Πόλεμος ή Εισβολή;

Γράφει ο Δρ Ανδρέας Σοφόκλης

Συχνά πλέον ακούμε και το χειρότερο διαβάζουμε περί πολέμου του 1974. Αφαίρεσαν κάποιοι τον ατόφιο όρο Εισβολή. Ας θυμίσουμε τι σημαίνουν στην κυριολεξία αυτοί οι όροι, αφού προσφάτως ό όρος αυτός πόλεμος δόθηκε σε περίοπτη θέση. Εύχομαι να μην δόθηκε και να μην αναφέρεται εσκεμμένως αλλά από ανιστόρητο λάθος. Το οποίο, φυσικά είναι ανεπίτρεπτο, όμως, είναι σχετικώς ελαφρύτερο από το εσκεμμένο, από το εκούσιο.

Ο όρος πόλεμος προέρχεται από το ρήμα πολεμώ, που σημαίνει λαμβάνω μέρος σε πόλεμο, κάνω πόλεμο. Έχει ως ουσιαστικό το πολέμιος, που σημαίνει αυτός που χαρακτηρίζεται από την εχθρ(ικ)ότητά του.

Εξ` όσον γνωρίζω ο πόλεμος είναι όπως τον γάμο, για να γίνει κανονικός γάμος χρειάζονται δύο πρόσωπα. Για να γίνει πόλεμος χρειάζονται τουλάχιστο δύο αντίπαλα κράτη. Πρέπει, επίσης, το κράτος που πρόκειται να επιτεθεί να ενημερώσει εκ των προτέρων το άλλο κράτος που πρόκειται να δεχθεί την επίθεση. Αυτό δεν θυμάμαι να έγινε τους μαύρους εκείνους μήνες, Ιούλιο και Αύγουστο του 1974. Ούτε, φυσικά, είναι καταγεγραμμένο από έγκριτους ιστορικούς.

Είναι, ανάγκη να επισημάνω ακόμα ένα αυταπόδεικτο γεγονός στην από τουλάχιστο 9000 ετών π.Χ. μέχρι σήμερα Ιστορία ημών των Ελλήνων και δει ημών των Ελλήνων της Κύπρου, ουδέποτε προκαλέσαμε ή/και κάναμε πόλεμο, αφού για να κάνεις, ορθότερα, για να προκαλέσεις πόλεμο σημαίνει ότι διεκδικείς και απαιτείς αυτά που ανήκουν σε άλλο και επιθυμείς, ως κλέφτης του σκότους, να του τα υφαρπάξεις. Κάτι τέτοιο ποτέ δεν έγινε από τον Ελληνισμό.

Οι ατόφιοι Έλληνες πρόγονοί μας, εδώ στο νησί αυτό που ονομάζεται Κύπρος, από τα βάθη των αιώνων και το μαύρο καλοκαίρι του 1974, συχνά αγωνίζονταν με θυσίες αίματος και βασάνων είτε να ελευθερώσουν τους συμπατριώτες τους και όχι τους συμπολίτες τους, Έλληνες της Κύπρου, τα ιερά και τα όσιά τους, από βαριές σκλαβιές είτε να διατηρήσουν την ελευθερία, όπως συνέβη τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1974.

Τώρα, ας εξετάσουμε τον όρο Εισβολή. Εισβολή είναι η έφοδος σε ξένη χώρα. Είναι η αναπάντεχη εμφάνιση. Εισβάλλω σημαίνει: επιτίθεμαι, εφορμώ, χυμώ, ορμώ, όπως ακριβώς έπραξαν τα βάρβαρα ανηλεή στίφη των ατάκτων και των γενιτσάρων την 29η Μαΐου 1453 κατά της Βασιλεύουσας. Γεγονός που και ο ίδιος ο Μωάμεθ Β` ομολόγησε με την ιστορική του φράση: Τι Πόλη παραδώσαμε στους ατάκτους» , αφού είχαν το ελεύθερο να τη λεηλατούν για τρεις ημέρες. Μήπως το ίδιο δεν έγινε το 1974 στα κατακτημένα εδάφη, με όλες τις τραγικές συνέπειες;

Τώρα το ρήμα εισβάλλω τι σημαίνει; Σημαίνει εισέρχομαι ως εχθρός και με κατακτητικούς σκοπούς σε ξένη χώρα, εισέρχομαι με στρατό. Μπαίνω κάπου με ορμή, ξαφνικά. Ποιος είναι ο εισβολέας; Φυσικά αυτός που εισβάλλει εχθρικά σε ξένη χώρα, για κατακτητικούς σκοπούς. Είναι ο επιδρομέας, ο κουρσάρος. Συνεπώς έχει κάποια σχέση ο όρος πόλεμος με τη βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974;

Για τους πάρα πάνω ιστορικούς λόγους είναι καιρός να επανέλθουν οι ορθοί όροι και στον γραπτό και στον προφορικό λόγο. Εκεί και όπου υπάρχει ο όρος ή/και χρησιμοποιείται: πόλεμος αντί εισβολή πρέπει να διορθωθεί, γιατί εκατοντάδες σκοτώθηκαν, χιλιάδες Έλληνες Κύπριοι έγιναν εκτοπισμένοι πρόσφυγες και όχι όργανα αλλότριων σκοπών λεγόμενης προσφυγοποίησης, ξενιτεύτηκαν ή/και στο άλλο μέρος της Κύπρου έφτυναν αίμα για να ζήσουν και για να επιβιώσουν αυτοί και οι οικογένειές τους.

Δεν τους χαρίστηκε με επιδόματα κανένα σελίνι, το έπαιρναν στο προσφυγικό, στην παράγκα, στο τσαντίρι, συνοδεία με ιδρώτα και με αίμα. Οι βιασμένες γυναίκες δεν ήταν συνέπεια της επιθυμίας της Κυπριακής δημοκρατίας για πόλεμο αλλά ήταν η τραγική συνέπεια της επιθυμίας για ικανοποίηση επεκτατικών ορέξεων. Οι Αγνοούμενοι, «…….Αγνοουμένων Πολέμου 1974», δεν έγιναν αγνοούμενοι ως επιτιθέμενοι αλλά ως αμυνόμενοι της ωμής επιθετικότητας. Συνεπώς το: Πολέμου είναι ανιστόρητος και ψευδεπίγραφος όρος.

Δρ Ανδρέας Σοφόκλης

Συγγραφέας, Ερευνητής, Αρθρογράφος, Δοκιμιογράφος