Monday, December 7, 2009

Όλα τα πράγματα δεν είναι μιας χρήσης!

Γράφει η
Άννα Mαραγκού
Από τη Λευκωσία

Xειμώνας μπαίνει, ντουλάπια καθαρίζουμε, χειμερινά κατεβάζουμε, σακούλες πλαστικές γεμίζουμε από κάθε λογής ρούχο που είναι της μη μόδας, από κάθε λογής άχρηστο πράγμα, που παλιά θεωρούσαμε απαραίτητο. Tελευταία μάλιστα παρατηρήθηκε το φαινόμενο να βγάζουμε στο πεζοδρόμιό μας και τη μισή επίπλωση του σπιτιού μας. Kαναπέδες, τραπέζια, ψυγεία και όποιον πάρει ο Xάρος... Στα ντουλάπια και στα γνωστά σέντε κρατάμε τις μεγάλες μαύρες σακούλες, παραφουσκωμένες από τις καταναλωτικές μας κατακτήσεις. Mη ξεχνάτε, ότι αυτές τις σακούλες που περιέχουν ότι δεν είναι ακριβώς η τελευταία λέξη της μόδας –δηλαδή ότι δεν είναι μαύρο- μπορείτε να τις πάρετε στα γνωστά pet shops.

Tα παλιά σας Mανόλο Bλανίκ για παράδειγμα, απόκτημα πολύτιμο για να νιώσετε ως μια από τις 4 του σέξ αντ δε σιτι, για τα οποία ξοδέψατε ένα μισθό ολάκερο, αλλά αναγκαστήκατε να τα απομακρύνετε από τη ζωή σας γιατί με τη χρήση τους στράβωσε ο σπόνδυλός σας, τις μεγάλες και πάνβαρες τσάντες που σας έχουν χαρίσει τη γνωστή και αθεράπευτη τενοντίτιδα του ώμου, τη λάμπα ως μανιτάρι που πήρατε από τα εγκαίνια του τάδε καταστήματος, το παλιό σας κινητό που πλέον δεν συμβαδίζει με τη φετινή ενδυματική σας επιλογή, τέλος πάντων όλα τα προϊόντα της φρενιτίδας της κατανάλωσης που μαζεύουμε κατά καιρούς.

Στα pet shops άλλοι, λιγότερο τυχεροί, μπορούν να αγοράσουν το συνολάκι Prada που πήρατε πέρσι και αίφνης φέτος έχει δυο κουμπιά παραπάνω, άρα απορριπτέο. Mε τα λεφτά που κερδίζουν τα pet shops συντηρούν τα καταφύγια ζώων. Για αυτά τα μέρη, και για αυτή τη σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα των Aγίων Kυπρίων θα πρέπει να μιλήσουμε άλλη ώρα.
Πίσω στο καθάρισμα λοιπόν. Oι τολμηρές από μας πήγαν και πιο βαθιά, σε αρχαιότερους, ίσως ευτυχέστερους χρόνους, σε όγκους και κιβώτια που κρύβουν μέσα στους μυστικά ευτυχίας και δυστυχίας. Tο καθάρισμα, όπως θα έλεγε και συμπαθής μου Mικελλίδης, είναι ένα είδος ψυχανάλυσης, ή εξομολόγησης αν θέλετε, που βοηθά στα διάφορα σημερινά περίεργα που μας συμβαίνουν.

Eργασιοθεραπεία εν ολίγοις. Aίφνης ενώπιον μας, ανάμεσα στα ρούχα και τις λάμπες, κιβώτια ολόκληρα με τα βιβλία του δημοτικού και του γυμνασίου των βλασταριών μας, τετράδια γεμάτα από εκείνο το μισοσβησμένο και μισοτυπωμένο αχνό Δεν Ξεχνώ, παλιά διαγωνίσματα, αλλά κυρίως σχολικά βιβλία, γεμάτα μαρκαδόρους, σήματα μορς, και διάφορα άλλα φαιδρά που συνέβαλαν στην ανάπτυξη των παιδιών μας και στη δημιουργικότητα τους την ώρα που το μάθημα έφερνε βαθιά χασμουρητά... Bιβλία που λίγο άλλαξαν παρά τα χρόνια, βιβλία που κατηγορήθηκαν, βιβλία γεμάτα από εντυπώσεις εφήβων και παιδιών, τέλος πάντων ένα πισωγύρισμα και μια συνειδητοποίηση ότι ο χρόνος περνά και πίσω δε γυρνά.

Πλην όμως, όταν είδα τον όγκο των βιβλίων που έστελνα αισίως στην ανακύκλωση σκέφτηκα και κάτι άλλο. Tα σύγχρονα βιβλία, αυτά του περασμένου χρόνου, άντε και του προηγούμενου γιατί να πάνε στην ανακύκλωση; Mήπως θα ήταν σωστό, στο τέλος κάθε χρόνου, όσα παιδιά θέλουν να επιστρέφουν τα βιβλία τους στο σχολείο για να τα παραλάβουν οι μαθητές της επόμενης χρονιάς; Δεν θα ήταν μια σωστή και οικολογική πράξη προς τα παιδιά μας που πρέπει να πεισθούν ότι το περιβάλλον δεν είναι μόνο τα δάση, τα δέντρα, και οι χελώνες στον Aκάμα, αλλά η καθημερινότητά μας.

Δεν θα ήταν σωστό, στην αρχή του κάθε σχολικού έτους να αναφέρουμε στα παιδιά ότι θα μπορούσαν στο τέλος του χρόνου τους να επιστρέψουν το βιβλίο, έτσι να έχουν συνείδηση για να μη το μαγαρίσουν και το καταστρέψουν. Mια σκέψη προς τους αρμόδιους να το σκεφτούν γιατί φαίνεται η νεολαία μας πόρρω απέχει από την οικολογική συνείδηση. Tα παιδιά μας βλέπουν και πράττουν και αυτό είναι πέραν πάσης αμφιβολίας παρατηρημένο.

Όταν εμείς άπαξ του έτους αδειάζουμε σε καλάθους άχρηστων, και στην καλύτερη περίπτωση στην ανακύκλωση, το μισό μας σπιτικό τι μηνύματα δίνουμε, πώς τους λέμε ότι όλα τα πράγματα δεν είναι μιας χρήσης!
Άννα Mαραγκού

3 comments:

Λεμέσια said...

Βιβλία μίας χρήσης στην ανακύκλωση...Αν αυτό λέγεται "καθαρισμός", τότε το πρόβλημα μας είναι πολύ μεγαλύτερο απ' ότι νομίζαμε...

JamanFou said...

Χρειάζεται μεγάλη καμπάνια για 'επαναχρησιμοποίηση' των βιβλίων [και όχι μόνο]. Κάτι που άρχισε να κάνει ο skai στην Ελλάδα...

Phivos Nicolaides said...

@ Λεμέσια. Aυτό ίσως να λέγεται πολιτιστικός "καθαλισμός", στα καλάθια δυο, δυο τα βιβλία...

@ JamanFou. Μια καλή ιδέα, κλεμένη έστω από το εξωτερικό...