Monday, May 14, 2012

Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση κοριτσιών, στις αρχές της δεκαετίας του 1960

Πόσο άλλαξαν οι καιροί...

Το Σεξ μπαίνει στα σχολεία και φωτίζει τις εντάσεις μεταξύ των ενηλίκων και των νέων προσπαθώντας να κάνει αίσθηση του φύλου τους, σε μια κοινωνία που ήταν τότε, όσο σήμερα, τόσο σεξοφοβική όσο και σεξοκορεσμένη. Όταν αναλογιστούμε τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση πίσω στο 1950, -εάν τη σκεφτούμε καθόλου-  τη θυμόμαστε με τον υπερσυντηρητισμό της, την καταστολή της και πάνω απ' όλα, την παραπληροφόρηση της. Η συζήτηση για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία μαινόταν από το 1960 όταν η κυβέρνηση έγκρινε την πρώτη χρηματοδότηση για τη δημιουργία ενός εγχειριδίου σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των εκπαιδευτικών. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που φυτεύτηκαν οι σπόροι για την εποχή της σεξουαλικής απελευθέρωσης που θα ακολουθήσει.

Το τι θα διαβάσετε αμέσως μετά, είναι ένα αληθινό απόσπασμα από ένα σχολικό βιβλίο Σεξουαλικής Αγωγή των κοριτσιών, που εκδόθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 60 στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Εξηγεί ίσως, γιατί ο κόσμος ήταν πολύ πιο ευτυχισμένος και γαλήνιος τότε!
 
Όταν αποσυρθείτε στην κρεβατοκάμαρα, ετοιμαστείτε για ύπνο το συντομότερο δυνατόν. Αλλά να θυμάστε να είσθε στα καλύτερά σας όταν πάτε για ύπνο. Προσπαθήστε, να είστε δεχτική, όχι, όμως απροκάλυπτα.

Ενώ η γυναικεία υγιεινή είναι ύψιστης σημασίας, ο κουρασμένος σύζυγός μας δεν θα ήθελε  να περιμένει στην ουρά για το μπάνιο, όπως θα έπρεπε να κάνει και για το τρένο.

Εάν θα πρέπει να βάλετε κρέμα προσώπου ή ρολά στα μαλλιά σας, περιμένετε μέχρι να κοιμηθεί, καθώς αυτό μπορεί να είναι σοκαριστικό για έναν άνδρα, εάν θα είναι το τελευταίο πράγμα που θα δει τη νύχτα.
 
Όταν φτάσετε στη δυνατότητα στενής επαφής με το σύζυγό σας, είναι σημαντικό να θυμάστε τους όρκους του γάμου σας και ιδίως τη δέσμευσή σας για να τον υπακούετε.

Αν αισθάνεται την ανάγκη να κοιμηθεί αμέσως, τότε, αφήστε τον. Θα πρέπει να καθοδηγείστε σε όλα τα πράγματα από τις επιθυμίες του συζύγου σας. Δεν θα πρέπει με κανένα τρόπο, να τον πιέζουμε, για περισσότερη οικειότητα.

Σε περίπτωση που ο σύζυγός, σας το προτείνει, αποδεχτείτε το ταπεινά και ταυτόχρονα να είστε προσεκτικές. Να ξέρετε ότι η ικανοποίηση του άνδρα, είναι πιο σημαντική από μιας γυναίκας. Όταν φτάνει στην κορύφωση του, τότε μια μικρή βαθιά ανάσα από εσάς, είναι ενθαρρυντική γι’ αυτόν και αρκετά ικανοποιητική ένδειξη οποιασδήποτε απόλαυσης που μπορεί να είχατε.

Σε περίπτωση που ο σύζυγός, σας προτείνει κάποια ασυνήθιστες πρακτικές, τότε, αγόγγυστα, να είσθε υπάκουες, αλλά καταγράψετε οποιαδήποτε απροθυμία σας με τη σιωπή σας. Είναι πιθανό ότι ο σύζυγός σας, αμέσως μετά, θα κοιμηθεί. Τότε, φτιάξετε τα ρούχα σας, φρεσκαριστείτε και βάλτε τις κρέμες νύχτας  για την περιποίηση του προσώπου και των μαλλιών σας.

Ρυθμίστε στη συνέχεια το ξυπνητήρι, έτσι, ώστε, να μπορείτε να σηκωθείτε το πρωί λίγο πιο μπροστά από αυτόν. Αυτό, θα σας επιτρέψει, να έχετε έτοιμο ένα πρωινό φλιτζάνι με τσάι, όταν ξυπνήσει.
 
Συμπέρασμα: - Η σεξουαλική επανάσταση της δεκαετίας του 1960 έφερε κάτι το ελπιδοφόρο, ότι: αν απλώς, αφήσουμε κατά μέρος τις αναστολές μας, τότε, θα είμαστε ευτυχισμένοι και πιο ολοκληρωμένοι.

Ωστόσο, νιώθετε ότι η σεξουαλική απελευθέρωση, μας έχει κάνει πιο ευτυχισμένους και αν μη τι άλλο, ολοκληρωμένους;
 
Education school textbook for girls, printed in the early 60’s in the UK 
 
Sex Goes to School illuminates the tensions between and among adults and youth attempting to make sense of sex in a society that was then, as much as today, both sex-phobic and sex-saturated. When we think of sex education way back to the 1950s—if we think of it at all—we think ultra conservatism, repression, and above all, gross misinformation. The debate over sex education in schools has raged since the 1960's when the government first provided funding to create a sex education teacher manual. It is during this restrictive time that the seeds were planted for the time of sexual liberation that would follow. What you are about to read is an actual extract from a Sex Education school text book for girls, printed in the early 60s in UK.

This is an actual an extract from a sex education school textbook for girls, printed in the early 60’s in the UK and explains why the world was much happier and peaceful then…!
 
When retiring to the bedroom, prepare yourself for bed as promptly as possible. But remember to look your best when going to bed. Try to achieve a look that is welcoming without being obvious.

Whilst feminine hygiene is of the utmost importance, our tired husband doesn't want to queue for the bathroom, as he would have to do for his train.

If you need to apply face-cream or hair rollers wait until he is asleep as this can be shocking to a man last thing at night.

When it comes to the possibility of intimate relations with your husband it is important to remember your marriage vows and in particular your commitment to obey him.

If he feels the need to sleep immediately then so be it. In all things be led by your husband's wishes; do not pressure him in any way to stimulate intimacy.

Should your husband suggest congress then agree humbly all the while being mindful that a man's satisfaction is more important than a woman's. When he reaches his moment of fulfillment a small moan from yourself is encouraging to him and quite sufficient to indicate any enjoyment you may have had.

Should your husband suggest any of the more unusual practices be obedient and uncomplaining but register any reluctance by remaining silent. It is likely that your husband will then fall promptly asleep so adjust your clothing, freshen up and apply your night-time face and hair care products.

You may then set the alarm so that you can arise shortly before him in the morning. This will enable you to have his morning cup of tea ready when he awakes
 
Concluding:- The 1960s sexual revolution made a big promise: if we just let go of our inhibitions, we’ll be happy and fulfilled. Yet do you feel that sexual liberation has made us any happier and, if anything, more fulfilled?

Ξανθό όνειρο

Της Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Την κοίταζε καθώς διέσχιζε την αίθουσα του συνεδρίου. Ψηλή, επιβλητική, αέρινη. Τα μαλλιά της, ξανθά ερωτόλογα στον άνεμο, ήρθαν και χάιδεψαν τους πόθους του. Έκλεισε για δευτερόλεπτα τα μάτια. Ήθελε να βεβαιωθεί πως δεν ονειρευόταν. Πως δεν ήταν άλλο ένα παιχνίδι της φαντασίας του, σαν εκείνα που χρόνια τώρα παίδευαν τη μοναξιά του. Τ’ άνοιξε και πάλι με το φόβο μιας πιθανής διάψευσης μα εκείνη ήταν ακόμα εκεί, πιο όμορφη, πιο θελκτική, πιο κοντά του.

Πέρασε από δίπλα του αφήνοντας να πλανιέται στον αέρα η σαγήνη  του αρώματός της , προχώρησε , κοντοστάθηκε. Μέσα του ευχήθηκε να μην υπήρχε καμιά άδεια θέση στα  πίσω καθίσματα και η αιθέρια ύπαρξη να επέλεγε τελικά την αδειανή καρέκλα μπροστά του.  Μην τολμώντας να στρέψει έστω και στο ελάχιστο το κεφάλι του προς το μέρος της από φόβο μην προδοθεί απ΄τη λαχτάρα του, περίμενε κρατώντας την αναπνοή του σαν κολυμβητής που εξοικονομεί στο βυθό το οξυγόνο του. H καρδιά του διψούσε για ανάδυση.

Έσκυψε ο Άγιος των ευχών , αφουγκράστηκε την επιθυμία του και οδήγησε τα βήματα της ξανθιάς αύρας στη θέση ακριβώς μπροστά του. Κάθισε εκείνη σαν άνοιξη επάνω στα ξηρά κλαδιά και σκόρπισε άνθη και χλωρά φύλλα μέσα στη γύμνια ενός ακόμα φλύαρου, ανιαρού συνεδρίου. Τα μαλλιά της , μακριά ίσαμε τη μέση της, πέσανε με χάρη πίσω απ΄τη ράχη της καρέκλας. Λίγο ν΄άπλωνε το χέρι θα μπορούσε να αγγίξει το μετάξι τους. Επιστράτευσε όλη του την αυτοκυριαρχία για να μην το κάνει και βάλθηκε απλώς να τα παρατηρεί, καθώς ο αδιάφορος ομιλητής στο βάθρο ασχολείτο με τις οικονομικές προεκτάσεις της χρηματιστηριακής ανάκαμψης της περασμένης δεκαετίας. Πλήξη! Μόνο ένα ουράνιο τόξο κρατούσε τα μάτια του ανοικτά, ίσια μπροστά, τόξο που ξεκινούσε απ΄τη θωριά της κι έφτανε ίσαμε τα πενήντα   μοναξιασμένα  του όνειρα.  Τόξο που βγήκε μετά τη βροχή της ζωής του ολάκερης.

Την άλλη βδομάδα είχε γενέθλια. Μισός αιώνας σκαρφάλωνε στην πλάτη του, κουρασμένος, λαχανιασμένος απ΄τις πολλές υποχρεώσεις που επωμίστηκε.  Δυο αδερφές ανύπαντρες του είχαν αφήσει οι γονείς του σαν σκοτώθηκαν σ΄εκείνο το φοβερό τροχαίο ατύχημα ανήμερα της Ανάστασης που  τον ξαναγύρισε στο Γολγοθά. Δεκάξι ήταν τότε η Ανθούλα, στα είκοσι η Μαρίνα. Κι εκείνος, στα είκοσι πέντε , μόλις είχε τελειώσει τις σπουδές του στα Οικονομικά. Στάθηκε τυχερός, βρήκε εύκολα δουλειά, δύσκολα πια την ευκαιρία να κοιτάξει τον εαυτό του. Προτεραιότητα είχαν οι αδερφές. Να παντρευτούν, να αποκατασταθούν, να ησυχάσει και η ψυχή των πεθαμένων, μα πιότερο να καταλαγιάσει η δική του έγνοια για την τύχη τους.
 
Ο ομιλητής στο βήμα ξερόβηξε, ήπιε λίγο νερό. Το ξανθό όνειρο μπροστά του μετακινήθηκε για λίγο. Φοβήθηκε μη σηκωνόταν και την έχανε μα εκείνη βολεύτηκε ξανά αφήνοντας μια τούφα απ΄τα μαλλιά της να τυλίξει τις αναμνήσεις του. Έμοιαζαν τόσο με τα μαλλιά της Ειρήνης, λίγο πιο ανοικτόχρωμα ίσως, μα το ίδιο απαλά, το ίδιο ελκυστικά. Μες στο βουητό της αίθουσας και  τους ψιθύρους των βαριεστημένων συνέδρων άκουσε ξανά το γάργαρο γέλιο της καθώς την έσφιγγε στην αγκαλιά του… Θα΄τανε τότε στα τριάντα πέντε εκείνος, στα είκοσι οχτώ εκείνη , έκανε όνειρα για ένα μέλλον μαζί του, έκανε το λάθος να της ζητήσει να τον περιμένει λίγο ακόμα μέχρι να ξεπληρώσει ένα χρέος του γαμπρού του, όλα τα’ χε χάσει , χρωστούσε σε κάτι τοκογλύφους, στο δρόμο θ’ άφηνε  την αδερφή του και τα δυο ανίψια του. Η Ειρήνη τον κοίταξε με τα μεγάλα μάτια της κι έφυγε απ΄τη ζωή του όπως φεύγει ο ήλιος απ΄τη μέρα.

Της έμοιαζε τόσο εκείνη η οπτασία που καθότανε μπροστά του και αναμόχλευε τις αναμνήσεις του. Κι ερχότανε η μυρωδιά απ΄τα μαλλιά της να ξυπνήσει μέσα του έναν έρωτα απ΄τη χειμερία νάρκη του. Τόσα χρόνια … τόσα χαμένα χρόνια… Ξαφνικά, σε μια τρελή παρόρμηση , λες και τον έσπρωχνε άνεμος απ΄τα βουνά του ανεξέλεγκτου, έσκυψε κι ακούμπησε τα χείλη του επάνω στο χρυσάφι που προκαλούσε τις αισθήσεις του. « Ειρήνη», ψιθύρισε …  « Ειρήνη, γιατί  δε με περίμενες;».

Aναστατώθηκε  η  άνοιξη εμπρός του. Και γίνηκε ανταριασμένος χειμώνας, που σήκωσε  ανεμοβρόχι μες στην αίθουσα του συνεδρίου. Όρθια, με μάτια φλόγες που’ καψαν τις μνήμες απ΄το χαμένο έρωτά του, απαίτησε με σιγανή  αλλά επιτακτική φωνή εξηγήσεις για την κίνησή του. Τα΄χασε εκείνος μπρος στην οργή αλλά και μπρος στα μάτια της. Έψαξε μες στα υπολείμματα μιας πνευματικής διαύγειας να βρει τις κατάλληλες λέξεις που θα περιέσωζαν τη γονατισμένη του αξιοπρέπεια. Μα ποιες λέξεις μπορούσαν να ζωγραφίσουν την γκρίζα βροχή που΄σταζε στη σκεβρωμένη του ζωή;

Την κοίταξε γι΄άλλη μια φορά κι επέμεινε στην τρέλα που του χάριζε μικρές λιακάδες ευτυχίας. «Σ΄αγαπώ, Ειρήνη», είπε στο ξανθό όνειρο κι ένιωσε τον κεραυνό απ΄το οργισμένο χέρι της  πάνω στο μάγουλό του. 

Πάγωσε η αίθουσα, ο ομιλητής  σώπασε, κοίταξε για λίγο αμήχανα το ακροατήριό του, εκείνη τίναξε τα ξανθά μαλλιά της και περπάτησε με βιάση,  θέλοντας  να απομακρυνθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα απ΄την απρόσμενη ετούτη επίθεση του παράλογου. Πίσω της ένα παράξενο χαμόγελο  έκοβε βόλτες σαν λειψό  φεγγάρι μέσα στη νύχτα μιας ζωής.
Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Sunday, May 13, 2012

Ας μην έκαναν τις εκλογές

Του Ανδρέα Χατζηκυριάκου

Όσο δύσκολο, αν όχι αδύνατο, κι αν είναι να βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση κάποιου άλλου, ας το δοκιμάσουμε: Αν εσείς ψηφίζατε στην Ελλάδα, θα ψηφίζατε διαφορετικά; Αν εσείς βρισκόσασταν γωνιασμένος, σε απόγνωση με κυρίαρχο το αίσθημα του «δεν έχω να χάσω τίποτα, αφού έχασα αυτά στα οποία είχα μάθει», πώς θα ψηφίζατε; Θα ψηφίζατε με κριτήριο το αίσθημα ευθύνης που στη θεωρία πρέπει να διέπει το ιερό δικαίωμα της ψήφου ή αυτά σας ακούγονται μπούρδες των εκφραστών του πολιτικού συστήματος; Των πολιτικών και των κομμάτων τα οποία ευθύνονται, στο μυαλό όλων, για την κατάσταση. Δεν θα ψηφίζατε με διάθεση να τιμωρήσετε κι όποιον πάρει ο χάρος; Είπαμε, η μεγάλη πλειοψηφία στην Ελλάδα νιώθει ότι πλέον δεν έχει τίποτα να χάσει και σε τίποτα να ελπίζει.

Δεν είμαι εξ εκείνων που θεωρούν ότι ο λαός έχει πάντα δίκαιο. Ούτε συμφωνώ ότι το χάος στο οποίο έχει οδηγηθεί η Ελλάδα είναι προϊόν μόνο των ανεύθυνων, λαϊκιστών και μιζαδόρων πολιτικών της. Μην τρελαθούμε. Συμπάσχουμε με τους αδελφούς στην Ελλάδα, αλλά αυτό δεν απαλλάσσει αυτόματα τoν λαό από τις ευθύνες του για την κατάσταση. Ο λαός δεν έχει πάντα δίκαιο, αλλά είναι πάντα ο λαός. Κι όταν επιλέγεις να τον στείλεις, πρόωρα, στις κάλπες, πρέπει να είσαι έτοιμος για το αποτέλεσμα-χαστούκι. Γι’ αυτό κι ο Σαμαράς μετεκλογικά δεν διαθέτει το προεκλογικό υφάκι του στυλ «τη Δευτέρα εκπληρώνω ένα όνειρο ζωής, θα γίνω πρωθυπουργός». Το χαστούκι τον έχει ζαλίσει, γι’ αυτό και συμπεριφέρεται όπως τον ζαλισμένο μετεκλογικά. Για το ΠΑΣΟΚ δεν χωρά πολλές αναλύσεις: Ήταν χαμένο πολύ πριν την ημέρα των εκλογών.

Συνεπώς, την ώρα που ζήτησαν από τον λαό να ψηφίσει, ο λαός αυτό ένιωθε, αυτό «ζωγράφισε» στον πολιτικό καμβά. Το χάος, που χαρακτηρίζει σήμερα την ελληνική κοινωνία, της ανεργίας και της απουσίας προοπτικής.

Την κοινωνία που ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι τα δανεικά κάποτε πρέπει να ξοφληθούν όχι μόνο με νέα δανεικά, αλλά και με δικό σου χρήμα, με δικές σου θυσίες (σίγουρα δεν είναι όλη η Ελλάδα αυτής της νοοτροπίας, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: Οι σωστοί, οι νοικοκύρηδες Έλληνες, είτε ως άτομα είτε ως επιχειρηματίες, δεν ήταν αρκετοί ούτε αρκετά ισχυροί γιανα επηρεάσουν τη χώρα, τους αεριτζήδες της πολιτικής και των ΜΜΕ ώστε όταν η χώρα βρέθηκε στο σταυροδρόμι, να πάρει τον ίσιο δρόμο κι όχι το οδυνηρό αδιέξοδο).

Στην απόγνωση είσαι έτοιμος να πιστέψεις τα πάντα. Κι ότι γίνονται θαύματα, κι ότι ως διά μαγείας όλα φτιάχνουν. Γιατί λοιπόν να μην πιστέψεις τον Τσίμπρα ότι θα τρίψει το μνημόνιο στη μούρη της Μέρκελ; Και ήδη οι δημοσκοπήσεις τον δείχνουν πρώτο κόμμα, αν γίνουν νέες εκλογές. Εδώ, σχεδόν μισό εκατομμύριο Έλληνες ψήφισαν τη Χρυσή Αυγή, που δεν την είδαν. Εκτός από τον αρχηγό της, οι ψηφοφόροι δεν είχαν δει ούτε έναν από τους υποψήφιους βουλευτές της. Κι όμως τους ψήφισαν. Τι μας λέει αυτό; Ότι την ώρα που τον έστειλαν στην κάλπη, ο ψηφοφόρος που μπήκε στον κόπο να πάει - διότι το 37% δεν ψήφισε καν στις δήθεν κρίσιμες εκλογές - πήγε για να τιμωρήσει, να προκαλέσει χάος. Ας μην τον έστελναν τώρα, την ώρα που η χώρα είχε μια ισχυρή κυβέρνηση κι έναν Παπαδήμο που διέθετε στο εξωτερικό μεγαλύτερο κύρος απ’ όσο όλη η χώρα που εκπροσωπούσε.

Οι ελληνικές εκλογές όμως έχουν ακόμα ένα σημαντικό δίδαγμα κι αυτό είναι για τα ΜΜΕ, που είναι μέρος του συστήματος παντού, κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Εκτός από τη Χρυσή Αυγή, που συνειδητά δεν βγήκε καθόλου στην τηλεόραση προεκλογικά, και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Πάνου Καμένου, που εξασφάλισαν 10,6%, δούλεψαν πολύ περισσότερο με το διαδίκτυο και πολύ λιγότερο με τα παραδοσιακά ΜΜΕ και τα κατάφεραν. 

Το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ελλάδα έχει πολλά διδάγματα για πολλούς και στην Κύπρο, αλλά το πρόβλημα είναι πως αυτοί που πρέπει να πάρουν τα μηνύματα, έπαψαν προ πολλού να ακούνε, ακριβώς όπως και οι παραδοσιακοί συντελεστές του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα. 

Ανδρέας Χατζηκυριάκου 
Εφημερίδα "Φιλελεύθερος' 13.5.2012

Να συσταθεί συμβούλιο οικονομίας

Χρειάζονται αποφάσεις και μέτρα χωρίς χρονοτριβή
Του Ανδρέα Χατζήπαπα

 Γιορτάσαμε,  αυτή την βδομάδα, την Ημέρα της Ευρώπης. Μάλιστα, πολύ εύστοχα, η κυβέρνηση επέλεξε την ημέρα αυτή για  να παρουσιάσει το λογότυπο της Κυπριακής προεδρίας της ΕΕ και να τονίσει το όραμα όλων για μια καλύτερη Ευρώπη που να μπορεί να αντιμετωπίσει τις σύγχρονες προκλήσεις .

Ελάχιστοι θα σημείωσαν  ότι,  συμπτωματικά, την ίδια μέρα η Κύπρος έπρεπε να τηρεί σεμνές τελετές και μνημόσυνα για τους πρώτους ήρωες του απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου, δυο νεαρά παιδιά που πριν 56 χρόνια, οδηγήθηκαν στην αγχόνη στις κεντρικές φυλακές.

Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου θυσιάστηκαν  για την απελευθέρωση της  Κύπρου ,  για την ένωση με την Ελλάδα.  Οι καιροί άλλαξαν , όπως και τα οράματα. Η ένωση δεν έγινε, αλλά Ελλάδα και Κύπρος είναι μαζί στην ενωμένη Ευρώπη. Και η μικρή μας πατρίδα ετοιμάζεται να αναλάβει, σε λίγες βδομάδες, την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Μεγάλη τιμή αλλά και ευθύνη.

Δυστυχώς οι καιροί  είναι χαλεποί. Ορισμένες χώρες μέλη της ΕΕ μαστίζονται από την ανεργία, αντιμετωπίζουν οικονομική κρίση, οι λαοί τους  αντιδρούν στα  μέτρα λιτότητας και ζητούν ανάπτυξη,  ευκαιρίες εργασίας.

Η Κύπρος ζει με την αγωνία της τραγικής κατάστασης στην Ελλάδα . Οι εκλογές δεν έφεραν λύση, η χώρα μένει ακυβέρνητη, το θρίλερ συνεχίζεται χωρίς τελειωμό ενώ καταβάλλονται απεγνωσμένες προσπάθειες για συγκρότηση εθνικής ή οικουμενικής κυβέρνησης που να βγάλει τη χώρα από τα αδιέξοδα. Ευχόμαστε να  πετύχει ο στόχος για  ‘’σταδιακή απαγκίστρωση’’ από το μνημόνιο, έτσι που να ληφθούν  μέτρα για ανακούφιση του κόσμου. Αλλά οι ακραίες θέσεις για ακύρωση της συμφωνίας και έξοδο από την ευρωζώνη δεν είναι ρεαλιστικές.

Ας ελπίσουμε ότι θα επιδειχθεί  αίσθημα ευθύνης και σωφροσύνης ,έτσι που η Ελλάδα, με δημοκρατικές διαδικασίες,  να εξέλθει από την κρίση. Διαφορετικά μια παρατεταμένη εκκρεμότητα και αστάθεια θα είναι ότι χειρότερο και για την Ελλάδα και την Κύπρο. Και ας μη ξεχνούμε ότι τέτοιες καταστάσεις απελπισίας, εξαθλίωσης και παρακμής φέρνουν  άλλες δυσάρεστες παρενέργειες. Και  φασιστικά κινήματα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος.

Το ζητούμενο για μας στην Κύπρο είναι πως στήνουμε αναχώματα για να προστατεύσουμε, να θωρακίσουμε , την οικονομία μας. Κυρίως τον τραπεζικό τομέα.  Γιατί τυχόν οικονομική κατάρρευση και πτώχευση της Ελλάδας θα έχει καταστροφικές συνέπειες και εδώ. Ενώ ετοιμαζόμαστε να αναλάβουμε την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, με την ελπίδα να  ενισχύσουμε την εικόνα μας ως αξιόπιστου κράτους μέλους και να συμβάλουμε ως έντιμος διαμεσολαβητής στην διαμόρφωση αποφάσεων που θα φέρουν  πρόοδο, ανάπτυξη και ευημερία στους λαούς της γηραιάς ηπείρου.
 
Είναι δύσκολο να σχηματιστεί αυτή την (προεκλογική) περίοδο, κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Όμως  μπορεί να συσταθεί εθνικό συμβούλιο για οικονομικά ζητήματα, με τη συμμετοχή εκπροσώπων όλων των κομμάτων και εμπλεκομένων μερών, αλλά και εμπειρογνωμόνων, και  επειγόντως να συζητηθούν τρόποι που προληπτικά να προστατεύσουν την οικονομία.

Εάν πράγματι οι κυπριακές τράπεζες είναι τόσο εκτεθειμένες στην ελληνική αγορά (γίνεται λόγος  για δάνεια ύψους  25 δις ευρω, εκτός από τα ομόλογα ) τότε πρέπει όχι απλώς να ανησυχούμε , αλλά να τρομάζουμε. Ίσως θα πρέπει, όπως προτείνει ο οικονομολόγος Στέλιος Πλατής, να αρχίσουμε προκαταρκτικές επαφές με Βρυξέλλες και τον Μηχανισμό Στήριξης, πριν υποχρεωθούμε να το κάνουμε, κάτω από δυσμενέστερους όρους και συνθήκες. εάν δεν εξασφαλίσουμε νέα δάνεια από άλλες πηγές σύντομα. Οι ξένοι επενδυτές και καταθέτες γνωρίζουν την διασύνδεση μας με την ελληνική οικονομία, και πρέπει να ενεργήσουμε έγκαιρα για να τους καθησυχάσουμε ότι οι καταθέσεις τους είναι ασφαλείς.

Εισήγηση μου είναι ο Πρόεδρος Χριστόφιας, αφού ανακοινώσει επίσημα, ότι δεν θα επιδιώξει επανεκλογή, να απευθυνθεί στα κόμματα της αντιπολίτευσης, και να ζητήσει , ανοικτά, τη συμβολή τους, για να αντιμετωπίσουν συλλογικά τη δύσκολη αυτή κατάσταση και να μοιραστούν, έτσι το πολιτικό κόστος.

Χωρίς αλληλοκατηγορίες και επίρριψη ευθυνών.  Χρειάζονται αποφάσεις και μέτρα  χωρίς χρονοτριβή. Πώς θα αντιμετωπιστούν τα τεράστια ελλείμματα, το δημόσιο χρέος, η  ανεργία.  Η διάσωση της οικονομίας πρέπει να γίνει η επείγουσα προτεραιότητα όλων. Εδώ θα δείξουμε υπευθυνότητα, και πραγματικό πατριωτισμό.
Αντρέας Χατζήπαπας