Σημάδια για το δρόμο

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής Εύας Νεοκλέους

Χρειάστηκε πολύς καιρός για να παρθεί η απόφαση. Από τη μια οι παροτρύνσεις των φίλων, από την άλλη κάτι όνειρα που επέμεναν... Να΄μαστε, λοιπόν, μπροστά στην ποιητική συλλογή Σημάδια για το δρόμο. 

Ο τίτλος της συλλογής είναι από το ποίημα "Όνειρα" που είχα αναρτήσει και παλαιότερα στο ιστολόγιο.

Δείτε εδώ : "Όνειρα" - ποίηση: Εύα Νεοκλέους (Διαβάζει ο Βασίλης Διαμάντης)  

Με το φακό των λέξεων

Ελένης Αρτεμίου-Φωτιάδου

Πόσα σκαλιά μπορεί να ανέβει μια αγάπη; Και να μην αγκομαχήσει! Να μην λαχανιάσει! Αν είναι τα σκαλιά που οδηγούν στον ουρανό και στον επίγειο παράδεισο, το μέτρημα δεν έχει τέλος. Η είδηση ίσως να πέρασε σχεδόν αδιάφορα από τους πολλούς στις στήλες των εφημερίδων. Κάπου, λέει, στη μακρινή Ασία, πριν πενήντα και πλέον χρόνια, ένας δεκαεννιάχρονος ερωτεύτηκε μια γυναίκα δέκα χρόνια μεγαλύτερή του. 

Η κοινωνία, οι θεσμοί, οι προκαταλήψεις θα ήταν σίγουρα τροχοπέδη στην άνθιση αυτού του ηθικά μη αποδεχτού έρωτα. Και τότε αυτός, υπερπηδά κάθε κοινωνική σύμβαση, παίρνει την καλή του και καταφεύγει σε ένα βουνό να ζήσει ελεύθερος τη μαγεία της μοναδικής αυτής αγάπης που του χάρισαν οι Μοίρες. Στην αγαπημένη του δίνει την πιο στιβαρή υπόσχεση, αυτήν που κάθε γυναίκα λαχταρά να ακούσει και κυρίως να πιστέψει. 

Πως θα είναι πάντα δίπλα της, να τη φροντίζει και να την προστατεύει. Κόντρα στις πεποιθήσεις των πολλών, ενάντια σε ένα ρεύμα με σταθερές παραδοχές για την ηλικία του άντρα και της γυναίκας σε μια σχέση, οι δυο τους αφήνονται σε μια συμβίωση για δύο, μακριά από σχόλια, επικρίσεις και κατακρίσεις που θα μπορούσαν να αμαυρώσουν έστω και στο ελάχιστο το δώρο που τους χαρίστηκε από την Αφροδίτη των καιρών.

Κι εκεί , στο βουνό της ηθελημένης απομάκρυνσής τους, στήνουν ένα δικό τους κόσμο, άχραντο κι αμόλυντο σαν ιερό μυστήριο. Εκείνος, δε, για να μπορεί η αγαπημένη του να φτάνει ίσαμε τους πρόποδες του βουνού, αρχίζει να σκαλίζει το καταφύγιό τους, να φτιάχνει σκαλοπάτια , κατασκευαστής μιας ιδιαίτερης σκάλας που ενώνει τη γη που υποχρεώνονται να ζήσουν με τον ουρανό που τους ανεβάζουν τα ιδιαίτερα συναισθήματά τους. Σύνολο έξι χιλιάδες σκαλοπάτια ν΄ ανεβοκατεβαίνει η αγάπη τους και να γυμνάζει την αντοχή της. Ζούνε πλάι πλάι για μισό περίπου αιώνα , όταν εκείνος είναι τελικά ο πρώτος που φεύγει. Κι εκείνη σκέφτεται πως έστω και άθελά του, δεν μπόρεσε να κρατήσει την υπόσχεση που της είχε δώσει. Δεν ήταν δίπλα της μέχρι το δικό της τέλος. 

΄Ηθελε , όμως, τόσο πολύ, να σταματήσει εκείνη το δικό του. Μέρες και νύχτες ξάπλωνε πλάι στο νεκρό κορμί του αγκαλιάζοντάς το σφικτά με όλη τη θέρμη της σπάνιας αγάπης τους, προσδοκώντας ίσως πως η φλόγα της θα επανέφερε στη ζωή τα νεκρά του μέλη και κυρίως την καρδιά του, που ήταν σίγουρη πως ακόμα και στο αιώνιο ταξίδι δεν είχε πάψει, δεν θα μπορούσε να πάψει να χτυπά για χάρη της .

Και μπροστά σε μια τέτοια ζωή απίστευτου έρωτα, μπροστά σε αυτά τα απίθανα σκαλοπάτια πρωτόφαντης αγάπης, ποια κοινωνία, αλήθεια, δικαιούται να στήνει οδοφράγματα ηλικίας, ποια προκατάληψη μπορεί να σταματήσει ή δικαιούται να σταματήσει δυο ψυχές που ενώνονται πέρα από ληξιαρχικές πράξεις γεννήσεως, με γνώμονα μόνο την ένταση ενός έρωτα; 

Όπως είπε κι ο Αριστοτέλης, ζούμε με συναισθήματα και όχι με τις ώρες στο ηλιακό ρολόι. 
Θα έπρεπε, λοιπόν, να μετράμε τον χρόνο με τους χτύπους της καρδιάς.

Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου

«Η ποιητική της ύλης»

Oμαδική έκθεση μικρογλυπτικής στο
Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης ΔΙΑΤΟΠΟΣ

 

Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Διάτοπος παρουσιάζει ομαδική έκθεση μικρογλυπτικής με θέμα «Η ποιητική της ύλης». Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2015. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2015.

Μια ιδιαίτερη συνάντηση σημαντικών καλλιτεχνών που στόχο έχει να αναδείξει με ένα ευρηματικό τρόπο πως η ποίηση της δημιουργίας και του ευφάνταστου εικαστικού πειραματισμού βρίσκεται σε κάθε μορφής ύλης που μεταμορφώνεται σε έργο τέχνης μέσα στα χέρια των δημιουργών. Μικρά γλυπτά από διάφορα και διαφορετικά υλικά επιθυμούν την προσοχή του θεατή προσφέροντάς του ένα μοναδικό ταξίδι που ζωντανεύει τις αισθήσεις και τις νοητικές διεργασίες.

Σ’ ένα τεχνολογικά εξαρτημένο κόσμο όπου ο υλισμός αποτελεί πια αξία, η ύλη ο κατ’ εξοχήν διαχρονικός φορέας πολιτισμού, δείχνει και το άλλο της πρόσωπο που βρίσκεται κρυμμένο στα γνωστά- άγνωστα μονοπάτια της ποιητικής, δημιουργικής διάστασης της ανθρώπινης φύσης και ύπαρξης. Αυτή είναι λοιπόν και η προσδοκία της έκθεσης αυτής στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Διάτοπος. Μια απόδραση στον μαγικό χώρο της δημιουργίας προς αναζήτηση μιας άλλης νοητικής κατεύθυνσης που οδηγεί στην ανατροπή του δεδομένου και προσδίδει ποιητική διάσταση στην ύλη. 

Στην έκθεση λαμβάνουν μέρος οι: Θεόδουλος Γρηγορίου, Νίκος Κουρούσιης, Μελίτα Κούτα, Κίκο Λανίτης, Λία Λαπίθη, Μαρία Λιανού, Ελέν Μπλακ και Έφη Σπύρου.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν τη Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2015 στις 8 μμ. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι και τις 21 Φεβρουαρίου και θα είναι ανοιχτή κατά τις ακόλουθες ώρες: Δευτέρα –Παρασκευή 5.00μμ. – 8.00 μμ. Σάββατο 11.00 πμ. – 1.00 μμ.

Για πρωινές επισκέψεις οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να επικοινωνούν προηγουμένως με το τηλέφωνο 22766117.
Στον πρώτο όροφο λειτουργεί έκθεση έργων σε χαμηλές τιμές, καλλιτεχνών που συνεργάζονται με το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Διάτοπος.

Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης ΔΙΑΤΟΠΟΣ βρίσκεται στην οδό Κρήτης 11, τηλ. 22-766117,email: info@diatopos.com, website: www.diatopos.com

Εν χορώ

Μαριέλλης Σφακιανάκη-Μανωλίδου

Στο νέο της βιβλίο η Μαριέλλη Σφακιανάκη-Μανωλίδου ανατρέχει στην ιστορία του Τρίτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Η συγγραφέας υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Χορωδίας του Τρίτου. Φωτογραφίζοντας με γλαφυρότητα το χορωδιακό πορτρέτο των Αθηνών της δεκαετίας του εξήντα, η αφήγηση ξεκινά από τα πρώτα ερασιτεχνικά σύνολα, όπως τη Χορωδία Αθηνών, τη Xορωδία της Θάλειας Βυζαντίου, του Μιχάλη Βούρτση, του Δήμου Αθηναίων και του Φεστιβάλ Αθηνών, για να φτάσει στα χρόνια του Μάνου Χατζιδάκι με την ίδρυση της επίσημης Χορωδίας του Τρίτου. Η αφήγηση ξεδιπλώνει μερικές από τις κορυφαίες στιγμές της καλλιτεχνικής δημιουργίας στην Ελλάδα, καθώς αυτές διαδραματίζονται μέσα σε αναρίθμητες αντιξοότητες και ευτράπελα στιγμιότυπα.

Η Μαριέλλη Σφακιανάκη-Μανωλίδου είναι γνωστή στο χώρο της σοβαρής μουσικής από συνθέσεις της που έχουν παιχτεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει βραβευτεί με το βραβείο "Άγγελος Σικελιανός" για τη μελοποίηση του ποιήματός του "Αναδυομένη". Έχει γράψει δύο όπερες σε δικό της λιμπρέτο και μουσική, πολλά χορωδιακά, έργα θρησκευτικής χορωδιακής μουσικής καθώς έργα για φωνές και ορχήστρα. 

Έχει μελοποιήσει τον ποιητικό κύκλο του Νίκου Δήμου "Το βιβλίο των γάτων", που κυκλοφορεί και σε δίσκο. Ιδρυτικό μέλος της χορωδίας της ΕΡΤ και μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών.
Στο χώρο της λογοτεχνίας παρουσιάζεται για πρώτη φορά με το μυθιστόρημα "Απόηχος", που το 1984 βραβεύεται από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών. Ακολουθεί το θεατρικό της έργο "Παιχνίδι με κλειστά χαρτιά". Το 1988 εμφανίζει το χιουμοριστικό φιλοζωικό της αφήγημα "Μην πατάτε τις ουρές", από τις εκδόσεις Οδυσσέας, που έκτοτε ανατυπώνεται σε αλλεπάλληλες εκδόσεις. Το 1996 ακολουθεί το "... Κι άλλες ουρές", ένα ακόμη φιλοζωικό αφήγημα ή μια "αναγκαστική συνέχεια" του "Μην πατάτε τις ουρές". Το 1998 οι εκδόσεις Κέδρος παρουσιάζουν τα μικρα αυτοβιογραφικά της αφηγήματα για τη δεκαετία του πενήντα με τίτλο "Τις Κυριακές φορούσαμε τα καλά μας", που συνεχίζουν να ανατυπώνονται. Το 2000 οι εκδόσεις Κέδρος εκδίδουν τα μικρογραφήματά της "Ιστορίες από χώμα κι ασημόσκονη" και το 2002 το χρονικό αφήγημα "Οι κακούργες". 
Τίτλοι βιβλίων
(2014) Εν χορώ, Κέδρος
(2002) Οι κακούργες, Κέδρος
(2002) Σκιές στο δάσος, Οδυσσέας
(2000) Ισορίες από χώμα κι ασημόσκονη, Κέδρος
(1998) Μη πατάτε τις ουρές, Οδυσσέας
(1998) Τις Κυριακές φορούσαμε τα καλά μας, Κέδρος
(1997) Και άλλες ουρές, Οδυσσέας