Γ. Πικής: Έχουμε απεμπολίσει το δίκαιο των Ε/κ

«Ο Σαρκοζί ζήτησε να σταματήσουν οι ευρωτουρκικές διαπραγματεύσεις και η Λευκωσία έμεινε άλαλη»

 Το δίκαιο επικρατεί όταν ο φορέας του το υπερασπίζεται και το διεκδικεί με ζήλο χωρίς παλινδρομήσεις και χωρίς υποχωρήσεις. Το δίκαιο είναι η ασπίδα του αδικημένου και ο πυρήνας για τη διασφάλιση δικαιοσύνης στο παρόν και το μέλλον. Αυτά αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο πρώην δικαστής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (δικαστής του Εφετείου, πρώτος πρόεδρος του Εφετείου) και πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γεώργιος Πικής. 

Σε συνέντευξή του στον «Φ», ο κ. Πικής σημειώνει πως ότι σε κάποιο βαθμό στη σύγχρονη Ιστορία μας έχουμε απεμπολίσει το δίκαιο των Ελλήνων της Κύπρου.
Συνέντευξη στον Κώστα Βενιζέλο 

 -Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην ομιλία του κατά την τελετή ανακήρυξής του σε επίτιμο διδάκτορα της Νομικής Σχολής Αθηνών, ανέφερε ότι μόνο με το Διεθνές Δίκαιο λύσεις δεν μπορούν να υπάρξουν. Συμφωνείτε; Είπε ακόμα ότι «ο συμβιβασμός είναι σύζευξη δικαίου και πολιτικών αποφάσεων».

-Διαφωνώ ανεπιφύλακτα. Το Δίκαιο όπως επανειλημμένα έχω διακηρύξει σε συνεντεύξεις μου χάνεται μόνο όταν ο φορέας του το απεμπολήσει. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας διεθνώς και η συμμετοχή της ως ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το διεθνές δίκαιο καθώς και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών είναι οι κεντρικοί άξονες για την υπεράσπιση του τρωθέντος με την κατάκτηση και τον εποικισμό δικαίου της Κυπριακής Δημοκρατίας και του λαού της. 
Σε κάποιο βαθμό στη σύγχρονη ιστορία μας έχουμε απεμπολίσει το δίκαιο των Ελλήνων της Κύπρου. Στη Συμφωνία του 1979 μεταξύ Προέδρου Κυπριανού και Ντενκτάς συμφωνήθηκε ότι: 
1)Mόλις αρχίσουν συνομιλίες για λύση του Κυπριακού και πριν προχωρήσουν, τα Bαρώσια θα παραδοθούν στα Ηνωμένα Έθνη για επαναγκατάσταση των κατοίκων τους. Το ίδιο βεβαιώθηκε με επανειλημμένα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Μέχρι σήμερα έχει λάβει χώρα αριθμός γύρων συνομιλιών χωρίς να τηρηθεί η θεμελιώδης αυτή πρόνοια των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και της Συμφωνίας του 1979 για την πορεία των συνομιλιών. Αντίθετα τα Βαρώσια εποικίστηκαν κατά το πλείστο από Τούρκους εκτός από την περίκλειστη περιοχή που αποτελεί λιγότερο του 20% των Βαρωσίων. 
Στην ίδια Συμφωνία του 1979 συμφωνήθηκε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα των Κυπρίων θα διασφαλιστούν. 

2)‘Οχι μόνο τα Βαρώσια εποικίστηκαν κατά το πλείστο στη μεγαλύτερη έκταση τους από Τούρκους αλλά οι Τούρκοι μετά το 1974 επεξέτειναν την κατακτηθείσα περιοχή της Κύπρου στα Στροβίλια. Ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών για την εγκατάλειψή της και πάλι αγνοήθηκε από τους Τούρκους. 

3)Επανειλημμένα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας για την απομάκρυνση των τουρκικών στρατευμάτων από τις περιοχές που κατέλαβαν αγνοήθηκαν και ο εποικισμός της κατακτηθείσας περιοχής συνεχίστηκε. Αυτό έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο συνεχών Προσφυγών στα Ηνωμένα Έθνη και διεθνώς για την επιβολή κυρώσεων στη Τουρκία. 

4)Όχι μόνο δεν ζητήσαμε συνεχώς και αδιαλείπτως τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών να εφαρμοστούν, συναινέσαμε στην αποδοχή της Τουρκίας ως υποψήφιας χώρας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μετά ταύτα τον επόμενο χρόνο ο Πρόεδρος της Γαλλίας Σαρκοζί ζήτησε όπως διακοπούν οι συνομιλίες με την Τουρκία διότι η Τουρκία δεν τήρησε το Πρωτόκολλο της Άγκυρας, βάσει του οποίου η Τουρκία αναγνώρισε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιλαμβανόμενης και της Κύπρου. Και συνεχίζει να είναι υποψήφια χώρα παρόλο που δεν αναγνωρίζει τα συστατικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιλαμβάνουν και την Κύπρο. 
Η Κύπρος έμεινε άλαλη και δεν υποστήριξε την εισήγηση. Και συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις χωρίς η Τουρκία να αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος και ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

5)Πρόσφατα συμφωνήσαμε όπως επιβληθούν κυρώσεις στη Ρωσία για επέμβαση στην Ουκρανία, δίχως μάλιστα να υπάρχει ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας επί του προκειμένου, χωρίς να ζητήσουμε προγενέστερα την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για την παράνομη κατοχή μεγάλου μέρους ενός των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

6)Με το κοινό ανακοινωθέν δώσαμε λαβή στην εξύψωση του παράνομου τουρκικού δημιουργήματος σε κράτος. Το παράνομο τουρκικό δημιούργημα αποκηρύχθηκε με τον πλέον έντονο τρόπο από τα Ηνωμένα Έθνη το 1983 και κανένα κράτος-μέλος των Ηνωμένων Εθνών δεν το έχει αναγνωρίσει. 

Το κοινό ανακοινωθέν για τις συνομιλίες ως είπαμε χαρακτηρίζει το παράνομο τουρκικό καθεστώς ως συνιστόν κράτος. Το δίκαιο επικρατεί όταν ο φορέας του το υπερασπίζεται και το διεκδικεί με ζήλο χωρίς παλινδρομήσεις και χωρίς υποχωρήσεις. 
Το δίκαιο είναι η ασπίδα του αδικημένου και ο πυρήνας για τη διασφάλιση δικαιοσύνης στο παρόν και το μέλλον. Οι αρχαίοι Αθηναίοι χαρακτήριζαν το δίκαιο ως τον «Δεσπότη Νόμο», τουτέστιν τον κυρίαρχο λόγο κατά πάντα και οι Σπαρτιάτες ως το υπόβαθρο της ευνομίας.

Κίνδυνος για την ανθρωπότητα 
-Το θέμα του διεθνούς δικαίου το έχουμε συζητήσει ξανά και ξανά. Για τους αδύνατους τελικά είναι... κουραφέξαλα; 

Το δίκαιο χάνεται μόνο όταν ο φορέας του το απεμπολίσει. Η υπεράσπιση του δικαίου από τους Έλληνες της Κύπρου οφείλεται και στην πλέον των τριών και ήμισυ χιλιετηρίδων παρουσίας τους στην Κύπρο και προσφοράς στις ανθρώπινες αξίες και τον πολιτισμό. 

-Με βάση την εικόνα που έχετε για τις συζητήσεις στις διαπραγματεύσεις, θεωρείτε ότι η βάση είναι το σχέδιο Ανάν; 

Από όσα έχουν διαδραματιστεί μέχρι σήμερα η απαντησή μου είναι ναι. Το σχέδιο Ανάν, όπως εξήγησα λεπτομερώς σε προηγούμενη συνέντευξή μου, ήταν η χειρότερη μορφή συνομοσπονδίας. Το μέρος της συμφωνίας για τη λύση του Κυπριακού ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία δεν πρέπει ποτέ να καταλυθεί, θα έχει ομοσπονδιακό χαρακτήρα, είναι το κεντρικό έρεισμα των Ελλήνων στις διεξαγόμενες συνομιλίες. Σε ομοσπονδικό σύστημα οι εξουσίες τοπικής αυτοδιοίκησης προσδιορίζονται. 
Το κατάλοιπο της εξουσίας ανήκει στην κεντρική εξουσία, εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική. 
Οι ζώνες πρέπει να έχουν έκταση ανάλογη προς τον πληθυσμό και κτημοσύνη εκατέρας των κοινοτήτων. Εάν πράγματι είναι σωστό αυτό που έχει αναφέρει ο Πρόεδρος ότι συμφωνήθηκε ότι η έκταση του πληθυσμού εκατέρας κοινότητος στο παρόν και στο μέλλον θα είναι τέσσερις Έλληνες προς έναν Τούρκο, η ζώνη των Ελλήνων πρέπει να επεκτείνεται τουλάχιστο στο 82% ή έστω 80% και των Τούρκων στο 18% ή έστω 20%. Αυτό διαγράφει εκτός των άλλων ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης. Ως έχω ακούσει σε τηλεοπτική συνέντευξη του κ. Ν. Παπαδόπουλου ο κ. Ακιντζί έχει αμφισβητήσει την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας (4 προς 1). Οι επιδιώξεις των Τούρκων ως προς το εδαφικό αντανακλώνται στο σχέδιο Ανάν. 

Προέβλεπε όπως εντός 106 ημερών από την έγκριση του σχεδίου από εκατέρα κοινότητα η περίκλειστη περιοχή των Βαρωσίων τουτέστιν περίπου 20% θα παραδιδόταν στην Ελληνική πλευρά. Το υπόλοιπο 6% της έκτασης της Κύπρου, από το 37%-38% που κατέχουν οι Τούρκοι θα παρεχόταν στην ελληνική πλευρά υποβιβάζοντας την τουρκική ζώνη σε 30%-31% θα το παρέδιδαν σε 3 χρόνια και 3 μήνες υπό την προϋπόθεση ότι στη χρονική αυτή περίοδο θα ανεύρισκαν στους Τούρκους κατοίκους της περιοχής σπίτι και εργασία στην τουρκική ζώνη, άλλως θα παρέμεναν εκεί που είναι, δηλαδή σε ολόκληρη την κατακτηθείσα περιοχή. Αφήσαμε τη λύση του Κυπριακού σε τρίτους και ιδού τα αποτελέσματα, το σχέδιο Ανάν, το οποίο όπως ανάφερε η κα Κλίντον, οι ΗΠΑ όχι μόνο το ενέκριναν, αλλά χρησιμοποίησαν και άπρεπα μέσα για την αποδοχή του. 
Κατά πόσον οι ΗΠΑ επέδρασαν και στη διαμόρφωση του σχεδίου Ανάν δε γνωρίζω. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Τάσσος Παπαδόπουλος, ο οποίος ανεπιφύλακτα τάχθηκε εναντίον του σχεδίου Ανάν, ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά με την παρουσίαση του προσχεδίου Ανάν για τις απόψεις των μερών. Οι εισηγήσεις της δικής μας πλευράς δεν έγιναν δεκτές. Αντίθετα δεκάμισι από τις έντεκα εισηγήσεις της τουρκικής πλευράς υιοθετήθηκαν. Τα συνομοσπονδιακά καθεστώτα εύκολα καταλύονται.

 -Η «δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία», η αναφορά στο κοινό ανακοινωθέν σε «συνιστώντα κρατίδια», παραπέμπουν σε συνομοσπονδία; 

Η ομοσπονδία συνεπάγεται την ένωση δύο η περισσοτέρων αυτοδιοικούμενων περιοχών κάτω από κοινό σύστημα κεντρικής κυβέρνησης. Το ομοσπονδιακό σύστημα εξυπακούει την εκλογή των οργάνων της κεντρικής κυβέρνησης από το σύνολο του λαού με κοινό παρονομαστή την προαγωγή συμφερόντων της χώρας ως σύνολο. 

Συνομοσπονδία είναι η ένωση κρατών επαγόμενη την ιδιαιτερότητα τους στο κράτος το οποίο δημιουργείται. Τα συνομοσπονδιακά καθεστώτα, ως καταδεικνύει η σύγχρονη ιστορία εύκολα καταλύονται, απολήγοντας στα κράτη τα οποία μετείχαν στη συνομοσπονδία. Τα ακόλουθα παραδείγματα σηματοδοτούν τον διαχωρισμό συνομοσπονδιών στα συνιστώντα αυτές κράτη. 

Η συνομοσπονδία της Σοβιετικής Ένωσης καταλύθηκε απολήγουσα σε 15 κράτη. Η συνομοσπονδία της Γιουγκοσλαβίας και πάλιν καταλύθηκε στα έξι κράτη τα οποία τη συνιστούσαν. Η Ενωμένη Αραβική Δημοκρατία, συνομοσπονδία Αιγύπτου-Συρίας καταλύθηκε 6 χρόνια μετά τη σύστασή της. Και πρόσφατα η Τσεχοσλοβακία καταλύθηκε αναφυώμενων των δύο κρατών που τη συνιστούσαν, Τσεχίας και Σλοβακίας. Το κοινό ανακοινωθέν ομιλεί για συμφωνία μεταξύ συνιστώντων κρατών. 

Η ξεχωριστή εσωτερική ταυτότητα των πολιτών ανάλογα με την κοινότητα στην οποία ανήκουν είναι άλλο χαρακτηριστικό συνομοσπονδίας. Κλασσικό παράδειγμα συνομοσπονδίας ήταν το σχέδιο Ανάν, το οποίο προνοούσε τη συγκυβέρνηση Ελλήνων και Τούρκων της Κύπρου σε κάθε πεδίο εξουσίας. Διαφωτιστική για το σχέδιο Ανάν είναι η δήλωση της κας Χίλαρι Κλίντον μερικούς μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων υπουργού Εξωτερικών στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο του Προέδρου Ομπάμα. 

Ερωτηθείσα από βουλευτή της αμερικανικής Βουλής (ελληνικής καταγωγής αν θυμούμαι σωστά) ως προς τη γνώμη της για το σχέδιο Ανάν, απάντησε: Ως ανέφερε η κ. Κλίντον (σε μετάφραση στα ελληνικά) «το σχέδιο Ανάν ήταν εξαιρετικά άδικο για τους Έλληνες Κυπρίους. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής άσκησαν ανεπίτρεπτη πίεση για την αποδοχή του. Αυτό δεν θα επαναληφθεί». Ως προς τα άπρεπα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν το αφήνω στην κρίση του καθενός. Η ρήση του μεγάλου αρχαίου Έλληνα φιλόσοφου Ηράκλειτου «υπερασπίζεστε το δίκαιο ως τα τείχη της πόλης» πρέπει να είναι ο οδηγός μας στη διεκδίκηση των δικαίων των Ελλήνων της Κύπρου. 

Σκοπός της συνέντευξής μου είναι να τονίσω ότι μόνο το δίκαιο πρέπει να είναι ο οδηγός μας στις διαπραγματεύσεις για λύση του Κυπριακού. Ποτέ δεν πρέπει να αποσύρουμε το βέτο που ασκήσαμε για το άνοιγμα κεφαλαίων για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση πριν η Τουρκία αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο και τους εποίκους. 
Συνέντευξη στον Κώστα Βενιζέλο 
Εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016 

Α' Μέρος της Συνέντευξης εδώ: Εξοστράκιση η μη πρόταξη του εδαφικούΓ. Πικής: Η εκ περιτροπής υποδηλώνει φυλετική συνομοσπονδίαΔείτε επίσης εδώ: Γεώργιος Πικής: Προδιαγράφεται λύση τύπου Ανάν Έχουμε διαχρονικά μέσω της διαδικασίας υπονομεύσει τα δίκαιά μας

Εξοστράκιση η μη πρόταξη του εδαφικού

Γ. Πικής: Η εκ περιτροπής υποδηλώνει φυλετική συνομοσπονδία

«Συζήτηση του περιουσιακού πριν να καθοριστούν πρώτα οι ζώνες όπου εκατέρα των κοινοτήτων θα έχει τοπική αυτοδιοίκηση στο πλαίσιο Ομοσπονδίας αποτελεί εξοστράκιση από τα συμφωνηθέντα, η οποία όχι μόνο δεν δρομολογεί λύση του Κυπριακού αλλά μεταβάλλει το πλαίσιο των συνομιλιών προς όφελος του κατακτητή».

Αυτό ανέφερε σε συνέντευξή του στον «Φ», ο πρώην δικαστής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (δικαστής του Εφετείου, ο πρώτος πρόεδρος του Εφετείου) και πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας Γεώργιος Πικής, σημειώνοντας πως δίκαια λύση του εδαφικού θα επανορθώσει σε μεγάλο βαθμό το θεμελιώδες δικαίωμα της κατοικίας και διαμονής στην κατακτηθείσα από την Τουρκία περιοχή από την οποία οι Έλληνες κάτοικοι εκδιώχθηκαν.

Ο κ. Πικής ανέφερε στη συνέχεια και απαντώντας σε ερώτησή μας πως επιμονή της τουρκικής πλευράς σε εκ περιτροπής προεδρία υποδηλώνει όχι μόνο συνομοσπονδία αλλά φυλετική συνομοσπονδία αντικείμενη κατά πάντα στην αρχή της δημοκρατίας. Σημειώνει, επίσης, ότι η διασφάλιση ίσου λόγου στις αποφάσεις της κεντρικής κυβέρνησης είναι το κύριο χαρακτηριστικό συνομοσπονδίας, δηλαδή ένωσης δύο ή περισσοτέρων κρατών.
Γράφει: Κώστας Βενιζέλος 

-Το εδαφικό, όπως σημειώνεται από τους συμμετέχοντες στις διαπραγματεύσεις, θα συζητηθεί στο τέλος. Σε αυτή τη φάση συζητούνται μόνο κριτήρια. Είναι κατά τη γνώμη σας λογικό να συζητούνται όλα τα θέματα και να μη γνωρίζουν τι θα γίνει στο εδαφικό; Kατά τη γνώμη μου είναι μέγα σφάλμα. Το εδαφικό είναι το πρωταρχικό θέμα που έπρεπε και πρέπει να συζητηθεί. Όλα τα άλλα θέματα έπονται. Δίκαια λύση του εδαφικού θα επανορθώσει σε μεγάλο βαθμό το θεμελιώδες δικαίωμα της κατοικίας και διαμονής στην κατακτηθείσα από την Τουρκία περιοχή από την οποία οι Έλληνες κάτοικοι εκδιώχθηκαν, τουτέστιν τουλάχιστον το 80% του γηγενούς πληθυσμού. 

Το ότι ο κατακτητής, η Τουρκία και οι ακόλουθοί της, οι Τούρκοι της Κύπρου και Τούρκοι έποικοι, δεν είχαν και δεν έχουν πρόθεση να εγκαταλείψουν οικειοθελώς τα κατακτηθέντα εδάφη επιμαρτυρείται από την Ιστορία της Τουρκίας, η οποία ουδέποτε απεσύρθη από κατακτηθέντα εδάφη οικειοθελώς.

Οι προθέσεις της Τουρκίας για την Κύπρο καταμαρτυρούνται και από τη συμβουλή που έδωσε στους Τούρκους της Κύπρου και Τούρκους εποίκους ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν σε επίσκεψή του στην Κύπρο ότι καμιά οικογένεια δεν πρέπει να φέρνει στη ζωή λιγότερα από 4 παιδιά.

 

- Η συζήτηση τού εδαφικού ως πρώτου θέματος επιβάλλεται από τα από μακρού συμφωνηθέντα και εγκριθέντα από το Συμβούλιο Ασφαλείας ως η βάση λύσης του Κυπριακού - Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία. Το ότι στο κοινό ανακοινωθέν η σειρά των θεμάτων προς επίλυση του Κυπριακού έχει μεταβληθεί σε Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία, δεν μεταβάλλει τα κεφαλαιώδη ζητήματα προς επίτευξη λύσης του Κυπριακού. Ο όρος Διζωνική σε συνάρτηση με τον όρο Δικοινοτική εξυπακούουν τον καθορισμό της γεωγραφικής ζώνης στην οποία θα κατοικούν τα μέλη εκατέρας των δύο κοινοτήτων. Συζήτηση οποιουδήποτε άλλου θέματος, πριν το εδαφικό ως το πρώτο θέμα των συνομιλιών, αποτελεί λοξοδρόμηση από τα συμφωνηθέντα. Απόκλιση από τα συμφωνηθέντα που καθορίζουν το περίγραμμα λύσης του Κυπριακού στο πλαίσιο Ομοσπονδίας συνιστά απομάκρυνση από το διαγραφέν πλαίσιο για λύση του προβλήματος. Συζήτηση του περιουσιακού πριν να καθοριστούν πρώτα οι ζώνες όπου εκατέρα των κοινοτήτων θα έχει τοπική αυτοδιοίκηση στο πλαίσιο Ομοσπονδίας αποτελεί εξοστράκιση από τα συμφωνηθέντα, η οποία όχι μόνο δεν δρομολογεί λύση του Κυπριακού αλλά μεταβάλλει το πλαίσιο των συνομιλιών προς όφελος του κατακτητή. Η κατάκτηση και συνακόλουθα η εθνοκάθαρση του γηγενούς πληθυσμού και ο εποικισμός της κενωθείσας γης με πολίτες του Κατακτητή συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος και εγκλήματα πολέμου βάσει των Άρθρων 7 και 8 της Συνθήκης της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.
 

Η προσπάθεια για εθνοκάθαρση σε τι αποσκοπεί και πώς αξιολογείται στο Διεθνές Δίκαιο; Η εθνοκάθαρση συνιστά, κατά πάντα, διεθνές έγκλημα συγγενικό προς τη γενοκτονία, που πρωταρχικό σκοπό έχουν την απογύμνωση περιοχών από το γηγενές στοιχείο και τον εποικισμό τους με πολίτες του Κατακτητή. Οι Τούρκοι της Κύπρου επέλεξαν πριν αλλά και μετά την εισβολή να ζουν σε ξεχωριστές περιοχές από τους Έλληνες, την μεγάλη πλειοψηφία του λαού υπερβαίνουσα του 80% του πληθυσμού. Η συμφωνία για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι συνακόλουθο της επιλογής των Τουρκοκυπρίων να ζουν ξεχωριστά από τους Έλληνες.

Είναι αδιανόητο το έγκλημα της στρατιωτικής κατάκτησης και συνακόλουθα ο εποικισμός της περιοχής να δημιουργούν δίκαιο, αποκληρώνοντας το γηγενές στοιχείο, τον ελληνικό πληθυσμό, σε αυτήν την περίπτωση, και τους απογόνους του από την πατρώα γη. Η συμφωνία για δύο ζώνες συνταυτισμένες με το κοινοτικό στοιχείο έχει ως αντικείμενο την εξασφάλιση στο πλαίσιο Ομοσπονδίας της αυτοδιοίκησης σε τοπικά και κοινοτικά θέματα εκατέρας των κοινοτήτων και κοινή κεντρική κυβέρνηση, εκλεγόμενη από τον πληθυσμό στο σύνολό του. Μερικά παραδείγματα ομοσπονδιακών καθεστώτων παρέχουν τα πολιτεύματα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, Αυστραλίας, Καναδά, Γερμανίας και Αργεντινής. Το ποσοστό των Τούρκων κατοίκων της Κύπρου πριν τον εποικισμό ήταν 18% του κυπριακού πληθυσμού και η κτημοσύνη τους όχι μεγαλύτερη. Το ποσοστό των Ελλήνων μαζί και ο αριθμός των μικρών κοινοτήτων Αρμενίων, Λατίνων και Μαρωνιτών που ταυτίστηκαν με τους Έλληνες ήταν 82%, ανάλογο ή μεγαλύτερο ήταν το ποσοστό τής κατά γην ιδιοκτησίας τους. Αναπόφευκτα στις δύο ζώνες θα υπάρχει περιουσία εκατέρας των κοινοτήτων, αυτό συνάγεται από το γεγονός ότι προγενέστερα οι δύο κοινότητες δεν ζούσαν σε διαφορετικές γεωγραφικές ζώνες. Κατά λογική τάξη, η λύση του περιουσιακού έγκειται στην ανταλλαγή ελληνικών περιουσιών που θα πάρουν οι Τούρκοι στη ζώνη τους και τουρκικών περιουσιών που θα πάρουν οι Έλληνες στη ζώνη τους.

Τοιουτοτρόπως, οι Τούρκοι θα αποζημιωθούν για τις περιουσίες που είχαν στην ελληνική ζώνη από τις ελληνικές περιουσίες στη δική τους ζώνη και οι Έλληνες, που έχασαν την περιουσία τους στην τουρκική ζώνη, θα αποζημιωθούν από τις περιουσίες των Τούρκων στην ελληνική ζώνη. Όπου υπάρχουν ελλείμματα οι ιδιοκτήτες θα αποζημιωθούν από Ταμείο που θα δημιουργηθεί προς τούτο, με τη συνδρομή ως ελπίζεται διεθνών οργανισμών, ιδιαίτερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι θεραπείες που συζητούνται για το περιουσιακό με έρεισμα, μεταξύ άλλων, των ζώντων ιδιοκτητών και την ηλικία των τέκνων τους αποτελεί παρωδία από τα συμφωνηθέντα.

Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία εξυπακούει εγκατάλειψη από τους ιδιοκτήτες γης εκατέρας κοινότητας που βρίσκονται στη ζώνη τής άλλης κοινότητας. Αν υποθέσουμε ότι στην τουρκική ζώνη το 50% της γης ανήκει σε Έλληνες που θα αποξενωθούν της περιουσίας τους, τότε θα αποζημιωθούν από περιουσίες που άφησαν στην ελληνική ζώνη οι Τούρκοι. Και όπου η ανταλλαγή δεν αποζημιώνει κατά πάντα ή μερικώς ιδιοκτήτη γης θα αποζημιώνεται από το Ταμείο.

 

Σε σχέση με το εδαφικό, άμεσα επηρεαζόμενο είναι το περιουσιακό. Συμφωνείτε με τις θεραπείες που συζητούνται; Ο Πρόεδρος στην ομιλία του στη Βουλή για την πορεία του Κυπριακού είπε, μεταξύ άλλων, ότι «οι συνομιλίες διεξάγονται μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων» ενώ το ανακοινωθέν αναφέρει ότι «συμφωνία εγένετο μεταξύ των αρχηγών των δύο συνιστώντων κρατών». Το αυθεντικό κείμενο του κοινού ανακοινωθέντος συντεταγμένο στα αγγλικά, αναφέρει επί λέξη: «between the two constituent states», τουτέστιν μεταξύ των δύο συνιστώντων κρατών. Στην ίδια ομιλία ανέφερε ότι «το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα θα ορίζει ότι η Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία θα αποτελείται από δύο συνιστώσες πολιτείες ισότιμου καθεστώτος». Η λέξη πολιτεία στα αγγλικά polity, επίσης, υποδηλώνει κράτος. Στην αρχαία Ελλάδα ο όρος «πολιτεία» υποδήλωνε πόλη-κράτος. Τα πιο πάνω λεχθέντα από τον Πρόεδρο υποδηλώνουν τη διαπραγμάτευση Συνομοσπονδίας εφόσον εκάτερο των μερών θα έχει ισότιμο καθεστώς, δηλαδή θα έχει ίσο λόγο στα κρατικά δρώμενα ως προέβλεπε και το σχέδιο Ανάν. Η διασφάλιση ίσου λόγου στις αποφάσεις της κεντρικής κυβέρνησης είναι το κεντρικό χαρακτηριστικό συνομοσπονδίας, δηλαδή ένωσης δύο ή περισσοτέρων κρατών.

Τα δικαιώματα ταυτίζονται με την ιδιοκτησία και όχι με το συναίσθημα

-Μπορεί να στηριχθεί νομικά και πολιτικά η θέση πως όσοι το 1974 ήταν κάτω των δέκα χρονών δεν έχουν συναισθηματικό δεσμό με τις περιουσίες; Αυτό συζητείται σήμερα στις συνομιλίες στη βάση μιας απόφασης του ΕΔΑΔ, όπως αναφέρθηκε. Οριστικά όχι. Τα περιουσιακά δικαιώματα ταυτίζονται με την ιδιοκτησία και όχι με το συναίσθημα. Το δικαίωμα ιδιοκτησίας και η κληρονομικότητα από τους απογόνους αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα βάσει της καθολικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Το Άρθρο 17 της Διακήρυξης ορίζει:

1) Κάθε ένας έχει το δικαίωμα ιδιοκτησίας μόνος ή μετ’ άλλων.

2) Κανένας δεν θα στερηθεί αυθαίρετα της περιουσίας του.

Το Άρθρο 23(1) του Κυπριακού Συντάγματος που κατοχυρώνει το δικαίωμα περιουσίας προβλέπει: «Έκαστος, μόνος ή από κοινού μετ’ άλλων, έχει το δικαίωμα να αποκτά, να είναι κύριος, να κατέχη, απολαύη ή διαθέτη οιανδήποτε κινητήν ή ακίνητον ιδιοκτησίαν και δικαιούται να απαιτή τον σεβασμόν τού τοιούτου δικαιώματος αυτού». Σκοπός των Τούρκων στο περιουσιακό είναι να επεκτείνουν τα περιουσιακά δικαιώματα των Τούρκων της Κύπρου προς στέγαση των εποίκων.

Στοιχείο φυλετικής συνομοσπονδίας η εκ περιτροπής προεδρία

-Τι αναδεικνύει η εμμονή της τουρκικής πλευράς για υιοθέτηση τής εκ περιτροπής προεδρίας; Η επιμονή των τουρκικής πλευράς σε εκ περιτροπής προεδρία υποδηλώνει όχι μόνο συνομοσπονδία αλλά φυλετική συνομοσπονδία αντικείμενη κατά πάντα στην αρχή της δημοκρατίας. Εξήγησα σε προηγούμενη συνέντευξή μου τι πολίτευμα συνιστά ομοσπονδία. Κάθε ιδιαίτερη περιοχή της χώρας έχει τοπική αυτοδιοίκηση. Η κεντρική κυβέρνηση, τουτέστιν η εκτελεστική εξουσία, εκλέγεται από το σύνολο του λαού καθώς και η νομοθετική εξουσία σε αριθμούς βουλευτών ανάλογα με τον πληθυσμό εκατέρας αυτοδιοικούμενης περιοχής. Η δικαστική εξουσία εκλέγεται κατ’ αξίαν από την εκτελεστική εξουσία και σε πολλές περιπτώσεις επικυρώνεται από τη νομοθετική εξουσία. Το φυλετικό στοιχείο δεν υπεισέρχεται στην εκλογή των αξιωματούχων των τριών εξουσιών. Η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής παρέχει παράδειγμα προς τούτο. Πλείστοι πρόεδροι ήταν αγγλικής καταγωγής, που συνιστούσε την πλειοψηφία του πληθυσμού. Εξελέγησαν όμως και πρόεδροι άλλης φυλετικής προέλευσης, ως ο πρόεδρος Ρούσβελτ κατ’ εξοχήν ολλανδικής καταγωγής, ο πρόεδρος Άιζενχαουερ γερμανικής καταγωγής, ο πρόεδρος Κέννεντυ ιρλανδικής καταγωγής και ο πρόεδρος Ομπάμα αφρικανο-ολλανδικής καταγωγής. Παρά την αισιοδοξία του Προέδρου Αναστασιάδη για την πορεία των συνομιλιών ως καταγράφεται στην ομιλία του ενώπιον της Βουλής και δημοσιευθείσαν στον Τύπο, καταγράφει τα ακόλουθα βασικά θέματα ως αντικείμενο διαφωνίας:

α) Eκ περιτροπής προεδρία,

β)Σύνθεση Υπουργικού Συμβουλίου,

γ) Έγκριση ομοσπονδιακού προϋπολογισμού,

δ) Σύνθεση εποπτικών Αρχών σε θέματα διοικήσεως,

ε) Κατανομή έμμεσων φόρων που συλλέγονται από τα δύο μέρη.

Η απάντηση στο άμεσο ερώτημα αν συμφωνώ με τα συζητούμενα περί του περιουσιακού είναι κατά πάντα αρνητική. Ως έχω εξηγήσει, το περιουσιακό συναρτάται άμεσα με το εδαφικό, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για το περιουσιακό έξω από αυτό το πλαίσιο. Ιδιοκτήτες γης στα κατεχόμενα και στις ελεύθερες περιοχές θα είναι αντίστοιχα Έλληνες και Τούρκοι. Καθοριζoμένου του εδάφους εκατέρας των κοινοτήτων, έκαστη κοινότητα θα έχει τον κύριον λόγον τής υπό τον έλεγχό της εδαφικής ζώνης σε θέματα τοπικής και κοινοτικής διοίκησης. Οι κάτοικοι εκατέρας κοινότητας που θα στερηθούν ιδιοκτησία γης ευρισκόμενη στη ζώνη της άλλης κοινότητας θα δικαιούνται να αποζημιωθούν κατά πρώτον λόγο από την περιουσία που άφησαν οι κάτοικοι της άλλης κοινότητας που μετακινήθηκαν στη ζώνη τους. Εάν οι δύο ζώνες καθοριστούν βάσει της πληθυσμιακής αναλογίας και ιδιοκτησίας γης το περιουσιακό λύνεται εύκολα, νοουμένου ότι ο καθορισμός εκατέρας ζώνης αντανακλά την πληθυσμιακή αναλογία των Ελλήνων και Τούρκων της Κύπρου.

«Κανείς δεν μπορεί να στερείται την ιδιοκτησία του»

Η πολιτική ηγεσία, και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρόσφατα έχει τονίσει πως η λύση πρέπει να στηρίζεται στις αξίες της Ε.Ε. Αυτό δεν είναι μια θετική βάση; Όντως, στην ομιλία του ο Πρόεδρος, κατά την ανακήρυξή του σε επίτιμο διδάκτορα της Νομικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ανέφερε τα εξής: «Δηλώνω απερίφραστα πως αυτό που προσπαθούμε να πετύχουμε είναι μία λύση του Κυπριακού που να συνάδει με τις αρχές και τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα ανθρώπινα δικαιώματα, που να επιτρέπει και να δημιουργεί ένα απόλυτα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, ισότιμο των υπολοίπων Κρατών Μελών, ένα κράτος που θα διασφαλίζει συνθήκες ειρηνικής συνύπαρξης και συνδημιουργίας μεταξύ των συνοίκων στοιχείων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και θα δημιουργεί προοπτική για το μέλλον των νέων γενιών».

Σημειώνω ιδιαίτερα την προβληθείσα θέση του Προέδρου για λύση του Κυπριακού που να συνάδει με τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πρέπει να υπενθυμίσω τι προβλέπει ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. Στο προοίμιο του Χάρτη αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή διακηρύσσουν πανηγυρικά ως Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης το κείμενο που ακολουθεί.

Επιτρέψτε μου να αναγράψω από το προοίμιο τα εξής:

• «Οι λαοί της Ευρώπης, εγκαθιδρύοντας μεταξύ τους μία διαρκώς στενότερη ένωση, αποφάσισαν να μοιραστούν ένα ειρηνικό μέλλον θεμελιωμένο σε κοινές αξίες».

• «Η Ένωση, έχοντας επίγνωση της πνευματικής και ηθικής κληρονομιάς της, εδράζεται στις αδιαίρετες και οικουμενικές αξίες της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης, ερείδεται στις αρχές της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Η Ένωση τοποθετεί τον άνθρωπο στην καρδιά της δράσης της, καθιερώνοντας την ιθαγένεια της Ένωσης και δημιουργώντας έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης».

Το Άρθρο 1 του Χάρτη ορίζει: «Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι απαραβίαστη. Πρέπει να είναι σεβαστή και να προστατεύεται».

Ως προς το δικαίωμα περιουσίας, καθοριστικές είναι οι διατάξεις του Άρθρου 17 του Χάρτη: «Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα να είναι κύριος των νομίμως κτηθέντων αγαθών του, να τα χρησιμοποιεί, να τα διαθέτει και να τα κληροδοτεί. Κανείς δεν μπορεί να στερείται την ιδιοκτησία του, παρά μόνο για λόγους δημόσιας ωφέλειας, στις περιπτώσεις και υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον νόμο και έναντι δίκαιης και έγκαιρης αποζημίωσης για την απώλειά της. Η χρήση των αγαθών μπορεί να υπόκειται σε περιορισμούς από τον νόμο, εφόσον αυτό είναι αναγκαίο προς το γενικό συμφέρον».(A' μέρος) 

Εφημερίδα "Ο Φιλελεύθερος" Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Δείτε επίσης εδώ: Γεώργιος Πικής: Προδιαγράφεται λύση τύπου Ανάν Έχουμε διαχρονικά μέσω της διαδικασίας υπονομεύσει τα δίκαιά μας

Εξαλείφεται η «κουλτούρα» της ατιμωρησίας;

Έξαρση των φαινομένων διαφθοράς και διαπλοκής 

Η έξαρση των φαινομένων διαφθοράς και διαπλοκής, που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, οφείλεται εν πολλοίς και στην «κουλτούρα» της ατιμωρησίας η οποία έχει καλλιεργηθεί στην κοινωνία μας. Σύμπτωμα αυτής της «κουλτούρας» ήταν η απάθεια των πολιτών.

Καταντήσαμε μια κοινωνία από άτομα με ελαττωμένη πολιτική ευαισθησία, που δέχονταν αδιαμαρτύρητα όλα όσα γίνονταν και πίστευαν ανεξέταστα όλα όσα λέγονταν. Η διαφθορά αντιμετωπιζόταν σαν κάτι σχεδόν φυσιολογικό, ή τουλάχιστον ανεκτό. Μερικοί τη θεωρούσαν και «καπατσοσύνη». Δεν λειτουργούσε ο μηχανισμός της κοινωνικής απαξίας και περιφρόνησης. Στην κοινωνία είχε εδραιωθεί η πεποίθηση ότι όλα μπορούν να συμβούν, όλα είναι θεμιτά, αρκεί να μη σε πιάσουν.

Για το κατάντημα αυτό πρωταίτιοι ήταν το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό με συνεργούς, εκ προθέσεως ή εξ αμελείας, ανεπαρκείς, από πλευράς ουσιαστικών προσόντων, φορείς των διωκτικών και ελεγκτικών θεσμών. Όταν οι νόμοι δεν εφαρμόζονται ποτέ ή μόνον επιλεκτικά, τότε οι νόμοι είναι όπως ο ιστός της αράχνης, που συγκρατεί μόνο τα αδύνατα έντομα, ενώ τα ισχυρά τον θραύουν, για να θυμηθούμε τον περίφημο διάλογο του Αναχάρσεως με τον Σόλωνα. (Πλουτάρχου, Βίοι Παράλληλοι, Σόλων, 5). Τότε, οι αρχές της νομιμότητας και της χρηστής διοίκησης ισχύουν μόνο γι' αυτούς που είναι... «ολιγότερον ίσοι» από τους άλλους, που είναι λαμόγια της «πιάτσας» και όχι λαμόγια του «λευκού κολάρου». Ισχύουν μόνο για τις μαρίδες και όχι για τις φάλαινες.

Οι περιπτώσεις είναι πολλές και ο διαθέσιμος χώρος δεν επιτρέπει και την έστω απλή παράθεσή τους. Αξίζει, όμως, να γίνει μνεία στο παλιό, τεραστίων διαστάσεων, σκάνδαλο του Συνεργατισμού. Η Έκθεση της Ερευνητικής Επιτροπής, της οποίας ο γράφων υπήρξε μέλος, χαρακτηρίστηκε ως «ένα από τα σοβαρότερα και διδακτικότερα έγγραφα της ιστορίας των τελευταίων χρόνων» (Ο Φιλελεύθερος, ημερ. 23/10/1982), «καταπέλτης που πρέπει να προκαλέσει αλυσιδωτές παραιτήσεις αλλά και λήψη ποινικών μέτρων εναντίον πολλών» (Η Σημερινή, ημερ. 23/10/1982)), «ένα σημαντικό έγγραφο που σχετίζεται με το πιο μεγάλο σκάνδαλο που διεπράχθη ποτέ στην Κύπρο» (Ο Αγών, ημερ. 23/10/1982). 

Κανένα μέτρο από αυτά που εισηγήθηκε η Επιτροπή δεν πάρθηκε. Οι υπαίτιοι έμειναν ουσιαστικά ατιμώρητοι. Αν εισακούονταν οι εισηγήσεις της Επιτροπής, που βασίστηκαν σε μελέτες σοβαρών ελεγκτικών οίκων, πιθανόν να μη συνέβαιναν όσα επακολούθησαν.

Ακολούθησαν και άλλες «μπόρες», που πέρασαν. Από αυτές τις «μπόρες» η πιο σφοδρή, που άφησε τα σημάδια της, ήταν η καταλήστευση των μικροεπενδυτών στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου (ΧΑΚ) από τους «προνομιούχους», επώνυμους και μη. Μεταξύ αυτών που ευεργετήθηκαν ήταν πολιτικοί και κρατικοί αξιωματούχοι. Αρκετοί από αυτούς ευεργετήθηκαν από παραχώρηση μεγάλου αριθμού μετοχών με τη μέθοδο της ιδιωτικής τοποθέτησης. Ευεργετήθηκαν και δυο πολιτικά κόμματα, το ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ. Σκοπός ήταν να ξεγελαστεί μια σημαντική μερίδα αφελών και αδαών συμπολιτών μας. Οι αυτουργοί και συνεργοί του εγκλήματος έμειναν ατιμώρητοι. Τώρα, ποιος θυμάται, εκτός από τα θύματα, αυτό το τεραστίων διαστάσεων σκάνδαλο;

Τελευταία, η οικονομική κρίση που μαστίζει τον τόπο μας και οδήγησε μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας στην οικονομική ανέχεια, αρχίζει να αφυπνίζει την κοινωνία. Οι πολίτες διακατέχονται από αισθήματα οργής και αγανάκτησης και ζητούν την τιμωρία όλων των υπαιτίων οι οποίοι με τις πράξεις και παραλείψεις τους οδήγησαν τη χώρα στην οικονομική εξαθλίωση. 

Μερικοί συμπολίτες μας, ενθαρρυμένοι από το ότι μερικά «υπεράνω υποψίας» λαμόγια προσάγονται ενώπιον της δικαιοσύνης, ευελπιστούν ότι θα εξαλειφθεί η «κουλτούρα» της ατιμωρησίας. Άλλοι, απογοητευμένοι από τον μακρύ χρόνο των ερευνών, δυσπιστούν. Νότα αισιοδοξίας σε όλον αυτό τον κυκεώνα της διαφθοράς είναι το γεγονός ότι σήμερα υπηρετεί στο αξίωμα του Γενικού Εισαγγελέα ένα άτομο που έχει ήδη αποδείξει στην πράξη την ικανότητα και εντιμότητά του, αλλά και την αποφασιστικότητά του να διώξει το έγκλημα, οποιοσδήποτε και αν είναι ο δράστης του. Ασκεί τα καθήκοντά του αντικειμενικά και απροσωπόληπτα, ανθιστάμενος σε παρεμβάσεις και «παραινέσεις», καθώς και σε απόπειρες υπόσκαψης του έργου του από το διεφθαρμένο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο. 

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει είναι τεράστιες και, για το λόγο αυτό, απαιτείται η κατανόηση και η συμπαράσταση των πολιτών και, κυρίως, των ΜΜΕ, όσων από αυτά δεν είναι διαπλεκόμενα. Δεν είναι εύκολο να αποκαλυφθούν με βεβαιότητα οι έντεχνες υπόγειες συναλλαγές ανάμεσα στους ενεχομένους. Πολύ δύσκολα οι καθ' ύλην αρμόδιες διωκτικές Αρχές αποκτούν τα αδιάσειστα εκείνα στοιχεία που θα τους επιτρέψουν να κινήσουν τις έννομες διαδικασίες και να αποδείξουν ενώπιον των δικαστηρίων τα συστατικά στοιχεία των διαπραχθέντων κακουργημάτων.
Νίκος Χρ. Χαραλάμπους
Εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Με το φακό των λέξεων

Ελένης Αρτεμίου Φωτιάδου

Ανάμεσα σε δύο εθνικές επετείους, μεταξύ αγώνων και θυσιών, ένας Μάρτης στην εκπνοή του και ένας Απρίλης που κρυφοκοιτάζει πίσω απ΄την κουρτίνα, προβάρει συνεχώς τα λόγια του και είναι έτοιμος να μπει στη σκηνή και να μας καθηλώσει με τον ρόλο του. Η άνοιξη συνυφασμένη με το ξύπνημα της φύσης αλλά και την αφύπνιση των συνειδήσεων. Σκλάβα δεν μένει η φύση στου χειμώνα τα δεσμά, τα σπάει και απελευθερώνεται με πολύχρωμες εκρήξεις ζωής. Και η ψυχή, σε αυτό το παραλήρημα της λευτεριάς, αποζητά το μερτικό της, ορθώνεται πάνω από την υποδούλωση, κραυγάζει για τα αυτονόητα που δικαιώνουν την ύπαρξη του ανθρώπου: Λευτεριά και αξιοπρέπεια.

Mέσα σε ένα τέτοιο σκηνικό εξέγερσης μυαλού και καρδιάς συνάντησα τους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά από το κατεχόμενο Ριζοκάρπασο. Έφτασαν στο χωριό Ερήμη, φιλοξενούμενοι της κοινότητας και του σχολείου.  Άνθρωποι εκεί, που αγαπούν και νοιάζονται, έδωσαν τα χέρια και δημιούργησαν ένα ευχάριστο διήμερο για τα παιδιά και τους παιδαγωγούς, που επιμένουν να κρατιούνται στη γη τους και να αντιστέκονται σθεναρά στα όποια τετελεσμένα θέλουν να επιβάλουν η εισβολή και η κατοχή.

Στα σκαλιά του σχολείου τα περίμεναν παιδιά από το Δημοτικό Ερήμης, για να τα πάρουν από το χέρι, να ενώσουν μαζί τους την ανάγκη για αγάπη, φιλία, συνεργασία, όπως ήταν και το όμορφο σύνθημα της όλης προσπάθειας, και να τα οδηγήσουν στον χώρο όπου και επίσημα πια θα τα υποδεχόταν το σχολείο. Μαζί με τα παιδιά οι δασκάλες τους, η Γεωργία, η Κατερίνα, η Ελένη, τρεις νέες κοπέλες που μεγάλωσαν μέσα στον εγκλωβισμό της Καρπασίας, έφυγαν για λίγο για να σπουδάσουν και επέστρεψαν για να δώσουν ψυχή και καρδιά στο σκλαβωμένο χωριό τους, πνοή στο μικρό σε μέγεθος, μεγάλο σε έργο σχολείο τους.

Τρία νέα κορίτσια που παίρνουν κάθε μέρα αυτά τα παιδιά και τα οδηγούν μέσα από τα δύσκολα μονοπάτια της κατοχής. Σε ένα σχολείο που μόνο απέμεινε στον Βορρά, επίμονο, σταθερά προσηλωμένο στην Ιστορία, να μιλάει τη γλώσσα και τη θρησκεία, τα ήθη και τα έθιμα των προγόνων. Για σαράντα δύο τώρα χρόνια μένει χωρίς σημαία ο ιστός του σχολείου, μα η σημαία του αγώνα δεν υποστέλλεται μέσα στη σκέψη, μέσα στη θέληση. Εκεί μέσα κυματίζει και αφήνει το ανέμισμά της να αντανακλάται στα μάτια αυτών των νεαρών δασκάλων, που στη ζωή τους όρισαν να φυλάγουν το μέλλον μέσα σε ένα δύσκολο παρόν, κρατώντας γερά την παράδοση του παρελθόντος.

Και τα παιδιά, μια μικρή ομάδα, μια μεγάλη περηφάνια. Σε κοιτάζουν και νιώθεις ένα κύμα συγκίνησης να σε αρπάζει, να σε ταξιδεύει μέχρι τις ακτές της Καρπασίας και να σε ρίχνει μετά δυνατό, αποφασισμένο στον βράχο μιας απόφασης για αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση. Γιατί είναι τα παιδιά. Και τα παιδιά μένουν εκεί, ανάμεσα στα ανθισμένα κυκλάμινα, που μας προσφέρουν φυτεμένα μέσα στο άγιο χώμα της χερσονήσου του Αποστόλου Αντρέα. Και τα παιδιά επιμένουν να μιλούν, να γράφουν και να διαβάζουν ελληνικά, όταν γύρω τους παρελαύνουν τα μισοφέγγαρα του κατακτητή. Και πώς μπορείς μετά εσύ να σωπαίνεις; Πώς νομιμοποιείσαι να αδρανείς;

Κι είναι και η Γεωργία, η Κατερίνα, η Ελένη. Νιάτα σε μια ηλικιωμένη ελπίδα. Μας περιμένουν να ανταμώσουμε, καθώς εμείς θα επιστρέφουμε σε μια μεγάλη αγάπη που χρόνια τώρα την ποτίζουν να μην μαραθεί. 

Νιώθει κανείς τόσο μικρός μπροστά σε μια τόσο μεγάλη προσφορά. Και κλίνει ευλαβικά το γόνυ σε έναν αγώνα που διεξάγεται δίχως άρματα, με καρδιά μονάχα και πείσμα, με το γινάτι της φυλής, έτσι καθώς σαν αετός πετά και ανοίγει τα φτερά του πάνω από χαλάσματα άγονων χρόνων.

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου