7οι ΠαγκύπριοιΜαθητικοί Μουσικοί Αγώνες 2012
Thursday, March 15, 2012
Sunday, March 11, 2012
20ος Διαγωνισμός Σύνθεσης Κυπριακού Τραγουδιού 2011
Το τραγούδι « Tο σπίτι μου» με συνθέτη τον
Ολύβιο Καραολίδη, στιχουργό τον Κυριάκο Παστίδη και ερμηνεύτρια την
Ειρήνη Αντωνίου πήρε το πρώτο βραβείο στον 20ο Διαγωνισμό
Σύνθεσης Κυπριακού τραγουδιού, που
προκήρυξε το Τρίτο Πρόγραμμα του ΡΙΚ. H Ειρήνη Αντωνίου με απόφαση της Κριτικής Επιτροπής κέρδισε και
το βραβείο ερμηνείας. (Στη φωτογραφία η Ειρήνη Αντωνίου ερμηνεύτρια του
τραγουδιού «Το σπίτι μου» που
πήρε το πρώτο βραβείο, καθώς και το βραβείο ερμηνείας).
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 10/3/2012, στο Στούντιο 3 του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος
Κύπρου, με τη συμμετοχή δέκα (10)
τραγουδιών.
Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας του
κοινού η οποία είχε βαρύτητα 50%, και
της Κριτικής Επιτροπής η οποία είχε βαρύτητα επίσης 50%, το πρώτο βραβείο
πήρε το τραγούδι «Το σπίτι μου».
Το δεύτερο βραβείο πήρε το τραγούδι «΄Εσιει τζι΄ η Κύπρος
ομορκιές» με συνθέτη το Σωκράτη Γρηγοριάδη, στιχουργό το Λουκά Σκυλλουριώτη
και ερμηνεύτρια την Τόνι Σωτηρίου.
Το τρίτο βραβείο πήρε το τραγούδι «Κύπρος θαλασσοφίλητη»
με συνθέτη το Νικόλα Μαυρέση, στιχουργό το Χαμπή Αχνιώτη και ερμηνεύτρια τη Βαρβάρα Κωνσταντίνου.
Τα βραβεία απένειμαν ο Υπουργός Συγκοινωνιών και ΄Εργων
κ. Ευθύμιος Φλουρέντζος, ο οποίος τίμησε την εκδήλωση με την παρουσία του, το
Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΡΙΚ
κ. Γιώργος Α. Γεωργίου, ο Διευθυντής Μελετών Εγκαταστάσεων και Πομπών και Αν.
Διευθυντής Προγραμμάτων Τηλεόρασης κ. Γρηγόρης Μαλιώτης και ο Διευθυντής
Προσωπικού και Διοίκησης και Αν. Διευθυντής Ραδιοφωνικών και Μουσικών
Προγραμμάτων κ. Κώστας Νικολαϊδης.
Στην εκδήλωση
φιλοξενήθηκαν ο περσινός νικητής
του Διαγωνισμού Χρίστος Ριαλάς καθώς και οι καλλιτέχνες Δημήτρης Φανής, Γιώργος
Σταματάρης, Γεωργία Λάρδου και Πέτρος Κουλουμής. Τους καλλιτέχνες συνόδευσαν
οι Χορωδίες του Μουσικού Σχολείου Λεμεσού «Μάριος Τόκας» και Νέων
«Επιλογή» Λεμεσού, υπό τη διεύθυνση της Αγγελίνας Νικολαϊδου Σπανού καθώς
επίσης και η Μικτή Χορωδία των Λυκείων Λάρνακας υπό τη διεύθυνση του Σπύρου
Σπύρου. Επίσης παρουσιάστηκαν χορευτικά από την Ακαδημία Χορού της Αντιγόνης
Τασουρή και το Χορευτικό Όμιλο «Ρύμβος».
Στη φωτογραφία ο Λουκάς Χάματσος παρουσιαστής της εκδήλωσης, Φοίβος Νικολαΐδης και Γιώργος Γεωργίου, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΡΙΚ.
Την Κριτική Επιτροπή απάρτιζαν οι:
Κώστας Κακογιάννης, Μουσικοσυνθέτης, Εκπρόσωπος ΡΙΚ
(Πρόεδρος)
Άντρη Χ΄΄ Γεωργίου, Εκπαιδευτικός, Επιθεωρήτρια Μουσικής
Μέσης
Εκπαίδευσης
Αγγελίνα Νικολαϊδου Σπανού, Καθηγήτρια Μουσικής, Μαέστρος
Χορωδίας
Μουσικού Σχολείου Λεμεσού «Μάριος Τόκας» και Νέων «Επιλογή» Λεμεσού
Μάρω
Σκορδή, Μουσικοπαιδαγωγός, Μαέστρος Χορωδιών
Μαριάννα Γαλίδη, Μουσικολόγος, Καθηγήτρια Μουσικής και Παραγωγός Ραδιοφώνου
Μίκης Κωστέας,
Επόπτης Μουσικού Λυκείου Λευκωσίας
Δρ Γιάννης Μυράλης, Καθηγητής Μουσικής και Υπεύθυνος
Μουσικού Τμήματος στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου

Η τελική κατάταξη των δέκα (10) τραγουδιών έχει ως εξής:
Βαθμοί
1. «Το σπίτι μου» 12
2. «΄Εσιει τζ΄η Κύπρος ομορκιές 10
3. «Κύπρος θαλασσοφίλητη» 8
4. «Ο Κωνσταντής» 7
5. «΄Ηρτεν η ώρα» 6
6. «Γιαλέ - γιαλέ» 5
7. «Καμένη γη»
4
8. «Ω! Μόρφου» 3
9. «΄Εμεινε μόνο μια ελιά» 2
10.«Ο γιαράς» 1
Thursday, March 8, 2012
Σερραπεπτάση για σώμα χωρίς πόνους και χωρίς φλεγμονές
Της Δέττης Χριστοφίδου
|
Tuesday, March 6, 2012
Μέσα στην κοιλιά του κτήνους
Του Μάριου Δημητρίου
Aπό τη μακρά συζήτηση που είχα χθες με τον Γιώργο Τρυφωνίδη, κράτησα
περισσότερο το παράπονό του ότι η Επίτροπος Διοικήσεως «δεν τον έλαβε καθόλου
υπόψη» και συνέταξε μια έκθεση για τις συνθήκες κράτησης των φυλακισμένων,
καθόλου κολακευτική για τον Αναπληρωτή Διευθυντή Φυλακών. «Φτάσαμε στο σημείο η
Επίτροπος Διοικήσεως να θεωρεί αναξιόπιστο μάρτυρα εμένα, τον Διευθυντή των
Φυλακών και να θεωρεί αξιόπιστο μάρτυρα τον εγκληματία», παρατήρησε
εξοργισμένος.
Σκέφτηκα το παλιό ζήτημα της παράξενης έλξης που οι φιλελεύθεροι
διανοούμενοι έχουν για τους φυλακισμένους, ακόμα και τους πιο σκληρούς
εγκληματίες, ταυτόχρονα με την απώθηση που νιώθουν για τους ανθρώπους με
εξουσία. Ίσως να πρόκειται για τη γοητεία που ασκεί ο θύτης, ο δολοφόνος, ο
ληστής, ο βιαστής, που πίσω από τα κάγκελα της φυλακής μετατρέπεται σε θύμα, σε
έναν τσακισμένο άνθρωπο υπόλογο σε τυφλούς κανονισμούς που τον συντρίβουν ψυχικά
και συναισθηματικά, συχνά μέχρι θανάτου.
Θυμήθηκα τον διάσημο Αμερικανό συγγραφέα Νόρμαν Μέιλερ (Norman Mailer), που το 1980 πρωτοστάτησε μαζί με άλλους καλλιτέχνες στις ΗΠΑ και στην
Ευρώπη, στην εκστρατεία για την απελευθέρωση του φυλακισμένου για ανθρωποκτονία,
Τζακ Άμποτ (Jack Henry Abbott).
Το 1965 ο Άμποτ βρισκόταν σε φυλακή της Γιούτα, εκτίοντας ποινή πέντε
χρόνων για πλαστογραφία. Εκεί σκότωσε έναν συγκρατούμενο με μαχαίρι, επειδή
κατά τον ίδιο προσπάθησε να τον βιάσει. Του επιβλήθηκε πρόσθετη φυλάκιση τριών
έως είκοσι χρόνων για τον φόνο, και το 1971 η ποινή του αυξήθηκε κατά δεκαεννιά
επιπλέον χρόνια αφότου απέδρασε και λήστεψε μια τράπεζα στο Κολοράντο.
Ο Άμποτ είχε στείλει, από τη φυλακή, επιστολή στον Μέιλερ και
προθυμοποιήθηκε να του δώσει υλικό για την ανυπόφορη ζωή και τις τραγικές
συνθήκες των καταδίκων στις αμερικανικές φυλακές και για τα επόμενα τρία χρόνια
αντάλλαξαν πολλές επιστολές. Μέσα από αυτές, ο συγγραφέας διαπίστωσε ότι ο
κατάδικος είχε έμφυτο λογοτεχνικό ταλέντο και ασυνήθιστη πνευματική ισχύ και
αποφάσισε να τον βοηθήσει να πάρει αναστολή της ποινής του και ν’ αποφυλακιστεί,
για να μπορέσει να ζει και να γράφει ελεύθερα.
Πραγματικά η εκστρατεία του, βασισμένη στην πεποίθηση ότι στο βάθος του
«κακού» μπορεί κάτω από κάποιες συνθήκες να ανθίσει το «καλό», απέδωσε και έτσι
ο Τζακ Άμποτ αποφυλακίστηκε το 1981 με αναστολή, μετά την κυκλοφορία του
βιβλίου του «Στην κοιλιά του κτήνους» (In the Belly of the Beast), που αποτελείτο από τα γράμματά του προς τον Μέιλερ. Στο βιβλίο, που έγινε
δεχτό με ενθουσιασμό στους λογοτεχνικούς κύκλους των ΗΠΑ, ο Άμποτ υποστηρίζει
τη θεωρία ότι οι εγκληματίες δεν γεννιούνται αλλά «φτιάχνονται» από την
κοινωνία και το δικαστικό σύστημα.
Όμως, μόλις έξι εβδομάδες μετά την απελευθέρωσή του, ο Τζακ Άμποτ πήγε σε
ένα μικρό καφέ στο Μανχάταν. Εκεί τσακώθηκε με τον 22χρονο Ρίτσαρντ Άνταν, γιο
του ιδιοκτήτη του μαγαζιού, επειδή ο Άνταν του είπε ότι οι τουαλέτες ήταν μόνο
για το προσωπικό. Εκτός εαυτού, ο Άμποτ δολοφόνησε τον Άνταν, μαχαιρώνοντάς τον
στο στήθος. Φυλακίστηκε ξανά για το υπόλοιπο της ζωής του.
Τον Φεβρουάριο του 2002 ο Τζακ Άμποτ κρεμάστηκε στο κελί του, με θηλιά που έφτιαξε
από τα σεντόνια και τα κορδόνια του. Μέσα στην κοιλιά του κτήνους.
Μάριος Δημητρίου
Εφημερίδα «Σημερινή»
2.3.2012
Subscribe to:
Posts (Atom)








