Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ πού μάς έσωσε από τήν εκτέλεση το 1974

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ πού μάς έσωσε από τήν εκτέλεση στις 23 Ιουλίου, 1974

Στις 28 Οκτωβρίου , ό Ελληνισμός σέ ολόκληρο τόν πλανήτη , γιορτάζει τό βροντερό ΟΧΙ πού είπε καί έκανε πράξη ό Ελληνικός λαός στόν φασίστα Μουσολίνι όταν ζήτησε τήν παράδοση τής Ελλάδας τό 1940 .

Ακριβώς τέτοια μέρα πρίν 51 χρόνια , 28 .10 .1974 , ήταν ή τελευταία μέρα απελευθέρωσης εκατοντάδων αιχμαλώτων από τίς Τουρκικές φυλακές .

Γιά εμάς τούς αιχμαλώτους αυτή ή επέτειος είναι σημαδιακή . Είναι τό τέλος μίας τραυματικής εμπειρίας στά 18 - 19 μας χρόνια οί περισσότεροι , πού ποτέ δέν θά ξεχάσουμε . Μίας τραυματικής εμπειρίας πού κουβαλούμε τόσα χρόνια καί θά πάρουμε μαζί μας όταν θά αναχωρήσουμε γιά τό αέναο ταξείδι πρός τήν αιωνιότητα .Εκεί ίσως υπάρξει καί ή λύτρωση μας .

Τό γεγονός ότι σήμερα είμαστε ζωντανοί οί αιχμάλωτοι , έχω τήν ταπεινή άποψη ότι οφείλεται σέ μία συγκυρία . Μία ΣΥΓΚΥΡΙΑ , πού τίς πρώτες κρίσιμες ώρες τής αιχμαλωσίας , ήταν ή πλέον ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ .

ΠΟΙΟΣ ήταν ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ τήν ΩΡΑ τής ΣΥΛΛΗΨΗΣ !!!

Προσωπικά συνελήφθηκα αιχμάλωτος , μέ τόν συνάδελφο μου Σάββα Παπαθεοχάρους , στις 23.7.1974 ημέρα Τρίτη , κατά τήν διάρκεια τής μονόπλευρης εκεχειρίας , σέ road bloc πού έκαναν Τούρκοι αλεξιπτωτιστές , απέναντι από τό Tivoli Luna Park , πολύ κοντά στό 11ο Τακτικό Συγκρότημα , μέσα σέ ελεγχόμενη από τήν Εθνική Φρουρά περιοχή ,
σέ δρόμο πού εφάπτετο τής περιμέτρου τού Αεροδρομίου Λευκωσίας .

Στήν φωτογραφία πού ανασύρθηκε από κάποια αρχεία , από τόν ερευνητή καί δημιουργό τής πλατφόρμας "Μαρτυρίες καί Τεκμήρια 1974" , Christou Odysseas , υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη πιθανοτητα νά εικονίζεται ό Τούρκος Λοχαγός πού μάς ΕΣΩΣΕ από τήν ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΔΥΟ φορές .

Φωταγραφίζεται μέ Καναδό Αξιωματικό τών Ηνωμένων Έθνών , ενώ δεύτερος άνδρας τών Ηνωμένων Έθνών ευρίσκεται πίσω , ακουμπισμένος στόν τοίχο τού Tivoli Luna Park .

Τήν ΠΡΩΤΗ φορά , όταν 42 άτομα τά οποία συνελήφθησαν σταδιακά στό road bloc , είμασταν στοιβαγμένοι στήν πίστα τού Luna Park καί ένας άλλος Τούρκος Αξιωματικός διέταξε καί έστησαν πολυβόλα απέναντι μας γιά νά μάς εκτελέσουν καί νά οπισθοχωρήσουν πρός τό Κιόνελι , όταν ή φρουρά τού Αεροδρομίου αποφάσισε νά αμυνθεί , βάλλοντας εναντίον τους .

Ο συγκεκριμένος Αξιωματικος , άν ειναι αυτός , αντέδρασε άμεσα καί υπήρξε εντονότατη λογομαχία μεταξύ τους . Προφανώς πρέπει νά ήταν ό Διοικητής τής μονάδας . Εν τώ μεταξύ υπήρξε καί κινητοποίηση τών ανδρών τών Ηνωμένων Έθνών καί ή φρουρά τού Αεροδρομίου σταμάτησε νά βάλλει (εκεχειρία) .

Τήν ΔΕΥΤΕΡΗ φορά , επέμβηκε καί πάλι πάρα πολύ ΔΥΝΑΜΙΚΑ καί απερίγραπτα ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ , όταν μπήκαμε στό Τουρκικό χωριό Κιόνελι , πού ευρίσκεται κοντά στό Αεροδρόμιο Λευκωσίας καί μεγάλος αριθμός ενόπλων εκινήθηκε μέ ΠΟΛΥ άγριες προθέσεις εναντίον μας. Η ΕΝΤΟΝΟΤΑΤΗ καί ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ αντίδραση του , ανάγκασε τούς ενόπλους νά εξαφανιστούν .

Εάν αυτός ό ΑΝΘΡΩΠΟΣ ζεί μακάρι νά είναι καλά , ό Θεός νά τού δίνει χρόνια καί πραγματικά θά ήθελα νά έχουμε μία ανθρώπινη συνάντηση.

Τό πόσο τυχεροί μέσα στήν ατυχία μας είμαστε , τεκμηριώνεται μέ φωτογραφίες πού κυκλοφορούν τά τελευταία χρόνια στό διαδίκτυο , όπου φαίνονται νέοι ανθρωποι πού συνελήφθησαν αιχμάλωτοι , εκτελέστηκαν καί τά οστά τούς βρέθηκαν μετά από πολλά χρόνια σέ πηγάδια ή μαζικούς τάφους καί ταυτοποιήθηκαν μέ τήν μέθοδο του DNA , ή μετά από 51 χρόνια είναι ακόμα αγνοούμενοι .

Εμείς είμαστε ζωντανοί !!!

Εύχομαι από τά βάθη τής ψυχής μου νά μήν βιώσει κανένα πλάσμα ξανά στήν Κύπρο καί σέ ολόκληρο τόν πλανήτη , τέτοιες εμπειρίες.

Η ζωή μας νά εξαρτάται από το τί θά αποφασίσει ένας αξιωματικός κάτω από απερίγραπτα δύσκολες συνθήκες καί τό δάκτυλο ενός στρατιώτη.

Άς γίνει βίωμα μας ότι σέ ένα πόλεμο τό αποτέλεσμα είναι τό ίδιο .
Η εθνικότητα , ή θρησκεία , τό χρώμα , τά ονόματα, Mehmet, Benekay, Ergin, Αλέξανδρος, Ορέστης, Νέστορας δέν παίζουν κάποιο ρόλο.

Όλοι είμαστε άνθρωποι μέ συναισθήματα, πού τούς περιμένει μία ΜΑΝΑ πρίν κάποιος πατήσει τήν σκανδάλη , μάς στερήσει τήν ζωή καί τήν ντύσει στά μαύρα .

Ας μείνει λοιπόν στήν Ιστορία αυτή ή εμπειρία καί νά είναι ή τελευταία απύθμενου πόνου καί κραυγής στήν Κύπρο μας καί άς ελπίσουμε στόν κόσμο όλο. 

Ανδρέας Ι. Μάτσας (facebook)