όπως και ψαράδες είτε στην Αιγιαλούσα είτε στην Πόλη της Αμμοχώστου γεγονός που τους εξασφάλιζε περισσότερα κέρδη.

Η Κοινωνία της Αιγιαλούσας, λόγω των επαγγελματικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, του υψηλού βιοτικού και πνευματικού επιπέδου, ήταν δομημένη στο πλαίσιο της ισότητας ανδρών και γυναικών. Στην Αιγιαλούσα οι μαθήτριες, όχι μόνο οι μαθητές, είχαν στόχους μόρφωσης. Φυσικά προς αυτή την κατεύθυνση είχαν εμπνευστές, καθοδηγητές, συνεπίκουρους τους γονείς τους και την αναπτυγμένη μορφωτική κουλτούρα που καταδεικνύεται με τα Σχολεία, με τη Βιβλιοθήκη, με το σύνολο των δραστηριοτήτων. Με τους κόπους με τους μόχθους των Γιαλουσιτών να κτίσουν και έκτισαν μόνοι τους τα δύο Δημοτικά Σχολεία, το Εξατάξιο Γυμνάσιο. Πρότυπα για την εποχή, ως προς τις κτηριακές εγκαταστάσεις, ως προς τις υποδομές, ως προς τον γεωγραφικό τους χώρο, ως προς τις μεθοδολογίες διδασκαλίας, όπως αξιοποίηση χαρτών, διάλογος, επιχειρηματολογία, λύσεις ασκήσεων και απαντήσεις ερωτήσεων στον πίνακα. Σύγχρονες αθλητικές και μουσικές δραστηριότητες και εκδηλώσεις. Οργανωμένοι εκκλησιασμοί των μαθητών και των μαθητριών. Φυσικά οι Δάσκαλοι, οι Δασκάλες, οι Καθηγητές, η Καθηγήτρια, ήταν γνήσιοι Παιδαγωγοί με ελληνοχριστιανικές αρχές και αξίες, με συνείδηση της αποστολής τους.

Αυτή και πολλά άλλα ήταν και είναι η Κωμόπολη της Αιγιαλούσας. Δικαίως το Συμβούλιο της Αιγιαλούσης διεκδικεί την αναγνώρισή μας ως Δήμο.

Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης, Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος

 

 

 

Εβδομάδα της Νίκης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

 Γράφει ο δρ. Ανδρέας Σοφόκλης

Ο θρίαμβος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ως του Θεού και Κυρίαρχου επί της ζωής, επί του θανάτου, επί του σκότους, δε συνδέεται με τις προηγούμενες εβδομάδες των νηστειών.  Οι εβδομάδες αυτές μας προετοιμάζουν για το αποκορύφωμα. Η τελευταία είναι η εβδομάδα του θριάμβου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού επί των δυνάμεων του σκότους.

Αυτή η εβδομάδα αρχίζει με τον Άγιο Λάζαρο. Πεθαίνει. Ο θρήνος είναι γοερός. Τίποτα δε δηλώνει το τι θα επακολουθήσει. Το Κύριε, εάν ήσουν εδώ ο Λάζαρος δε θα πέθαινε, δηλώνει την άγνοια των γεγονότων που ακολουθούν.

Ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός θρηνεί για τον θάνατο του Λαζάρου και του κάθε ανθρώπου, δηλώνοντας την ανθρώπινή του φύση.

Ως Θεός ανασταίνει τον Λάζαρο. Το «Λάζαρε δεύρο έξω» τονίζει τη θεία φύση, τεκμηριώνει την έναρξη της Κυριαρχίας Του επί του θανάτου και κυρίως επί των δυνάμεων του σκότους.

Ουδείς που ζούσε αυτά τα γεγονότα, δεν κατανοούσε το ουσιώδες και τελεσίδικο του πολέμου που άρχισε αμέσως με την Πτώση των Πρωτοπλάστων, Αδάμ κι Εύας, στο προπατορικό αμάρτημα, με το γνωστό ως Πρωτευαγγέλιο (βιβλίο της Γενέσεως 3,15), «Και έχθραν θήσω ανά μέσον σου και ανά μέσον της γυναικός και ανά μέσον του σπέρματός σου και ανά μέσον του σπέρματος αυτής…», με την υπόσχεση του Θεού προς τους Πρωτόπλαστους Αδάμ κι Εύα πλην των Γραμματέων και των Φαρισαίων, οι οποίοι λυσσαλέα επεδίωκαν τη θανάτωση του Λαζάρου και την εξουδετέρωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Η επαλήθευση των γεγονότων από αυτούς θα σήμαινε το τέλος της δικής τους κυριαρχίας, αφού κέρδιζαν πακτωλό χρημάτων και δύναμης (στοιχεία φυσικά πρόσκαιρα και εφήμερα).

Η ανοδική βαθμιδόν Νίκη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, έρχεται αρχικά με τη φράση Του: «Αλίμονό σας Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές». Ακολουθεί η είσοδός Του στην Ιερουσαλήμ επί οναρίου (ονάριον-πουλάρι, γαϊδουράκι, σύμβολο Είρηνης, δηλαδή Είμαι ο φέρον ειρήνη στους ανθρώπους. Είμαι ο Βασιλεύς ο όχι εκ του κόσμου τούτου). Πληρώνεται (ολοκληρώνεται) το ρηθέν δηλαδή η Προφητεία ότι ο Θεός θα εισέλθει στην Αγία Πόλη πάνω σε γαϊδουράκι που δεν κάθισε άλλος (Καινή Διαθήκη: Ματθαίος 21:1-11, Μάρκος 11: 1-11, Λουκάς 19:28-44, Ιωάννης 12:12-19).

Το Ωσαννά που έψελναν οι αθώες ψυχές, κατά την είσοδό Του στην Ιερουσαλήμ, τάραξαν και πάλι ισχυρώς τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους, γι` αυτό ρώτησαν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό: «Ακούς που ψέλνουν το Ωσαννά»; Αυτός τους απαντά: «Ακούω»! (Αυτό το Ακούω μπορεί να αναλυθεί σε πολλές σελίδες που δεν είναι της στιγμής). Εννοώντας ότι εσείς δεν έχετε αυτιά αγάπης, Πίστεως για να το κατανοήσετε. Από αυτή τη στιγμή κορυφώνεται το μένος των υποκριτών.

Ο κύριος ημών Ιησούς Χριστός στο Ναό του Σολομώντος κορυφώνει την οργή του κατά των δολιοφθόρων των ψυχών των ανθρώπων, ξεσπώντας και γκρεμίζοντας τα υλικά προς πώληση (Ας το προσέχουμε κι εμείς αυτό, στον περίβολο των Εκκλησιών δεν επιτρέπονται αγοραπωλησίες αλλιώς συνεχίζουμε ως οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι).

Το: «Σε τρεις ημέρες» σήμαινε τη Δική Του Σταυρική θυσία και Ανάσταση. Τα όσα ακολουθούν με την προδοσία, με τα Πάθη, είναι όχι για θρήνο των πιστών Χριστιανών αλλά για χαρά και ευτυχία!

Τα Πάθη, η Ανάσταση, οδηγούν στο Τετέλεσται. Το Τετέλεσται, αναφέρεται και στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (19-30). Είναι η θριαμβευτική δήλωση της ολοκλήρωσης του Σχεδίου Του Θεού για τη σωτηρία των αγαπημένων του παιδιών, των ανθρώπων. Το ρήμα αυτό είναι νομικός οικονομικός όρος του ρήματος: Τελέω. Τετέλεσται σημαίνει πληρώθηκε στο ακέραιο, το χρέος εξοφλήθηκε. Αυτό το χρέος που άρχισε με το Προπατορικό αμάρτημα που δηλώθηκε στην υπόσχεση του Θεού, που εμφανίζεται στις Προφητείες, ολοκληρώνεται με το σύνολο των γεγονότων της επίγειας ζωής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, όπως εμφαίνεται ενδεικτικώς από τα ακόλουθα στοιχεία: Ησαΐας 7:14. Ζαχαρίας 9:9. Ζαχαρίας 11:12. Γένεση 22: 17,18. Γένεση 17:19. Γένεση 49: 10. Ησαΐας 9:7. Ησαΐας 7:14. Μιχαίας 5:2. Ιερεμίας 31:15. Δανιήλ 9:25. Ησαΐας 53:4. Ησαΐας 53:1. Ζαχαρίας 13: 7. Ησαΐας 53:7. Μιχαίας 5:1. Ησαΐας 50:6. Ζαχαρίας 12:10, φυσικά υπάρχουν και πολύ περισσότερα ίσως και πιο σημαντικά.

Αυτό το ρήμα, το Τετέλεσται είναι η κορύφωση της Δόξας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού επί του σκότους που άρχισε με το Προπατορικό αμάρτημα. Εκεί ακριβώς ο Θεός υποσχέθηκε στους Πρωτόπλαστους: «Θα στείλω τον Υιό Μου για να σας απαλλάξει (τους ανθρώπους). Από τον Υιό  Μου θα ενοχληθεί η φτέρνα, όμως θα συνθλίψει το κεφάλι του κακού (Παλαιά Διαθήκη, Γένεσις Κεφάλαιο 3, στίχος 15, «Αυτός σου τηρήσει κεφαλήν και συ τηρήσεις αυτού πτέρναν». Αυτό το ρήμα δηλώνει την άπειρη αγάπη του Θεού για τους ανθρώπους, που δεν είναι δυνατό να δηλωθεί με ανθρώπινα λόγια.

Η Τριήμερος Ταφή και Ανάστασή Του είναι το χρονικό διάστημα καθόδου στον Άδη για τη σωτηρία των ψυχών των κεκοιμημένων. Φυσικά η Ανάσταση είναι η Τρανή απόδειξη της Κυριαρχίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Αξίζει να δούμε το τέλος των προβεβλημένων ενόχων της Σταυρώσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ιούδας ο Ισκαριώτης, είναι γνωστό το τέλος του.

Οι ένοχοι της Σταυρώσεως, οδηγήθηκαν ως κατάδικοι στη Ρώμη από τον Αυτοκράτορα Τιβέριο.

Άννας: Τον τύλιξαν γυμνό σε δέρμα βοδιού και τον άφησαν στον καφτερό ήλιο όπου ξηραθέντος του δέρματος, λόγω της συστολής αυτού εύρε οικτρόν θάνατον.

Καϊάφας: Το καράβι που τον μετέφερε για καταδίκη στη Ρώμη βούλιαξε κοντά στην Κρήτη. Σώθηκε, όμως, ασθένησε και πέθανε. Τον έθαβαν επτά φορές αλλά η γη τον ξέβραζε, τελικά τον έθαψαν με πέτρες, με χώματα, με κατάρες. Ο τόπος της ταφής του, όπως αναφέρεται, είναι έξω από την Κνωσό και ονομάστηκε: «Μνήμη του Καϊάφα».

Πόντιος Πιλάτος: Είχε οικτρό θάνατο. Πηγές αναφέρουν διάφορες εκδοχές, όπως: Εκτελέστηκε στη Ρώμη. Τον σκότωσαν στη Ρώμη και πέταξαν το πτώμα του στον Τίβερη. Ο ποταμός μη ανεχόμενος το πτώμα του προκάλεσε πλημμύρες. Εξορίστηκε, έζησε με συμφορές και αυτοκτόνησε.

Εύχομαι Καλό κι Ευλογημένο Ορθόδοξο Πάσχα.  

Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης, Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος