Ιωάννης Καποδίστριας

Πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος

 Πόσο θα πίστευες αν σου έλεγε κάποιος ότι τον 19ο αιώνα υπήρξε κάποιος που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα (Έλληνας) που:
- Πήρε τρία διδακτορικά διπλώματα στην Ιταλία!
- Έφτιαξε το Σύνταγμα της τότε Επτανησιακής Πολιτείας (και έγινε κυβερνήτης της σε ηλικία 26 χρονών!)
- Έφτιαξε το επιτυχημένο Ελβετικό Σύνταγμα (που ισχύει μέχρι σήμερα)
- Έσωσε από διαμελισμό και από πτώχευση την ηττημένη το 1815 Γαλλία.
- Έγινε Υπουργός Εξωτερικών (1816) της μεγαλύτερης (τότε) Ευρωπαϊκής δύναμης (της Ρωσίας)
- Έσωσε την Ελληνική επανάσταση.
Ομολογώ ότι κατά καιρούς άκουγα για κάποιον Καποδίστρια με τόσα απίθανα κατορθώματα που μου φαινόντουσαν το λιγότερο, υπερβολές!
Τέτοια κατορθώματα είμαστε συνηθισμένοι μόνο στα μυθικά χρονιά. Ποιός να ήταν αυτός ο Έλληνας του 19ου αιώνα που, τουλάχιστον σε πολιτικούς άθλους, φάνηκε αντάξιος του Ηρακλή; Είναι όλα αυτά αλήθεια;
Το όνομα του: Ιωάννης Καποδίστριας.

 Στην αποκαλυπτική του ομιλία ο κ. Κορνιλάκης παρουσιάζει τον «Άγιο της πολιτικής», την σπουδαία βιογραφία του σε όλη την Ευρώπη, τα επιτεύγματά του, τις θυσίες του για την Ελλάδα μέχρι και την ύστατη θυσία του να προσφέρει την ίδια του την ζωή για την ενότητα της πατρίδας μας.

Ιωάννης Καποδίστριας:
• Γενετικές Ρίζες: από Κέρκυρα (πατέρας) και Κύπρο (μητέρα)
• Σπουδές: Ιατρική , Νομική και Φιλοσοφία (Ιταλία)
• Ιονική Επτανησιακή Πολιτεία: Δημιουργός του Συντάγματός της και Κυβερνήτης (σε ηλικία 26 χρονών)
• Δημιουργός του Ελβετικού πολιτειακού συστήματος: Στην Ελβετία (όταν υπάλληλος στην Ρωσική πρεσβεία) ανέλαβε και έφτιαξε ένα νέο πολιτειακό ομοσπονδιακό σύστημα που ένωσε με επιτυχία τα διάφορα καντόνια. Έφτιαξε το Ελβετικό Σύνταγμα πάνω στις αρχές της άμεσης Αρχαιο - Ελληνικής Δημοκρατίας (η χρησιμοποίηση δημοψηφισμάτων για αποδοχή των Νόμων). Θεωρείται ακόμη ο «πρώτος επίτιμος πολίτης της Ελβετίας».
• Ελληνική νεολαία: Με δικά του λεφτά σπούδαζε 300 Ελληνόπουλα στην Ευρώπη (Ο ένας από τους δυο δολοφόνους του είχε σπουδάσει με τα λεφτά του.)
• Σώζει την Γαλλία το 1815: Μετά το Βατερλώ, επηρέασε τον Τσάρο για να μην διαμελισθεί η Γαλλία (σαν ηττημένη χώρα) και οι πολεμικές αποζημιώσεις μειώθηκαν κατά 99%! (με το επιχείρημα ότι «ο λαός της δεν ευθυνόταν»)
• Υπ. Εξωτερικών της Ρωσίας: Το 1816 ο Ρώσσος Τσάρος του ζήτησε (λόγω ικανότητας και προσωπικότητας) να γίνει Υπ. Εξωτερικών της Ρωσίας! Ο Καποδίστριας δέχτηκε, αλλά επειδή ήθελε να μείνει Έλληνας με διακαή Ελληνική πιστότητα, είπε στον Τσάρο «Μεγαλειότατε δέχομαι, με τον όρο να μην γίνω υπήκοος αλλά να είμαι υπάλληλός σας».

 • Ελληνική επανάσταση: Το 1821 παραιτήθηκε από την Ρωσική κυβέρνηση και πήγε στην Ελβετία (1821- 1827). Έδωσε τα πάντα για την Πατρίδα. Η επανάσταση δεν θα πετύχαινε χωρίς την συμβολή του Καποδίστρια. Έδωσε πολιτική μάχη με Ευρωπαίους δικτάτορες φιλικά προσκείμενους με την Οθωμανική Αυτοκρατορία (π.χ. Μέττερνιχ). Ξεσήκωσε το φιλελληνικό κίνημα στην Ευρώπη. Έστελνε λεφτά, οπλισμό και τόνους παξιμάδι στην Ελλάδα. Το 1827, στην συνεδρίαση της Τριζίνας, ο Κολοκοτρώνης προτείνει τον Καποδίστρια σαν τον «Ηγέτη του Έθνους».

• Οργάνωσε το Πολεμικό ναυτικό και γενικά την ναυτιλία (οικονομικό θέμα)
• Ήθελε να κάνει τους Έλληνες νοικοκυραίους: Να δώσει γη και δάνεια.
• Ακολούθησε τον δρόμο της θυσίας για το Έθνος. Δεν δέχτηκε αμοιβή σαν Κυβερνήτης: «Όταν βεβαιωθώ ότι ουδέν Ελληνόπουλο πεινά, τότε ίσως θα δεχτώ έναν οβολό».
• Έβαλε υποθήκη τα χτήματα του στην Κέρκυρα σε Έλληνα εφοπλιστή προκειμένου να φέρει δυο καραβιές τροφή για τον πεινασμένο λαό.
• Το 1831 δολοφονήθηκε από «ελληνικά» χέρια στα σκαλοπάτια του Αγίου Σπυρίδωνα (Κυπριακής καταγωγής Άγιος) στο Ναύπλιο. Ο Κολοκοτρώνης τον ονόμασε «Πατέρα του Έθνους». (Από τότε δεν έχουμε καθορίσει στον Κυβερνήτη Καποδίστρια αυτήν την τιμή). Ο Κανάρης σε γράμμα του μίλησε για Πατροκτονία.
• Ο Καποδίστριας ήταν μια οικουμενική προσωπικότητα. Ακόμη τον τιμούν στην Ρωσία, στην Γαλλία, στην Ελβετία, στην Σλοβενία. Στην Ελλάδα μάλλον τον αγνοούμε.
«Ει o Θεός μεθ' ημών, ουδείς καθ' ημών» Ι. Καποδίστριας
«Στις δύσκολες στιγμές οι μόνοι μας σύμμαχοι είναι οι πρόγονοί μας»

Το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Καποδίστριας στην Κέρκυρα. Η πλάκα μεταξύ των δύο παραθύρων στα αριστερά της εισόδου αναφέρει ότι γεννήθηκε εδώ. Ο Ιωάννης Καποδίστριας (11 Φεβρουαρίου 1776 - 9 Οκτ, 1831) ήταν ο πρώτος κυβερνήτης της σύγχρονης Ελλάδας

Ο Τάφος του Ιωάννη Καποδίστρια βρίσκεται μέσα στην Ιερά Μονή Πλατυτέρας, στα όρια της πόλης, της Κέρκυρας.

Η οικογένεια του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας, που καταγόταν από την Κέρκυρα είχε αναπτύξει ιδιαίτερες σχέσεις με τη Μονή, με αποτέλεσμα εκτός από τον Τάφο του Ιωάννη Καποδίστρια να βρίσκονται εκεί επίσης οι τάφοι του Αντωνίου-Μαρία Καποδίστρια (πατέρα του Κυβερνήτη) και του Αυγουστίνου Καποδίστρια (αδελφού του Κυβερνήτη).

Ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας (10 Φεβρουαρίου 1776 – Ναύπλιο 9 Οκτωβρίου 1831) διετέλεσε πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας κατά τη μεταβατική περίοδο. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια και ως κυβερνήτης της Ελλάδας προώθησε σημαντικές μεταρρυθμίσεις για την ανόρθωση του κράτους. Μετά τη δολοφονία του στο Ναύπλιο, την τότε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, η σορός του Καποδίστρια μεταφέρθηκε από τον αδερφό του στην Κέρκυρα για να ενταφιαστεί στη Μονή Πλατυτέρας, όπου βρίσκεται έως σήμερα ο Τάφος του Ιωάννη Καποδίστρια.

Η "Κλάρα" του Αγώνα της ΕΟΚΑ!

Μια αγωνίστρια με το όνομα ... Κλάρα 

"Στον Αγώνα του 1955 εκτός από τους ένθερμους αγωνιστές και αγωνίστριες στην πόλη και επαρχία της Κερύνειας στρατολογήθηκε και η... Κλάρα. 

Η Κλάρα ήταν ένα αυτοκίνητο μάρκας Wolseley 24 ίππων υπ’ αριθμόν L 278. Το εν λόγω όχημα ανήκε στις χερσαίες δυνάμεις του Βρετανικού στρατού και οδηγός του ήταν ο απόστρατος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Νικόλας Πίστος. Το 1953 το αγόρασε ο Κύρος Πίστος αδελφός του Νικόλα.

Κατά τη διάρκεια του Αγώνα κυκλοφορούσε άνετα και έλαβε μέρος σε πολλές παράτολμες ένοπλες επιθέσεις με μεγάλη επιτυχία. 

Όταν έβλεπαν την Κλάρα οι Άγγλοι ΤΗΝ ΕΣΕΒΟΝΤΟ και δεν διενοούντο να την ερευνήσουν ή να θεωρήσουν ότι μετέφερε πυρομαχικά, όπλα ή φυλλάδια.

Θυμηθήκαμε ο Γιώργος Σφογγαράς και ο Κύρος Πίστος συν γυναιξί, και ο Λάμπρος Πάρπας την Κλάρα προχθές, μετά την κηδεία του φίλου και συναγωνιστή μας αείμνηστου Νίκου Χρ. Καρεφυλλίδη.

Παρακαλώ όσοι τιμάτε τη μνήμη της ΚΛΑΡΑΣ γράψετε τις αναμνήσεις σας στο FB.
Ευχαριστώ
Κύρος Πίστος"

Facebook

Τι προκαλεί το γράμμα «Ν» στον εγκέφαλο και γιατί καταργήθηκε από το τέλος των λέξεων

Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες»… με ακρίβεια και όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος...

Πριν από μερικά χρόνια (1996) στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JOURNAL στη Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν: «Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο και ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν» στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου – στο πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα».

Επίσης, στο Χάρβαρντ, από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, εκτός των άλλων, κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση.
Και δικαιούμαι να ερωτήσω: Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»;
Όμως αναρωτιέμαι: Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!), αντί το εμβαδόν!

Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε «το εμβαδόΝ», δηλ. εκεί διατηρείται το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν καταργήσει!
Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα; Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκομε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα; π.χ. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ.). Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβουμε πονάει.
Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να του πούμε ότι «η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα»!
Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη: «ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει, «Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία, όπως αυτή του τελικού -Ν-, εκτός κι αν του” λειπε η οπτική του ήχου».

Ο Γ. Ρίτσος έγραψε επίσης: «Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει».
Δυστυχώς, όμως, διαπιστώνομε σήμερα, ότι μετά το Νι, έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (ς). Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας: «η μέθοδο», η «οδό», «η πλήρη! ένταξη» (!) … Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ και το σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.
Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω στο Συνέδριό σας την δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα: Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου.

Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά. Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο. Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική.
Οι Αρχαίοι Έλληνες τα γνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μόνον εμείς, οι Έλληνες, λέμε: «Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και δεν λέμε με άλλα γράμματα (παρ΄ όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα), διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά.
Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα.

Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη μετουσιώνεται σε Γλώσσα.
Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του. Δεν μπορεί να υπάρχει η μία πλευρά, χωρίς την άλλη. Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα. Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού. Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού, όπως αναφέρει το strange.

Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του ήταν αρχικά: Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό, που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού.
Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρην οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.
πηγή: http://www.pentapostagma.gr

Μέχρι πού φτάνει το δικαίωμα των ΜΜΕ να δημοσιεύουν κάποια θέματα;

Του Χριστόφορου Χριστοφόρου

1.      Με αφορμή τις πρόσφατες διαρροές επανέρχεται το ερώτημα, μέχρι πού φτάνει το δικαίωμα των ΜΜΕ να δημοσιεύουν κάποια θέματα;

Η ελευθερία των ΜΜΕ συνηγορεί υπέρ του δικαιώματος και υποχρέωσης τους να δημοσιεύουν κάθε είδηση. Μπορεί να υπόκεινται σε περιορισμούς και ενέχουν ευθύνη μετά τη δημοσίευση, είτε είναι προϊόν διαρροής ή συλλογής από το δημοσιογράφο. Όμως, χωρίς τελεσίδικη απόδειξη πως παραβιάζει νόμους ή δεοντολογία, το δικαίωμα δεν περιορίζεται.

2.      Το «όλα στο φως» μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι;

Ο δημοσιογράφος δεν χρειάζεται άλλοθι. Ναι, 'όλα στο φως' για κάθε πληροφορία δημοσίου ενδιαφέροντος και συμφέροντος. Εξαίρεση ισχύει αν πηγή και δημοσιογράφος δεσμεύτηκαν με 'συνθήκη' σιγής ή εχεμύθειας (off the record ή άλλης μορφής).

3.      Ο δημοσιογράφος που γίνεται αγωγός της διαρροής έχει την ίδια ευθύνη με εκείνον που τη διέρρευσε;

Οι διαρροές είναι η πηγή της ελευθερίας έκφρασης και τροφή της δημοκρατίας με αγωγό το δημοσιογράφο που δικαιούται και υποχρεούται να προστατεύει τις πηγές του.  Τα ΜΜΕ έχουν ευθύνη για το δημοσίευμα, με προνόμιο την ελευθερία έκφρασης και, ίσως, το δημόσιο συμφέρον. Η ευθύνη του 'δράστη' διαρροής συναρτάται με την πηγή, την τήρηση ή παραβίαση τυχόν δεσμεύσεων του.

4.      Η σημερινή πολυφωνία των ΜΜΕ δημιουργεί προβληματικές πτυχές στην αξιολόγηση αυτών που δημοσιοποιούνται;

Κάθε είδηση, ανέκαθεν, απαιτεί πρόσθετα στοιχεία για αξιολόγησή της. Στη σύγχρονη πλημμυρίδα υπάρχει χειραγώγηση, ενώ απουσιάζουν αναλύσεις και 'ευφυής' δημοσιογραφία. Ο δέκτης, ελλιπώς ενημερωμένος, μένει έρμαιο και δικών του παρορμητικών /αυτόματων ερμηνειών.

5.      Ως εμπειρογνώμονας του Συμβουλίου της Ευρώπης στα ΜΜΕ, τι δημοσιοποιείται και τι όχι;

Σε κάθε χώρα, οι κρατούντες επιζητούν εκτενείς περιορισμούς, αλλά τα ΜΜΕ έχουν δικαίωμα και υποχρέωση ενημέρωσης για όλα. Πρόκληση για τα ΜΜΕ είναι η πλήρης ενημέρωση, αναλυτική, χωρίς χειραγωγήσεις. Η ευφυής δημοσιογραφία είναι φορέας και ασπίδα της διακίνησης ιδεών έναντι καταχρηστικών/υστερόβουλων ερμηνειών και εκμετάλλευσης από πολιτικούς και άλλους.

ηη

Χριστόφορος Χριστοφόρου

Πολιτικός αναλυτής, 

Εμπειρογνώμονας Συμβουλίου της Ευρώπης στα ΜΜΕ 

και τις εκλογές