Sunday, November 6, 2011

Οικογένεια Παναγιώτας και Σολωμού Σολωμού


Η Ημέρα της Πολύτεκνης Οικογένειας
Εορτάζεται την 1η Κυριακή του Νοεμβρίου

Από αριστερά : Ξένια (νύφη), Βαρβάβας  (28) (παντρεμένος με την Ξένια), Χρίστος (γαμβρός) (σύζυγος της Ανδριανής), Ανδριανή (31), Κατερίνα (20), Ματθαίος, (φίλος, δικηγόρος στην Ελλάδα), Παναγιώτα, (μητέρα), Μάκης (Γεράσιμος), (γαμβρός παντρεύτηκαν 23.5.2011), Μαρία (29) γυναίκα του Μάκη, Σολωμός, ο πάτερ φαμίλιας,

Ελένη (25), Αλέξανδρος (13) ο Βενιαμίν της οικογένειας, Νεόφυτος (16) και στην αγκαλιά του το εγγονάκι Παναγιώτης,  παιδί της Ανδριανής και του Χρίστου, Άννα (17), Κωνσταντίνος (33), (παντρεμένος με τη Ρίκα από την Ουγγαρία), Άγγελος (21), Λοΐζος (35) Αρραβωνιασμέμος.
Ο Σολωμός και η Παναγιώτα παντρεύτηκαν στις 31.8.1975. Για τον Σολωμό (Μάκη) ο οποίος είναι αξιωματικός ασφαλείας των φυλακών, η πολυμελής οικογένεια ήταν μεγάλη πρόκληση, μια κι αυτός έχει μόνο μια αδελφή, την Πηνελόπη.

Η Παναγιώτα προέρχεται από εξαμελή οικογένεια, τρία αδέλφια και τρεις αδελφές. Η απόφαση της να αποκτήσει πολλά παιδιά, επηρεάστηκε από τις θρησκευτικές της πεποιθήσεις.

«Η πολυμελής οικογένεια λειτουργεί σαν το μελίσσι. Τα παιδιά συνεργάζονται αρμονικά και υποστηρίζει ο ένας τον άλλο σαν τα μυρμήγκια», σχολιάζει η Παναγιώτα Σολωμού. Και συνεχίζει, «Οι δεσμοί που κτίζουν είναι τόσο ισχυροί, ώστε να  συνεχίζουν αυτή την υπέροχη αλληλεγγύη ακόμη και μετά που μεγαλώνουν και αποκτούν δική τους οικογένεια. Η αγάπη προς τα παιδιά ως γονιών είναι μια ανεξάντλητη πηγή δύναμης. Μας δίνει ζωή, ξεκούραση, χαμόγελο, υγεία. Η αμφίδρομη αυτή σχέση είναι κάτι το υπέροχο. Αν ξανάρχιζα τη ζωή μου, πάλι το ίδιο θα έκανα, γιατί, η ευτυχία που ζω είναι κάτι το ανεπανάληπτο και μοναδικό».

Στα τελευταία τριανταέξι χρόνια έκανε πράξη αυτή της την πεποίθηση. Απέκτησε έξι γιούς και πέντε κόρες. Σύνολο έντεκα υπέροχα παιδιά.
Η Παναγιώτα είναι συνάδελφος στην τράπεζα και φυσικά, δουλειά και σπίτι, δεν είναι εύκολη υπόθεση! Ιδίως, στην εποχή μας με την πολυπλοκότητα της ζωής, τις μεγάλες απαιτήσεις και τους γρήγορους ρυθμούς της.

Έτυχε, να κατοικούν σε σπίτι τριών δωματίων με οκτώ παιδιά. Τώρα διαθέτουν οκτώ υπνοδωμάτια, αλλά μένουν μόνο  τέσσερα παιδιά μαζί τους. Μέχρι τα οκτώ παιδιά είχε περιστασιακή βοήθεια. Στο ένατο παιδί προσέλαβαν μόνιμη οικιακή βοηθό.

Νόμιζα ότι τα παιδιά είναι προέκταση του εαυτού μου, λέει χαρακτηριστικά η Παναγιώτα, αλλά, όχι, τα παιδιά είναι κάτι διαφορετικό, έχουν τις δικές τους επιλογές.

Όταν ο μέσος όρος παιδιών ανά οικογένεια στην Κύπρο είναι κάτω των δυο, τότε μια πολύτεκνη οικογένεια, αποτελεί πραγματικό φαινόμενο!
 
Θερμά συγχαρητήρια γι’ αυτόν τον μεγάλο τίτλο που έχετε.

Thursday, November 3, 2011

Περικλής Γεωργίου - Αντί λουλούδια...

Αγαπημένε μας πατέρα και παππού Περικλή

Σε αποχαιρετούμε με οδύνη, σήμερα όλοι εδώ, οι συγγενείς και οι φίλοι σου. Επώδυνη η αποστολή για μένα, αυτός ο αποχαιρετιστήριος λόγος, αλλά, ταυτόχρονα και μια ευκαιρία, να εκφράσω δημόσια τη μεγάλη αγάπη και εκτίμηση μου προς εσένα.

Ξέρω, πολύ καλά ότι αυτό που κάνω τώρα, είναι ενάντια στον χαρακτήρα και την προσωπικότητά σου.  Γι’ αυτό θα προσπαθήσω, το ύστατο χαίρε, να είναι όσο το δυνατό πιο σεμνό, όπως ιδιαίτερα ταπεινός ήσουν σε όλη σου τη ζωή. Δέκατο τρίτο παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας, ξεκίνησες με πενιχρά μέσα από το αγαπημένο σου χωριό Μαραθόβουνος, της σκλαβωμένης τώρα Μεσαορίας, να κατέβεις στη Λευκωσία, να μάθεις καλά την τέχνη σου και να ανακαλύψεις τη ζωή.

Δούλεψες σκληρά και κέρδισες την εκτίμηση όλων αυτών, που είχαν την ευκαιρία να σε γνωρίσουν και να φωτιστούν από το την παρουσία και την ύπαρξή σου. Πάλεψες τίμια έχοντας πάντα ψηλά τις αρχές, που σου έμαθαν οι γονείς σου. Είναι αυτές οι πολύτιμες αξίες, οι κρυφοί θησαυροί σου, που σου έδωσαν τη δυνατότητα να φτιάξεις μαζί με την αγαπημένη σου γυναίκα Ευθυμία, ένα στέρεο σπίτι και μια συγκροτημένη οικογένεια.

Δίκαιος και ενάρετος οικογενειάρχης, άψογος πατέρας και σύζυγος, προσπάθησες για το καλύτερο στη ζωή και το πέτυχες. Το μεγαλύτερό σου όμως, επίτευγμα, ήταν ο ακέραιος χαρακτήρας, σου ο όποιος δοκιμάστηκε μέσα από τα δύσκολα χρόνια, αλλά κράτησες την ανθρωπιά και την εντιμότητά σου. Για σένα, ο λόγος του ανθρώπου, ήταν ιερή παρακαταθήκη, αδιαπραγμάτευτη.

Είχες αστείρευτη ενέργεια, κοφτερό – πρακτικό μυαλό και διαίσθηση, αλλά και το θάρρος να παίρνεις γρήγορες και σωστές αποφάσεις για σημαντικά πράγματα.Ενέπνεες εμπιστοσύνη και σεβασμό. Ήσουν αληθινός και ντόμπρος, πάντα ο εαυτός σου.

Έμεινες από την αρχή μέχρι το τέλος της ζωής σου, ένας σεμνός άνθρωπος, ανοιχτό μυαλό, με ευρύτητα αντίληψης της κοινωνίας και του κόσμου. Ποτέ δεν χώρεσες σε καλούπια και φανατισμούς. Έβλεπες πάντα τη «μεγάλη εικόνα» της ζωής, των πραγμάτων και των ανθρώπων.

Ήσουν προσηλωμένος στις αρχές  και τα πιστεύω σου, με μετριοπάθεια και κατανόηση για τους άλλους. Αγαπούσες το χιούμορ και αυτοσαρκαζόσουν συχνά. Πείραζες τα εγγόνια σου και έβαζες στοιχήματα μαζί τους, απλώς και μόνο, για να τα διασκεδάζεις και να σου δίνεται έτσι, η ευκαιρία, να τους δίνεις με απλοχεριά το χαρτζιλίκι τους.

Με την αγαπημένη σύντροφο της ζωής σου, αποτελούσατε το ακαταμάχητο δίδυμο της φιλοξενίας για συγγενείς, φίλους ακόμα και ξένους.  Ήσουν τυχερός που είχες στο ταξίδι σου, σύντροφο τη ζωής σου την Ευθυμία, τη θαυμάσια αυτή γυναίκα με την οποία πορεύτηκες στη ζωή με αφοσίωση και μεγαλώσατε τέσσερα εξαίρετα παιδιά, τη Ρίτα, την Πόπη, τον Κώστα και τη Γεωργία, για τα οποία δίκαια καμαρώνατε και οι δυο σας.

Ένιωθες υπερηφάνεια για όλα σου τα παιδιά και τα εγγόνια σου, που τα αγαπούσες με ένα τρόπο μοναδικό, ολότελα δικό σου. Ο πόνος όλων μας είναι μεγάλος, γιατί έφυγες τόσο ξαφνικά. Φαίνεται ότι δεν σου ταίριαζε ο ρόλος του ασθενή. Ποτέ δεν παραδέχτηκες ότι πονούσες ή δυσκολευόσουν σε κάτι. Έφυγες από τη ζωή... έτσι απλά, με την ίδια απλότητα που πάντα σε διέκρινε. Υπήρξες ένας απλός, αλλά ταυτόχρονα  σπουδαίος άνθρωπος.

Κληρονομιά, μας άφησες την καλοσύνη σου, την αγαθότητα, την εντιμότητα, το σεβασμό για τους άλλους και την υπερηφάνεια της ψυχής σου. Αγαπημένε παππού Περικλή, δεν θα βλέπουμε πια τα σπινθηροβόλα γαλάζια σου μάτια να λάμπουν από ευτυχία κάθε φορά που συναντιόμασταν. Έχουμε όμως από εσένα αμέτρητες γλυκές αναμνήσεις, ως βάλσαμο της ψυχής μας. Αυτές θα κουβαλάμε στην καρδιά μας, για να θυμίζουν πάντα, εσένα.

Από τη γειτονιά των αγγέλων που βρίσκεσαι τώρα, ξέρουμε ότι μας βλέπεις και χαμογελάς. Νιώθουμε ευλογημένοι που είχαμε στη ζωή μας ένα σπάνιο πατέρα και παππού όπως εσένα... 
Σε θρηνούμε μαζί με την αγαπημένη σου αδελφή Μαρούλα. Μας λείπεις ήδη παρά πολύ. Νιώθουμε όμως πως είσαι και θα είσαι πάντα, κοντά σε εμάς και τις οικογένειές μας.
Για μας, τα παιδιά και τα εγγόνια σου, θα ζεις για πάντα μέσα από τις αξίες, τις αρχές και το παράδειγμα σου, που μας άφησες. Θα σε ευγνωμονούμε για τα μαθήματα ζωής και συμπεριφοράς που μας δίδαξες.

Με το παράδειγμα σου, μας έμαθες όλους γύρω σου, να είμαστε δίκαιοι, ανθρώπινοι και ανεκτικοί με τους άλλους. Αγαπούσες πολύ τη θάλασσα. Ποιος, από μας, να ξεχάσει, τα λόγια σου, όταν κάθε βράδυ ερχόταν η ώρα να μας καληνυχτίσεις, να μας λες:… «Παιδιά, εσείς μείνετε εδώ, εγώ πάω να δέσω τη βάρκα… στη Λεμεσό»…

Η βάρκα άραξε αγαπημένε πατέρα και παππού Περικλή για πάντα στο απάνεμο λιμάνι του Παραδείσου. Το μεγάλο ταξίδι άρχισε. Στο καλό πατέρα Περικλή και καλή  αντάμωση με τη Ευθυμία μας...

Καλό σου ταξίδι, καπετάνιε της ζωής.

Wednesday, November 2, 2011

«Η Αγκαλιαζοθεραπεία»

Maria Renee Batlle Castillo 
Γράφει από τη Γουατεμάλα 
 

«Η Αγκαλιαζοθεραπεία»: Αν και είναι πολύ απλό να δίνεις και να παίρνεις μια αγκαλιά, καθημερινά σχεδόν, σχεδόν η διάσταση αυτή γνωρίζετε πλήρως ότι δίδει την ευκαιρία για να δείξετε τη φυσική και αυθόρμητη αγάπη σας. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να δώσετε μια αγκαλιά, η οποία συμβάλλει στη θεραπεία και στην ευεξία».
Θα θέλατε να σας αγκαλιάζουν και να αγκαλιάζετε; Υπάρχουν δυσκολίες, αλλά, μόνο με άτομα της πλήρους εμπιστοσύνης μου. Όμως, αυτόν που αγκαλιάζω τουλάχιστον πέντε φορές την ημέρα είναι ο γιος μου ο Πέτρος. Αν ήμασταν πιο τρυφεροί στη ζωή μας! Αλλά η ζωή απαιτεί πάντα μια απόσταση. Εσείς τι λέτε γι’ αυτό;

"LA ABRAZOTERAPIA: TODOS FUNCIONARIAMOS MEJOR DURANTE EL DIA, SI ABRAZARAMOS O NOS DEJARAMOS ABRAZAR, SI BIEN ES CIERTO QUE DAR O RECIBIR UN ABRAZO ES ALGO SIMPLE Y COTIDIANO, CASI TODOS DESCONOCEMOS LA DIMENSION DE PLENITUD QUE NOS PROPORCIONA,UNA DE LAS FORMAS MAS NATURALES Y ESPONTANEAS DE DEMOSTRAR AFECTOS ES A TRAVES DEL ABRAZO, SI BIEN HAY MUCHAS FORMAS DE TOCAR, EL ABRAZO CONTRIBUYE A LA CURACION Y LA SALUD".
Les gusta abrazar y ser abrazados? Yo soy tocona de naturaleza, pero sólo con personas de mi absoluta confianza. Pero a quien abrazo por lo menos 5 veces al día es a mi hijo Pedro. Si fuéramos más amorosos! pero siempre se impone la distancia y el qué dirán...

Maria Renee Batlle Castillo : Facebook

Tuesday, November 1, 2011

Μαίρη Γκαζιάνη, ζωγράφος

Έκθεση ζωγραφικής



Δείτε το ιστολόγιο της : Painting by Mary Gkaziani και Facebook