Σύστημα κλιματισμού στην Αρχαιότητα!

 Οι άνθρωποι ήταν ιδιοφυίες!

Αυτά που βλέπετε να προεξέχουν πάνω από τα σπίτια είναι παραδοσιακά Περσικά κλιματιστικά!

Βρισκόμαστε στη Γιαζντ, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στο Ιράν, η οποία θεωρείται το κέντρο του Ζωροαστρικού πολιτισμού. Είναι χτισμένη ανάμεσα σε δύο ερήμους, οπότε όπως καταλαβαίνετε την έχει τη ζέστη της και με το παραπάνω…

Η Γιαζντ είναι γενικά γνωστή για την παραδοσιακή της αρχιτεκτονική, με αυτά τα κτίρια που είναι φτιαγμένα από λάσπη και τούβλα για να ανταποκρίνονται στις συνθήκες που επικρατούν στο περιβάλλον της περιοχής.

Ένα όμως από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία αυτής της αρχιτεκτονικής είναι τα “μπαντγκίρ”, αυτοί οι μικροί πύργοι που παγιδεύουν τον άνεμο και τον κατευθύνουν μέσα στο σπίτι για να έχει καλύτερο, φυσικό κλιματισμό!

Πολλές φορές μάλιστα οι ανεμόπυργοι φτιάχνονταν έτσι ώστε να συνδέονται με τους υπόγειους αγωγούς ύδρευσης (τα κανάτ), για να οδηγούν τον ζεστό αέρα κάτω από το έδαφος, να έρχεται σε επαφή με το τρεχούμενο νεράκι, να κρυώνει και να ανεβαίνει μετά δροσερός-δροσερός στο εσωτερικό του κτηρίου!

Με αυτή τη διαδικασία η εσωτερική θερμοκρασία μπορεί να πέσει μέχρι και 15°C! Κανονικό σύστημα κλιματισμού δηλαδή!


Φωτογραφία από Archaeology & Civilizations

Θεμιστόκλεια

 

Η Θεμιστόκλεια ήταν μαθηματικός και Ιέρεια του Απόλλωνος στους Δελφούς, η οποία έζησε κατά τον -6ο αιώνα. Το όνομά της μνημονεύεται από τον Διογένη τον Λαέρτιο και τον Αριστόξενο.

Είναι εκείνη η οποία δίδαξε στον Πυθαγόρα τις αρχές της γεωμετρίας και της αριθμοσοφίας, καθώς και τις περισσότερες από τις ηθικές του αρχές. Λέγεται πως ο Πυθαγόρας θαύμαζε τόσο πολύ τις γνώσεις και την σοφία της, ώστε ο σεβασμός του προς αυτήν, τον ώθησε να δεχθεί στην Σχολή του γυναίκες, όχι μόνο ως μαθήτριες αλλά και ως δασκάλες, ανάμεσα στις οποίες ήταν η γυναίκα του Θεανώ και οι κόρες του Δαμώ, Μυρία και Αργινώτη.

Σύμφωνα με τον Αριστόξενο, η Θεμιστόκλεια δίδασκε μαθηματικά σε όσους από τους επισκέπτες των Δελφών εξέφραζαν την επιθυμία κι επίσης αναφέρεται ότι είχε διακοσμήσει τον βωμό του Απόλλωνος με γεωμετρικά σχήματα, που τόσο λάτρευε!

Πρόκειται για μια σημαντική γυναικεία μορφή, το όνομα της οποίας εκφράζει ψυχική συμβατότητα και νοητική σύνδεση με τον ιερό χώρο των Δελφών, εκεί όπου ως Ιέρεια και Δασκάλα, η Θεμιστόκλεια, υπηρέτησε εξυψώνοντας το Κλεος των Θεσμών εις το Απολλώνιον Φως της Γνώσεως.

Αλλά και ως πνευματική θυγατέρα της Μούσας Κλειούς, προστάτιδας της Ιστορίας, τής δόθηκε η δυνατότητα να χειριστεί επωφελώς την Κλείδα της Ιστορίας της Ψυχής, η οποία κράτα φυλαχτικά την Γνώση!

Άραγε, τι πιο σημαντικό μπορεί να υπάρξει, πέρα από την μεταλαμπάδευση της Γνώσεως και μάλιστα προς τον ύψιστο Πυθαγόρα;

Τελικά,

Η θέση της γυναίκας στην Ελλάδα των προγόνων μας δεν είναι αυτή που θέλουν να μάς παρουσιάσουν, γι' αυτό και οι πληροφορίες που διαχέονται είναι παραπλανητικές και διαστρεβλωμένες.

Δεν θα ήταν δυνατόν να έχουν υπάρξει τόσο μεγάλοι άνδρες των Τεχνών, της Επιστήμης και της Διανόησης, αν η θέση της γυναίκας/μάνας/θυγατέρας/συντρόφου ήταν υποβαθμισμένη.

Επειδή,

Όταν σε μια κοινωνία το ένα σκέλος της υπολειτουργεί, τότε η συνολική πορεία της χωλαίνει και η πρόοδος χάνεται στα σκοτάδια της επιβεβλημένης ανισότητας και του ανισόρροπου βηματισμού.

Η Θεμιστόκλεια είναι μόνο ΜΙΑ από τις σπουδαίες Ελληνίδες, οι οποίες ΔΕΝ μνημονεύονται... Χρέος μας είναι να τις επαναφέρουμε ΟΛΕΣ στην συλλογική Μνήμη των Ελλήνων!


Στίλβη Μαρία Μαυριδου!

Αρχαιολογικό Μουσείο Ελευσίνας

 Η Καρυάτιδα από τα Μικρά Προπύλαια

Χρονολογείται στους ρωμαϊκούς χρόνους (1ος αι. π.Χ.)

Η μία από τις δύο μαρμάρινες Καρυάτιδες που στήριζαν το εσωτερικό πρόπυλο των Μικρών Προπυλαίων σαν ενσωματωμένα δομικά στοιχεία με διακοσμητικό ρόλο. Πιθανότατα αναπαριστά ιέρεια που φέρει στο κεφάλι την κίστη, το κιβώτιο φύλαξης και μεταφοράς των ιερών αντικειμένων των Ελευσινίων Μυστηρίων. 

Επάνω του είναι σκαλισμένα σύμβολα της λατρείας: στάχυα, μήκωνες (παπαρούνες) και κέρνοι που αποτελούν τα χαρακτηριστικά σκεύη της λατρείας της θεάς Δήμητρας. Στη ζώνη του χιτώνα της απεικονίζεται ένα γοργόνειο, στοιχείο που τοποθετείται για να διώχνει μακριά τα κακόβουλα πνεύματα.

Η άλλη Καρυάτιδα εκτίθεται στο Μουσείο Fitzwilliam στο Καίμπριτζ της Αγγλίας. Τη μετέφερε εκεί τον 19ο αιώνα ο βρετανός περιηγητής Ε. Ντ. Κλαρκ, ο οποίος δωροδόκησε τους οθωμανούς διοικητές και την απέσπασε παρά την αντίδραση των χωρικών που την ονόμαζαν Αγία Δήμητρα και πίστευαν πως προστάτευε τη σοδειά τους.

Φίλιππος και Ολυμπιάδα

 

Η γνωριμία του Φιλίππου με την Ολυμπιάδα δεν θα μπορούσε να ήταν τυχαία. Εκείνος ήταν Τημενίδης. Άνηκε στον βασιλικό οίκο των Αργεαδών. Γεννημένος στην Πέλλα. Ήταν απόγονος του Περδίκκα του Α' ο οποίος ήταν ο ιδρυτής του κράτους της Μακεδονίας και απόγονος του βασιλικού οίκου των Τημενιδών Αργεαδών και δισέγγονος του γενάρχη των Μακεδόνων του Τημενίδη Καράνου. Ο οίκος αυτός ήταν η συνέχεια του οίκου των Τημενιδών (Τημενίδαι) από το Άργος. Όλοι αυτοί αποτελούν τους λεγόμενους Ηρακλείδες. Με τον όρο Ηρακλείδες αναφέρονται στα αρχαία κείμενα οι γιοι του Ηρακλή και όλοι οι απόγονοι του στο πέρασμα του χρόνου μέχρι και τον θάνατο του Αλεξάνδρου Δ' , υιό του Αλεξάνδρου Γ' , όπου και τελειώνει αυτή η θεϊκή γραμμή αίματος.

Από την άλλη η μητέρα του Αλεξάνδρου, αρχικώς λεγόταν Πολυξένη. Ήταν η δευτερότοκη κόρη του Νεοπτόλεμου Β', βασιλιά των Μολοσσών της Ηπείρου και γεννήθηκε στην πρωτεύουσα των Μολοσσών, την Πασσαρώνα (σημερινός νομός Ιωαννίνων). Η οικογένεια της άνηκε στην Δυναστεία των Αιακιδών. Οι Αιακίδες (Αἰακίδαι) ήταν οι απόγονοι του Αιακού. Ο πατέρας της ο Νεοπτόλεμος Β' της Ηπείρου, ήταν γιος του Αλκέτα Α'. Πήρε το όνομα του από τον Νεοπτόλεμο τον γιό του Αχιλλέα ο οποίος ήταν ο γενάρχης του οίκου.

Έμαθε την ιερατική τέχνη στο Μαντείο της Δωδώνης στο οποίο έμεινε αρκετά χρόνια ως ιέρεια. Ως μυημένη στα Μυστήρια του Βάκχου ήταν ιέρεια και των Καβειρίων Μυστηρίων της Σαμοθράκης. Σύμφωνα με την παράδοση ο Φίλιππος είδε την Πολυξένη στις θρησκευτικές εορτές της Σαμοθράκης όπου και είχε πάει για να μυηθεί. Εγώ προσωπικά θεωρώ πως η Πολυξένη όταν τον είδε ήξερε ήδη, από την πρώτη στιγμή. Γνωρίζουμε πως από τα παιδικά της χρόνια είχε μια εκπληκτική διορατικότητα και οι μαντικές της ικανότητες ήταν αξιοσημείωτες.

Ερωτεύτηκαν αμέσως και ο Φίλιππος την παντρεύτηκε γρήγορα. Απαγορευόταν η συνεύρεση πριν τον γάμο. Τα περί "οργίων" και ανωμαλιών στις τελετές είναι ανυπόστατοι ισχυρισμοί. Το "όργιο" έχει την ίδια ρίζα με την λέξη "οργή" και αποδίδεται ως "μανιώδης κατάσταση". Δεν είναι του παρόντος αλλά η παραποίηση έγινε μετέπειτα τα ρωμαϊκά χρόνια και τα πρωτοχριστιανικά. Έχουμε πηγές που είναι ξεκάθαρες όμως. Έτσι λοιπόν ο Φίλιππος βιαζόταν να παντρευτούν όπως και έγινε και μέσα σε ένα χρόνο απο το 357 π.Χ. που γνωρίστηκαν, το 356 π.Χ. γέννησε τον Αλέξανδρο.

Όταν παντρεύτηκαν η Πολυξένη πήρε το όνομα Μυρτάλη. Στην αρχαία Ελλάδα οι Έλληνες είχαν πολλά ονόματα. Δεν περιορίζονταν σε ένα. Τα επιτεύγματα , οι προσωπικές επιτυχίες και άλλα χαρακτηριστικά ήταν κυρίως οι λόγοι των ονομάτων που μπορούσαν να πάρουν στη διάρκεια της ζωής τους.

Την ίδια χρονιά που γεννήθηκε ο Αλέξανδρος, το 356 π.Χ. , ο Φίλιππος κερδίζει κατά τους 106ους Ολυμπιακούς Αγώνες στο αγώνισμα που λεγόταν "Κέλης" (Διονύσια Ιππικά). Ο "Κέλης" ήταν αγώνισμα με αναβάτη σε άλογο που έκανε έξι φορές το γύρο του ιπποδρόμου. Συνολικά έγινε Ολυμπιονίκης 3 φορές. Οι άλλες δύο φορές ήταν το 352 π.Χ. (107ους Ολυμπιακούς) στο "Τέθριππο" και το 348 π.Χ. (108ους Ολυμπιακούς) στη "Συνωρίδα".

Στη "συνωρίδα" (συνωρίς) το άρμα το έσερναν 2 άλογα. Το "Τέθριππο" ήταν μικρό ξύλινο άρμα με 2 τροχούς, το οποίο είχε ένα αναβάτη και 4 άλογα, και εκτελούσε 12 γύρους. Απο μικρός ο Φίλιππος ήταν άριστος ιππέας και αγαπούσε τα άλογα, εκεί οφείλεται και το όνομα του [ Φίλιππος < (φίλος) φίλ- + ἵππος (=ο φίλος του αλόγου) ]. Έτσι, λόγω του ότι έγινε Ολυμπιονίκης την χρονιά που γεννήθηκε ο γιος του Αλέξανδρος (356 π.Χ.), η Μυρτάλη πήρε το όνομα Ολυμπιάς ως πλέον γυναίκα Ολυμπιονίκη.

Από τον Όμηρο Παύλο