Και το όνομα αυτής Σεμέλη

 Βαφτίστηκε το ανιψάκι μας

Σεμέλη μυθικό πρόσωπο, μία από τις τέσσερις κόρες του Κάδμου, ιδρυτή και βασιλιά της Θήβας και της Αρμονίας, κόρης της Αφροδίτης και του Άρη. Ήταν μητέρα του Διόνυσου, ο οποίος ήταν ο καρπός του κρυφού γάμου της με τον Δία.

Σεμέλη ♥ ♥ ♥ ο άγγελος μας!!!

Ο νονός της Έφης, Κώστας Περικλέους με την κόρη του Κλειώ Περικλέους λίγο πριν το μυστήριο, έξω από το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στον Πρωταρά.

Η γιαγιά Ρίτα, Πόπη και οι γονείς μου αγωνιούσαν για μένα.

 

Η νονά μου Μαργαρίτα Αναστασίου και όλοι οι άλλοι συμμετέχουν με ευλάβεια στο μυστήριο.

 

 Της αγαπημένης μου μαμάς Έφης, της έφυγαν μερικά δάκρια χαράς...

Βαφτίζεται η δούλη του Θεού Σεμέλη

Η μητέρα μου Έφη δυναμικά παρούσα. Η θεία Χριστίνα βλέπει συγκινημένη.

Οι αγαπημένοι μου γονείς μου Έφη και Μάριος, πενευτυχείς με κοιτούσαν με λατρεία.

 

Η νονά μου Μαργαρίτα με φρόντισε με πολλή αγάπη,

Αν και το ένιωθα εντούτοις έκλαιγα και λιγάκι.

 Όταν το εκκλησάκι γέμισε ασφυκτικά,
στην κολυμβήθρα βρέθηκα αμέσως μετά.
Φοβήθηκα λιγάκι τότε κι έκλαψα δυνατά,
ύστερα, όμως, ένιωσα ωραία και καλά.

 

Οι γονείς μου Μάριος και Έφη με κοιτούσαν με λατρεία, όπως και οι παππούδες μου Σωτήρης και Μάρκος και οι γιαγιάδες μου Ελένη και Ρίτα.

Έφη, Μάριος και ο παπούς Μάρκος Μάρκου φανερά συγκινημένοι.

 Αμέσως μετά το μυστήριο ένιωσα όμορφα στην αγκαλιά της μαμάς μου Έφης και του πατέρα μου Μάριου Κωστούδη. Δίπλα στη μαμά μου η νονά μου Μαργαρίτα Αναστασίου και η γιαγιά Πόπη Νικολαΐδου.

Τα ξαδέλφια Ρένος Νικολαΐδης, Έφη Μάρκου Κωστούδη, αγκαλιά με το νεοφώτιστο, ο νονός της Έφης, Κώστας Περικλέους και ο άλλος ξάδελφος της Έφης, Πέρης Νικολαΐδης.

 Όλοι οι αγαπημένοι συγγενείς ήταν εκεί.

 

Η ξάδελφη της μητέρας μου, Κλειώ Περικλέους  βοήθησε πολύ και διασκέδασε στη συνέχεια στο όμορφο πάρτυ που ακολούθησε.

Η ξάδελφη της μητέρας μου, Μαριλένα Μάρκου με την πανέμορφη κόρη της, Θάλεια.

Η ξάδελφη μου Λάουρα (δεξιά) με τη φίλη της διασκεδάζουν χαρούμενες.

Το πάρτυ για τους προσκεκλημένους μας στο ξενοδοχείο δίπλα στη θάλασσα ήταν υπέροχο!

Είμαι ένα μικρό ευαίσθητο μωράκι,
που μου έδωσαν ένα ωραίο ονοματάκι.
Σεμέλη πια με φωνάζουν
κι οι γονείς μου μια όμορφη ζωή μου τάζουν.

Σου γράφω... Ποίηση Μαίρης Γκαζιάνη

Λένε πως συχνά οι λέξεις εχθρεύονται η μια την άλλη.  Άλλες φορές συγκατοικούν. Η μια δίπλα στην άλλη προφέροντας αλήθειες, αναμνήσεις, πληγές και μεγάλα πάθη. 

Η δύναμή τους -λένε οι σοφοί και οι διαβασμένοι- εντυπώθηκε στις ψυχές των ανθρώπων εξαιτίας της αντίφασής τους. Της ελκτικής και απωστικής τους δύναμης που ταυτόχρονα συνυπήρχαν. Σαν το κακό και το καλό. Σαν τους δράκους και τις νεράιδες. Σαν τα πάθη και τα λάθη.

Η ποίηση της Μαίρης Γκαζιάνη ακροβατεί ανάμεσα στο «έλκω» και στο «απομακρύνω» ανάμεσα στη πράξη και την ηχώ της, μεταξύ της μαριονέτας και του νήματος που την κινεί. Οι λέξεις της εξομολογούνται τον πιο μεγάλο της ζωής μας νόμο, η αγάπη ήταν πάντα ένα ταξίδι από τη βαθιά πληγή προς τη γιατρειά και το αντίστροφο.
Μαίρη Γκλικάτση
Υπεύθυνη Έκδοσης-Αρχισυνταξίας
ΝΤΟΥΕΝΤΕ Magazine

Η Μαίρη Σ. Γκαζιάνη δεν είναι μόνο μια επιτυχημένη ζωγράφος, αλλά ένας ευαίσθητος άνθρωπος γεμάτος πνευματικές και καλλιτεχνικές ανησυχίες, που εκφράζεται συνέχεια μέσα από τα ωραία έργα της. Τώρα, αποφάσισε, να μας χαρίσει και την πρώτη της ποιητική συλλογή "Σου γράφω...".

 

Στην ποίηση της Μαίρης συναντά κανείς τον έρωτα σε όλες του τις εκφάνσεις του. Το πάθος, η δύναμη της στιγμής, ο απόλυτος έρωτας, η απογοήτευση όταν οι προσδοκίες ματαιώνονται, η θλίψη και ο θυμός… Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη, όπου περιγράφονται όλα τα παραπάνω.

Θαρρείς και κάποιοι άνθρωποι είναι γεννημένοι να γράφουν να αποτυπώνουν στη λευκή σελίδα θύμησες, συναισθήματα και μύχιες σκέψεις. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε η Μαίρη Γκαζιάνη είναι αναμφίβολα μια από αυτούς. Η γραφή της σε ταξιδεύει, γεννά εικόνες ακόμα και ήχους. Και κάπου εκεί, μέσα στη ποίησή της, νιώθεις πως εκτός από την ίδια ανακαλύπτεις και τον εαυτό σου.
Νατάσα Γκουτζικίδου
Συγγραφέας

''Καληνύχτα αγαπημένε μου...
αγαπημένε μου
και τι να σου χαρίσω που δεν έχεις
να σου χαρίσω ολοστρόγγυλο τον ήλιο
για να τον δεις την ώρα που θα φεύγεις αγαπημένε μου
μια καλημέρα για το τέλος και ένα σύννεφο
να κρύψει το φεγγάρι να αντέχεις
σαν μακραίνω από σένα αγαπημένε μου
και τα κομμάτια που θα μείνουν
να ΄ναι δικά μου μόνο γιατί εγώ αντέχω
στα κομμάτια αγαπημένε μου...''