Γράφει ο Δρ. Ανδρέας Σοφόκλης
Ο άνθρωπος έχει τις ρίζες του σε βάθος και σε πλάτος
αιώνων. Ουδείς δύναται να τις παρακάμψει ή να τις αφαιρέσει. Το γεγονός της
αναφοράς των ονομάτων των γονέων είναι αναφαίρετο δικαίωμα πρωτίστως των ίδιων
των παιδιών και σε συνάρτηση αυτού των γονέων.
Δεν υπάρχει φυτό, δέντρο, ζώο, ψάρι, πουλί, που όταν του
αφαιρεθεί ένα μέρος να είναι πλέον ακριβώς το ίδιο. Καμία δημοκρατική αρχή, ουδείς
οργανισμός, ουδένας θεσμικός παράγοντας δεν έχει τη δικαιοδοσία να παίρνει
αποφάσεις που να συγκρούονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως αυτά έχουν
οριστεί από τον Γαλλικό Διαφωτισμό και έχουν επικυρωθεί από όλους τους άλλους
οργανισμούς. Το ισχυρό αυτό δικαίωμα των παιδιών και των ανθρώπων είναι πλήρως κατοχυρωμένο. Οι άνθρωποι ως
θεσμικά όργανα εξυπηρέτησης των συνανθρώπων τους έρχονται και παρέρχονται, «Ως
η άνθος του αγρού ούτος εξανθίσει»
Πέραν των πάρα πάνω εκτιμώ ότι πρέπει να παραθέσω ενδεικτικώς και κάποια διαχρονικώς αδιάσειστα στοιχεία. Υπάρχει ήρωας στην παγκόσμια ιστορία που να μην γνωρίζουμε το γενεαλογικό του δέντρο ή να μην έχει καταβληθεί προσπάθεια να καταγραφεί το γενεαλογικό του δέντρο;
Στην Παλαιά Διαθήκη στο Βιβλίο Γένεσις, ιδιαιτέρως στα
Κεφάλαια 5, 10, 11 και στο Βιβλίο Α` Παραλειπόμενων, Κεφάλαια ένα μέχρι εννέα,
τονίζονται οι Γενεές. Αν σκεφτούμε ότι κάποιος τότε έδινε εντολή και κόβονταν
ονόματα γονέων, πώς θα έμοιαζε το γενεαλογικό δέντρο στην Παλαιά Διαθήκη;
Σίγουρα ως τρυπημένο κι ελλιπές πάζλ με μηδενική αξία.
Στην Ομήρου Οδύσσεια, Τηλεμαχία, Ραψωδία δ, «Το εν Λακεδαίμονι», γίνεται η
αποκάλυψη του Τηλέμαχου, με το γενεαλογικό δέντρο να δεσπόζει μέσα από τη φήμη
του πατέρα του Οδυσσέα, στη συνάντηση με τον Μενέλαο. Θα υπήρχε έστω και η
ελάχιστη αξία της Οδύσσειας εάν αυτά τα πατρικά τεκμήρια απουσίαζαν;
Στη Μνηστήρων φόνος ο Γέρο-Λαέρτης αναφωνεί με
άκρατο ενθουσιασμό για την υπέροχη στιγμή, όπου γιος, πατέρας, εγγονός , δηλαδή
τρεις ένδοξες γενεές, μάχονται αντάμα. Αλήθεια πόσο ανιαρή θα ήταν η Οδύσσεια
χωρίς αυτές τις αναδεικνυόμενες αξίες!
Στην Ιλιάδα, Ραψωδία Ζ, πραγματοποιείται η συνάντηση στο
άγριο πεδίο της μάχης Διομήδη-Γλαύκου. Αυτή είναι μία εξαίρετη σκηνή προβολής
της ισχύος του γενεαλογικού δέντρου. Αφού γίνεται η αναγνώριση της πατρικής
φιλίας, οι δύο αντίπαλοι ανταλλάζουν όπλα και ομώνουν όρκο να μην συγκρουστούν
μεταξύ τους. Αυτή η σκηνή της αλληλοεκτίμησης στηρίζεται στα ονόματα των
προγόνων.
Εάν ο Αινείας δεν γνώριζε το όνομα του πατέρα του Αγχίση
πώς θα τον έσωζε; Αινειάδα δεν θα
είχαμε. Είναι ένα εξαίρετο βιβλίο
διαχρονικού διδάγματος.
Πολλά είναι τα παραδείγματα και σύγχρονα. Κλείνοντας θα
παραθέσω ένα σύγχρονο γεγονός. Ας ρωτήσουμε παιδιά ή/και ενήλικες από αραβικές
χώρες να μας πουν το ονοματεπώνυμό τους. Με υπερηφάνεια θα αναφέρουν όλα τα
ονόματα των προγόνων τους συμπεριλαμβανομένων, φυσικά και των γονέων τους.
Αυτοί οι λαοί δεν χάνονται αλλά ριζώνουν και κυριαρχούν.
Η ηθική αρχή του αδιάλειπτου γενεαλογικού δέντρου δεν
έχει ανάγκη ένα μικρό αριθμητικά πληθυσμό , όπως είναι συγχρόνως αναγραφόμενοι
Έλληνες στην καταγωγή. Η ηθική αυτή αρχή
κατοικεί μόνιμα σε πληθυσμούς εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων ανθρώπων που την
τιμούν και τη σέβονται. Οι Έλληνες τη χρειάζονται, εάν όντως στοχεύουν στη
συνέχισή τους μέσω των επόμενων γενεών.
Σημείωση, ταυτότητα είναι το σύνολο των
χαρακτηριστικών του ανθρώπου που τον κάνει να διαφέρει ως προσωπικότητα από
άλλα πρόσωπα. Αυτός είναι ο λόγος που δημιουργήθηκε το έντυπο αυτό με την
ονομασία ταυτότητα, δηλαδή είναι το επίσημο δελτίο που εκδίδει η Αστυνομική Αρχή
ή άλλη Δημοκρατική Υπηρεσία που αποδεικνύει ποιος άνθρωπος είναι ο κάτοχος του
εντύπου αυτού, ως ξεχωριστή προσωπικότητα. Συνεπώς ουδείς Οργανισμός, κανένας
θεσμός προσώπων, καμία απόφαση δεν
δύναται να την αλλοιώσει, αφού έχει τις ρίζες της από τα βάθη των αιώνων και
την ψυχή της από τον Γαλλικό Διαφωτισμό, με δυσεκατομμύρια ανθρώπους να την
ασπάζονται.
Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος
