Συμμετοχή και ευθύνη

Δημόσιος βίος

Τoυ Βουλευτή
Τάσου Μητσόπουλου

Πολύς λόγος και πάλι για την αποχή. Μας προβληματίζει και μας ανησυχεί το φαινόμενο χωρίς πια να μας ξαφνιάζει. Μάλλον θα πρέπει να συνηθίσουμε την ιδέα των υψηλών ποσοστών αποχής όπως ακριβώς το έχουν συνηθίσει και άλλες προηγμένες κοινωνίες και δημοκρατίες που λειτουργούν ακόμη και κάτω από αυτά τα δεδομένα. Κι ενώ αφιερώνουμε ώρα και φαιά ουσία στο να αναλύουμε το φαινόμενο, παραλείπουμε συνήθως να κάνουμε μια οφειλόμενη αναφορά στους πολλούς, σε εκείνο το 70% των ενεργών πολιτών, που παρά τις δυσμενείς συγκυρίες, την οικονομική δυσπραγία, την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα, προτίμησε το δρόμο της ευθύνης και της συμμετοχής. Προτίμησε να δώσει το παρών του στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης και να απορρίψει το δρόμο της απάθειας και της αδιαφορίας, κάνοντας επιλογές και στηρίζοντας προτάσεις για την πόλη και το χωριό του. Για την ποιότητα ζωής του.

Έχω και δημοσίως εκφράσει την άποψή μου ότι θα πρέπει να αποδεχτούμε πια πως ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό συμπολιτών μας έχει επιλέξει, άλλοτε συνειδητά και άλλοτε ασυνείδητα, την στάση της αποχής από τα δημόσια δρώμενα. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το δικαίωμα αυτό και την ύπαρξη μέσα στο δημόσιο χώρο της συγκεκριμένης τάσης. Όποια κι αν είναι τα κίνητρά της. Ακούγεται ωστόσο από συγκεκριμένους κύκλους η άποψη ότι τάχατες με την αυξημένη αποχή τιμωρούνται τα κόμματα. Ότι η αποχή αποτελεί έκφραση διαμαρτυρίας. Θα διαφωνήσω. Αν κάποιος τιμωρείται αυτός είναι η ποιότητα της δημοκρατίας και η ίδια η κοινωνία των πολιτών. Και πώς αλήθεια εκφράζεται η διαμαρτυρία; Μήπως με μια στάση αναχωρητισμού και περιχαράκωσης; Άραγε με τη χαμηλή συμμετοχή επιτυγχάνεται ο στόχος της ανανέωσης ή μεταρρύθμισης του πολιτικού μας συστήματος; Ποιος στόχος ζωής κατακτιέται χωρίς αγώνα, δράση και συμμετοχή; Σε ένα πράγμα νομίζω θα πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε. Ότι αποχή από τις εκλογές σημαίνει αποχή από την ίδια τη δημοκρατία.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός και ο Νίκος Αναστασιάδης, πέρα από τις θεωρητικές αναλύσεις και διαπιστώσεις εδώ και καιρό έχουν καταθέσει μια συγκεκριμένη πρόταση υπέρβασης των θεσμικών προβλημάτων του τόπου. Η πρότασή μας για την «Κύπρο 2020» συνοψίζει κορυφαίες θεσμικές μεταρρυθμίσεις που μπορούν να ανανεώσουν τη δημοκρατία και να φέρουν τον πολίτη στο κέντρο της πολιτικής δραστηριότητας. Προτάσεις όπως η θεσμοθέτηση ορίου θητειών για τους πολιτειακούς αξιωματούχους, η ηλεκτρονική ψηφοφορία, η αυτόματη εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους, η οριζόντια ψηφοφορία αλλά και ο τερματισμός της άκρως πελατειακής λογικής του διορισμού διοικητικών συμβουλίων στους ημικρατικούς οργανισμούς με βάση μόνο κομματικά κριτήρια και περγαμηνές.

Υπάρχουν όμως και άλλες προτάσεις. Αυτές που συνιστούν κατά τον Άλβιν Τόφλερ την «ανοιχτή διακυβέρνηση». Μια διακυβέρνηση που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την ηλεκτρονική διαβούλευση όλων των νομοσχεδίων, την ηλεκτρονική δημοσιοποίηση όλων των πράξεων και πεπραγμένων της πολιτικής εξουσίας και την ηλεκτρονική προκήρυξη όλων των θέσεων για στελέχωση του δημοσίου. Χρειάζεται στην ίδια λογική να εκπαιδευτούμε όλοι, πολίτες και πολιτικοί, σε μιαν άλλη ποιότητα πολιτικού πολιτισμού που δεν θα αναδεικνύει ως πρότυπο τις στείρες αντιπαραθέσεις και τον τοξικό πολιτικό λόγο.
Πρέπει θαρρώ να συνειδητοποιήσουμε και κυρίως εκείνοι που εκθειάζουν την αποχή ως πολιτική επιλογή αλλαγής των κατεστημένων, ότι ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει. Αντί να εκκαθαρίζονται από το δημόσιο βίο τα στοιχεία εκείνα που κρατούν καθηλωμένο τον τόπο και την κοινωνία σε συνθήκες δημοκρατικής καχεξίας και πολιτικής υπανάπτυξης, πολύ φοβούμαι ότι διά της αποχής ο φαύλος κύκλος απλώς εδραιώνεται. Το πεδίο παραμένει ελεύθερο στους μηχανισμούς των παρασκηνίων που επιθυμούν η πολιτική να διεξάγεται μακριά από τους πολίτες και χωρίς τη δική τους συμμετοχή. Επιτομή όλων των πιο πάνω αποτελεί ο Επιτάφιος Λόγος του Περικλή.

Το μνημειώδες αυτό έργο που με πληρότητα και ευκρίνεια συνοψίζει τη διαχρονική αρετή της συμμετοχικής δημοκρατίας όπως μας το μεταφέρει ο Θουκυδίδης:
«...εμείς είμαστε σε θέση να φροντίζουμε ταυτόχρονα για τις ιδιωτικές μας υποθέσεις και για τις υποθέσεις της πόλης μας, και ενώ ασχολούμαστε με διαφορετικά επαγγέλματα κατέχουμε καλά τα πολιτικά ζητήματα. Γιατί είμαστε ο μόνος λαός που αυτόν που δεν μετέχει στα κοινά δεν τον θεωρούμε φιλήσυχο αλλά άχρηστο, και οι μόνοι που ή κρίνουμε ή διαμορφώνουμε σωστές γνώμες για τα πράγματα, γιατί δεν θεωρούμε τους λόγους εμπόδιο των έργων, αλλά μάλλον θεωρούμε εμπόδιο να μην έχουμε κατατοπισθεί προφορικά σε όσα έχουμε να κάνουμε, πριν καταπιαστούμε με αυτά. Γιατί υπερέχουμε από τους άλλους και ως προς αυτό, ότι δηλαδή εμείς οι ίδιοι τολμούμε να υπολογίσουμε για όσα πρόκειται να επιχειρήσουμε.
Σχετικά μ’ αυτό στους άλλους η αμάθεια φέρνει θράσος, ενώ η σκέψη τούς κάνει να διστάζουν. Πιο γενναιόψυχοι όμως πρέπει να θεωρούνται όσοι γνωρίζουν με σαφήνεια τις συμφορές και τα ευχάριστα, και όμως η γνώση αυτή δεν τους κάνει να αποφεύγουν τους κινδύνους».
Τάσος Μητσόπουλος
Βουλευτής

Cyprus Pulse Magazine

Το Αγγλόφωνο περιοδικό "Pulse"

Στο "MEGA", Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011 η ώρα 4 το απόγευμα.

Στην εκπομπή "Για Σένα".

Με τη δημοσιογράφο Χριστιάνα Αριστοτέλους.

Φιλοξενούμενη η Ilona Garamvolgyi : Facebook

Ilona Garamvolgyi  στο εξώφυλλο του περιοδικού "Pulse" : Facebook

Ελεύθερος επαγγελματίας μακιγιέρ ( Freelance professional Make up Artist).

 Εκπομπή για σένα και αναφορά στην Ιλόνα και το περιοδικό "Pulse".

 

 Συνομιλώντας στην εκπομπή.

 

 

 

 Όλες οι εισπράξεις του τεύχους αυτού, 

του περιοδικού "Pulse" 

θα διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

ΡΙΚ - Τελετή απονομής βραβείων

Διαγωνισμoύ Συγγραφής Ραδιοφωνικού Θεατρικού ΄Εργου 2011

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Μάκης Συμεού απονέμει το Α΄Βραβείο του Διαγωνισμού Συγγραφής  Ραδιοφωνικού Θεατρικού στον Νικόλαο Σίσκα

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 20 Δεκεμβρίου στο Θεατράκι του ΡΙΚ  «Ανδρέας Χριστοφίδης», η  απονομή των βραβείων του Διαγωνισμού Συγγραφής Ραδιοφωνικού Θεατρικού ΄Εργου 2011. Χορηγός του διαγωνισμού, τον οποίον προκήρυξε το Τμήμα Ραδιοφωνικών και Μουσικών Προγραμμάτων του ΡΙΚ, ήταν η ΣΠΕ Καϊμακλίου.

Στο διαγωνισμό υποβλήθηκαν 30 έργα από τα οποία 13 από την Ελλάδα και ένα, για πρώτη φορά, από την Αυστραλία. Τα μέλη της κριτικής επιτροπής του διαγωνισμού αποφάσισαν να απονείμουν τρία βραβεία και δύο επαίνους.

Το πρώτο βραβείο απονεμήθηκε στο Νικόλαο Σίσκα από την Ελλάδα για το έργο «Μια γιαγιά θα μας σώσει», το δεύτερο  στον Κυριάκο Ορφανού για το έργο του «Η τελευταία μέρα»  και το τρίτο στην Πόπη Κόντου, επίσης από την Ελλάδα, για το έργο «Η απόσυρση της Μάγκι». ΄Επαινος απονεμήθηκε στη Μάρω Κουσιάππα για το έργο «Ψευδαισθήσεις ευτυχίας» και στη Μαρίνα Ονουφρίου - Σαβεριάδου για το έργο «Ψυχής θεραπεία».

Σε χαιρετισμό του κατά την τελετή, ο Πρόεδρος του Διοικητικού  Συμβουλίου του ΡΙΚ Μάκης Συμεού εξέφρασε τη στήριξη του Συμβουλίου σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Ο πολιτισμός είναι επένδυση, σημείωσε, και τόνισε ότι στόχος του Διοικητικού Συμβουλίου είναι η περαιτέρω ενίσχυση του πολιτισμού μέσα από τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συχνότητες του ΡΙΚ.
          
Οι βραβευθέντες εξέφρασαν θερμές ευχαριστίες για τη στήριξη και τη συμβολή του ΡΙΚ στην αναβάθμιση της θεατρικής παραγωγής από το ραδιόφωνο.

Ο Εκπρόσωπος της ΣΠΕ Καϊμακλίου Άνθος Μωυσέως απονέμει το Β΄Βραβείο στον   Κυριάκο Ορφανού.

Η Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. Μαρία Βασιλειάδου απονέμει το Γ΄Βραβείο στην Πόπη Κόντου.

Ο Γενικός Διευθυντής Θέμης Θεμιστοκλέους απονέμει το Δ΄Βραβείο-Έπαινος στη Μάρω Κουσιάππα.

Ο Φοίβος Νικολαΐδης, Μέλος του Δ.Σ. απονέμει το Ε΄Βραβείο-Έπαινος στη Μαρίνα Ονουφρίου.

Την  απονομή των βραβείων ακολούθησε ανάγνωση αποσπασμάτων από το έργο που πήρε το πρώτο βραβείο. Ερμήνευσαν οι  ηθοποιοί  Νεοκλής Νεοκλέους, Ιωάννα Καμένου, Δέσποινα Κυριάκου  και  Δώρα Μακαρίου.

Η τελετή ολοκληρώθηκε με μουσικό πρόγραμμα από το Μουσικό ΄Ομιλο του ΡΙΚ. Την εκδήλωση παρουσίασε η Λίτσα Μαυρίδου.

Χρυσταλλένη Τρικωμίτου

Ένα λαμπερό και σεμνό αστέρι

 

 Το Χρυσό Κορίτσι της Κύπρου.

Πώς γίνεσαι πρωταθλητής.

Συναντηθήκαμε την περασμένη εβδομάδα κατά τη διάρκεια της προπόνησης της με τη Χρυσταλλένη Τρικωμίτου, ένα λαμπερό αστέρι του αθλητισμού. Η διακεκριμένη γεμάτη έπαθλα και διακρίσεις αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής Χρυσταλλένη γεννήθηκε το 1993 στη Λάρνακα.

Στην τρυφερή ηλικία των τεσσάρων χρόνων ξεκίνησε συστηματικά να ασχολείται με τη γυμναστική. Οι γονείς της Σώτος και Ευαγγελία, εξέχουσες προσωπικότητες του επιχειρηματικού κόσμου, της πρόσφεραν κάθε ευκαιρία για την ανάπτυξη των πολλαπλών ταλέντων της. Το πρώτο της βραβείο, στο χώρο της ρυθμικής γυμναστικής, το κατάκτησε όταν ήταν μόλις εφτά χρόνων.

Το ζεύγος Τρικωμίτη έχει έξι παιδιά μεγαλωμένα όλα με αρχές και ιδανικά. Με την ισχυρή υποστήριξή των γονιών της και με τη σκληρή δουλειά, της Χρυσταλλένης, η επιτυχία ήταν θέμα χρόνου. Στην ηλικία των 17 μόλις χρόνων στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας στο Νέο Δελχί, της Ινδίας, το 2010 έγινε χρυσό αστέρι όταν κέρδισε πέντε μετάλλια στη ρυθμική γυμναστική, δύο χρυσά, ένα αργυρό και δύο χάλκινα.

Στην τελετή λήξης των Κοινοπολιτειακών Αγώνων στις 14 Οκτωβρίου 2010 η Χρυσταλλένη είχε την τιμή να είναι ηγείται της χώρας της, κρατώντας τη σημαία της Κύπρου μπροστά σε ένα κοινό 60.000 ανθρώπων.

Αυτό που με εντυπωσίασε από αυτό το νεαρό και πολλά υποσχόμενο κοριτσόπουλο, τη νεαρή αθλήτρια, είναι η ωριμότητά της, παρά το νεαρό της ηλικίας της, το υψηλό αίσθημα ευθύνης, η σεμνότητα της και τις αξίες που φέρει μαζί της.

Τα πάντα που δημιούργησε είναι μαζί με τους γονείς της, χέρι με χέρι. Αυτός ο μεγάλος δεσμός βαθμιαία έφερε τη συνολική επιτυχία. Το αναγνωρίζει και χωρίς να το λέει, αισθάνεται τη μεγάλη υποχρέωση στους γονείς της, που τους λατρεύει.
Εκτός από την ομορφιά της και το γοητευτικό της σώμα, η Χρυσταλλένη είναι ένα πολυσύνθετο, ταλαντούχο κορίτσι που απολαμβάνει τη μουσική, το χορό, τον κινηματογράφο και είναι και μια καλή ζωγράφος. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μας δίνει τις ιδέες της για το πώς βλέπει τον εαυτό της.

Φοίβος Νικολαΐδης

Η συνέντευξη στο περιοδικό "Pulse"

-Πώς ανακάλυψες ότι έχεις κλίση και ταλέντο στη γυμναστική;
Οι γονείς μου με παρακίνησαν σ΄αυτό. Περισσότερο ήταν δική τους ενθάρρυνση, οι οποίοι διέκριναν κάποια ταλέντα μου από πολύ ενωρίς.

-Πώς ξεκίνησες;
Ξεκίνησα από την ηλικία των 4 ετών προπονήσεις ως παιγνίδι, χορό, χειρισμό οργάνων και ασχολούμουν μ’ αυτά αρχικά ως χόμπι. Οι γονείς μου ήταν αυτοί που με ενέταξαν σ’ αυτό και σταδιακά εξελίχθηκε σε σοβαρή ασχολία.

-Πόσο πολύ αγαπάς τη ρυθμική γυμναστική;
Αφιερώνω τόσο πολύ χρόνο και κάνω τόσες μεγάλες προσπάθειες και θυσίες, που δεν μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από μια μεγάλη αγάπη, ένας έρωτας.

-Η ασχολία αυτή επηρεάζει την προσωπική και κοινωνική σου ζωή;
Σίγουρα, ναι. Οι ώρες για τις προπονήσεις είναι πάρα πολλές και παίρνουν χρόνο που θα αφιέρωνα στην οικογένεια και τους φίλους μου.

- Πόσο χρόνο αφιερώνεις στις προπονήσεις σου;
Όταν κάνω προετοιμασία για αγώνες, κάνω προπόνηση δυο φορές την ημέρα περίπου 7-8 ώρες. Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο.

-Ποιοι είναι οι προπονητές σου;
Προπονήτρια μου  εδώ και τρία χρόνια είναι η Ναταλία Ράσκινα (Natalia Ruskin) από τη Λευκoρωσία, μια από τις πέντε καλύτερες στον κόσμο.  Η κόρη της Τζούλια Ράσκινα (Julia Ruskin) ήταν ολυμπιονίκης στο Σίνδεϊ.  Κάποτε έρχεται και αυτή εδώ στην Κύπρο. Είμαι ενθουσιασμένη μαζί τους.

-Ποιες είναι οι βασικές σου αξίες που ακολουθείς ως αρχές σ’ αυτό που κάνεις;
Το πείσμα για να πετύχω στους υψηλούς μου στόχους. Η αγάπη για το άθλημα. Η σκληρή δουλειά, όπως και η αφοσίωση σ’ αυτό που κάνω. Η πειθαρχία και φυσικά η προαγωγή του αθλητικού ιδεώδους, που πιστεύω ότι υπηρετώ.

-Σε ποιους αγώνες πήρες μέρος και ποια ήταν τα αποτελέσματα;
Πήρα μέρος σε διάφορους αγώνες εκτός Κύπρου, όπως Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα, Κοινοπολιτειακούς, Μεσογειακούς, εθνικούς, Πανεπιστημιάδα, παγκόσμια κύπελλα (World Cub) Grand Prix και άλλα.

-Τι ρόλο έπαιξε και παίζει η οικογένεια σου στην καριέρα σου;
Η στήριξη μου από την οικογένεια μου ιδιαίτερα τον πατέρα και τη μητέρα μου είναι τεράστια και σημαντική. Θα ήταν αδύνατο χωρίς αυτούς, να ασχοληθώ τόσο σοβαρά και συστηματικά, αφού λήφθηκαν σοβαρές αποφάσεις, όπως το σχολείο και άλλα. Αυτοί μου έδωσαν γενναιόδωρα τα μέσα και τις ευκαιρίες για να προχωρήσω στον στίβο και τους ευγνωμονώ.

-Πώς τα καταφέρνεις να έχεις πάντα ένα κίνητρο, που να σε παρακινεί να αγωνίζεσαι;
Η πίστη ότι μπορώ να πετύχω πιο ψηλούς στόχους. Αν δεν το πιστεύεις ο ίδιος, είναι πολύ δύσκολο να πετύχεις στη ζωή. Ο πατέρας μου, μου είχε πει κάποτε: «Αφού, κάνεις, αυτό που κάνεις με τόσες θυσίες και στερήσεις, γιατί να μην δίνεις στον εαυτό σου την ευκαιρία για ένα βήμα παρακάτω και να κάνεις τη διαφορά».

-Ποιοι σε εμπνέουν, ποια είναι τα πρότυπα σου;
Το πρότυπο μου είναι η ολυμπιονίκης Τζούλια Ρούσκινα (Julia Ruskin) όταν τη συνάντησα για πρώτη φορά, η ιστορία και η διαδρομή της στον αθλητικό στίβο, με ενέπνευσε πολύ. Γενικά όμως τα πρότυπα μου είναι οι γονείς μου, η οικογένεια μου, που μου δίνουν τη δύναμη να αγωνίζομαι τον αγώνα τον καλό.

-Εκτός από την οικογένεια σου, έχεις σπόνσορες;
Ναι, έχω μερικούς σπόνσορες όπως η ‘Adidas’ και η ‘Nike day’ τους οποίους και ευχαριστώ πολύ. Εύχομαι, να είχα λίγο περισσότερους.

-Ποιος είναι ο αγαπημένος σου αθλητής;
Αγαπημένοι μου αθλήτριες είναι η Τζούλια Ρούσκιν (Julia Ruskin), η Ρωσίδα Αλίνα Μαράτοβα Καπάεβα (Alina Maratovna Kabaeva), μια αθλήτρια, που έγραψε ιστορία στη ρυθμική γυμναστική.

-Πώς νιώθεις που είσαι ένα αστέρι;
Δεν νιώθω αστέρι, νιώθω όμως διαφορετικά με την καλή έννοια του όρου. Αυτό που κάνω είναι διαφορετικό, γιατί είναι κάτι εκτός ρουτίνας. Μου έδωσε διακρίσεις, αλλά δεν πήραν τα μυαλά μου αέρα. Πατώ γερά τα πόδια μου στη γη και αιωρούμαι μόνο στους αγώνες…

-Νομίζεις ότι θα ξεδιπλώσεις όλα σου τα ταλέντα στη γυμναστική;
Πάντοτε υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Δεν νιώθω να έφτασα στο μάξιμουμ των ικανοτήτων και ταλέντων μου.

-Ποιο είναι το όραμα σου;
Το όνειρο μου είναι να πάρω μέρος στου Ολυμπιακούς αγώνες στο Λονδίνο. Τον Γενάρη 16-18 είναι οι προκριματικοί του παγκοσμίου στο Λονδίνο και η συμμετοχή μου, είναι ο άμεσος μου στόχος. Δύσκολος, γιατί υπάρχουν μόνο πέντε θέσεις.

-Έχεις χόμπι με τα οποία ασχολείσαι στον ελεύθερο σου χρόνο;
Χόμπι μου είναι, η μουσική, ο χορός, οι παραστάσεις χορού, η ζωγραφική και άλλα.

-Τι φαντάζεσαι να γινόσουν, εάν δεν ακολουθούσες το δρόμο της γυμναστικής;
Δεν μπορώ να σκεφτώ οτιδήποτε άλλο, εκτός από αυτό που κάνω τώρα.

-Έχεις ένα δυνατό σώμα το οποίο φροντίζεις πολύ. Τι συμβουλές θα έδινες σε νέες που μισούν το σώμα τους;
Το σώμα μας είναι ο εαυτός μας. Είναι αυτό που μας κάνεις ξεχωριστούς και ο καθένας μας έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. Πρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας όπως είμαστε, για να μας αγαπήσουν και οι άλλοι…

-Ποια ήταν η καλύτερη συμβουλή που θυμάσαι να πήρες;
Η καλύτερη συμβουλή που θυμάμαι, ήταν από την αδελφή μου Λουκία, που μου είπε λίγο πριν ενός αγώνα: «Πήγαινε και να είσαι ο εαυτός σου. Δώστα όλα. Απλά κάνε το!» Αυτό με επηρέασε θετικά.

-Τι έμαθες από αυτό;Αντιλήφθηκα τότε, ότι το άθλημα μου έχει πολλή άγχος και νευρικότητα. Κατάλαβα ότι πρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Να εκφράζεις αυτό που έμαθες και δούλεψες, γενικά τον χαρακτήρα σου με απλότητα. Να βγάζεις αυτό που είσαι και αυτό που ξέρεις να κάνεις. Όταν είσαι ο εαυτός σου, δεν αγχώνεσαι, γιατί βγαίνει όμορφα από μέσα σου αυτό που είσαι και το αποτέλεσμα είναι θετικό.

Δείτε το Βίντεο : Chrystalleni Trikomiti 2010 Commonwealth Games

Αθλητικό πνεύμα, ήθος, σκληρή δουλειά, αφοσίωση, αξίες και όραμα.

Επιβράβευση, χαρά, τιμή και δόξα για την ίδια και για την πατρίδα της.

Χρυσταλλένη Τρικωμίτου Facebook