Wednesday, January 11, 2012

Όμορφη επιδερμίδα τον χειμώνα

Οι χαμηλές θερμοκρασίες, το τσουχτερό κρύο, η υγρασία, οι έντονες εναλλαγές από το κρύο στη ζέστη, ο δυνατός και ξερός αέρας έχουν επιπτώσεις γενικά στην υγεία μας αλλά και στο δέρμα, και τα μαλλιά.  
 
Η χαμηλή θερμοκρασία, σε συνδυασμό και τον ψυχρό αέρα, αφυδατώνει την επιδερμίδα. Οι διακυμάνσεις δε θερμοκρασίας, υγρασίας και ξηρασίας, εναλλάσσονται πολλές φορές κατά την διάρκεια του 24ωρου, του σύγχρονου ανθρώπου. Άλλες συνθήκες επικρατούν στους εσωτερικούς χώρους και άλλες στους εξωτερικούς. Επιπρόσθετα, ο κλιματισμός (ειδικά σε μικρούς κλειστούς χώρους) ανακυκλώνει τη σκόνη και ξηραίνει τον αέρα, γεγονός που οδηγεί το δέρμα σε κατάσταση «ασφυξίας».
 
Η αφυδάτωση, σχετίζεται άμεσα με το κρύο, αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες εμφάνισης και αύξησης του βάθους και της έντασης των ρυτίδων. Το έντονο κρύο και ο αέρας του χειμώνα είναι μια από τις πιο συνηθισμένες αιτίες που προκαλούν ξηρότητα και σκασίματα στα χείλη.
 
Αλλά και η διατροφή μας διαφέρει τον χειμώνα. Η κατανάλωση  αλκοολούχων ποτών, γλυκών, τηγανητών, αλατισμένων ξηρών καρπών, είναι αυξημένη. Η κατανάλωση νερού είναι μειωμένη, και έχει επιπτώσεις στην επιδερμίδα που την καθιστά πιο ευάλωτη στη φθορά. Ακόμη και τα πιο λιπαρά δέρματα αφυδατώνονται κάτω από αυτές τις συνθήκες, πολύ περισσότερο δε τα ξηρά ή ευαίσθητα.
 
Όλα αυτά δρουν πάνω στο δέρμα, το κάνουν θαμπό, άτονο, κουρασμένο, ξηρό , άλλοτε πάλι μας «τραβάει» ή παρουσιάζει μικρές κοκκινίλες και αύξηση της ευρυαγγείας, όπου υπάρχει. Συμπτώματα ενδεικτικά της αφυδάτωσης της επιδερμίδας.

Η φωτογήρανση εξακολουθεί να απειλεί την επιδερμίδα και κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Επιπλέον, όταν ο ήλιος ανακλάται σε επιφάνειες όπως το χιόνι μπορεί να προκαλέσει ερυθήματα έως και εγκαύματα οπότε απαιτείται η ανάλογη προσοχή και η αντίστοιχη αντηλιακή προστασία κατά τις χειμερινές αποδράσεις.
 
Τα χέρια είναι εκτεθειμένα συνεχώς στο κρύο, αλλά και σε παράγοντες όπως τα απορρυπαντικά, έτσι η επιφάνεια των χεριών εμφανίζεται ξηρή, λεπτή, ερεθισμένη, απολεπισμένη, ενώ πολλές φορές εμφανίζονται πληγές που δεν επουλώνονται εύκολα και προκαλούν πόνο.
 
Ωστόσο η αφυδάτωση κάνει την εμφάνιση της και στο υπόλοιπο σώμα, σε σημεία όπως τα πόδια, η πλάτη, η κοιλιά. Η κύρια αιτία είναι ότι το χειμώνα σε αντιδιαστολή με το καλοκαίρι, παραλείπουμε να περιποιηθούμε αυτά τα σημεία του σώματος κυρίως επειδή τα καλύπτουμε ή επειδή θεωρούμε ότι δε χρειάζεται. Ειδικά όσον αφορά τα πόδια, η συχνή επαφή με συνθετικά υλικά (όπως το νάιλον στα καλσόν) εμποδίζει τη σωστή αναπνοή του δέρματος και εντείνει την αφυδάτωση.

 
Φροντίδα
 
•    Ενυδάτωση  των χειλιών με τα κατάλληλα προϊόντα ή κρέμες χειλιών.
•    Τακτική ενυδάτωση του δέρματος ανάλογα με το τύπο και τις ανάγκες του. Ορισμένες ουσίες των καλλυντικών που δρουν εξαιρετικά στο τομέα της ενυδάτωσης είναι: η γλυκερίνη, το γαλακτικό οξύ, η ουρία, η γλυκοζαμίνη, το υαλουροικό οξύ, τα εκχυλίσματα από θαλάσσια φύκια, οι βιταμίνες (Α, C, E, F), τα αμινοξέα, τα σάκχαρα, τα φυτικά έλαια (προσοχή κατά τη χρησιμοποίηση από λιπαρά δέρματα), το μέλι, η μαγιά της μπύρας κλπ.
•    Να γίνεται χρήση προϊόντων καθαρισμού (ειδικά όσον αφορά το πρόσωπο) που δεν αφυδατώνουν το δέρμα. Καλό είναι να περιέχουν μαλακτικές και καταπραϋντικές ουσίες όπως: Χαμομήλι, αλόη βέρα, βρώμη, πράσινο τσάι κλπ.
•    Το μπάνιο με πολύ ζεστό νερό υποβοηθάει τη χαλάρωση των ιστών ειδικά σε σημεία όπως το στήθος και οι γλουτοί. Καλύτερα το χλιαρό νερό προς κρύο.
•    Να μην γίνεται απολέπιση (peeling) συχνότερα από μια φορά την εβδομάδα.
•    Να γίνεται χρήση αντηλιακού ή ενυδατικής κρέμας με αντιηλιακή προστασία (SFP8 - 15).
•    Ενυδάτωση των χεριών με κρέμες χεριών ώστε να μη «σκάσουν» και να προστατεύονται με γάντια.
•    Ενυδάτωση του σώματος μας  με ειδικές κρέμες σώματος ή έλαια όπως αμυγδαλέλαιο, έλαια jojoba.
•    Ειδικής φροντίδας χρήζουν τα μαλλιά, τα οποία πρέπει να προστατεύονται με ενυδατικές μάσκες. Να αποφεύγετε την έκθεση των μαλλιών στον δυνατό άνεμο ή να φοράτε καπέλο.
•    Να πίνετε αρκετό νερό.
•    Να ακολουθείτε ένα διαιτολόγιο πλούσιο σε φρούτα, λαχανικά και χόρτα.
•    Να αποφεύγετε το τσιγάρο και το αλκοόλ.
 

Επιμέλεια 
Δέττη Χριστοφίδου

Για την 

Karpasia Health Products Ltd

Ζωγραφικής… Ναός Τέχνης Οχτώ Δυτικά!

Για την τέχνη και τον πολιστιμό
 Η καλλιτέχνης Μαίρη Κωνσταντοπούλου με έργα της.

 
 Μια πανέμορφη γωνιά με έργα ψυχής της Μαίρης.
Η Κατερίνα Τρανάκου με τη Μαίρη Κωνσταντοπούλου στην έκθεση ζωγραφικής.

Tuesday, January 10, 2012

Ο Κυπριακός κυβερνητικός σιδηρόδρομος (1905-1951)

Γράφει από τη Λευκωσία
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
katoomba@cytanet.com.cy

Αν και η πρώτη ιδέα για σιδηρόδρομο στην Κύπρο ανάγεται στο 1878, διάφορες πολιτικοοικονομικές καταστάσεις απέτρεψαν την πραγματοποίηση τέτοιου έργου, μέχρι που τον Ιούλιο του 1903 ο Frederick Shelford υπέβαλε τεχνικοοικονομική μελέτη για την κατασκευή μιας σιδηροδρομικής γραμμής με περιτύπωμα 2 ft 6 in, η οποία θα ξεκινούσε από την Αμμόχωστο και, μέσω της Λευκωσίας και της Μόρφου, θα κατέληγε στο Καραβοστάσι, με συνολικό μήκος 70 μίλια (112 Km) και υπολογιζόμενο κόστος £141.526.

Η πρόταση αυτή εγκρίθηκε το Νοέμβριο του 1903 και τα χωματουργικά έργα ξεκίνησαν το Μάιο του 1904: η υπάρχουσα γραμμή στο λιμάνι της Αμμοχώστου επεκτάθηκε προς τα Βαρώσια [1 μίλι] και το Τμήμα 1 [Αμμόχωστος-Λευκωσία, 36 μίλια] εγκαινιάστηκε στις 21 Οκτωβρίου 1905 (100η επέτειο της ναυμαχίας του Τραφάλγκαρ) από τον Ύπατο Αρμοστή, Sir Charles Anthony King-Harman. Η κατασκευή του Τμήματος 2 [Λευκωσία-Μόρφου, 24 μίλια] ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1905 και τα εγκαίνια τελέστηκαν στις 31 Μαρτίου 1907. Ωστόσο, τρία χρόνια μετά ο Σιδηρόδρομος λειτουργούσε με ζημιές, και έτσι διεξάχθηκε μελέτη λειτουργίας του ΚΚΣ από το Frank Bedford Glasier. Η μελέτη δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 1913 και, ανάμεσα σε άλλα, συνιστούσε την κατασκευή του τερματικού σταθμού στην Ευρύχου. Έτσι, η κατασκευή του Τμήματος 3 [Μόρφου-Ευρύχου, 15 μίλια] ξεκίνησε το Νοέμβριο του 1913 και εγκαινιάστηκε στις 14 Ιουνίου 1915. Με την ολοκλήρωση των 76 μιλίων (122 Km) του ΚΚΣ, το συνολικό κόστος ανήλθε στις £199.367, ποσό το οποίο παρέμεινε σχεδόν σταθερό καθ’ όλη την περίοδο λειτουργίας του ΚΚΣ.
Στα 46 χρόνια λειτουργίας του, ο ΚΚΣ έγινε μάρτυρας σε διάφορα ενδιαφέροντα γεγονότα που σημάδεψαν τη νεώτερη ιστορία της Κύπρου, όπως τα πιο κάτω:

•    Τον Οκτώβριο του 1907, με τα τραίνα του ΚΚΣ μεταφέρθηκε ο τότε Υφυπουργός Αποικιών της Μεγάλης Βρετανίας, Winston Churchill, ενώ το 1922 μεταφέρθηκε ο νέος Ύπατος Αρμοστής.
•    Κατά τα οκτωβριανά γεγονότα του 1931, ξηλώθηκαν 120 υάρδες σιδηρογραμμής, αφού ο ΚΚΣ θεωρείτο σύμβολο της αποικιοκρατίας. Επίσης, ως αντίποινα για τη ρίψη τενεκέδων στον Κυβερνήτη, Sir Ronald Storrs, ο Σταθμός της Ευρύχου έκλεισε οριστικά στις 31 Δεκεμβρίου 1931.
•    Κατά τον Α´ και το Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918 και 1939-1945), ο ΚΚΣ μετέφερε συμμαχικά στρατεύματα από και προς την Αμμόχωστο, το Αεροδρόμιο Λευκωσίας και τον Ξερό. Ο ίδιος ο Σιδηρόδρομος υπήρξε στόχος των Κεντρικών Δυνάμεων και των Δυνάμεων του Άξονα, αντίστοιχα.
•    Μεταξύ 1946-1949, ο ΚΚΣ μετέφερε μεγάλο τμήμα των 52.384 Εβραίων προσφύγων από το λιμάνι της Αμμοχώστου στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στον Καράολο, βορείως της Αμμοχώστου.
 
Ο Κυπριακός Κυβερνητικός Σιδηρόδρομος είχε πολλές και διάφορες χρήσεις, οι οποίες εξυπηρετούσαν εξίσου τις αποικιακές αρχές και τον κυπριακό λαό, όπως τις πιο κάτω:

•    Εξυπηρετούσε το λιμάνι της Αμμοχώστου, μεταφέροντας εμπορεύματα από και προς τις αποθήκες εμπορευμάτων και τα διάφορα σημεία του λιμανιού.
•    Μετέφερε ξυλεία από τα βουνά του Τροόδους στις πεδιάδες της Μόρφου και της Μεσαορίας, κυρίως πριν από την κατάργηση του Φόρου της Δεκάτης (1926).
•    Διακινούσε φορτία, μεταλλεύματα και ορυκτά, σε συνεργασία με την Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία (Cyprus Mines Corporation), έναντι 20 παράδων (½ γροσιού) ανά τόνο.
•    Μετέφερε συμμαχικά στρατεύματα, εφόδια, πυρομαχικά, οικοδομικά υλικά και άσφαλτο, ιδιαίτερα κατά τις περιόδους των δύο Παγκοσμίων Πολέμων.
•    Οι κατά τόπους Σταθμοί λειτουργούσαν και ως χώροι ανταλλαγής υπηρεσιών/αγαθών, ενώ μερικοί λειτουργούσαν και ως τηλεφωνικά κέντρα, τηλεγραφικά γραφεία και ταχυδρομικά γραφεία.
•    Υπήρχαν περί τις 40 ειδικές διαδρομές για τις διάφορες εξορμήσεις, για το Φεστιβάλ του Πορτοκαλιού, τα μπάνια στην Αμμόχωστο και για τα μεγάλα πανηγύρια.
•    Τα τραίνα του ΚΚΣ μετέφεραν το ταχυδρομείο που έφτανε στην Αμμόχωστο από τις γειτονικές μας χώρες, μέσω της γραμμής Khedivial Mail (1912-1939).
 
Οι διάφοροι Σταθμοί σηματοδοτούνταν με μεγάλες λευκές τρίγλωσσες πινακίδες και ο καταμερισμός των στάσεων διατηρούσε την ισορροπία ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες κοινότητες του νησιού, πάγια βρετανική πολιτική. Ο ΚΚΣ διέθετε συνολικά 12 ατμομηχανές, 17 επιβατάμαξες και περί τα 100 βαγόνια πολλαπλών χρήσεων, 50 από εκ των οποίων αγοράστηκαν από την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη. Εργοδοτούνταν συνήθως περί τα 200 άτομα, τόσο Βρετανοί όσο και Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι και Αρμενοκύπριοι, με έντονη συνδικαλιστική δράση και συμμετοχή σε μεγάλες απεργίες.

Η ύπαρξη του σιδηροδρόμου διαμόρφωσε τη ζωή των Κυπρίων και συνέβαλε τα μέγιστα στην οικονομική ανάπτυξη της πατρίδας μας. Ωστόσο, στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του, αρκετοί τον έβλεπαν περισσότερο ως θέαμα παρά ως μεταφορικό μέσο, γι’ αυτό άλλωστε και συνωστίζονταν κάτω από τις γέφυρες για να τον «θαυμάσουν». Συνολικά, ο ΚΚΣ μετέφερε 3.199.934 τόνους αγαθών επί πληρωμή και 7.348.643 επιβάτες, χωρίς να συγκαταριθμείται ο μακρύς κατάλογος των αξιωματούχων με δωρεάν πάσο! Λέγεται δε πως ο ΚΚΣ μεταμόρφωσε την Αμμόχωστο από μια παλιά και νεκρή τουρκική πόλη σε ένα σύγχρονο λιμάνι της Μέσης Ανατολής. Τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπιζε ήταν η σκληρότητα του νερού (που επιδεινωνόταν με την πάροδο του χρόνου και προχωρώντας στο εσωτερικό του νησιού), η υψηλή τιμή/έλλειψη καρβούνου (γι’ αυτό άλλωστε και μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι ατμομηχανές έγιναν ντηζελοκίνητες) και η σχετικά μικρή επιβατική κίνηση (λόγω μικρής ταχύτητας, ακριβών εισιτηρίων κ.τ.λ.).
 
Λόγω έλλειψης κέρδους, ο τερματικός σταθμός το 1932 έγινε το Καλό Χωριό Λεύκας, ενώ από το 1948 ο ΚΚΣ έφτανε μόνο μέχρι το Αεροδρόμιο Λευκωσίας. Ο ετοιμόρροπος εξοπλισμός του και ο άνισος ανταγωνισμός με το βελτιωμένο οδικό δίκτυο οδήγησαν τελικά την κυβέρνηση στην απόφαση να τερματίσει οριστικά τον ΚΚΣ. Το τελευταίο τραίνο αναχώρησε από το Σταθμό της Λευκωσίας στις 14:57 της 31 Δεκεμβρίου 1951 και έφτασε στην Αμμόχωστο στις 16:38. Η αποσυναρμολόγηση διάρκεσε μέχρι και το Μάρτιο του 1952. Μετά από δημοπρασία που δημοσιεύτηκε στη Cyprus Gazette, οι 10 από τις 12 ατμομηχανές, οι ράγες και τμήμα του τροχαίου υλικού πωλήθηκαν στην εταιρεία Meyer Newman & Co., για το ποσό των £65.626. Η Ατμομηχανή 1 διατηρήθηκε ως ενθύμιο έξω από το σταθμό της Αμμοχώστου, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα, τουρκοκρατούμενη.

Αρκετά βαγόνια αγοράστηκαν από ντόπιους, αποκτώντας καινούργιες και ενδιαφέρουσες χρήσεις, ενώ ο εξοπλισμός διαμοιράστηκε σε εφτά κυβερνητικά τμήματα. Οι Σταθμοί είτε κατεδαφίστηκαν, είτε μετατράπηκαν σε αστυνομικούς σταθμούς (Αγκαστίνα, Κοκκινοτριμιθιά) ή αποθήκες του Τμήματος Δημοσίων Έργων (Αμμόχωστος, Λευκωσία). Ο Σταθμός στη Μόρφου έγινε κτηνιατρείο και αποθήκη σιτηρών, ενώ στην Ευρύχου λειτουργούσε ως υγειονομικό κέντρο και δασικός κοιτώνας. Οι Σταθμοί Αγκαστίνας, Ευρύχου και Τραχωνίου ανατινάχθηκαν από την ΕΟΚΑ το 1958. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι εργοδοτήθηκαν σε κρατικές υπηρεσίες και ημικρατικούς οργανισμούς.

Μεγάλο τμήμα του αυτοκινητοδρόμου Λευκωσίας-Αμμοχώστου κτίστηκε πάνω στην παλιά σιδηροδρομική γραμμή, μετά το 1960. Τμήμα της σιδηρογραμμής αποτέλεσε την παλαιά περίφραξη του ΡΙΚ στην Αγλαντζιά, ενώ δύο λέβητες παραχωρήθηκαν στο μεγάλο πλυντήριο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Το βαγόνι 152 τοποθετήθηκε στο γραμμικό πάρκο στο Καϊμακλί το 1995, αλλά στη συνέχεια αφαιρέθηκε. Στον Άγιο Δομέτιο, τμήμα της σιδηρογραμμής πρόσφατα έγινε γραμμικό πάρκο και πολυδύναμο κέντρο. Κατά τη βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974, καταρρίφθηκαν οι περισσότερες από τις εναπομείνασες εγκαταστάσεις, σβήνοντας αρκετά σημάδια του Σιδηροδρόμου…
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
katoomba@cytanet.com.cy
Περισσότερα για τον ΚΚΣ μπορείτε να μάθετε αγοράζοντας από το Δήμο Λατσιών το δίγλωσσο βιβλίο του γράφοντος, του οποίου η έκδοση χρηματοδοτήθηκε ευγενώς από το Δήμο. Tιμάται €7 και διανθίζεται με φωτογραφίες της εποχής και χάρτες των διαδρομών.

Monday, January 2, 2012

Η κυρά της Λαπήθου, Γιαννάκη Νικολάου

Το νέο βιβλίο του Γιαννάκη Νικολάου

Την Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου 
του Γιάννη Νικολάου 
«Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΛΑΠΗΘΟΥ» 
στο Πολιτιστικό Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου 
(Ιερά Αρχιεπισκοπή) στη Λευκωσία.
 Την εκδήλωση χαιρέτισαν οι Πέτρος Παπαπολυβίου, αναπληρωτής καθηγητής, Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, του Πανεπιστημίου Κύπρου, 
Γιαννάκης Ομήρου, Πρόεδρος Βουλής, 
η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄.
Την εκδήλωση παρουσίασε ο Γιάννης Σπανός, ιστορικός, συγγραφέας, δημοσιογράφος και τον συντονισμό έκανε ο Γιώργος Γεωργίου, Νομικός - Δημοσιογράφος. 
Ο Γιαννάκης Ομήρου, Πρόεδρος της Βουλής στο βήμα. 
Ο συγγραφέας Γιαννάκης Νικολάου επισημαίνει:  «Η Κυρά της Λαπήθου», είναι ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Για την ακρίβεια είναι περισσότερο «τα πραγματικά γεγονότα» μιας συγκλονιστικής ιστορίας του καλοκαιριού του 1974 διανθισμένα με διαλόγους, παραστάσεις, συναισθήματα και σκέψεις του συγγραφέα, που όμως δεν αλλοιώνουν την ιστορικότητα των γεγονότων, αντίθετα την ενισχύουν. Δεν μεγαλοποιούν, ούτε και μειώνουν τίποτε και κανένα. Τα ονόματα που αναφέρονται στο βιβλίο είναι πραγματικά.
 
Η κυρά της Λαπήθου». Δώδεκα συν μια συγκλονιστικές ιστορίες του πικρού καυτού καλοκαιριού του 1974. Πενήντα και μια ημέρες που σφράγισαν, η κάθε μια χωριστά κι όλες μαζί, τον καθένα τους χωριστά και όλους μαζί... το κορμί, την ψυχή, τον νου, όλο το «είναι» τους.
Η μεγάλη αίθουσα του Πολιτιστικού Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου αποδείχθηκε πολύ μικρή για να χωρέσει τον κόσμο που έσπευσε να ευχηθεί «καλοτάξιδο», στο νέο βιβλίο του Γιάννη Νικολάου «Η Κυρά της Λαπήθου», που μόλις κυκλοφόρησε.
 
Εκτός από τους επισήμους, (πολιτικούς ηγέτες, βουλευτές και εκπροσώπους σχεδόν όλων των πολιτικών κομμάτων, δημάρχους, πρώην υπουργούς κ.α.) στην εκδήλωση παρευρέθηκαν και πλήθος βιβλιόφιλοι, αλλά και εκτιμητές της προσφοράς και του ηρωισμού της αείμνηστης Ευφροσύνης Προεστού – της «Κυράς της Λαπήθου», μετατρέποντας έτσι την όλη εκδήλωση σε φιλολογικό μνημόσυνο, τρόπον τινά, της ηρωίδας Λαπηθιώτισσας.
 
 Γϊάννης Νικολαόυ: «Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΛΑΠΗΘΟΥ» είναι η συμπύκνωση του δράματος του 1974. Όλη η βαρβαρότητα του τούρκου επιδρομέα και κατακτητή, όλος ο πόνος και το δάκρυ ενός λαού, ενός Έθνους... όλη η αλήθεια για τη δήθεν «ειρηνευτική επιχείρηση» του Αττίλα... όλο το μεγαλείο και η δύναμη της ελληνικής ψυχής που ακόμη και στα πιο δύσκολα ξέρει, μπορεί και θέλει να αγωνίζεται... γιατί δικαιούται και διεκδικεί την ελπίδα...
Ο Γιάννης Σπανός είπε: «Οι περιγραφές του Γιάννη Νικολάου είναι πολυδύναμες, ζωντανές. Αποτελούν μια εξαίρετη σκηνοθεσία περιπετειώδους ιστορικής, κινηματογραφικής ταινίας».
Ο Πέτρος Παπαπολυβίου ανέφερε: «Το βιβλίο του Γιάννη Νικολάου μας θυμίζει ότι σχεδόν όλοι οι γνωστοί και ένδοξοι ήρωες της νεώτερης και σύγχρονης κυπριακής ιστορίας ήταν απλοί καθημερινοί άνθρωποι».
Στο πλαίσιο της συγκέντρωσης του υλικού που αποτέλεσε τη «μαγιά» για τη δημιουργία του βιβλίου «Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΛΑΠΗΘΟΥ» ο συγγραφέας είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί την κατεχόμενη κωμόπολη και να επισκοπήσει επί τόπου σχεδόν όλα τα μέρη, στα οποία εκτυλίχθηκε η ιστορία τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβρη του 1974. 
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β' σε χαιρετισμό του, που διαβάστηκε από τον φιλόλογο, πρώην διευθυντή, Ιωάννη Γιάγκου, μεταξύ άλλων είπε τα εξής: «... Η Κυρά της Λαπήθου ήταν σαν άλλη μια Κυρά της Ρω, του Καστελλόριζου... Εξαίρω την προσφορά του συγγραφέα στην καταγραφή της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνισμού στην Κύπρο και τη μεταλαμπάδευσή της στις επόμενες γενιές».
Ο Γιαννακης Ομήρου, στην ομιλία του είπε για το βιβλίο: «Το βιβλίο του Γιάννη Νικολάου «Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΛΑΠΗΘΟΥ» είναι κραυγή αγωνίας! Ένας ύμνος στην Ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά και σήμα κινδύνου για το μέλλον της Κύπρου».
 
Δείτε την ιστοσελίδα του: Γιάννης Νικολάου, Δημοσιογράφος, Συγγραφέας