Η επέλαση των ναζιστών

Η μαύρη αυγή της 6^ης Μαΐου, 2012 στην Ελλάδα

Ω, παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε μυαλό, ελευθερούτε δε σκέψη, κρίση, αξιών τε πατρώων ήθη, υποθήκας τε προγόνων…

Είτε θα σας πάρει και θα σας σηκώσει και δεν θα φταίει κανείς άλλος, εκτός από τη θλιβερή πολιτική σας συμπεριφορά…

Καμένα σπίτια από τους Ναζί το 1943 στο χωριό Παλιά Περίθεια της Κέρκυρας, βουβοί μάρτυρες ακόμη και σήμερα των θηριωδιών των φασιστικών νοοτροπιών. 
(Φωτογραφίες, Απρίλιος 2012).

Από την πρώτη τους κιόλας ώρα, τα μέλη της Χρυσής Αυγής έδειξαν τις διαθέσεις τους απέναντι στη Δημοκρατία. Όσοι δημοσιογράφοι δεν σηκώθηκαν όρθιοι για να “υποδεχθούν” τον γ.γρ. Νίκο Μιχαλολιάκο που θα έκανε δηλώσεις οδηγήθηκαν έξω από την αίθουσα ως... ανεπιθύμητοι. Ήταν το πρώτο δείγμα των ανθρώπων που έλαβαν περισσότερες από 440.000 ψήφους κατά την εκλογική αναμέτρηση της Κυριακής. Το γεγονός ότι πολλοί από τους υποψηφίους φέρονται αναμεμιγμένοι με ποινικά και άλλα εγκλήματα (ο εκλεγμένος στην Αττική Ηλίας Κασιδιάρης δικάζεται σε λίγες μέρες για συνέργεια σε ληστεία), δεν πτόησε όσους θέλησαν να τιμωρήσουν τον δικομματισμό. Με σύνθημα το «να καθαρίσει ο τόπος», τα μέλη του φιλοναζιστικού κόμματος κέρδισαν τις ψήφους της δυσαρέσκειας που πολλοί θεώρησαν «αντισυστημικές»...

Είναι ακόμη νωρίς να αποτιμηθεί το προφίλ που ψηφοφόρου της Χρυσής Αυγής σε αυτές τις εκλογές. Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι δε συμμερίζονται όλοι τις φασιστικές ή ναζιστικές ιδέες των επικεφαλής. Με 21 βουλευτές, το κόμμα του Ν. Μιχαλολιάκου μπαίνει δυναμικά στη Βουλή. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, κατόπιν εντολής του αρχηγού, όλοι οι εκλεγμένοι βουλευτές θα παραιτηθούν και το κόμμα θα είναι αυτό που θα αποφασίσει ποιοι θα είναι αυτοί οι οποίοι τελικά θα είναι αυτοί που θα καταλάβουν τις βουλευτικές έδρες, κάτι που όμως διαψεύδεται από την επίσημη ηγεσία. Επίσης, είναι γνωστό πως πολύ πριν τις εκλογές είχε αποφασιστεί όλοι βουλευτές της Χρυσής Αυγής να παραιτηθούν της βουλευτικής αποζημίωσης και να λαμβάνουν τον μισθό του αντισυνταγματάρχη, ενώ τα υπόλοιπα χρήματα της αποζημίωσής τους θα πηγαίνουν στον Σύνδεσμο.

Σοκ στις πόλεις του μαρτυρίου

ΜΕ... ιστορική αμνησία ισοδυναμούν οι ψήφοι και τα ποσοστά της ναζιστικής Χρυσής Αυγής στους τόπους που οι κάτοικοί τους υπέφεραν από τους χιτλερικούς κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στα Καλάβρυτα, το Δίστομο, στο Κομμένο, αλλά και στην Κοκκινιά, οι ψήφοι στους νέους χίτλερ της Ελλάδας αφήνουν άφωνους τους ήρωες του πολέμου που δεν μπορούν ακόμη να πιστέψουν τα αποτελέσματα. Ενδεικτικά, ψήφοι και ποσοστά της Χρυσής Αυγής σε μερικά από τα γνωστότερα σημεία όπου Έλληνες εκτελέστηκαν από τους κατακτητές είναι τα εξής:

635 ψήφοι ή 6,44% πήρε η ΧΑ στα Καλάβρυτα της Αχαΐας, όπου στις 13 Δεκεμβρίου 1943 το Ολοκαύτωμα άφησε πίσω του τουλάχιστον 700 νεκρούς

79 ψήφους, δηλαδή 3,48% έλαβε στο Δίστομο Βοιωτίας, όπου στις 10 Ιουνίου 1944, σφαγιάστηκαν 228 άτομα (117 γυναίκες, 111 άντρες, εκ των οποίων 53 παιδιά). Εκτιμήσεις για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή.

2.021 ψήφοι ή 4,12% στα Ιωάννινα, λίγα χιλιόμετρα από τους Λιγκιάδες, όπου στις 3 Οκτωβρίου 1943, εκτελέστηκαν 82 παιδιά, γυναίκες και άντρες και καταστράφηκε το χωριό.

30 ψήφοι ή 5,73% στο Κομμένο της Άρτας, όπου στις 12 Αυγούστου 1943, τουλάχιστον 317 έπεσαν νεκροί από τις θηριωδίες των ναζί.

602 ψήφοι ή 6,09% στον Χορτιάτη της Θεσσαλονίκης, όπου στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944, 949 παιδιά, γυναίκες και άντρες έχασαν τη ζωή τους από τους ναζί.

4.361 ψήφοι ή 8,68% στη Νίκαια και 2.702 ψήφοι ή 7,8% στον Κορυδαλλό, σε δύο από τις γειτονιές που έγινε το Μπλόκο της Κοκκινιάς, στις 17 Αυγούστου 1944. Οι αναφορές κάνουν λόγο για υποχρεωτική συγκέντρωση πληθυσμού 25.000 στην πλατεία της Οσίας Ξένης, ενώ εκτελέστηκαν όσοι έμειναν σπίτι τους. Στη συνέχεια δωσίλογοι υπέδειξαν αντιστασιακούς που εκτελούντο. Συνολικά, τουλάχιστον 315 άτομα εκτελέστηκαν.

Πόρτες κλειστές

Της Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

  

Έβαλε  ένα, ένα τα χαρτιά του στο μεγάλο λευκό ντοσιέ , τα φρόντισε με ευλάβεια σχεδόν θρησκευτική. Πτυχίο Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών, μεταπτυχιακό στη νεότερη Ιστορία, πιστοποίηση για άριστη γνώση της αγγλικής γλώσσας . Τα κοίταξε όπως κοιτάει περήφανος στρατάρχης τα παράσημά του κι ετοιμάστηκε για τη δική του μάχη. Το πουκάμισό του λίγο φθαρμένο μα αξιοπρεπές. Τα παπούτσια του προπέρσινα, μα θα τον βγάζανε και σήμερα ασπροπρόσωπο. Τα΄χε αγοράσει στο Μιλάνο τον καιρό που η ζωή του τα΄φερνε ακόμα βολικά. Είχε βρεθεί εκεί για ένα συνέδριο της εταιρείας στην οποία δούλευε.  Δυο μήνες μετά η εταιρεία κατάρρευσε και τα όνειρά του βρέθηκαν άνεργα στο δρόμο , έκπληκτα μα αναγκασμένα να παλέψουν πια για την επιβίωση.

Πουθενά δεν κατάφερε από τότε να στεριώσει. Πόρτες κλειστές, ευκαιρίες που μοιάζαν με κουρελόχαρτα στον άνεμο . Όσο κι αν έτρεξε από πίσω τους, ποτέ δεν κατάφερε να τις περιμαζέψει. Πάσκισε να τα βγάλει πέρα με κάτι οικονομίες που΄χε στην άκρη. Στη μάνα του έκρυψε την πραγματική του κατάσταση.  Χήρα απ΄τα σαράντα της,

είχε φτύσει αίμα να τον μεγαλώσει, να τον σπουδάσει. Δε χρειαζόταν άλλη πίκρα.

Έκοψε τις εξόδους, τις παρέες  και ρίχτηκε σ΄ένα δρόμο αντοχής , που δε φαινόταν να καταλήγει σε κανένα τέρμα ανακούφισης.  Τι γύρεψε; Να δουλέψει τίμια, να ζήσει αξιοπρεπώς, μα κι αυτό πολύ φάνταζε σε μια κοινωνία που οι ελπίδες υποχωρούσαν σαν ηττημένες στρατιές στον πόλεμο που επέβαλλε η ανάγκη.  Νύχτες ατέλειωτες καθόταν μες στο σκοτάδι και πάλευε με παρελθόν και μέλλον. Και τότε ερχόταν κι η μορφή της να χυθεί μέσα στη μνήμη του . Η Κατερίνα δυο μέρες πριν το γάμο τους , στο μικρό αυτοκίνητο , αγκαλιασμένη με το Θωμά, τον καλύτερό του φίλο. Άπιστος Θωμάς εκείνος, άπιαστη αγάπη η Κατερίνα . Κι η εικόνα τους γίνηκε χαρακιά μες στην ψυχή του κι ύστερα γίνηκε σπαθί που του’ κοψε όλους τους δρόμους προς τον έρωτα και τη συμβίωση. Ποιον και γιατί να εμπιστευτεί;

 

Δέκα χρόνια από τότε κι όμως οι αναμνήσεις δεν έλεγαν να πάψουν το επισκεπτήριό τους. Περνούσαν πού και πού , ειδικά σε στιγμές έντασης σαν την τωρινή, του χτυπούσαν τις ευαισθησίες, άνοιγε αυτός, τις κέρναγε παράπονο και κάμποσα γιατί.  Καμώνονταν εκείνες πως μαλάκωναν, υποχωρούσαν για λίγο στη ρουτίνα και στην ένταση της βιοπάλης  κι επανέρχονταν τις ώρες που πιο αδύναμος, πιο ευάλωτος, μετρούσε μία, μία τις πληγές του.

Αναστέναξε, κοίταξε  το ρολόι του. Πώς ξεχάστηκε έτσι πάλι  μες στις θύμησες; Είχε μόνο τρία τέταρτα μέχρι το σημαντικό εκείνο ραντεβού που λαχταρούσε να του ανοίξει πόρτες και να του κλείσει τις πληγές. Έσφιξε τη γραβάτα του, έδεσε τα κορδόνια των παπουτσιών του, έστρωσε λίγο το μαλλί, πήρε στα χέρια το πολύτιμο ντοσιέ κι έκλεισε πίσω του την πόρτα όπως κλείνει κανείς μια ομπρέλα μετά την καταιγίδα.

Η κίνηση στους δρόμους ευτυχώς λιγοστή. Πήρε το λεωφορείο, το αυτοκίνητό του το΄χε πουλήσει εδώ και κάτι μήνες. Στη μάνα του είπε πως έψαχνε για κάτι καλύτερο που ποτέ δεν ερχόταν. Αλλά τώρα, αν έπαιρνε τη δουλειά, όλα θα έφτιαχναν . Δε γίνεται να είναι τόσο γκρίζος ο κόσμος , σκέφτηκε και χαμογέλασε σ΄ένα παιδάκι που καθόταν δίπλα του κρατώντας ένα τεράστιο αρκούδο.

Βρήκε τον ανελκυστήρα κατειλημμένο κι ενώ είχε μόνο τρία λεπτά για να΄ναι ακριβής στο ραντεβού του. Δε δίστασε. Πήρε βαθιά ανάσα κι ανέβηκε στον τέταρτο απ΄τις σκάλες.  Mια μελαχρινή υπάλληλος τον κοίταξε με απορία, αρπάχτηκε εκείνος απ΄το βλέμμα της και ζήτησε το γραφείο του κυρίου Διευθυντή.  Του΄δειξε εκείνη μια βαριά, δρύινη πόρτα στο βάθος του διαδρόμου κι απομακρύνθηκε χαρίζοντάς του ένα χαμόγελο , που δεν άγγιξε ποτέ την αγωνία του.

Έφτιαξε τη γραβάτα του, κράτησε πιο σφιχτά το ντοσιέ του και βάδισε ως το τέρμα του διαδρόμου. Η πόρτα μισάνοικτη άφηνε ήχους και εικόνες να ξεχύνονται στους διαδρόμους. Είδε τη σιλουέτα της στραμμένη προς το μεγάλο παράθυρο καθώς μιλούσε στο τηλέφωνο. Θα μπορούσε αυτή την εικόνα να την αναγνωρίσει ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες, έτσι καθώς είχε καρφωθεί μέσα σε κάθε του συνέχεια. Mιλούσε δυνατά, γελούσε, ήταν ευτυχισμένη, δυναμική, υπέροχη! Η Κατερίνα εκεί, στο γραφείο του Διευθυντή… Μα πώς; Γιατί;

«Δε θα μπείτε;» αναρωτήθηκε η μελαχρινή υπάλληλος .
«O... κύριος διευθυντής;», κατάφερε να ψελλίσει.

«Απουσιάζει εκτάκτως στο εξωτερικό. Τον αντικαθιστά η σύζυγός τoυ.»

Και τότε γύρισε εκείνη προς το μέρος του. Μέσα απ΄το άνοιγμα της πόρτας, μέσα απ΄τη χαραμάδα της μνήμης του, είδε πρώτα τα μάτια της να ανοίγουν διάπλατα, το χέρι της να κατεβάζει αργά το ακουστικό.  Δεν έκανε κανένα βήμα προς το μέρος της.

«Ώστε, ούτε και με το Θωμά …» είπαν τα μάτια του. «Καλύτερα ο κύριος διευθυντής με τα πολλά χρονάκια στην πλάτη και τα ακόμα περισσότερα λεφτά στην τσέπη . Κι εγώ τόσα χρόνια, τόσα ανόητα χρόνια , αγαπούσα ένα ψέμα …».

Τα δικά της μάτια παρέμειναν σιωπηλά, ψυχρά.

« Κάτι χάνει κανείς, κάτι κερδίζει» , συνέχισαν τα μάτια του να φλυαρούν. «Σήμερα χάνω ακόμα μια ευκαιρία, κερδίζω όμως την ηρεμία της καρδιάς μου».

«Δε θα μπείτε;», απόρησε η μελαχρινή υπάλληλος.

Με το χέρι του έσπρωξε την πόρτα μέχρι που εκείνη άνοιξε διάπλατα, αποκαλύπτοντας ολόκληρο το εσωτερικό του γραφείου του κυρίου Διευθυντή.

Η πόρτα αυτή ήτανε πάντα κλειστή για μένα», είπε στη μελαχρινή υπάλληλο και βάδισε γοργά προς τις σκάλες.

΄Εξω ο ήλιος συνέχιζε να βάφει με πορφύρα όλα τα γκρίζα όνειρα του κόσμου.

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Μήνας σημαντικών εξελίξεων ο Μάιος

Του Αντρέα Χατζήπαπα

 

O Μάιος θα είναι μήνας σημαντικών εξελίξεων και γεγονότων όπως δείχνουν τα πράγματα. Όσον αφορά τις ζυμώσεις για τις προεδρικές εκλογές θα έχουμε ίσως  το όνομα του κοινού υποψηφίου των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου , και  την τελική απόφαση του Προέδρου Χριστόφια αν θα διεκδικήσει δεύτερη θητεία. Ενώ την ερχόμενη Κυριακή  θα αναμένουμε τα αποτελέσματα των εκλογών σε Ελλάδα και  Γαλλία, που μας ενδιαφέρουν άμεσα. Και βέβαια  θα δούμε πως θα εξελιχτεί η νέα διαδικασία των εκ του σύνεγγυς  συνομιλιών για το κυπριακό, και θα αρχίσει διάλογος για  ένα νέο πακέτο μέτρων για την οικονομία.

Φαίνεται  ότι ακόμη προβληματίζεται ο Δημήτρης Χριστόφιας κατά πόσο θα επαναδιεκδικήσει την προεδρία της Δημοκρατίας στις εκλογές του ερχόμενου Φεβρουαρίου. Δεν θα ρίξει την ασπίδα, μας είπε. Δεν τα βάζει κάτω, ακόμη και στα δύσκολα.

Παρόλο που έχει ζητήσει από την ηγεσία του ΑΚΕΛ να ψάξουν για κάποιον άλλο υποψήφιο—ίσως για να τους δοκιμάσει πόσο πιστοί σύντροφοι είναι—ο ίδιος και η σύζυγος  του τρέφουν κρυφές ελπίδες ότι το κόμμα θα καταλήξει τελικά στο συμπέρασμα ότι ο Πρόεδρος παραμένει το πιο ισχυρό χαρτί  του ΑΚΕΛ. Και είναι.

 Ο ίδιος ίσως αναμένει ότι θα  υπάρξει κάποια εξέλιξη  στο κυπριακό, κάποια κίνηση που να σπάει το αδιέξοδο , που  θα τον  βοηθήσει να χρησιμοποιήσει το επιχείρημα που ανάφερε πριν πέντε χρόνια, ότι υπάρχει προοπτική για λύση, επομένως δικαιολογείται να ζητήσει  μια δεύτερη θητεία. Αφού τον θέλουν τόσο πολύ οι άλλοι ηγέτες της Ευρώπης, ίσως κινούνται παρασκηνιακά για να πετύχουν κάποια πρόοδο στο κυπριακό. Αν έλειπε η τραγωδία στο Μαρί, σήμερα πιθανό να μιλούσαμε για μια σχετικά άνετη επανεκλογή του κ. Χριστόφια. Γιατί έχει ηγετικές ικανότητες, ξέρει να ελίσσεται, και όπου χρειάζεται να  μεταλλάσεται. Όπως έκανε με το σχέδιο Ανάν πριν 8 χρόνια.

Όμως η πολύνεκρη έκρηξη έγινε. Σε λίγους μήνες θα αρχίσει η δίκη, και θα συνεχίζεται ενώ θα μπούμε για καλά στην προεκλογική περίοδο. Δεν θα είναι η πιο ευτυχής συγκυρία για τον Πρόεδρο. Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της κυρίας  Έλσης,   ο κόσμος έχει συνδέσει τον Πρόεδρο με το τραγικό γεγονός, και πριν και μετά το πόρισμα Πολυβίου. Μπορεί να νοιώθει οργισμένη η σύζυγος του Προέδρου, όμως οι ισχυρισμοί που διατύπωσε  στην τηλεόραση δεν ευσταθούν. Και ο Μάρκος Κυπριανού δεν ήταν η δουλειά του να προσέχει το φορτίο με τα εκρηκτικά, η ευθύνη της φύλαξης ήταν υπόθεση των στρατιωτικών και ειδικών,  αλλά ο πρώην υπουργός των εξωτερικών βρίσκεται μεταξύ των κατηγορουμένων. Και δεν ακούσαμε καμία διαμαρτυρία ή θυμό από το προεδρικό ζεύγος.

Όσον αφορά τη συνέντευξη του Άντρου Κυπριανού στον ‘Φ’ στην οποία επαναλαμβάνει ότι ο διάλογος με τα κόμματα του Κέντρου πρέπει να γίνει χωρίς προεπιλογές  ή προαποκλεισμούς,  ενώ το ΑΚΕΛ προαποκλείει το Νίκο Αναστασιάδη  επειδή διαφωνεί ριζικά μαζί του σε πλείστα ζητήματα, η καλύτερη απάντηση δίνεται ακριβώς από τα άλλα κόμματα, που τονίζουν  ότι ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ έχουν παρόμοια φιλοσοφία και προσέγγιση  στο κυπριακό, και ότι ο κ. Αναστασιάδης πρόσφερε, στα πρώτα χρόνια,  πλήρη στήριξη στους χειρισμούς και τις προτάσεις Χριστόφια.

Ο ίδιος ο Άντρος αναφέρει στη συνέντευξη , με  παράπονο , ότι  ενώ τα κόμματα αυτά ήσαν στην συγκυβέρνηση, καταφέρονταν εναντίον του Προέδρου Χριστόφια και του ΑΚΕΛ ‘’με τρόπο που ούτε η αντιπολίτευση ( δηλ ο ΔΗΣΥ) δεν εκφραζόταν.’’

Ύστερα ήρθαν οι «μεταλλάξεις», και του  κ Αναστασιάδη και των άλλων, και ο Πρόεδρος έμεινε μόνος. Προσωπική μου άποψη είναι ότι αν τα δύο μεγάλα κόμματα δεν συνεργαστούν κάποια στιγμή,  προκοπή δεν θα δούμε  ,ούτε μια σωστή λύση.

Δυο λόγια για τη διαμάχη μεταξύ Αθανάσιου Ορφανίδη και της κυβέρνησης. Είναι θλιβερό κατάντημα και ο κόσμος θα πρέπει να νοιώθει απογοήτευση. Ο ένας να ρίχνει το φταίξιμο στον άλλο για τα τεράστια προβλήματα της οικονομίας…  «Ασήκωτες» ευθύνες φέρουν όλοι, και οι τράπεζες, με τα ομόλογα, και η κυβέρνηση Χριστόφια που ανέβασε το δημόσιο χρέος στα ύψη και  έμεινε η Κύπρος εκτός αγορών και η οικονομία της στα σκουπίδια. Τώρα έχουμε νέο Διοικητή, ας ελπίσουμε θα πάμε καλύτερα. Όμως το ξέσπασμα του Προέδρου «Όποιος εν αντρέπεται» ήταν πράγματι κουβέντα του «καφενέ».

Ακόμη χειρότερη η τοποθέτηση του Άντρου Κυπριανού ότι ο Ορφανίδης συντάχθηκε με πολιτικά πρόσωπα της αντιπολίτευσης για να πλήξει τον Πρόεδρο και την κυβέρνηση.  Και ταυτόχρονα ζητούν όλοι να χαμηλώσουν οι τόνοι και να σοβαρευτούμε…

Αντρέας Χατζήπαπας

ahadjipapas@hotmail.com

Facebook